Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Αντίο 2011! Καλωσόρισες 2012!





new-year-2012
Και να που σε λίγες ώρες θα πούμε Αντίο στο 2011 και θα καλωσορίσουμε το 2012… με την ελπίδα ότι ο καινούργιος χρόνος θα είναι όχι απλά καλύτερος & πιο φιλικός μαζί μας αλλά θα είναι κάτι πολύ περισσότερο… θα είναι η χρονιά που θα μας κάνει ακόμα πιο δυνατούς και ό,τι είναι να φέρει θα το αντιμετωπίσουμε με τσαμπουκά και κυρίως με χαμόγελο, που ίσως τις περισσότερες φορές θα φτάνει μέχρι τα αυτιά… έτσι απλά, για να πάμε κόντρα σε ό,τι μας κάνει να λυγίζουμε και…  έτσι απλά, για να δείξουμε ότι αγαπάμε τη Ζωή (όπως και να είναι) και θα την ζήσουμε, επειδή είναι το ακριβότερο δώρο που μας έδωσε απλόχερα ο Θεός!

Φτάνει κάποιο σημείο μέσα στο χρόνο της ζωής μας,
όπου συνειδητοποιούμε
ότι δε χρειαζόμαστε χρονοδιαγράμματα.
Γιατί, κάθε φορά που σχεδιάζουμε ένα πλάνο
κάτι μετατοπίζεται.
Κάτι κινείται, κάτι αλλάζει στη Ζωή".
Το 2 0 1 2 ας είναι μια χρονιά που θα
...ξαναγεννηθούμε μέσα απ' τις στάχτες μας!!!
Καλή χρονιά!!!





__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Αν δεν το πρόσεξες, μπήκε ο Δεκέμβρης!





Hello December!

Πραγματικά, σχεδόν, απορώ με κάποιους & με κάποιες (σε μια τέτοια δύσκολη εποχή που ζούμε) που αντί να συμπεριφέρονται με περισσότερη κατανόηση και με λιγότερη κακία... δείχνουν έναν απίστευτο εγωισμό που εγώ ειλικρινά ΠΛΕΟΝ δεν έχω την όρεξη και τις αντοχές να μπω στην διαδικασία ούτε καν να τους πω: "Ας μιλήσουμε...!"
 
Ρε σεις! χαλαρώστε! Όλα μπορούν να διορθωθούν... να λυθούν... να φτιάξουν... να βρουν το δρόμο τους... αρκεί να έχουμε υπομονή και καλή θέληση! Τώρα αν εσύ θες να μείνεις με τον εγωισμό σου, μείνε! Εγώ πάλι επιλέγω να μείνω με την την αξιοπρέπειά μου και την ψυχή μου! Άντε, γιατί έρχονται μέρες γιορτινές και είναι ευκαιρία (έστω για μια φορά μέσα στο χρόνο) να δείξουμε το καλό μας πρόσωπο... αν έχουμε βέβαια!  

Δεν κρίνω κανέναν… δεν συμβουλεύω κανέναν (μισώ και απεχθάνομαι τις συμβουλές) και σε καμία περίπτωση δεν λέω σε κανέναν τι πρέπει να κάνει… πώς πρέπει να συμπεριφέρεται… και τι χαρακτήρα ΠΡΕΠΕΙ να έχει! Μόνο αυτό που βλέπω, νιώθω, ακούω… λέω! Δεν ντρέπομαι και σε καμία περίπτωση δε φοβάμαι να εκφράσω την άποψή μου!
Γιατί… απλά θέλω να τα έχω καλά με την συνείδησή μου!

Άντε και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ! Γιατί, αν δεν το πρόσεξες, μπήκαμε στον τελευταίο μήνα του χρόνου, στον Δεκέμβρη και είναι ευκαιρία να κλείσουμε τους όποιους ανοιχτούς λογαριασμούς!

@Αυτές ήταν οι σκέψεις μου… και μόνο!!!


 

__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Δεν φεύγεις… παραμένεις!



Κάποια πράγματα - κάποιοι άνθρωποι – κάποιες καταστάσεις (θετικές ή αρνητικές) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ & ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να τ' αφήσεις, να τ' απαρνηθείς όπως ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ & ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ κι εκείνα να σ' αφήσουν... απλούστατα επειδή είναι κομμάτια της δική σου ζωής που αν σπάσουν θα είσαι... ένας άνθρωπος μισός!

Ο άνθρωπος αν βρει αυτό (ή αυτά) που τον γεμίζει και τον κάνει ευτυχισμένο… δεν τον νοιάζει αν αυτό είναι σωστό ή λάθος… αν αυτό είναι αποδεχτώ ή απαγορευμένο…δεν βλέπει αν αυτό τον πάει παραπέρα ή τον κρατάει στάσιμο […] απλά τον νοιάζει να κάνει αυτό που θέλει… αυτό που εκείνος θεωρεί σωστό και αληθινό… αυτό που τον κάνει να νιώθει τυχερός και ευλογημένος που το έχει στα χέρια του… στη Ζωή του! Αλλά κυρίως βλέπει με τα μάτια της ψυχής του… βλέπει όλα εκείνα που οι άλλοι γύρω του δεν βλέπουν!

