Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

My favorite places #4 – Βόλτα στο Καβούρι μοναχά για πάρτη μου

  Τόσες μέρες κλεισμένη στο σπίτι, κάτι που τον τελευταίο καιρό το κάνω συχνά και αυτό δεν είναι καθόλου καλό. Μπορεί να κάνω και 5-6 μέρες να βγω έξω. Αν δεν έχω καμιά σοβαρή υποχρέωση δεν έχω διάθεση να βγω, να δω κόσμο ή Φίλες. Όμως το προηγούμενο βράδυ της Παρασκευής, είπα: “Μαρία, αύριο Σάββατο πρέπει να βγεις, να περπατήσεις, να καθίσεις να πιείς το καφεδάκι σου, να διαβάσεις κανένα βιβλίο, να γράψεις τη συνέχεια του βιβλίου σου, να ξεσκάσεις. Εξάλλου, από εβδομάδα ο καιρός χαλάει για τα καλά.”

  Κι έτσι σαν φλασιά μου ήρθε στο μυαλό που ήθελα να πάω, τι ήθελα να δω, σίγουρα θάλασσα. Επέλεξα να πάω σε ένα μέρος που απέφευγα εδώ και μήνες να επισκεφτώ, ενώ το ήθελα. Όμως φαίνεται τώρα ήταν η κατάλληλη ώρα, τώρα ήμουν έτοιμη. Και όντως ήμουν έτοιμη από όλες τις μεριές. Στο μέρος αυτό “έτυχε” να πάω για πρώτη φορά πριν περίπου 10 μήνες, με ωραία παρέα. Το ερωτεύτηκα! Για την ακρίβεια ερωτεύτηκα πρώτα απ’ όλα την τέλεια θέα του (η θάλασσα στα πόδια σου) κι ύστερα όλα τα υπόλοιπα. Στην πρώτη επίσκεψη λοιπόν γέμισα το μυαλό και την καρδιά μόνο με ωραίες αναμνήσεις και ωραία σπάνια για μένα συναισθήματα. 

  Σάββατο πρωί, μπορεί ο ήλιος να ήταν στις ακεφιές του όμως Εγώ δεν πτοήθηκα και πραγματοποίησα την επιθυμία μου. Έφτασα στον προορισμό μου και έκανα όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα που είχα στο μυαλό μου. 
  Έφτασα ακριβώς, περιέργως χωρίς να χαθώ στην τοποθεσία (αχ βρε Google με τους χάρτες σου! Τεράστια ανακάλυψη, οι χάρτες στο κινητό σου και τσουπ φτάνεις και στο πιο απομακρυσμένο μέρος, που λέει ο λόγος! και το λέω εγώ που είμαι πολύ κακή στο να προσανατολιστώ και πολύ καλή στο να χαθώ… άθελα μου) έκατσα ακριβώς στο τραπέζι που είχα καθίσει πριν από 10 μήνες, την άραξα, απόλαυσα το καφεδάκι μου, το διάβασμα, την άνεση και την ηρεμία, τη θέα φυσικά και τα χάδια ενός πανέμορφου σκύλου, συν ότι έγραψα αρκετά. Βέβαια, στα διαλλείματα μου από το γράψιμο, ερχόντουσαν οι τότε αναμνήσεις, έτσι να με ταρακουνήσουν αλλά χαίρομαι γι’ αυτό γιατί τις χρειάζομαι για κάμποσο καιρό ακόμη.   

  Και επειδή εγώ όταν έχω ανάγκη να περάσω χρόνο με τον εαυτό μου (χωρίς αυτό να σημαίνει πως απαρνιέμαι τις παρέες και τη συντροφιά των Φίλων μου αλλά όταν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε επιλέγω την παρέα του εαυτού μου) επιλέγω μέρη ήσυχα, σχεδόν απομονωμένα, με φιλικό περιβάλλον, ωραίο και διαφορετικό κόσμο και να είναι το μέρος απλό, λιτό και απέριττο αλλά πάντοτε με θέα τη θάλασσα, οπωσδήποτε. Και φυσικά, πάντοτε μετά από το άραγμα και το καφεδάκι, περπατάω στάνταρ μια ωρίτσα, απολαμβάνω τον καθαρό αέρα και φυσικά τραβάω και μερικές αναμνηστικές φωτογραφίες.  Ένα από αυτά τα μέρη λοιπόν είναι και το Καβούρι και η καφετέρια φυσικά είναι το γνωστό «Λασίθι» που έχει να διηγηθεί ωραίες ιστορίες διαφόρων συναντήσεων...

