Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Diary of Bliss 2014: #2 – Ξεκάθαρο τοπίο…


Ε, ναι! Επιτέλους γράφω στο blog μετά από πολλές ημέρες. Βλέπετε με έφαγαν οι βόλτες, τα ξενύχτια που λέει ο λόγος, τα ταξίδια, η τεμπελιά και γενικά όλες αυτές τις τελευταίες ημέρες απολάμβανα την ηρεμία, την χαλάρωση που τόσο πολύ αναζητώ στη Ζωή μου. Νομίζω πως μετά από τόση στεναχώρια, πίκρα (και λίγα λέω) που “έφαγα” ειδικά τον προηγούμενο μήνα. (δεν αναφέρω τίποτα, γιατί τα ξέρετε ήδη) τι καλύτερο από ένα μικρό διάλλειμα από την κλάψα και τη μιζέρια; (Έφτασε η ώρα για να ασχοληθώ με ευχάριστα πράγματα εδώ στο blog μου αλλά και εκτός αυτού…)

Εντάξει, και η κλάψα (προτιμώ τον τίτλο drama queen σας παρακαλώ, αν δεν σας πειράζει!) και η υποφερτή μιζέρια και η μοναξιά και το κλάμα και το “κλείνομαι στο καβούκι μου” και δεν θέλω άνθρωπο να δω και θέλω τον χρόνο μου κλπ., όλα μωρέ χρειάζονται. Όλα βέβαια μέσα σε λογικά πλαίσια. Και λέω πως και αυτά χρειάζονται, γιατί αν δεν τα περάσεις αυτά δεν μπορείς να ξεσπάσεις, να βγάλεις όλο σου τον πόνο προς τα έξω, να νιώσεις λίγο παραπάνω Άνθρωπος, να νιώσεις πως έχεις συναισθήματα, πως ζεις… δεν μπορείς και να πας παρακάτω. Πρέπει να λυγίσεις, να συρθείς, να βιώσεις τον “μικρό θάνατο” (αν πρόκειται για χωρισμό), να συνειδητοποιήσεις τι άξιζε και τι δεν άξιζε, τι αξίζει και τι δεν αξίζει και κυρίως να μάθεις ακόμη καλύτερα τον εαυτό σου και να πιστέψεις στις δυνατότητές σου.

 Έχω λοιπόν να δηλώσω εγώ η Μαρία (μήπως σας μοιάζω για ψωνάρα; κι ακόμα δεν έγινα διάσημη συγγραφέας τρομάρα μου! Το γνωστό μου χιούμορ βρε!) πως επιτέλους είμαι καλά! Τέρμα η κλάψα για το συγκεκριμένο γνωστό θέμα. Τέρμα οι αναφορές, οι σκέψεις και καθετί αρνητικό για το συγκεκριμένο θέμα, για τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Σήμερα, με αυτή την “ευχαριστήρια” ανάρτηση θα είναι και η τελευταία αρνητική. 

1 μήνας από τον μικρό θάνατο… 

1 μήνας και κάτι με πόνο, λύπη, δάκρυα, “κλεισμένη στο καβούκι μου”, με απορίες, συμπεράσματα, εφιάλτες, αϋπνίες, ξενύχτια, μοναξιά, αναπάντητα ερωτήματα, εικόνες, μηνύματα, φωτογραφίες, σκέψεις και κυρίως “Μου λείπει”

1 μήνας και κάτι με 3 τυχαίες συναντήσεις και είδα τα πάντα ξεκάθαρα μπροστά μου, στα μάτια μου, στα αυτιά μου. Όταν αυτό(ς) που αγάπησες “πέφτει στα μάτια σου”, τι απομένει μετά, εκτός από την εκτίμηση, αγάπη πάντα, ίσως και ”λύπηση”; Τα υπόλοιπα που ένιωσες, απλά κλειδώθηκαν κάπου πολύ βαθιά. Μονόπλευρα ήταν ούτως ή άλλος… 

1 μήνας και κάτι και σήμερα Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2014 ξεκαθάρισε εντελώς το τοπίο. Δεν χρειάστηκε να βάλω καν το χεράκι μου. Όλα ήρθαν τυχαία, από μόνα τους.

Σήμερα ομολογώ πως συνειδητοποίησα για τα καλά και την αλήθεια αυτών των στίχων από αυτό το τραγούδι (Δεν έχει δεύτερη φορά/κι ούτε καμία διαφορά/σε έβγαλα πρώτα απ' την καρδιά μου και σε τέλειωσα μετά)♬. 

Γιατί όταν εγώ φωνάζω πως η Ζωή σε βρίσκει με κάποιον τρόπο, κάπου, κάποτε… δεν με ακούει ποτέ κανείς.