Μερικές φορές, ένας τέτοιος άνθρωπος συχνά πετάει στα σύννεφα κι άλλες πατάει γερά τα πόδια του στη Γη. Κάποιες φορές κλαίει από ανασφάλεια μην τυχόν και χάσει αυτά που έχει κι άλλες φορές γελάει ασταμάτητα από την τρελή του τη χαρά φτάνοντας στο σημείο να παρεξηγηθεί. Αλλά και πάλι, γνωρίζοντας καλά πως η Ζωή έχει δύο όψεις, παραμένει κοντά σ’ αυτά που τον γεμίζουν και τον κάνουν ευτυχισμένο… ακόμα κι αν ξέρει πως δεν θα είναι παντοτινά… ακόμα κι αν ξέρει πως “αυτά” μπορεί να τον αφήσουν… ακόμα κι αν ξέρει πως θα βιώσει τον χειρότερο πόνο… παραμένει σαν κερί αναμμένο… δίχως να σκεφτεί να το βάλει στα πόδια… να εγκαταλείψει… στην πιο δύσκολη στιγμή! Δεν φεύγει… παραμένει!

Και θα παραμείνει μέχρι εκείνη την ώρα… του συναινέσει αποχωρισμού!!! 

 
__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Ποιο είναι για σένα το μυστικό της ευτυχίας;

clip_image001
Ξεφυλλίζοντας τα σχολικά μου τετράδια και τα ντοσιέ, στάθηκα στα κείμενα και στις εκθέσεις που είχα γράψει τα τελευταία 2 – 2,5 χρόνια που συναναστρέφομαι με σχολεία & σπουδές και όλα τα συναφή! Μία απ' αυτές τις εκθέσεις ήταν με θέμα "ποιο είναι για σένα το μυστικό της ευτυχίας;" Η αφορμή για το παρακάτω κείμενο ήταν «Το μυστικό της ευτυχίας» από το βιβλίο «Ο Αλχημιστής» του Πάουλο Κοέλιο που κάναμε στο μάθημα της Γλώσσας (Σημ.: Το συγκεκριμένο κείμενο το είχα γράψει το 2009) Εγώ φυσικά έγραψα σε λίγες σειρές (πως το έπαθα;) καθαρά την προσωπική/ταπεινή μου άποψη.

~Την "ευτυχία" την ψάχνω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Όταν την βρίσκω - την αγγίζω - την γεύομαι για λίγο… και ύστερα εξαφανίζεται ως δια μαγείας! Δεν ξέρω τελικά αν πιστεύω εγώ σε "εκείνη" ή αν "εκείνη" δεν πιστεύει σε μένα! Ειλικρινά δεν ξέρω!!!~

Παρακάτω ακολουθεί το εν λόγω κείμενο:

Καταρχάς, τι είναι ευτυχία!
Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ για μία ακόμη φορά. Επειδή, εγώ μέχρι σήμερα στα 25 μου χρόνια ψάχνω να βρω, έστω μια απάντηση, στο ερώτημα «Τι είναι ευτυχία», τελικά μια απ’ τις απαντήσεις που μπορώ να δώσω προσωπικά και κατά την ταπεινή μου άποψη:

«Ευτυχία είναι καθετί που μας κάνει να χαμογελάμε! Γιατί, ένα χαμόγελο κάνει τη Ζωή να φαίνεται πιο όμορφη! Όταν δεν χαμογελάς τα βλέπεις όλα μαύρα, ενώ όταν είσαι μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη και αισιόδοξος είσαι και πιο δυνατός για να αντιμετωπίσεις τις όποιες "ΣΚΙΕΣ" (εμπόδια) συναντήσεις στη Ζωή σου, στο δρόμο σου.»


Ποιο είναι το μυστικό;
Μάλλον, να ζεις την κάθε στιγμή - γιατί η ευτυχία βρίσκεται στις (μικρές) καθημερινές στιγμές. Από το πρωί που θα ξυπνήσεις μέχρι το βράδυ που θα πέσεις να κοιμηθείς. Γιατί, η ευτυχία είναι προσωπική υπόθεση!

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
(Τα αποσπάσματα  είναι από το βιβλίο "Τα μυστικά της ευτυχίας" 
του Ίνο Μπενφοράδο)

Τα μυστικά της Ευτυχίας


 Μαρία Παρασκευοπούλου

 __________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

I believe… πιστεύω σε ένα τραγούδι!



Ένα τραγούδι που αγαπώ εδώ και χρόνια!  Φυσικά λάτρευα τους
Savage Garden…  και εξακολουθώ να λατρεύω τα τραγούδια τους!
Με ξεσηκώνει! Μου φτιάχνει τη διάθεση..............!!! Ένα τραγούδι που απεικονίζει... έτσι όπως θα έπρεπε να είναι (να ήταν) η πραγματικότητα;;;!