Η δική μου ιστορία θα μπορούσε να ξεκινήσει κάπως έτσι!
"Μια φορά κι έναν καιρό σε αυτό το μέρος γεννήθηκε μια σχέση, όνειρα, ελπίδες... τραβήχτηκε και μια  φωτογραφία με το ωραιότερο Ηλιοβασίλεμα εκείνη την ημέρα. Αλλά... γιατί τελικά ένα “αλλά έκανε την ιστορία” να γραφτεί διαφορετικά[…]”

Βέβαια οι φωτο του 2014 τραβήχτηκαν εκεί στις 25 Ιουλίου, δηλαδή μέσα Καλοκαιριού, λίγο μετά τις 7 και 8 η ώρα το απόγευμα, και οι φετινές, γύρω στις 11 το πρωί που αν και Άνοιξη, με έναν καιρό μουντό να “παίζει” μαζί μας. Οπότε οι διαφορές φαίνονται από μόνες τους, λόγω εποχής. Πάντως και οι 4 φωτο είναι τραβηγμένες με το κινητό μου και δεν έχω προσθέσει κανένα φίλτρο. Ειδικά για την πρώτη φωτο νιώθω περήφανη και την αγαπώ και σημαίνει πολλά για μένα…
 
Παρακάτω θα σας δείξω μερικές φωτο που τράβηξα στη βόλτα μου στο Καβούρι. 
 
 


Φωτο από κινητό!

Το Cafe-bar «Λασίθι» προσωπικά θεωρώ πως είναι ένα από τα ωραιότερα μέρη για να απολαύσεις τη θάλασσα και το Ηλιοβασίλεμα, Χειμώνα-Καλοκαίρι, χωρίς να παιδευτείς να φτάσεις στο υψηλότερο σημείο για να το δεις. Πίνεις το καφέ σου (που αν και είναι λίγο ακριβός σε σχέση με άλλα παρόμοια μαγαζιά αλλά ευτυχώς πίνεις καλό καφέ και επίσης ως γνωστό πληρώνεις τη Θέα) τρως το φαγητό σου που πραγματικά η ποσότητα και η ποιότητα του είναι άκρος γευστική. Το service γρήγορο,  οι σερβιτόροι ευγενικοί και εξυπηρετικοί σε ό,τι τους ζητήσεις. Μάλιστα, ο νεαρός που με σέρβιρε έμοιαζε καταπληκτικά στον Χρήστο Μενιδιάτη… μα ολόιδιος σας λέω! Το εσωτερικό του μαγαζιού πολύ όμορφα διακοσμημένο αλλά εγώ προτίμησα να καθίσω έξω. Γιατί πως να απαρνηθείς τέτοια ομορφιά έξω, ακόμα κι αν ο καιρός είναι μουντός και κάπως καταθλιπτικός;

Φωτο από κινητό!


Αυτός ο πανέμορφος, φιλικός και πολύ παιχνιδιάρης σκύλος, επί πόση ώρα τριγυρνούσε στο τραπέζι μου και έκανε χάδια στα πόδια μου. Ήταν μάλλον κάποιου πελάτη, του απέναντι τραπεζιού, ίσως; Πάντως πήγαινε στο “τζάμι” κοιτούσε έξω κουνώντας την ουρά του, μετά έκανε χάδια στα πόδια μου και όταν πήγαινα να τον χαϊδέψω, έφευγε και μετά πάλι τα ίδια απ’ την αρχή. Μια ψυχούλα όμορφη πραγματικά! 


Φωτο από κινητό!


Φωτο από κινητό!