Γιατί όταν εγώ φωνάζω πως η ανακούφιση, η δικαίωση, η ψυχική ελευθέρωση, το τέλος και η αρχή… η Ζωή, ο χρόνος, η μοίρα, ο Θεός ο ίδιος σου τα στέλνει την κατάλληλη στιγμή, κάποτε, αργά ή γρήγορα… δεν με ακούει ποτέ κανείς. Ίσως και κανείς να μην παίρνει και τόσο σοβαρά τις όποιες “Φιλοσοφίες μου”. Μπορείτε να μάθετε κάτι από εμένα, πιστέψτε με!

Χρειάστηκε 1 μήνας και κάτι για να καταλάβω ότι ποτέ δεν ανήκα εκεί που νόμιζα πως ανήκα. Γιατί πολύ απλά, ποτέ δεν έπαιξα με την καρδιά ενός ανθρώπου, ούτε σε διπλό ταμπλό, ούτε σε τριπλό ή έβδομο ταμπλό. (Τόσα ταλέντα, συγνώμη αλλά δεν έχω!) Είμαι ανίκανη να παίζω παιχνίδια ποντάροντας στα συναισθήματα ενός ανθρώπου. Μόνο στα επιτραπέζια  τύπου Monopoly, Scrabble κλπ. σε αυτά, ναι είμαι καλή.

Χρειάστηκε 1 μήνας και κάτι για να μάθω την αλήθεια που ήδη ήξερα από την αρχή, άντε από την μέση. Μια αλήθεια ή μάλλον πολλές αλήθειες που τις ήξερα αλλά όταν πέφτεις στην παγίδα του έρωτα, της αγάπης ή όπως ο καθένας το λέει, τότε δε βλέπεις τίποτα μπροστά σου ή μάλλον όλα τα βλέπεις “παραμυθένια”. (Βρε ξυπνήστε! Τα παραμύθια δεν ισχύουν στην πραγματική Ζωή!)

Πορεύομαι με την αλήθεια! Πάντα με αυτήν πορευόμουνα στη Ζωή και θα συνεχίσω να το κάνω μέχρι το ύστατο χαίρε, το πιστεύει κάποιος είτε όχι. 

Λατρεύω την αλήθεια! Και χρειάστηκε πολλές φορές να “πέσω στη φωτιά”, να “βυθιστώ στο σκοτάδι”, να “τα παίξω όλα για όλα” για να μάθω την αλήθεια, ακόμα κι ας ήξερα πως θα με κατέστρεφε, θα με σκότωνε, θα με έφτανε σε ένα σημείο που θα είχε την ταμπέλα “Τέλος”.  

Κι αν κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει, να νιώσει, να ξεχωρίσει την αλήθεια μου και την περνάει για ψέμα ή είναι μπερδεμένος, λυπάμαι αλλά μάλλον ποτέ στη Ζωή του δεν έμαθε τι εστί πραγματική αλήθεια ή δεν κατάλαβε καθόλου τίποτα από εμένα. Ό,τι ψέμα και να πεις (και μιλάω για μεγάλα ψέματα και όχι για τα γνωστά ψεματάκια που λέμε όλοι μας!), κάποια στιγμή θα φανερωθεί η αλήθεια και τότε δεν σε σώνει τίποτα. Οπότε γιατί να παραμυθιάζεις;;;

Αγαπώ την αλήθεια ακόμα κι αν πονάει σαν μαχαιριά. Το ψέμα όμως πονάει περισσότερο. Και δεν σηκώνω κουβέντα πάνω σε αυτό. Αν λοιπόν, τις αλήθειες κάποιος τις μεταφράζει ως ψέματα, τότε λυπάμαι πραγματικά. Μόνος του βγάζει τα ματάκια του, καταστρέφει μια σχέση, έναν άνθρωπο, τον ίδιο του τον εαυτό. Μόνο γι’ αυτό λυπάμαι γενικώς, για τίποτα άλλο. 

Είμαι λοιπόν πλέον καλά! Δεν στενοχωριέμαι πια για “παλιά ξινά σταφύλια”, δεν ρίχνω σταγόνα δάκρυ για καταστάσεις και ανθρώπους που τελικά δεν αξίζουν περισσότερο από όσο πραγματικά αξίζουν. Δεν κολλάω στο τι έγινε, γιατί έγινε κλπ. Τις απαντήσεις εξάλλου τις έχω και αν δεν τις έχω όλες, δεν με νοιάζει πλέον να πάρω περισσότερες απαντήσεις. Καμιά απορία, κανένα “γιατί” δεν μου τρώει πια τη ψυχή. Και ούτε η ίδια η Καρδιά δεν της νοιάζει να μάθει κάτι περισσότερο από όσα ξέρει και κυρίως από όσα έχει νιώσει ή νιώθει. 