Savage Garden - Affirmation

I believe the sun should never set upon an argument
I believe we place our happiness in other people's hands
I believe that junk food tastes so good because it's bad for you
I believe your parents did the best job they knew ho
w to do
I believe that beauty magazines promote low self esteem
I believe I'm loved when I'm completely by myself alone

I believe in Karma what you give is what you get returned
I believe you can't appreciate real love until you've been burned
I believe the grass is no more greener on the other side
I believe you don't know what you've got until you say goodbye

I believe you can't control or choose your sexuality
I believe that trust is more important than monogamy
I believe your most attractive features are your heart and soul
I believe that family is worth more than money or gold

I believe the struggle for financial freedom is unfair
I believe the only ones who disagree are millionaires

I believe in Karma what you give is what you get returned
I believe you can't appreciate real love until you've been burned
I believe the grass is no more greener on the other side
I believe you don't know what you've got until you say goodbye

I believe forgiveness is the key to your unhappiness
I believe that wedded bliss negates the need to be undressed
I believe that God does not endorse TV evangelists
I believe in love surviving death into eternity

  


__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Απλά… ζήσε!


  Είσαι τόσο ευτυχισμένη/ος! Έτσι ξαφνικά, απρόσμενα ... ο ήχος της απόλυτης ευτυχίας σου δίνει απίστευτη χαρά! Ουρλιάζεις... και δεν σε νοιάζει που βρίσκεσαι... ποιος είναι δίπλα σου ... αν  παρεξηγήσουν την στάση σου... αν σε αποκαλέσουν «τρελή»... Απλά δεν σε νοιάζει! Και γιατί θα πρέπει να σε νοιάζει; Σημασία έχει να είσαι εσύ καλά και ευτυχισμένη! 

Δεν κάνεις κάτι κακό! Τα συναισθήματα σου απλά αφήνεις ελεύθερα... να πουν όσα θέλουν να πουν! Την ψυχή σου και την καρδιά σου πλέον δεν φυλακίζεις στα πρέπει και στα μη... τα αφήνεις ελεύθερα να κάνουν και να πουν αυτά που πραγματικά θέλουν!  

Η Ζωή είναι δική σου... μία και μοναδική... όμορφη και σημαντική! Δεν θα υπάρξει άλλη! Άρα, γιατί θα πρέπει να δίνεις αναφορά; Δεν οφείλεις σε κανέναν καμία εξήγηση! Άντε λοιπόν, χαμογέλασε! …ακόμα και χωρίς να υπάρχει λόγος! Τραγούδησε δυνατά! …όποιο τραγούδι σου ξυπνά τα κρυμμένα συναισθήματα! Κοίταξε! Μίλησε! Άκου! Μύρισε! Γεύσου! Απλά, ΖΗΣΕ! ΖΗΣΕ χωρίς τύψεις κι ενοχές! Όλα είναι εδώ για μια στιγμή… μετά θα γίνουν αέρας!


@Αυτές ήταν οι σκέψεις μου… χωρίς παρεξήγηση!    









__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved

Ο αγιάτρευτος πόνος του συναισθηματικού δεσίματος!


Όλοι μας έχουμε δεθεί ή είμαστε δεμένοι (και εννοώ συναισθηματικά)με κάποιον άνθρωπο ή με κάποιο αντικείμενο. Φαντάζομαι σε όλους έχει τύχει, γιατί απλά το “συναισθηματικό δέσιμο” είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα. Και ως γνωστόν κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τα συναισθήματά του, είτε αυτά είναι θετικά (καλά) είτε αρνητικά (κακά). Εγώ πάντως, είμαι  έρμαιο των συναισθημάτων μου, άρα  τις περισσότερες φορές (εάν όχι όλες) εύκολα πέφτω στην παγίδα του ‘συναισθηματικού δεσίματος’.

Η αφορμή γι’ αυτό το post είναι η ξένη ταινία που προβλήθηκε πριν λίγη ώρα στο  Star -HACHIKO: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ- μια ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ με τον πολύ καλό Ρίτσαρντ Γκιρ. Ενώ λοιπόν, όλη την εβδομάδα βλέποντας συνέχεια το trailer της ταινίας είχα πει στον εαυτό μου ότι δεν πρέπει να την δω, επειδή πλέον δεν αντέχω να βλέπω ταινίες με ζώα (είναι ψυχοπλάκωμα ρε παιδί μου) γιατί απλά στο τέλος καταλήγω να κλαίω με λυγμούς! Ναι, ναι είμαι ρομαντικό κορίτσι… δεν θέλω σχόλια! Ενώ λοιπόν ήξερα ότι παίζει η ταινία, κάνοντας Zapping έπεσα στα τελευταία λεπτά της ταινίας και δεν κρατήθηκα παρακολούθησα το τέλος. Ε, τι να πω; ότι στενοχωρήθηκα; ότι ξέσπασα σε απίστευτους λυγμούς; Ε, ναι όλα αυτά! Γιατί ρε γαμώτο δεν είχε καλό τέλος! Κι εμένα στις ιστορίες μου αρέσουν τα ‘Happy End’. Αλλά πως να έχει καλό τέλος, αφού είναι αληθινή ιστορία και ως επιβεβαιωμένο ή καρατσεκαρισμένο (την ίδια σημασία έχει) από την ίδια την Ζωή, οι ιστορίες της δεν έχουν ποτέ καλό τέλος.

Στην ταινία το πανέμορφο σκυλί, πέθανε το αφεντικό του και εκείνο τον περίμενε στο σταθμό του τρένου για 9 ολόκληρα χρόνια ώσπου όπως είναι φυσικό πέθανε (1935). Και όπως έγραφε στους τίτλους τέλους: “…στο σημείο όπου περίμενε ο Χάτσικο το αφεντικό του υπάρχει ένα μπρούτζινο άγαλμα, που συμβολίζει την αγάπη, την αφοσίωση και την πίστη του...”