 

 

 

 

 


 



 


 
Τι ωραίο από το να υπάρχουν παγκάκια και απέναντι η θάλασσα! Την αράζεις, με έναν καφέ στο χέρι το πρωί ή pop corn ή ακόμα καλύτερα πασατέμπο στο σακουλάκι, όπως κάνανε οι παλιότεροι, οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας. Βέβαια, αυτά είναι για ανθρώπους που δεν είναι τόσο απαιτητικοί και μπορούν να περάσουν όμορφα και με αυτό τον τρόπο και δίπλα-κοντά τους να έχουν καλή παρέα. 



 

Αυτό που στο Καβούρι (και όχι μόνο εκεί) χορταίνει το μάτι σου από “Κίτρινες Μαργαρίτες(Μαργαρίτες δεν είναι βρε παιδιά, αν κάνω λάθος διορθώστε με!) και “Χαμομήλι” και κάνει τον τόπο ακόμα πιο όμορφο, εμένα με εντυπωσιάζει και με ενθουσιάζει.


Σ’ αυτή τη φωτο, όπως βλέπεται και από την ημερομηνία (λίγες ώρες αφότου εγώ το είδα. Η φωτο τραβήχτηκε γύρω στις 3 το μεσημέρι) φαίνεται είχαν καθίσει κάποιοι, ίσως νεαρά παιδιά; και απολαμβάνανε τη θέα της θάλασσας σαν να τη βλέπουν από το μπαλκόνι του σπιτιού τους. Άφησαν και μερικά λουλούδια και το “μπαλκόνι” έγινε πιο όμορφο. Δεν είναι πολύ ρομαντικό και πολύ όμορφο το σκεπτικό/φαντασία τους; 


 Ο συγκεκριμένος άντρας, ποδηλάτης για την ακρίβεια, καθότανε εκεί για αρκετή ώρα και απολάμβανε τη θέα. Τόσο απλά!


 Λίγο πιο πέρα, σε ένα παγκάκι (το πρώτο που συναντάς) καθότανε μια “οικογένεια”. Η γυναίκα με το μωράκι στην αγκαλιά της, δίπλα ο σύζυγος της και το καρότσι. Σε κάποια φάση που είχα πάει λίγο προς τη μεριά του “γκρεμού” για να δω το τοπίο, γυρίζοντας για να συνεχίσω τη βόλτα μου, ο άντρας μου ζήτησε αν έχω την καλοσύνη (δεσποινίς!!!) να τους βγάλω μια φωτογραφία να είναι και οι τρεις τους με φόντο τη θάλασσα και έτσι μου έδωσε το κινητό του και τους έβγαλα. όμορφη εικόνα! 


 

 Προχωρώντας προς τα πάνω, εκεί που τα μπαγκάκια είναι πιο πολλά, είδα στο ένα να κάθεται μια Κυρία κάποιας ηλικίας πίνοντας το καφέ της και το βλέμμα της στραμμένο στη θάλασσα. Στο επόμενο μπαγκάκι καθόταν ένα -ας πούμε- ηλικιωμένο ζευγάρι και γελάγανε μεταξύ τους. Και λέω “ζευγάρι” γιατί κρατούσε ο ένας το χέρι του άλλου!


  Εδώ να σας περιγράψω και μια ακόμη εικόνα και εσείς απλώς φτιάξτε την στο μυαλό σας.