Ούτε “Εκείνη-η Καρδιά”, ούτε κι Εγώ δεν πονάμε πια, δεν νιώθουμε πως καιγόμαστε από τον “μικρό θάνατο”, ούτε κλαίμε για μια χαμένη μάχη. Χάσαμε μια ακόμη μάχη αλλά όχι και τον πόλεμο.  Όταν “παίζεις” από την αρχή τίμια, δίκαια, έντιμα και με φανερά χαρτιά δεν έχει να φοβάσαι για τίποτα και κυρίως να παραδεχτείς τα λάθη σου και ίσως και να ζητήσεις συγνώμη. Όταν δεν τα κάνει κάποιος αυτά, μάλλον εκεί φαίνεται και “ ο σκάρτος”. Μια χαρά λοιπόν τα καταφέρνουμε! Αφού καταφέραμε και βγήκαμε –και πάλι- αλώβητες από την πιο χειρότερη παγίδα που πέσαμε ποτέ, στον έρωτα, στην αγάπη ή όπως αλλιώς το λένε, πάλι καλά! Μπορούμε να επιβιώσουμε μάλλον από τα πάντα. 

Δεν κρατάμε καμιά κακία! Ούτε νιώθουμε πλέον θυμό, οργή… Θέλουμε το καλό του άλλου και ειδικά των ανθρώπων που αγαπήσαμε και θεωρήσαμε “δικό μας άνθρωπο”. Αυτό είναι αυτονόητο!

Φυσικά και δεν ξεχνάμε! Περασμένα ναι, ξεχασμένα όχι! Όσος καιρός κι αν περάσει, το άδικο θα πάρει αυτό που του αξίζει από το δίκαιο της ζωής. Όλα κι όλα! Είπαμε είμαστε ανώτερες, με κάποιο Α επίπεδο και με μια καλή ψυχή αλλά αυτό δεν αλλάζει πως κάποια μέρα, η δικαιοσύνη θα έρθει. Πρέπει το άδικο αλλά και η υποκρισία να δικάζεται αργά ή γρήγορα. Νόμος!  


Όλα καλά λοιπόν! Ξεκαθάρισε το τοπίο! Και είναι ωραία η αίσθηση που να πάρει! Σημασία έχει ότι έχω Πίστη, κοιτάζω μπροστά, πιστεύω ότι τα καλύτερα ακόμα δεν έχουν έρθει, είμαι ακόμα πιο δυνατή, (άλλωστε εμείς οι Σκορπιοί ξαναγεννιόμαστε από τις στάχτες μας), χαμογελάω ακόμα πιο πολύ,  βλέπω και παίρνω τα πράγματα πιο χαλαρά, με πιο πολύ χιούμορ, ζω τα ωραία συναισθήματα, τις ωραίες στιγμές και κυρίως νιώθω ανάλαφρη, χωρίς το βάρος του άδικου πόνου. Δεν είναι λίγο αυτό! Και δεν είμαι μόνο στα λόγια! Φαίνονται όλα αυτά ήδη από τις πράξεις μου… το βλέπουν και το εισπράττουν και οι γύρω μου… το βλέπω και το αισθάνομαι κι εγώ η ίδια. 


Και όπως λένε: “Επιτρέπεται να λυγίσεις αλλά επιβάλλεται να σηκωθείς!”


Και ο επίλογος αυτού του ωραίου αλλά με unhappy end παραμυθιού πιστεύω γράφτηκε με τον καλύτερο και πιο δίκαιο τρόπο, όπως μου άξιζε. Σ' ευχαριστώ…!





*Η παρούσα ανάρτηση είναι μέρος του Diary of Bliss 2014 από το Positive Thinking Greece 





__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

♫Music Obsessions #20 – “Εκείνη” -η Καρδιά- ακόμα προσπαθεί μονάχη…



Όσο και ειλικρινής να είσαι με τον εαυτό σου…
Όσο και να έχεις παραδεχτεί την ήττα, το χαμένο παιχνίδι, την κατάσταση…
Όσο και να λες “Πάω παρακάτω…”
Όσο κι αν συμβαδίζεις με τον χρόνο…
Όσο και να βρίσκεις τρόπους για να ξεχαστείς…
Όσο και να χαμογελάς, ακόμα κι όταν έχεις μια τα πάνω-μια τα κάτω σου…
Ξέρεις ότι “Εκείνη” -η Καρδιά- πονάει, λυπάται, θλίβεται, κλαίει… σιωπηλά!
Ακόμα προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, να τα ενώσει και να σταθεί ξανά αγέρωχη όπως πάντα στο ύψος της.
Δεν ξεχνάει, δεν συγχωρεί… περιμένει στην αναμονή …να πάρει όσα της οφείλει η ίδια η Ζωή και όσα της οφείλουν αυτοί που την άγγιξαν με “βρόμικα” χέρια.
Μέχρι τότε ξέρει να επιβιώνει……………………………………………….