 Απίστευτο! Απίστευτο το πόσο ένα ζώο και ιδιαίτερα ένας σκύλος μπορεί να αγαπάει και να είναι αφοσιωμένος σ’ έναν άνθρωπο και πόσο μάλλον στο ίδιο του το αφεντικό. Και σκέφτομαι τον δικό μου σκύλο, τον πρίγκιπά μου όπως τον αποκαλώ, που δυστυχώς τον υπερ-λατρεύω σε σημείο να μην αντέχω στην σκέψη ότι κάποια μέρα δεν θα είναι μαζί μου. Το ίδιο ισχύει και για κάποιους ανθρώπους! Όσοι έχουν σκύλο ή αγαπάνε πολύ τα ζώα πιστεύω πως καταλαβαίνουν το τι ακριβώς εννοώ! 

Και οι σκέψεις μου τρέχουνε… και λέω πως είναι πολύ μεγάλο λάθος να δένεσαι με κάποιον. Αν και προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να μην δένομε με ανθρώπους παρά μονάχα με αντικείμενα. Το κακό είναι ότι δένομε εξίσου το ίδιο και με τα δύο! Μέγα λάθος κορίτσι μου, μέγα!

Καταλήγοντας, έχω να πω τα εξής: Το δικό μου –προσωπικό- συμπέρασμα! ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να δένεσαι με κανέναν (ακόμα και με την ίδια σου την μάνα) και με τίποτα. Εντάξει, πες ότι το να χάσεις ένα αγαπημένο σου αντικείμενο (ο καθένας για τους δικούς του λόγους ‘αγαπημένο’) είναι υποφερτός ο πόνος, επειδή –ίσως- να έχεις την ευκαιρία να το ξανά αποκτήσεις. Αλλά, το να χάσεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο ή το λατρεμένο σου ζώο… όχι ο πόνος είναι δύσκολα υποφερτός αλλά τις περισσότερες φορές είναι… αγιάτρευτος! Θα μου πει κάποιος, όλα σ’ αυτή την Ζωή ξεπερνιούνται, ακόμα και ο Θάνατος! Συμφωνώ κι εγώ μ’ αυτό! Αλλά η διαφορά ξέρεις ποιά είναι; Ο καθένας βιώνει διαφορετικά τον πόνο, τον Θάνατο ή την απώλεια αν θες! Άλλος πιο γρήγορα, άλλος πιο αργά, άλλος πιο ήπια, άλλος πιο βαριά κι άλλος κουβαλάει τον αγιάτρευτο πόνο του μέχρι το τέλος! Όλοι οι άνθρωποι πάνω – κάτω βιώνουμε τις ίδιες καταστάσεις και νιώθουμε τα ίδια συναισθήματα αλλά(!) διαφέρουμε στον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα την συγκεκριμένη στιγμή και στον διαφορετικό και μοναδικό χαρακτήρα/προσωπικότητα που έχει ο καθένας μας! Άρα ό,τι συναισθήματα κι αν έχουμε είναι αποδεκτά… απλά χρειάζεται στην αρχή, στην μέση, στο τέλος να μπαίνει η λογική (αν και αυτή μπαίνει πάντα από μόνη της, την θες δεν την θες) ο ορθολογισμός και σιγά – σιγά (ξανά) κι οι ισορροπίες… δηλαδή μια ‘Μέση Οδός’, κάτι που για μένα αυτή η ‘Μέση Οδός’ πάντα με δυσκόλευε και με δυσκολεύει ακόμη!

Μην ξεχνάμε πως τα συναισθήματα (όποια κι αν είναι αυτά!) κατά βάθος κάτι έχουν να μας πουν και καλό είναι να τα ακούμε, όπως αντίστοιχα, το ένστικτό μας, την διαίσθησή μας… την καρδιά μας!


@Αυτές ήταν οι σκέψεις μου… χωρίς παρεξήγηση! 

 

HACHIKO: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ HACHIKO
Ο πραγματικός Hachiko
Χατσίκο (Hachiko) στα Ιαπωνικά (忠犬ハチ公, chūken hachikō, lit) που σημαίνει “Πιστός σκύλος Χατσίκο”, ήταν ένας σκύλος ράτσας Ακίτα, ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου το 1923, στην πόλη Odate, Akita Prefecture.

Το 1924 ο ιδιοκτήτης του, καθηγητής Γεωργίας Χιντεσαμπούρο Ουένο (Hidesamburō Ueno), τον πήρε μαζί του στο Τόκυο, όπου ζούσε και εργαζόταν.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του καθηγητή, κάθε πρωί που έφευγε για το Πανεπιστήμιο, ο σκύλος τον συνόδευε μέχρι την πόρτα . Το βράδυ, ο Χατσίκο πήγαινε και τον περίμενε στον σιδηροδρομικό σταθμό Shibuya. Όταν ο καθηγητής επέστρεφε με το τρένο απ το Πανεπιστήμιο, τον υποδεχόταν και τον συνόδευε σπίτι. Αυτό γινόταν μέχρι τον Μάϊο του 1925, όταν ο καθηγητής έπαθε εγκεφαλικό καθώς έκανε διάλεξη. Ο σκύλος, τον περίμενε να κατεβεί απ το συγκεκριμένο τρένο όπως πάντα, αλλά ο καθηγητής είχε ήδη αφήσει την τελευταία του πνοή.

