Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!! Όλα και όλες οι Συλλεκτικές Στιγμές μου!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ #32 – ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΑ!


Ε, εδώ είμαι πάλι! Αν νομίζεται πως εξαφανίστηκα από την blogoσφαιρα, κάνετε λάθος! Πάντα “εδώ γύρω” είμαι… κι ας μη φαίνομαι! Κάποιοι/ες θα έχετε μάθει τα τελευταία νέα μου αλλά ήρθε η ώρα να σας τα πω/μοιραστώ μαζί σας, λίγο καλύτερα. 

Την περασμένη Παρασκευή 4 Ιουλίου πήρα στα χέρια μου το Απολυτήριο Λυκείου και το Πτυχίο  Πληροφορικής. Ναιαιαια!!!!! Τα τελευταία 4 χρόνια (2010-2014) σπούδαζα σε Εσπερινό Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ), προσθέστε πριν, 2 χρόνια (2008-2010) σε Εσπερινό Γυμνάσιο (Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ), σύνολο 6 ολόκληρα χρόνια.   

Όπως αντιλαμβάνεστε επέστρεψα πίσω στα θρανία στα 25 μου χρόνια. Βλέπεται στα κανονικά μου χρόνια, δεν κατάφερα να “ολοκληρώσω” τουλάχιστον την υποχρεωτική εκπαίδευση, γιατί έτσι αποφάσισαν κάποιοι, γιατί έτσι τα έφερε η Ζωή… αλλά ποτέ δεν είναι αργά για να πάρεις μια απόφαση, να προσπαθήσεις και φυσικά να ολοκληρώσεις έναν στόχο. Μην νομίζετε όμως πως ο δρόμος ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα ή ότι είχα και την υποστήριξη των δικών μου ανθρώπων-Οικογένειας. Εκτός από τον εαυτό μου κι έναν άνθρωπο (Εκείνον), δεν είχα υπο-στήριξη από κανέναν.

Ας τα πάρω τα πράγματα από την αρχή.

Φεβρουάριος 2008 (η πιο σημαντική χρονιά, μετά τη γέννησή μου): Ήρθαν τα πάνω-κάτω! Έπρεπε να ξανά ξεκινήσω απ’ την αρχή σχεδόν σε όλους τους τομείς. Κάτι άρχιζε, κάτι τελείωνε, κάτι έμεινε στη μέση… πολλές και διαφορετικές αλλαγές-προσκλήσεις που μου φαινόταν αδύνατο να τα αντιμετωπίσω όλα και μόνη μου. Στενοχωρήθηκα, απογοητεύτηκα, έκλαψα, αισθάνθηκα μοναξιά, σαν να βουλιάζω σε ένα κενό, σαν να ξανά πέφτω σε κατάθλιψη…όσο ποτέ άλλοτε. Περίμενα αρκετά στην αναμονή για ένα καλό και ελπιδοφόρο σημάδι, που εκείνο τον καιρό δεν ήρθε από κάπου αλλά από εμένα. Αφού, “λύγισα”, ξύπνησα από τον λήθαργο και είπα: “Μαρία, ως εδώ! Εσύ περίμενες στην αναμονή αρκετά, εξάντλησες όση υπομονή είχες για συγκεκριμένα πράγματα, στάσου δυνατή και πήγαινε γι’ άλλα!” Κι έτσι έγινε! Το ‘ριξα στη δουλειά! Όχι για τα λεφτά, που τότε ακόμα τα παίρναμε καλά και σωστά αλλά κυρίως για να μην σκέφτομαι! Όχι πως δεν σκεφτόμουνα αλλά τουλάχιστον δε βρισκόμουν σε αδράνεια. 

Στις δουλειές που δούλευα, συνάντησα ανθρώπους (κυρίως γυναίκες με παιδιά που πάλευαν πάνω απ’ τις δυνάμεις τους για να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις της ζωής), που με βλέπανε μικρούλα (με περνάγανε όλοι εκεί στα 18-20) να μου λένε ότι η τάδε δουλειά δεν είναι για εμένα, αξίζω κάτι καλύτερο, να μη φάω τα νιάτα μου και καταντήσω σαν κι αυτές (ακριβώς έτσι μου τα λέγανε), να πάω να τελειώσω τις σπουδές μου, τουλάχιστον την “υποχρεωτική εκπαίδευση” για να φτάσω σε κάποιο πιο ψηλό επίπεδο ζωής… 