Τρίτη 14/10/2014




▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃
Μόνη καρδιά - Πέγκυ Ζήνα
Στίχοι:
Stan
Μουσική: Stan, Revo, Joeminor, Snapyourfingaz

Ανυπότακτη αγάπη μου
στην καρδιά μου μέσα ζεις
Με πληγώνεις μα στο χάδι μου
τρέχεις όταν πληγωθείς.

Μόνη καρδιά μόνη θα γυρνώ στα στέκια σου και πάλι
Μόνος και εσύ μόνη και εγώ μες του πιοτού την ζάλη
Μόνη γι’ αυτό δίχως έναν άνθρωπο να με φροντίζει,
να αγαπώ ότι λες εσύ πως δεν αξίζει.♬

 
Δεν ξεχνάω όσα μου έταξες
και πεισμώνω που μου καις
κάθε ουρανό στο χάρτη μου
για όσα θέλω για όσα θες.



_____________________________
 
Project #2: ♫Music Obsessions#1 - Το είναι μου!
♫Music Obsessions#2 - Καινούργια μέρα!
♫Music Obsessions#3 – Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτή είμαι εγώ!
♫Music Obsessions#4 – Δίδυμη μοναξιά!
♫Music Obsessions#5 – Θα μπορούσε… για πάντα!
♫Music Obsessions#6 – Εδώ μαζί μου!
♫Music Obsessions#7 – Η Ταχύτητα της ζωής!
♫Music Obsessions#8 – Στο τέλος (μας) νικάει η Αγάπη!
♫Music Obsessions#9 – Κάτι τέτοιες νύχτες…
♫Music Obsessions#10 – Μεγαλύτερε ψεύτη του κόσμου…
♫Music Obsessions#11 – Μπορείς ποτέ πραγματικά να αγαπήσεις μια γυναίκα;
♫Music Obsessions#12 – Πες μου πως εγώ θα έπρεπε να ζήσω χωρίς εσένα!



________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

♫Music Obsessions #19 – Πάμε φινάλε…Τίτλοι τέλους!



Και που λέτε, εκεί που είμαι ξαπλωμένη, χαλαρή και ακούω μουσική στο ραδιόφωνο, πέφτω πάνω σε ένα τραγούδι της παντοτινά αγαπημένης Καίτη Γαρμπής, που οι στίχοι του μιλούσαν για “υποκρισία”; “Πάμε Φινάλε” ο τίτλος του. Όπα λέω! Αφιερωμένο εξαιρετικά στον τελευταίο άνθρωπο που έπαιξε σε μένα Θέατρο… κακόγουστο βέβαια! Δε φταίω εγώ αλλά αυτή η μορφή του ανθρώπου ήρθε στο μυαλό μου, τι να κάνω; Ψάχνω λοιπόν το τραγούδι στο YouTube και βλέπω το εξαιρετικό video-clip. Όπα λέω, πάλι! Αυτά είναι! Τραγούδι-ερμηνεία-βίντεο και έδεσε απόλυτα το γλυκό. Το καλύτερο σημείο του video-clip; Μα το χαστούκι της Καίτης στον …υποκριτή! Εντάξει βρε Καίτη μου ...Προσυπογράφω... Αφιερωμένο εξαιρετικά στους ..."Θεατρίνους" της ζωής... που όμως η ερμηνεία τους είναι τραγική... είναι αστεία!   

Όσοι και όσες, παίζετε θέατρο, γράφετε το σενάριο, σκηνοθετείτε και είσαστε και ο/η Πρωταγωνιστής/ια (αλλά μάλλον καταλήγετε να είσαστε οι Κομπάρσοι), καλό θα ήτανε όταν ψάχνετε να βρείτε την/τον Πρωταγωνίστρια/ή (ή μάλλον να πω καλύτερα το θύμα) για το ίδιο έργο που ανεβάζετε κάθε φορά που θέλετε να σκοτώσετε την μοναξιά σας, πρώτον, κάντε μια οντισιόν και επιλέξτε αυτήν/όν που θα κλέψει λιγότερο την παράσταση από εσάς και κυρίως που θα μπορείτε να απο-δεχτείτε την σύγκριση ή τη διαφορετικότητα… και δεύτερον, δώστε την καλύτερη σας ερμηνεία μέχρι το τέλος… μέχρι την ώρα που θα πέσουν οι τίτλοι τέλους… μέχρι να πέσει η αυλαία. Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να πάρετε στο τέλος από το κοινό το πιο θερμό χειροκρότημα για το συνολικό αποτέλεσμα… κι όχι ένα “χαστούκι” για το φιάσκο της παράστασης. Επιλέγεται τι σας τιμά περισσότερο………... Η ταπεινή μου άποψη… Λέω εγώ τώρα!