Μετά από τον θάνατο του καθηγητή, ο Χατσίκο δόθηκε σε άλλα σπίτια, αλλά καθημερινά δραπέτευε επιστρέφοντας στο παλιό του σπίτι. Κάθε βράδυ, την ίδια ώρα που περίμενε τον καθηγητή στον σταθμό ήτανε εκεί, περιμένοντας να δει τον φίλο του να κατεβαίνει από το τρένο για να τον συνοδεύσει σπίτι. Αυτό συνεχίστηκε για τα επόμενα 9 χρόνια.

Οι ‘τακτικοί’ του σταθμού οι οποίοι είχανε δει τον σκύλο να περιμένει τον καθηγητή, πρόσεξαν ότι ακόμα και μετά τον θάνατο του, ήτανε εκεί καθημερινώς την ίδια ώρα, περιμένοντας ότι θα τον δει να κατεβαίνει απ το τρένο. Αυτό τους συγκίνησε και κάθε μέρα αρκετοί τον φρόντιζαν φέρνοντας του φαγητό και νερό. Το 1928, ο νέος υπεύθυνος του σταθμού συμπάθησε το σκύλο και φρόντιζε να έχει πάντα τροφή και νερό. Του έφτιαξε ακόμη και χώρο σε μια από τις αποθήκες του σταθμού, ώστε να έχει ένα μέρος να κοιμάται. Ο σκύλος εμφανιζότανε στην πλατφόρμα του τρένου, μόνο την ώρα που ερχότανε το τρένο με το οποίο συνήθιζε να επιστρέφει ο καθηγητής και περίμενε. Τις υπόλοιπες ώρες περιφερόταν στον σταθμό, ξεκουραζόταν στην αποθήκη, ή επέστρεφε στο παλιό σπίτι του καθηγητή.

Ένας από τους πρώην φοιτητές του καθηγητή ο οποίος ήτανε ειδικός στους σκύλους Ακίτα, ακολούθησε τον Χατσίκο και έμαθε την ιστορία του. Μετά απ αυτό, ο πρώην φοιτητής κατέγραψε πόσοι καθαρόαιμοι σκύλοι της ράτσας αυτής υπήρχαν στην Ιαπωνία. 30 στο σύνολο, με τον Χατσίκο να είναι ένας από αυτούς.

Τα επόμενα χρόνια, μέχρι και τον θάνατο του Χατσίκο, συνήθιζε να τον επισκέπτεται και να τον φροντίζει, γράφοντας άρθρα για την αφοσίωση του. Σιγά σιγά ο κόσμος άρχισε να ενδιαφέρεται και να μαθαίνει περισσότερα για την συγκεκριμένη ράτσα. Το 1932, ένα από αυτά τα άρθρα δημοσιεύτηκε στην μεγαλύτερη εφημερίδα του Τόκυο και η ιστορία του Χατσίκο έγινε γνωστή σε όλη την χώρα, αγγίζοντας τις καρδιές όλων των ανθρώπων.

Ο Χατσίκο έγινε σύμβολο πίστης, εντυπωσιάζοντας τον κόσμο με την αφοσίωση του στον νεκρό αφέντη του. Συμβόλιζε το πνεύμα αγάπης και πίστης που πρέπει να υπάρχει σε κάθε οικογένεια. Γονείς και δάσκαλοι χρησιμοποιούσαν την ιστορία του ως παράδειγμα προς μίμηση για μικρούς και μεγάλους.Τον Απρίλιο του 1934 στην παρουσία του Χατσίκο, έγινε η παρουσίαση του Μπρούτζινου αγάλματος του, στον σταθμό της Shibuya. Το άγαλμα κατά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο καταστράφηκε. Έτσι το 1948, ζητήθηκε από τον Τακέσι Άντο (Takeshi Ando), γιό του γλύπτη που έφτιαξε το πρώτο άγαλμα (είχε πεθάνει), να το ξαναφτιάξει. Το δεύτερο αυτό άγαλμα, παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1948 και είναι ένα δημοφιλές σημείο συνάντησης. Η είσοδος του σταθμού που βρίσκεται κοντά στο άγαλμα, ονομάζεται “Hachikō-guchi”, που σημαίνει έξοδος του Χατσίκο και είναι μία από τις 5 εξόδους του σταθμού.

Ένα παρόμοιο άγαλμα υπάρχει και στην γενέτειρα του Χατσίκο, την Odate,
μπροστά στον σταθμό των τρένων. Το 2004 φτιάχτηκε και ένα τρίτο άγαλμα, πάνω στην βάση του πρώτου αγάλματος που είχε δημιουργηθεί το 1934, και τοποθετήθηκε μπροστά από Μουσείο Σκύλων Ακίτα στην Odate.

Οι Japan Times έκαναν ένα αστείο στους αναγνώστες αναφέροντας ότι το άγαλμα χαλκού κλάπηκε λίγο πριν από τις 2 π.μ. την 1η Απριλίου 2007, από «ύποπτους κλέφτες μετάλλων.» Η ψεύτικη ιστορία έκανε έναν πολύ λεπτομερή απολογισμό μιας επιμελημένης κλοπής από άτομα που φορούσαν χακί εργατικές φόρμες οι οποίοι ασφάλισαν την περιοχή με πορτοκαλιούς κώνους ασφάλειας και έκρυψαν την κλοπή με τα μπλε βινυλίου tarps.
Το «έγκλημα» καταγράφηκε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς στις φωτογραφικές μηχανές ασφάλειας.Το 1994, το δίκτυο ραδιοφωνικής αναμετάδοσης πολιτισμού (CBN) στην Ιαπωνία ήταν σε θέση να ανακατασκευάσει μια καταγραφή του Hachikō να γαυγίζει από ένα παλιό δίσκο σπασμένο σε διάφορα κομμάτια.