  Μετά τα παγκάκια, όπως προχωρούσα, από μακριά είδα να κατεβαίνει ένα νεαρό ζευγάρι(;), γύρω στα 20+ πρέπει να ήταν! (Δεν είμαι και καλή στις ηλικίες!) Κάποια στιγμή, ο νεαρός μένει λίγο πίσω από την κοπέλα. Η κοπέλα κάνει μια στροφή και λέει: “Που είσαι;” αμέσως ο νεαρός, έσκυψε και έκοψε μια “μαργαρίτα” και της στη δίνει. Εκείνη, αμέσως τη πετάει κάτω και ο νεαρός με ένα πλατύ χαμόγελο σκύβει, τη μαζεύει και με το κεφαλάκι του στραμμένο δεξιά, σαν κουταβάκι τις είπε “Την έκοψα για σένα…!” Το κορίτσι είχε κατεβασμένο το κεφάλι της… Εγώ προχώρησα μπροστά, (γιατί είμαι και πολύ διακριτική τρομάρα μου!) γιατί δεν ήθελα να νομίζουν πως τους “παρακολουθώ” και δε ξέρω τι έγινε στη συνέχεια. Δεν ξέρω γιατί η κοπελίτσα την πέταξε αμέσως πριν καλά-καλά καταλάβει τι της έδωσε αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι ένιωσα πολύ όμορφα, μια αίσθηση ευτυχίας που είδα αυτή την εικόνα. Μπράβο στο νεαρό για την κίνηση! Δεν είναι και κάτι που κάνουν συχνά γενικά οι άντρες! Και  εμείς οι γυναίκες, όσο και να λέμε κάποιες φορές πως δεν τρέχει και τίποτα αν δεν μας προσφέρουν έστω μια στο τόσο ένα λουλούδι, καταβάθος μας αρέσει μια τέτοια κίνηση.     



Σε αυτό το σημείο της παραλίας, δυο παιδάκια (που κάπως φαίνονται στη φωτο) παίζαμε με το νερό της θάλασσας. Μάλλον είχαν βγάλει τα παπούτσια τους, γιατί μπαίνανε και τρέχανε στο νερό και αμέσως βγαίνανε και ουρλιάζανε από τη χαρά τους, γιατί ήταν κρύο. Ομολογώ πως τα ζήλεψα (με την καλή έννοια) γιατί θα ήθελα κι Εγώ να τολμούσα να βγάλω τα παπούτσια μου και να περπατήσω στην άμμο και να βάλω τα πόδια μου στο νερό, αλλά δεν είμαι τόσο γενναία, όπως τα παιδάκια, όχι ακόμη. Αν πιάσουν για τα καλά οι ζέστες, γιατί όχι;



 


Σε αυτό το σημείο της παραλίας (λίγο πριν το “τέρμα”) υπάρχει μια άνω-κάτω κατάσταση. Γίνονται έργα και παντού υπάρχουν ξύλα, χώματα, σκέπαστρα με τούβλα κ.α. Πιστεύω πως από τον άλλο μήνα ή μέχρι τον Ιούνιο η παραλία θα πάρει την εικόνα που της πρέπει…


 

 


 


Άντε, να ‘μαι κι Εγώ να κοιτάζω την θάλασσα που τόσο αγαπώ και που ποτέ δεν την χορταίνω!



  Και εδώ η βόλτα μου τελείωσε! Αυτό που έχω να πω, με το χέρι στην καρδιά, είναι πως πέρασα υπέροχα, το καταευχαριστήθηκα, την είχα ανάγκη αυτή τη βόλτα και σε αυτό το μέρος. Είδα πανέμορφες εικόνες, ωραίους ανθρώπους, χαρούμενους ανθρώπους που απλώς καθόντουσαν μόνοι ή ζευγαράκια σε ένα παγκάκι και κοίταζαν τη θάλασσα, απολαμβάνανε την ηρεμία και την ομορφιά που υπήρχε γύρω τους, άλλοι κάνανε τζόκει, άλλοι απλώς περπατούσαν και απολάμβαναν την βόλτα τους, όπως Εγώ. Περιττό να σας πως, πως μετά για το υπόλοιπο της ημέρας μου, αισθανόμουν πολύ όμορφα και χαρούμενα. 
  
  Γιατί βρε παιδιά, είναι ωραίο να κάνεις πράγματα που σου αρέσουν και κάνουν τη διαφορά μέσα στην, ομολογουμένως άσχημη καθημερινότητα μας.


  Την επόμενη φορά που θα βρεθώ εκεί θα είμαι με παρέα (Κατερίνα, Αναστασία… εκεί θα πάμε όλες μαζί όταν πιάσουν οι ζέστες για τα καλά!) ή και πάλι ίσως μόνη μου, μιας και έχω αφήσει στη μέση αρκετή διαδρομή που δεν πρόλαβα να περπατήσω.
 

  Εύχομαι να απολαύσατε κι εσείς λιγάκι την βόλτα και να σας “πήρα” μαζί μου, σαν να ήσασταν μαζί μου!