 
Κυριακή 5/10/2014

“Το 'χω το έργο ξαναδεί μα διασκεδάζω/Είσαι πιο λίγο από ότι έχει περάσει/Με ότι και να συγκριθείς απλά έχεις χάσει/Κι όσο αφορά την τραγική σου ερμηνεία/Είναι αστεία/Πάμε φινάλε/Κι απ' το θέατρό σου φεύγω/Καλή πρεμιέρα/νέο έργο αν διαλέξεις…”



▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃









_____________________________
 
Project #2: ♫Music Obsessions#1 - Το είναι μου!
♫Music Obsessions#2 - Καινούργια μέρα!
♫Music Obsessions#3 – Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτή είμαι εγώ!
♫Music Obsessions#4 – Δίδυμη μοναξιά!
♫Music Obsessions#5 – Θα μπορούσε… για πάντα!
♫Music Obsessions#6 – Εδώ μαζί μου!
♫Music Obsessions#7 – Η Ταχύτητα της ζωής!
♫Music Obsessions#8 – Στο τέλος (μας) νικάει η Αγάπη!
♫Music Obsessions#9 – Κάτι τέτοιες νύχτες…
♫Music Obsessions#10 – Μεγαλύτερε ψεύτη του κόσμου…
♫Music Obsessions#11 – Μπορείς ποτέ πραγματικά να αγαπήσεις μια γυναίκα;
♫Music Obsessions#12 – Πες μου πως εγώ θα έπρεπε να ζήσω χωρίς εσένα!


 
________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Κριτική ΒιβλΙου: Γρηγόρης Αρναούτογλου – “Μακιγιαρισμένοι Φόβοι”

Το βιβλίο που θα σας παρουσιάσω είναι η πρώτη επίσημη συγγραφική απόπειρα του συμπαθέστατου -για μένα- εδώ και χρόνια Γρηγόρη Αρναούτογλου. Κυκλοφόρησε το 2012. Και ο τίτλος του βιβλίου; “Μακιγιαρισμένοι Φόβοι”. Το εξώφυλλο, τόσο ...κατακόκκινο. Με έναν άντρα ντυμένο σαν κλόουν; Τρέμω τους Κλόουν μέχρι και σήμερα! Τους κλόουν του τσίρκου, πόσο μάλλον τους κλόουν που περπατάνε δίπλα μου, όπως λέει σε κάποια φάση και ο ίδιος ο Γρηγόρης μέσα στο βιβλίο του.


Πληροφορίες:

Είδος: Γενικές γνώσεις
Συγγραφέας: Γρηγόρης Αρναούτογλου
Εκδόσεις: Εκδόσεις Ψυχογιός, Ιανουάριος 2012 (5.000 αντίτυπα) Σελ.: 240

_____________________________


Ο συγγραφέας:


Δεν ξέρω αν έπρεπε να κάνω κάτι προτού αρχίσω να γράφω· να μιλήσω με κάποιον λόγου χάρη. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος ή κάτι που μπορεί να σε προτρέψει ή να σε αποτρέψει από το να εκφράσεις ότι νιώθεις, ότι πιστεύεις, ότι φαντάζεσαι ή ότι ελπίζεις σε μια κόλα χαρτί. Και δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο μέρος όπου βαφτίζεσαι συγγραφέας. Το σίγουρο είναι ότι εδώ και χρόνια γράφω συνέχεια. Έχω έναν κανόνα: να αποφεύγω τη σοβαροφάνεια. Και να γράφω αυτά που πιστεύω. Αναπόφευκτα βαφτίστηκα μέσα στο μελάνι, μέσα στο δικό μου μελάνι. Αυτοβαφτίστηκα δηλαδή. Η μόνη λέξη που μου ’ρχεται συνειρμικά αυτή τη στιγμή είναι: αυτομαστιγώθηκα· αφού πλέον, γράφοντας, είχα έρθει αντιμέτωπος με τις σκέψεις μου, που μέχρι πρόσφατα μπορούσα και να τις αποφεύγω. Όμως πια τα ψέματα τελείωσαν. Τώρα, τις έχω απέναντί μου! 
–Γρηγόρης Αρναούτογλου-

____________________________

Περιεχόμενα


____________________________

Η άποψή μου:

Το βιβλίο το διάβασα πριν περίπου 3 μήνες, αν θυμάμαι καλά. Αυτές τις ημέρες έτυχε να το έχω ξανά στα χέρια μου και ξανά διάβασα κάποια αποσπάσματα. Οι εντυπώσεις που μου άφησε όταν το τελείωσα, ήταν οι ίδιες και τώρα που ξανά διάβασα κάποια αποσπάσματα. Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου μέσα από το βιβλίο αυτό με τον έξυπνο-πιασάρικο (με την καλή έννοια) τίτλο “Μακιγιαρισμένοι Φόβοι”, μιλάει ακριβώς για τους φόβους που έχει καταρχάς ο ίδιος, εγώ, εσείς, όλοι εμείς οι άνθρωποι… Φόβοι που μας κυριεύουν, είναι κομμάτια του εαυτού μας, τους κουβαλάμε μέσα μας και που όμως προσπαθούμε να τους κοντρολάρουμε, πόσο μάλλον να τους νικήσουμε. 