Μια τεράστια εκστρατεία διαφήμισης ακολούθησε και το Σάββατο, 28 Μαΐου 1994, 59 έτη μετά από το θάνατό του, εκατομμύρια των ραδιοακροατών συντονίστηκαν για να ακούσουν το γαύγισμα του Hachikō.

Αυτό το γεγονός ήταν απόδειξη για τη συνεχιζόμενη δημοτικότητα του Hachikō.
Ο Χατσίκο, πέθανε στις 8 Μαρτίου το 1935 απο filariasis (heartworm). Ο σκύλος βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Μουσείο Φυσικών επιστημών στο Τόκυο.

Κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου, εκατοντάδες κόσμου μαζεύονται για να τιμήσουν την μνήμη και την αφοσίωση του Χατσίκο σε μια σεμνή τελετή που γίνεται στον σιδηροδρομικό σταθμό της Shibuya.



Πηγή: ΓΙΑ ΤΟΝ HACHIKO.......ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ , ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!!! (Facebook)





__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

11 Σεπτεμβρίου 2001: 10 χρόνια από το τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους! (part1)

31segundo_impacto_Torres

11 Σεπτεμβρίου 2001… 10 χρόνια πριν!
Τρομοκρατικά χτυπήματα…
Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής…
Live στην TV…
Καταγράφεται ως η πιο μαύρη ημέρα στη σύγχρονη ιστορία της Αμερικής…
Έμεινε στην Ιστορία ως την ημέρα που άλλαξε ο κόσμος…
Διαφωνώ! Με το γεγονός αυτό δεν άλλαξε ο κόσμος….
Πάντα ίδιος ήταν… Πάντα αυτός ήταν!
Απλά μας ξύπνησε δείχνοντας μας το πραγματικό του πρόσωπο. Δείχνοντας μας ποιος και τι είναι ο κόσμος που ζούμε… για το τι είμαστε ικανοί εμείς οι άνθρωποι! Ήταν ένας καθρέφτης… ο καθρέφτης που όλοι μας φοβόμαστε να σταθούμε μπροστά του και για λίγα δευτερόλεπτα του χρόνου να τον κοιτάξουμε κατάματα και να δούμε την πραγματικότητα… του ίδιου μας του εαυτού!
Όχι δεν άλλαξε ο κόσμος! Παραμένει ίδιος και χειρότερος! Και εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα κομμάτι του που μαζί μ’ αυτόν κοιμόμαστε, ξυπνάμε, ζούμε… και συναναστρεφόμαστε! Όχι ο κόσμος δεν άλλαξε (τουλάχιστον όχι προς το καλύτερο) αλλά μπορούμε εμείς οι άνθρωποι να τον αλλάξουμε! Ο καθένας μας ας αναλογιστεί τις ευθύνες του, ας παραδεχτεί τα λάθη του…….. και ίσως τότε να έρθει και ο “παράδεισος”!!!



__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Καλή σχολική χρονιά! (Διάλογος εγώ-μαμά)

Καταργούμε τα βιβλία!!!
Συζήτηση μεταξύ εμού και της μάνας μου!
Μάνα:Μαρία, αύριο ξεκινάς  και πάλι σχολείο!”
Εγώ: “Ναι αλλά τι μου το θύμησες;”
Μάνα: “Άντε καλή αρχή!”
Εγώ: “Ναι… αλλά δεν την βλέπω!”
Μάνα: “Άντε θα πάτε στο σχολείο και θα τα βρείτε όλα έτοιμα!”
Εγώ: “Ναι, έτοιμα-διαλυμένα!”
Μάνα: “Μα πως; Θα πάτε εκεί και θα σας περιμένουν τα βιβλία στα θρανία σας….”
Εγώ: “Ναι όλα θα είναι πάνω στο θρανίο έτοιμα να τα πάρουμε στο σπίτι!”
Μάνα: “Οι καθηγητές σας θα είναι έτοιμοι να σας διδάξουν…”
Εγώ: “Ναι βέβαια! Οι καθηγητές μας θα έχουν όλη τη διάθεση να επαναλαμβάνουν ότι δεν έχουμε καταλάβει και δεν θα μας αφήσουν κανένα κενό…”
Μάνα: “Το σχολείο θα είναι πλήρως ενημερωμένο για κάθε είδους εξελίξεις…”
Εγώ: “Αααα! Τώρα μάλιστα! Θα κάνουν σωστά τη δουλειά τους ενημερώνοντας μας στο σωστό χρόνο κι όχι την τελευταία ώρα, λίγο πριν τελειώσει η σχολική χρονιά! Τώρα σώθηκες!”
Μάνα: “Άντε για σας δουλεύει ο Παπανδρέου για να τα βρείτε όλα έτοιμα! (γελαστά!)
Εγώ: “Ναι βρε μαμά έχεις δίκιο! Μα δεν ντρεπόμαστε λιγάκι; Γιατί πρέπει να είμαστε τόσο καχύποπτοι; Ο Πρωθυπουργός μας για μας δουλεύει… για μας αργεί τα βιβλία… θέλει να κάνει πολύ καλή δουλειά πριν τα παραδώσουν στα σχολεία και γι’ αυτό δεν είναι έτοιμα. Για μας ανακοινώνει κάθε τρεις και λίγο νέα οικονομικά μέτρα… για μας κάνει ό,τι κάνει… επειδή μας νοιάζεται… επειδή αγαπάει το λαό του και τη χώρα του! Έχεις δίκιο! Και εμείς ο αναίσθητος ελληνικός λαός δεν δείχνουμε λίγη κατανόηση; Ντροπή μας μεγάλη! Εξάλλου και ο ίδιος ο Βενιζέλος ανακοίνωσε πως ο Σεπτέμβρης και ο Οκτώβρης θα είναι δυο κολασμένοι μήνες… ε τι; δεν μπορούμε να αντέξουμε δυο μήνες; δεν μπορούμε να δείξουμε λίγη κατανόηση; Ο Νοέμβριος θα είναι μήνας χαράς, μήνας που θα λυθούν τα οικονομικά προβλήματα… μάλλον θα έχει πετύχει ο στόχος της κυβέρνησης για να αναπτυχθεί η χώρα……………… Γι’ αυτό ας κάνουμε υπομονή και …τα πράγματα θα φτιάξουν! Έχεις δίκιο για μας δουλεύει ο Πρωθυπουργός μας!  Αυτή είναι η μία εκδοχή, η άλλη είναι ότι… ο Πρωθυπουργός μας, μας δουλεύει κανονικά!!!”