  Ευχή, να έχουμε μια όμορφη Μεγάλη εβδομάδα!








Διαβάστε επίσης:
_________________




_____________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων

από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

©Copyright 2010-2015 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

*All rights reserved

14 σχόλια:

  1. Πολύ αναζωογονητική η μίνι απόδραση, Μαράκι!! Οι φωτογραφίες σου υπέροχες! (Τί γλυκό σκυλάκιιιιι!!!!!!)
    Νομίζω πως άκουσα και αυτόν τον γλυκό κυματισμό της θάλασσας!!!
    Βέβαια, δεν ξέρω αν ξαναπάς εκεί επειδή πέρασες όμορφα ή επειδή θέλεις να ξαναδείς τον... Μενιδιάτη, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα!!!
    ;-)
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά, κούκλα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννα μου, ό,τι χρειαζόμουνα!
      Ο σκυλάκος ήταν υπέροχος!
      Θα ξαναπάω εκεί φυσικά επειδή πέρασα όμορφα.
      Για τον ...Μενιδιάτη; Απαπαπα δεν κάνω Εγώ τέτοια πράγματα!
      Άσε που δε μου βγαίνουν σε καλό!
      Χαχαχα!
      Πολλά-πολλά Φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Κάποιες φωτογραφίες σου Μαρία μου, μου θύμισαν δικά μου μέρη :))
    Όλοι έχουμε ανάγκη στιγμές με τον εαυτό μας! Είναι θέμα ζωής και θανάτου για μένα !
    Καλά να περνάς!
    Φιλιά ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστέα μου, ξέρω πως εσύ με νιώθεις λίγο παραπάνω.
      Έτσι είναι! "Θέμα ζωής και θανάτου" όπως και η δημιουργία.
      Κι εσύ καλά να περνάς!
      Τα φιλιά μου! ♥

      Διαγραφή
  3. Αυτή τη φορά δεν με συγκίνησες το ίδιο, μου ξύπνησες μνήμες από παρόμοιες, μέσα στη σχέση, καταστάσεις που απ' τα χρόνια είχα ξεχάσει και ήθελα να ξεχάσω! ...(λουλουδάκια, χαμομήλια, παγκάκια, καρδούλες με αφιερώσεις κλπ). Μου έδειξες μέσα από το φωτο-ρεπορτάζ σου μια περιοχή που ούτε γνωρίζω που ακριβώς βρίσκεται στο χάρτη της ευρύτερης περιοχής της πρωτεύουσας! (νόμιζα πως είχα ήδη γυρίσει όλη την Αθήνα και τα περίχωρα...ίσως είναι το μόνο μέρος που δεν έτυχε να πάω και το βασικότερο, δεν έχω αναμνήσεις από εκεί!) Εύγε για την παρουσίαση και το φωτο-ρεπορτάζ... (μου λένε κι εμένα να βγαίνω από το σπίτι ...αλλά δεν! Αν δεν έχω προσωπική υποχρέωση κάνω μέρες ...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιώργο μου, δεν ήθελα να σου φέρω θύμησες του παρελθόντος αλλά πάντα υπάρχουν πράγματα που θα μας θυμίζουν πρόσωπα, καταστάσεις...
      Λουλουδάκια, παγκάκια, καρδούλες με αφιερώσεις και όλα αυτά τα ωραία, νομίζω πως αν τα ζήσει κάποιος ως ένα βαθμό είναι τυχερός. Άσχετα αν μετά από χρόνια, με την κατάληξη αυτά όλα μας πονάνε... Να μια ευκαιρία λοιπόν, μέσα από το φωτο-ρεπορτάζ μου να μάθεις πως υπάρχει και αυτό το μέρος. Εγώ δεν γνωρίζω όλη την Αθήνα, αλλά έχω σκοπό να τη μάθω όσο περισσότερο μπορώ.
      Και γι' αυτό ακούω προτάσει για μέρη, που αξίζει να επισκεφτώ και να περπατήσω, εντός ή και εκτός Αθηνών!
      Να βγαίνεις Γιώργο, είτε με παρέα είτε και μόνος σου! Θα δεις πως όλα θα μοιάζουν διαφορετικά! Είναι στο χέρι μας.... ακόμα κι αν πέφτουμε σε μια ατελείωτη θλίψη, πρέπει να βρίσκουμε δύναμη, θέληση να αλλάξουμε έστω και για λίγες ώρες την κακή διάθεση σε καλή. Όλα τότε θα μοιάζουν πιο υποφερτά, ακόμα και η θλίψη!
      Να είσαι καλά! :)