Ο Γρηγόρης, τσαλακώνεται, εξομολογείται, μιλάει ξεκάθαρα για τους δικούς του φόβους, καταγράφει τις δικές του σκέψεις πάνω στον φόβο και όσα τον απασχολούν ως άνθρωπο και ζητάει από άλλους ανθρώπους που γνωρίζει, που γνωρίζουμε όλοι μας (όπως οι: Γιάννης Σερβετάς, Πέτρος Φιλιππίδης, Λένα Μαντά, Αγγελική Νικολούλη, Γιάννης Πάριος, Σεμίνα Διγενή, κ.α.)  να γράψουν κι αυτοί κάτι πάνω στο ζήτημα “Φόβος”. Δεν δίνει συμβουλές, καταγράφει και παραθέτει τα δικά του συμπεράσματα και απλά… ξεδιπλώνει τη ψύχη του σαν μια “Κατάθεση Ψυχής”. Μέσα από την απλοϊκή του γραφή, με τις απλές, κατανοητές σκέψεις του που βγαίνουν αβίαστα στο χαρτί -και αυτό φαίνεται από τα συναισθήματα που λαμβάνεις περνώντας την κάθε σελίδα- αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, βλέπεις τους δικούς σου φόβους, που τελικά δεν είναι μόνο δικοί σου… είναι οι ίδιοι φόβοι που βρίσκονται ριζωμένοι μέσα μας στον καθένα μας, μόνο που ο καθένας τους παλεύει με τον δικό του τρόπο. Το θέμα είναι να τους αναγνωρίσεις, ύστερα να τους παραδεχτείς και τέλος να τους κοντρολάρεις ή ακόμα και να τους νικήσεις. 

Ένα βιβλίο τόσο απλό, τόσο ανθρώπινο, τόσο αληθινό. Είναι ακριβώς ο ίδιος ο Γρηγόρης! Άμεσος, απλοϊκός, ανθρώπινος, ειλικρινής, συναισθηματικός… Όπως τον ξέρουμε χρόνια τώρα μέσα από την τηλεόραση, τις συνεντεύξεις του. Η γραφή, τα λόγια, οι σκέψεις… είναι ο ίδιος ο Γρηγόρης! Και αυτό μου άρεσε πολύ! Ήταν σαν να μου μιλάει ένας Φίλος, σαν να μου εκμυστηρεύεται τις σκέψεις του, τους φόβους του κι εγώ μέσα από εκείνον να αναγνωρίζω εμένα, τους δικούς μου φόβους που κάποιους τους ξέρω καλά, κάποιους ακόμα προσπαθώ να τους μάθω κι κάποιους άλλους τους έχω νικήσει ή έστω μπορώ να τους ελέγχω για να μην είναι πιο δυνατοί από τις επιθυμίες μου. Ένα ακούραστο βιβλίο (με μια δεύτερη ανάγνωση κατανοείς καλύτερα το βάθος του) που με τον ένα ή τον άλλον τρόπο σου δίνει κάποια μηνύματα, όπως ότι: “Δεν είναι κακό να φοβάσαι! Κακό είναι να μην τολμάς να πας ένα βήμα παραπέρα, ακόμα κι αν ο φόβος σε κρατάει δεμένο.” 

Όπως λέει μέσα στο βιβλίο και ο Ζωγράφος -και όχι μόνο-, Γιάννης Μετζικώφ: “…Ο φόβος είναι σαν μια δημιουργική αιτία. Ας το πάρουμε, όχι ως καταστροφική απειλή, αλλά σαν ένα μέτρο, σαν μια πρόκληση. “Μπορώ να ξεπεράσω το φόβο μου”. Μπορείς να ξεπεράσεις το φόβο σου, να πας πιο ‘κει. Αλήθεια πας πιο ‘κει μετά το φόβο.”  

Δεν ξέρω αν ο Γρηγόρης κατάφερε να ξορκίσει τους φόβους του, πάντως κατάφερε να τους βγάλει από μέσα του, να τους μοιραστεί με κάποιο κοινό, με κάποιους ανθρώπους που νιώθουν τα ίδια με εκείνον. Μπορεί για πολύ κόσμο ο Γρηγόρης να είναι ένας Παρουσιαστής της τηλεόρασης που ξέρει πολύ καλά να πιάνει τον παλμό της ψυχαγωγίας, εγώ όμως είδα ότι εξίσου πετυχημένα μπορεί να πιάσει και τον παλμό της συγγραφής. Και εύχομαι πραγματικά να υπάρχει και συνέχεια, με ένα ακόμα ενδιαφέρον βιβλίο που θα μιλάει τόσο απλοϊκά και τόσο ανθρώπινα στον αναγνώστη, χωρίς πολλά “φρου-φρου κι αρώματα” στις λέξεις, στις φράσεις ή στις προτάσεις. Το “Μακιγιαρισμένοι Φόβοι”, αν κάποια στιγμή βρεθεί στα χέρια σας, δώστε του μια ευκαιρία. Πιστεύω πως θα σας αποζημιώσει …και με το παραπάνω.