Τις άκουγα με μεγάλη προσοχή και τις συμβουλές τους τις έπαιρνα σοβαρά, γιατί είχαν δίκιο, γιατί μου τα λέγανε με συμπάθεια. Την σκέψη, μου την είχαν βάλει στο μυαλό αλλά δεν ήξερα από που να ξεκινήσω, ώσπου μια μέρα, στο Πολυκατάστημα που δούλευα, μια κοπέλα, η Φρόσω, αν θυμάμαι καλά, που την έβλεπα κάθε Τρίτη που ερχόταν να γεμίσει την “καντίνα”, εκεί που μου έλεγε για μια ακόμη φορά το τι πέρασε στη Ζωή της, για το παιδί που μεγαλώνει μόνη της, κ.α, μου έδωσε τη διεύθυνση του ΣΔΕ που βρισκόταν εδώ κοντά στη γύρω περιοχή. Εκείνη είχε πάει σε ΣΔΕ άλλης περιοχής, οπότε ήξερε πως έχουν τα πράγματα. Μάλιστα θυμάμαι πολύ καλά τα λόγια της: “Μαρία, εγώ πήγαινα στο σχολείο κάθε απόγευμα με το μωρό μου στην αγκαλιά μου και τα πρωινά δούλευα. Αφού τα κατάφερα εγώ, μπορεί κι εσύ να τα καταφέρεις και ξέρεις γιατί; Γιατί ο άνθρωπος ο τίμιος και ο αληθινός που συνεχίζει να παλεύει για κάτι καλύτερο, πάντα τα καταφέρνει, κι εσύ Μαρία, όπως κι εγώ, όπως και πολύς κόσμος, είσαι ένας τέτοιος άνθρωπος.”

  Αυτό ήταν! Της υποσχέθηκα ότι τουλάχιστον θα πάω να κοιτάξω το σχολείο. 

Μπαίνω στο Internet, στους Χάρτες να κοιτάξω που ακριβώς βρίσκεται αυτό το σχολείο και προς μεγάλη μου έκπληξη, είδα ότι είναι 5 λεπτά από το σπίτι μου. Αποφασίζω να το επισκεφτώ ένα απόγευμα για να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες. Θυμάμαι, ήταν εκεί γύρω στις 17 Ιουλίου, αν δεν κάνω λάθος;

Πηγαίνω, μπαίνω μέσα, συναντάω τη διευθύντρια (Κυρία Τζένη) και της λέω: “Ήρθα για να κάνω εγγραφή…”. 

Με κοιτάζει από κάτω προς τα πάνω και μου λέει: “Εγγραφή; Και τι ηλικία έχει κοριτσάκι μου; Έχεις κλείσει τα 18;”  

Της λέω κατευθείαν με σιγουριά: “Φυσικά! Είμαι 25 χρονών!”

Μου λέει σαν να μη με πιστεύει: “Αποκλείεται! Ψέματα μου λες!”

“Όχι, αλήθεια σας λέω, 25 είμαι, γιατί να πω ψέματα; Αν θέλετε σας δείχνω και ταυτότητα!” της λέω γελώντας! 

“Όχι, εντάξει δεν χρειάζεται, σε πιστεύω! Πάμε μέσα στο γραφείο μου να τα συζητήσουμε όλα!” μου λέει με ευγένεια.

Τέλος πάντως, συζητάμε πολλά, με ρωτάει γιατί δεν κατάφερα να τελειώσω τις σπουδές μου στα κανονικά μου χρόνια, για την οικογενειακή μου κατάσταση κ.α και στο τέλος συμπληρώνω μια αίτηση. Μου είπε πως θα ενημερωθώ αρχές Σεπτέμβρη για τον αν με δεχθούν ως μαθήτρια στο σχολείο. Φεύγοντας αυτό που  αισθάνθηκα ήταν “φόβος”, να το πω; πάντως θυμάμαι ότι έκανα την εξής σκέψη: “Τι πάω να κάνω; Πού πάω να μπλέξω;”


Να πω ότι ουδέποτε είπα σε κανέναν και δε στην Οικογένεια μου τα σχέδια μου ή ότι έκανα αυτή την κίνηση. Γιατί ήξερα ακριβώς τι θα μου έλεγαν, τι θα μου σούρανε, τι απογοήτευση και “μην” θα έτρωγα απανωτά. Όπως και επιβεβαιώθηκα αρχές Σεπτέμβρη που ένα απόγευμα έλαβα ένα τηλεφώνημα από το σχολείο, όπου η Κυρία που ήταν στην άλλη άκρη της γραμμής μου επιβεβαίωνε ότι με αποδέχτηκαν στο να είμαι για τα επόμενα 2 χρόνια μαθήτρια στο σχολείο τους.
Θυμάμαι τα λόγια και τη σκηνή:


-“Έχετε επιλεχτεί για να είστε μαθήτρια στο σχολείο μας και σε λίγες ημέρες ξεκινάτε. Αν δεν έχετε αλλάξει γνώμη…!”