Ναι, όπως καλά καταλάβατε, στην συζήτηση αποτυπώνεται σε μπόλικη δόση η ειρωνεία… αλλά με μπόλικη δόση χιούμορ. Γιατί αν τα δούμε τα πράγματα και τις εξελίξεις με απόλυτη σοβαρότητα, μάλλον θα φτάναμε ένα βήμα πριν το γκρεμό ή …και στο γκρεμό!

Αισιοδοξία, υπομονή και χιούμορ λοιπόν χρειαζόμαστε και …όλα - κάποια στιγμή- θα ξεπεραστούν!!!
Το σίγουρο είναι ότι θα γίνει χαμός (γενικά μιλάω) αλλά μαθημένοι είμαστε στα δύσκολα………….!!!

Άντε καλή σχολική χρόνια να έχουμε όλοι όσοι καθίσουμε στα θρανία για μία ακόμη χρονιά! 

 
__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved



Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Θα μπορούσα να… (part 1)




Θα μπορούσα να πω μεγάλα λόγια μα προτιμώ τις πράξεις απ' τα ‘λόγια του αέρα’!
Θα μπορούσα να πάρω την ευθεία μα διαλέγω να πάω δεξιά ή αριστερά, δηλαδή εκεί που με πηγαίνει η καρδιά!
Θα μπορούσα να κάνω αυτό που μου λένε ότι είναι το σωστό μα εγώ προτιμώ να κάνω αυτό που θέλω εγώ, ακόμη κι αν είναι το μεγαλύτερο λάθος!
Θα μπορούσα να κρατήσω το στόμα μου κλειστό μα προτιμώ να εκφράζω αυτό που αισθάνομαι για να τα ‘χω καλά με τον εαυτό μου!
Θα μπορούσα να πω μια κακία μα εγώ θα την έλεγα ειλικρίνεια!
Θα μπορούσα να πω μια αλήθεια ακόμα κι αν δεν την άντεχε κανένας!
Θα μπορούσα να πω ένα ψέμα μα δεν είμαι καλή ηθοποιός…  ούτε γεννημένη να κοροϊδεύω κανέναν!
Θα μπορούσα να το παίξω σε διπλό ταμπλό μα εγώ θέλω να τα ‘χω καλά με την συνείδηση μου!
Θα μπορούσα να τα τινάξω όλα στον αέρα για μια ευκαιρία, για μια ελπίδα, για λίγα λεπτά του χρόνου, για μια τελευταία στιγμή, για μια τελευταία φορά, για μια καινούργια Ζωή… για την πρώτη και τελευταία αγάπη!
Θα μπορούσα να συμβιβαστώ με αυτό που είμαι μα προτιμώ να παλεύω στο να γίνομαι καλύτερη κάθε μέρα!
Θα μπορούσα να κρυφτώ, να δειλιάσω, να εγκαταλείψω, να τα παρατήσω μα εγώ προτιμώ να παλέψω μέχρι τέλους! Γιατί καλύτερα να πεθάνεις για κάτι παρά να ζεις για το τίποτα!    
Θα μπορούσα να…………………………………………


(To be continued...!) 

 

__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Confession of love! (Εξομολόγηση (της) Αγάπης!)

Guess what! I like you! Don't you know? I'm in love with you even before you know it and yourself. Although years have passed I'm still in love with you as the first day. I love you perfectly, loud and true! I love unconditionally, without asking give me the sky with the stars... only your love I ask... is enough for me! I need your love and you in my life! I need it... just love you! Because... just love you!”  λέω εγώ τώρα!
(πρώτη φορά γράφω τις σκέψεις στην Αγγλική!)

”I love you and love you always and forever!
I promise that!”
Θα σ’ αγαπώ πάντα!
I Will Always Love You
If I should stay,
I would only be in your way.
So I'll go, but I know
I'll think of you ev'ry step of the way.