ΠΡΟΣΟΧΗ! Προς αποφυγή παρεξηγήσεων!
*Δεν είμαι Κριτικός Κινηματογράφου, ούτε Μουσικής, ούτε Βιβλίων… ούτε τίποτα απ’ όλα αυτά. Είμαι η Μαρία και απλά εκφέρω καθαρά την προσωπική μου άποψη στο κάθε θέμα που παρουσιάζω και ΠΑΝΤΑ σύμφωνα με τα δικά μου γούστα. Μπορεί σε μένα κάτι να μου αρέσει αλλά σε κάποιον άλλον όχι! Αυτό όμως δεν πάει να πει ότι θα πρέπει εγώ ή ο άλλος να συμφωνεί ΠΑΝΤΑ με αυτά που γράφει ο καθένας.
 
**Δεν γράφω κριτικές, απλά για να  γράφω Κριτικές (δεν είναι αυτή η δουλειά μου) αλλά γράφω Κριτικές επειδή βλέπω ταινίες/διαβάζω βιβλία/ακούω μουσική!!!
 
***Το post σε καμιά περίπτωση ΔΕΝ είναι διαφημιστικό!


___________________________
Η Βιβλιοθήκη του ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ




________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) 
- ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Let's talk about food! ΟΜΕΛΕΤΑ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ & BrownieS με 3 ΥΛΙΚΑ


 Τρίτη πρωί, πριν ετοιμαστώ για να βγω έξω για κάποιες δουλίτσες, λέω ας κάνω μια γρήγορη βολτούλα από την blogόσφαιρα (εγώ έτσι την αποκαλώ). Και πέφτω που λέτε στην ανάρτηση της αγαπημένης Αναστασίας (Nastenka) από το blog “Midnight in Brussels” που μας παρουσίαζε μια εύκολη συνταγή, όπως “Ομελέτα στο Φούρνο”. Μπορείτε να δείτε την σχετική ανάρτηση ΕΔΩ! Ε, με έβαλε σε πειρασμό πρωϊνιάτικα! Επειδή μου αρέσουν οι ομελέτες αλλά και γιατί την βρήκα τόσο εύκολη για Φούρνο. Έτσι λοιπόν, το μεσημέρι που επέστρεψα σπίτι κάθισα και έφτιαξα τη δικιά μου Ομελέτα, σύμφωνα με την συνταγή της Αναστασίας αλλά προσθέτοντας και κάτι επιπλέον, όπως κάνω πάντα σε ό,τι φτιάχνω… ό,τι κι αν είναι αυτό.


Ομελέτα στο Φούρνο


Υλικά για 2 άτομα:
      • 3 αυγά
      • 1 μέτριο κρεμμύδι κομμένο σε λεπτές φέτες
      • 3-4 φέτες ζαμπόν κομμένες σε καρεδάκια
      • 1 πράσινη & 1 κόκκινη Πιπεριά κομμένη σε μικρά κομμάτια
      • Τυρί τριμμένο Gouda
      • 100 gr Μανιτάρια
      • 1 ντομάτα φρέσκια κομμένη σε λεπτές φέτες
      • Μια κουταλιά της σούπας Κέτσαπ και μουστάρδα
      • Λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό
      • 3-4 κουταλιές της σούπας γάλα
      • Πιπέρι-αλάτι
      • Λίγο ελαιόλαδο για το ταψάκι


Εκτέλεση:
Σε ένα μπωλ χτυπάμε τα αυγά καλά-καλά ρίχνοντας το γάλα, το αλάτι, το πιπέρι και στη συνέχεια όλα τα υπόλοιπα υλικά και ανακατεύουμε πολύ καλά. Σε ένα μικρό ταψάκι, αφού το έχουμε ‘βουτυρώσει’ με λίγο ελαιόλαδο, ρίχνουμε το μείγμα και το βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 30 λεπτά. Όπως έγραψε και η Αναστασία, μόλις πάμε να κόψουμε ένα κομμάτι θα βγει αφράτο, σαν pizza.


Και ιδού το δικό μου αποτέλεσμα. Βέβαια, από τη πείνα-λιγούρα μου, μέχρι να φωτογραφίσω το πιάτο, ζεστή-ζεστή όπως ήταν η ομελέτα, τσίμπησα μερικές πιρουνιές και γι’ αυτό χάλασε και το σχήμα. Πάντως, έγινε πεντανόστιμη η Ομελέτα μου και την απόλαυσα όσο δεν πάει. 