 
-“Και βέβαια δεν έχω αλλάξει γνώμη…!” της λέω με μια χαρά!

 
Με το που έκλεισα το τηλέφωνο “πέταξα”, τσίριξα απ’ τη χαρά μου. Ήμουν σίγουρη πλέον γι’ αυτό που ξεκινάω να κάνω. Για την ακρίβεια, η όποιες αρνητικές σκέψεις ή τον όποιο δισταγμό είχα, εξαφανίστηκαν λίγες ημέρες πριν που συνάντησα Εκείνον  που ήταν ο μόνος άνθρωπος που το είχα ανακοινώσει και που με στήριξε από εκείνη την στιγμή …μέχρι και σήμερα;!

Πηγαίνω το επόμενο απόγευμα στο σχολείο για τη συνέντευξη και να “κλείσει η συμφωνία” και μια ημέρα μετά το ανακοινώνω με αποφασιστικότητα στη μάνα μου. Η πρώτη της κουβέντα ήταν: “Να το κάνεις! Αλλά θα αντέξεις να τα καταφέρεις;” (αχ μέχρι τότε ή μάλλον μέχρι προσφάτως βρε μάνα δεν κατάλαβες πόσο δυνατή είμαι και πόσα μπορώ να καταφέρω!) αλλά η κανονική μετάφραση ήταν μια δυσαρέσκεια, όπου επιβεβαιώθηκα (για μια ακόμη φορά) και όσο περνούσε ο καιρός “έτρωγα το ένα χαστούκι μετά το άλλο”. Αλλά εγώ εκεί! πείσμα, εγωισμό, αποφασιστικότητα να μην σταματήσω, να τα καταφέρω γιατί πρόκειται για τη δική μου Ζωή. 


Δύσκολα, πολύ δύσκολα! Κάθε φορά που τα σκέφτομαι και τώρα που τα θυμάμαι και σας τα εξιστορώ, αναρωτιέμαι πως άντεξα. Πήρα λοιπόν το Απολυτήριο Γυμνασίου και δεν σκεφτόμουνα να συνεχίσω παρακάτω! Αλλά αυτοί που έβλεπαν μακριά, έβλεπαν την αξία μου, ότι μπορώ να ανέβω ένα ακόμη σκαλοπάτι, μου είπαν μέχρι που με έπεισαν ότι πρέπει να συνεχίσω στο Λύκειο. Κι έτσι συνέχισα για τα επόμενα 4 χρόνια! Κι έτσι έφτασα σήμερα να έχω ολοκληρώσει 2 στόχους που θέλει δύναμη, θάρρος, κουράγιο, υπομονή, αντοχή… όχι να πετύχεις τους στόχους σου, όσο να μην εγκαταλείψεις την προσπάθεια. 


Και τώρα που τα κατάφερα, νιώθω όπως νιώθω κάθε φορά που καταφέρνω κάτι, σαν “Ok, αυτό ήταν! Τα κατάφερα αλλά δεν καβαλάω καλάμι ούτε επαναπαύομαι!” όπως είχα γράψει κάποτε: “Όταν πετυχαίνω κάτι-ας πούμε έναν στόχο-αντί να χαίρομαι και να πετάω απ’ την χαρά μου κάνω σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Τα πρώτα λεπτά γιορτάζω, από 'κει κι πέρα είμαι τόσο συγκρατημένη και λέω: "Εντάξει πάμε παρακάτω, στον επόμενο στόχο! Δεν επαναπαύομαι. Είναι αυτό που λένε: "Στην επιτυχία κάποιου την αντιλαμβάνονται οι γύρω του εκτός απ’ τον ίδιο." Έτσι ακριβώς είμαι κι εγώ! Ίσως γιατί δεν θέλω να απογοητευτώ;"

 
Ναι, αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι και λίγο όλο αυτό! Απλά, κλείνει ένα κεφάλαιο, ένας κύκλος και ανοίγει ένα άλλο! Δε θέλω να μένω στάσιμη αλλά να προχωράω για τα ακόμα καλύτερα ή έστω να μην είμαι αδρανής. 

Είμαι πάρα μα πάρα πολύ ευχαριστημένη! Γιατί και στις εξετάσεις έγραψα πολύ καλύτερα από ό,τι περίμενα, το Απολυτήριο μου το έβγαλα με 17,2 και το πτυχίο μου με 19. Ε, όχι, δεν ήθελα και 20άρια! Και κυρίως σε όλη τη διαδρομή κράτησα τον εαυτό μου, δηλ. δεν άλλαξα συμπεριφορά, δεν καβάλησα καλάμι, δεν πάτησα επί πτωμάτων και ήμουν τίμια σε όλα μου! Κι εμένα αυτά τα θεωρώ μεγαλύτερη επιτυχία από τα πτυχία ή τους βαθμούς.    