      Διαγραφή
  4. Όμορφες φωτος
    Καλή Μεγάλη Εβδομάδα
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία Έλενα, Καλή Μεγάλη Εβδομάδα και σε σένα!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  5. Αχχχ Μαρία μου, πόσο απόλαυσα τη βόλτα σου... Είναι σημαντικό να περνάμε χρόνο με τον εαυτό μας, δε σημαίνει ότι απαρνιόμαστε τους φίλους μας, αλλά πού και πού το έχουμε ανάγκη, όπως ακριβώς το λες κι εσύ!
    Οι φωτογραφίες σου είναι άπαιχτες, ξετρελάθηκα με τις μαργαριτούλες (έχω αδυναμία στα λουλουδάκια), με το σκυλάκο, με το τοπίο του ήλιου και της θάλασσας... Ο παράδεισος επί γης είναι εκεί άραγε; ♥
    Εύχομαι να περνάς πολύ όμορφα! Να απολαμβάνεις όλες αυτές τις βόλτες σου, κι ας μην είναι συχνές τελευταία, να γεμίζεις όμορφες εικόνες και αναμνήσεις, τι άλλο μπορεί να χρειάζεται κανένας για να είναι χαρούμενος;
    Σε φιλώ γλυκά και σου στέλνω την αγάπη μου!!!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αναστασία μου, δεν ξέρω αν είναι σ' αυτό το μέρος "ο Παράδεισος επί γης" (αν και το ένιωσα έτσι) πάντως ξέρω πως είναι ένα απ' τα μέρη που μου ταιριάζουν και είναι του γούστου μου.
      Ευτυχώς τις απολαμβάνω αυτές τις στιγμές και γεμίζω με εικόνες, αναμνήσεις, μυρωδιές, ήχους... και νιώθω πραγματικά χαρούμενη, πραγματικά γεμάτη!
      Κι εγώ σε φιλώ και σου στέλνω την ♥ μου!
      Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  6. Ονειρεμένη βόλτα Μαρία μου, γεμάτη υπέροχα φωτογραφικά ενσταντανέ. Τελικά η Αττική, ευτυχώς για τους κατοίκους της, μοιάζει με ένα μικρό νησί. Γύρω γύρω θάλασσες.. Φιλιά πολλά και καλό απόγευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως ονειρεμένη βόλτα Πέτρα μου, γιατί την επιθυμούσ απολύ καιρό τώρα!
      Ευτυχώς η Αττική, έχει πολλές ομορφιές και γύρω-γύρω θάλασσα, δε λες και μπορούμε εμείς που αγαπάμε τρελά τη θάλασσα να την απολαμβάνουμε πιο συχνά.
      Καλή Μεγάλη Εβδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  7. Εγώ τώρα που, σαν λάτρης της θάλασσας, μαγνητίστηκα από τις φωτογραφίες και έχω μείνει να τις κοιτάω μαγεμένη πειράζει;;; Με ξετρελαίνουν οι βόλτες σου, κυρίως επειδή πάντα θα έχουν αγαπημένη θάλασσα μέσα!
    Φιλάκιααα! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Rylie μου, που να δεις εμένα να κοιτάζω τη θάλασσα μαγεμένη! Θα απορείς, "τι έπαθε αυτό το κορίτσι:"
      Οι βόλτες μου, πάντα θα έχουν μια θάλασσα. Αν όχι πάντα, σίγουρα τις περισσότερες φορές!
      Φιλιά κορίτσι μου!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
#μόνο_αγάπη #αγάπη_μόνο
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες

Google+ Followers

Follow my blog on fb!




Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com