Brownies με 3 υλικά

 Τρίτη απόγευμα, την ώρα που έβλεπα μια ταινία στο dvd με έπιασε αυτό που με πιάνει που και που να θέλω διακαώς να φάω κάτι γλυκό (υπογλυκαιμία;). Κοίταξα μπας και βρω κάτι γλυκό να φάω αλλά δυστυχώς δεν είχα τίποτα στο σπίτι. Δεν ήθελα και να αφήσω στη μέση την ταινία για να φτιάξω μερικές Τηγανίτες, οπότε έμεινα με …το παράπονο. Αργά το βράδυ και όπως ήμουν μπροστά στον υπολογιστή μου, διαβάζω το νέο blog post της συμπαθέστατης Κατερίνας Καινούργιου που γράφει κάθε Τρίτη στο yupiii.gr. Μπορείτε να δείτε την σχετική ανάρτηση ΕΔΩ! Μας παρουσίαζε «Τα αγαπημένα της πανωφόρια για το Χειμώνα….» αλλά το ακόμα καλύτερο για εμένα ήταν στο τέλος του post που έδωσε μια πανεύκολη και γρήγορη συνταγή για Brownies με Nutella, που αποτελείται από μόλις 3 υλικά! Σκέφτηκα: “Εύκολα τα υλικά, να λοιπόν η ευκαιρία να φτιάξω για πρώτη φορά Brownies και να φάω και γλυκάκι, που ήθελα από χθες.” 


Σήμερα Τετάρτη, πήγα να πάρω Nutella, μιας και ήταν το μόνο υλικό που δεν είχα. Δυστυχώς δεν βρήκα αλλά πήρα κάτι άλλο παρόμοιο. Επιστρέφω το μεσημέρι σπίτι και αμέσως κάθομαι να φτιάξω το γλυκάκι. 
 

Υλικά:
      • 280 γραμμάρια Nutella ή Μερέντα ή κάτι παρόμοιο
      • 2 αβγά
      • 10 κουταλιές σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
      • Εγώ πρόσθεσα επίσης: 1 φλιτζάνι του καφέ Γάλα φρέσκο
      • Λίγο Βούτυρο για να βουτυρώσουμε το ταψάκι
 

Εκτέλεση:
Σε ένα μπωλ χτυπάμε πρώτα καλά τα αυγά κι ύστερα ρίχνουμε τη Nutella και το αλεύρι. Επειδή το μίγμα θα γίνει σαν ζυμάρι, ρίχνουμε και το γάλα για να γίνει πιο ‘απαλό’ το μείγμα. Τοποθετούμε το μείγμα σε ένα μικρό ταψάκι, αφού το έχουμε βουτυρώσει και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 20 λεπτά (σε αυτό τον χρόνο ήταν έτοιμο) στους 180 βαθμούς. Τσεκάρουμε βέβαια τρυπώντας με ένα μαχαιράκι αν έχει ψηθεί ή θέλει λίγο χρόνο ακόμα. Μόλις ψηθεί, το αφήνουμε λίγα λεπτάκια να κρυώσει και... το σερβίρουμε κόβοντας σε μικρά τετράγωνα κομμάτια.  
 

Και ιδού το αποτέλεσμα. Ομολογώ πως δεν περίμενα πως θα μου πετύχει. Κι όμως το αποτέλεσμα ήταν ωραιότατα -  αφράτα & νόστιμα Brownies. Περιττό να σας πω, πως αυτή την ώρα που γράφω την ανάρτηση, δεν έμεινε κανένα κομμάτι στο πιάτο, αφού πέρα από εμένα, φαγώθηκαν και από τους υπόλοιπους στο σπίτι. Ένα εύκολο γλυκάκι που είναι ιδανικό όταν θέλουμε να φάμε κάτι γλυκό ή έχουμε ‘απρόκλητους’ επισκέπτες και δεν έχει τίποτα να τους κεράσουμε. Μέχρι να τους κεράσετε κανένα ποτό, μέχρι να πείτε 5-10 κουβέντες, το γλυκάκι μέσα σε 30-40 (στο σύνολο) το πολύ λεπτά θα είναι έτοιμο.  


Αυτές ήταν οι δυο συνταγές που ήθελα να σας παρουσιάσω. Τις έφτιαξα και πραγματικά απόλαυσα όχι μόνο το να τα φάω αλλά και όλη τη διαδικασία της εκτέλεσης της κάθε συνταγής. Γιατί, όπως και να το κάνουμε όταν γυρίζεις σπίτι και είσαι κάπως κουρασμένη και κάθεσαι να φτιάξεις κάτι να φας, τι καλύτερο από ένα εύκολο-γρήγορο αλλά κυρίως νόστιμο φαγητό και γλυκάκι! 



___________________________




________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!




ask2use.com: Υποχρεωτική η πλήρης αντιγραφή του κειμένου

ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή

ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Save page as PDF





ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com