And I will always love you.
I will always love you.
You, my darling you. 

Bittersweet memories
that is all I'm taking with me.
So, goodbye. Please, don't cry.
We both know I'm not what you, you need.

And I will always love you.
I will always love you.
I hope life treats you kind
And I hope you have all you've dreamed of.
And I wish to you, joy and happiness.
But above all this, I wish you love.

And I will always love you.
I will always love you.
You, darling, I love you.
Ooh, I'll always, I'll always love you.

 

__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Πανελλαδική συγκέντρωση σχολικών ειδών για τα παιδιά που έχουν ανάγκη!

Αθήνα, 17 Αυγούστου 2011
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ
«Αγοράζοντας ένα βιβλίο, ένα τετράδιο ή ένα στυλό για το παιδί σου,
Σκέψου και το παιδί που δεν έχει αυτή τη δυνατότητα»

Όπως κάθε χρόνο «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ξεκινάει μία πανελλαδική εκστρατεία συγκέντρωσης σχολικών ειδών για τα παιδιά των οποίων οι οικογένειες δεν μπορούν να αντέξουν το οικονομικό βάρος των σχολικών απαιτήσεων.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειαζόμαστε τη συμμετοχή όλων για να παρέχουμε τα απαραίτητα σχολικά είδη στα παιδιά που οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Οι εξαιρετικά δύσκολες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες έχουν αυξήσει τον αριθμό των παιδιών και των οικογενειών που χρειάζονται στήριξη.
Με τη δική σας συμμετοχή, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» θα καταφέρει να ανταποκριθεί σε όλα τα αιτήματα που έχει ήδη και πρόκειται άμεσα να δεχθεί πανελλαδικά, παρέχοντας σε χιλιάδες παιδιά τα απαραίτητα σχολικά είδη προκειμένου ισότιμα να φοιτήσουν στα σχολεία τους. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να νιώσει κανένα παιδί μειονεκτικά, να βρεθεί στη δύσκολη θέση να δικαιολογηθεί στο δάσκαλό του γιατί δεν έχει τα απαραίτητα και το σπουδαιότερο να μην μπορεί να αποδώσει ανάλογα με τις δυνατότητές του γιατί δεν έχει τα απαιτούμενα.

Απαραίτητα σχολικά είδη:

1 Τετράδια (μπλε και χρωματιστά)
Τετράδια 3- 4 θεμάτων
1 Σχολικοί άτλαντες (γεωγραφικοί και πολιτικοί)
1 Τέμπερες - Κηρομπογές
1 Μπλοκ ζωγραφικής – ακουαρέλες
1 Μαρκαδόρους - Ξυλομπογιες
1 Μολύβια
1 Στυλό
1 Γόμες
1 Ξύστρες
1 Διορθωτικά
1 Σχολικές τσάντες
1 Πινέλα
1 Κασετίνες
1 Ντοσιέ (μεγάλα- μικρά) και ανταλλακτικά φύλλα
1 Φακέλους με λάστιχο
1 Χαρτί Α4
1 Διαφάνειες
1 UHU (στικ και υγρή)
1 Πλαστελίνες
1 Διάφανο αυτοκόλλητο για ντύσιμο βιβλίων
1 Ψαλιδάκια
1 Γεωμετρικά όργανα (χάρακες, διαβήτες κ.λ.π.)
Σε όλη την Ελλάδα τα σημεία συγκέντρωσης/αποστολής:

2 Μαρούσι - Στουντίου & Γκλιάτη 2, Μαρούσι – τηλ. 210 6095844
2 Αθήνα (κέντρο) – Στουρνάρη 16 – τηλ. 2117801430
2 Καρέας – Δάφνης 2 & Λ.Ι.Καρέα – τηλ. 2107609550
2 Ίλιον - Αγίας Ελένης & Πλήθωνος Γεμιστού, Παλατιανή – τηλ. 210 5781060 - 211 8003075
2 Περιστέρι – Τεμπών, Δημητροκάλη & Δραγούμη 4 – τηλ. 2105785820
2 Μελίσσια – Τέρμα Βιτσίου – τηλ. 2108040918
2 Ιλίσσια - Ίωνος Δραγούμη 3 & Δημητρέσσα – τηλ. 211 8008450
2 Θεσσαλονίκη – Παπακυριαζή 3 – τηλ. 2310250160
2 Φοίνικας Καλαμαριάς – Εθνικής Αντιστάσεως & Θησέως – τηλ. 2310383141
2 Πάτρα – Σολωμού 121 – τηλ. 2610332499
2 Πύργος – Αραχώβης 3 – τηλ. 2621081040
2 Κυλλήνη – Πύργος Ηλείας – τηλ. 2623093933
2 Τρίπολη – Ελευθερίου Βενιζέλου 22 – τηλ. 2710234154
2 Αρχαία Κόρινθος – Θέση «Θέατρο» - τηλ. 2741032628
2 Κέρκυρα – Χαμηλή Μαγουλάδων – τηλ. 2623051755
2 Χαλκίδα – Αβάντων 65 – τηλ. 2221079788
Μπορείτε επίσης, να αποστείλετε σχολικά είδη μέσω ΕΛΤΑ ή Courier σε κάποιον από τους παραπάνω χώρους μας (χρέωση αποστολέα)

Πηγή/Αναδημοσίευση: Το Χαμόγελο Του Παιδιού




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!




Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com