Χαίρομαι που τα κατάφερα! Χαίρομαι ακόμα περισσότερο που γνώρισα κάθε καρυδιάς καρύδι! Από αυτούς που πήρα αδικία, αχαριστία, υποκρισία κλπ. με κάνανε καλύτερο άνθρωπο, επειδή βλέποντάς τους, δεν έγινα σαν κι αυτούς. Από αυτούς που πήρα συμπάθεια, Αγάπη, μια ειλικρίνεια και μια ανθρωπιά κρατάω τα πάντα! Με κάνανε καλύτερο άνθρωπο, να πιστέψω περισσότερο στον εαυτό μου, να είμαι πιο δυνατή, να χτίσω γέφυρες επικοινωνίας, να μη φοβάμαι και να μη διστάζω (αν και ΠΟΤΕ δε φοβήθηκα και δε δίστασα) να είμαι ο εαυτός μου και ειδικά σε κάποιους χρωστάω το ότι με ξεκλείδωσαν, με ότι καλό σημαίνει αυτό. Επομένως, μόνο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ έχω να πω! Και αυτό είναι το μόνο που με λυπεί, τώρα που ένας κύκλος, αυτός ο κύκλος των σχολείων, έχει κλείσει. Θα μου λείψουν υπερβολικά πολύ κάποιοι άνθρωποι. Θα μου πείτε και δίκιο θα έχετε, ότι είναι στο χέρι μου/μας να μην χαθείς με κάποιους ανθρώπους που εκτιμάς και έχει περάσει πολλά ή τέλος πάντων τους θεωρείς Φίλους ή δικού σου ανθρώπους. Εγώ σαν Μαρία, ποτέ δε λησμονώ τους ανθρώπους που εκτιμώ και αγαπώ, όσος χρόνος κι αν περάσει.

Το μεγαλύτερο, όμως, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ το χρωστάω στο ΘΕΟ, πάντα και για πάντα! Δεν με εγκατέλειψε ποτέ και πάντα μου δίνει δύναμη να συνεχίζω! Πάντα τον νιώθω κοντά μου, μαζί μου και είμαι σίγουρη γι' αυτό, επειδή απλά έχω δει πράγματα/σημάδια που μου το επιβεβαιώνουν καθημερινά. Οπότε Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ Θεέ/Παναγίτσα/Χριστέ μου


Τώρα, ποια είναι τα επόμενα μου σχέδια; Πολλά και διαφορετικά! 


Είμαστε στα μέσα του Καλοκαιριού, οπότε, χαλάρωση, ανεμελιά, όμορφες στιγμές… όπως προσωπικά μπορώ! Διακοπές, δεν ξέρω! Θεού, τύχης και λεφτά θέλοντος! Δουλειά, όπως ήδη σας έχω πει ΕΔΩ, στην οποία ξεκινώ και πάλι από σήμερα. Στείλτε μου τη θετική σας ενέργεια, για να πάνε όλα καλά! Ελπίζω, cinema, κανένα μπανάκι στη θάλασσα, κανένα καφεδάκι με Φίλους, σίγουρα πολύ γράψιμο (έχω κι ένα βιβλίο να τελειώσω!) και …την Υγεία μου να έχω και όλα θα γίνουνε! (Τόση αισιοδοξία, δεν ξέρω που να την κρύψω, για να μην μου την πάρει κανείς! Χαχα!!!)
 
 
Προς το παρόν, αυτά από εμένα! Εύχομαι να μην σας κούρασα και πολύ με αυτή την ανάρτηση. Προσπάθησα να σας τα πω όσο πιο απλά και με συντομία γίνεται! Λίγα και καλά που λένε! 


Εύχομαι να περνάτε όμορφα και ρίξτε και καμιά βουτιά και για εμάς που έχουμε μείνει πίσω στη πόλη! 


Α, να μην ξεχάσω να πω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλες τις ευχές και τα καλά σας λόγια που μου στείλατε αυτές τις ημέρες! Το εκτιμώ αφάνταστα που κάποιοι έχουνε να πουν μια καλή κουβέντα ή μια ευχή και ακόμα περισσότερο που με σκέφτεστε και δεν με ξεχνάτε! Το ίδιο ισχύει για εμένα προς όλους εσάς που με διαβάζετε/με γνωρίζεται είτε από κοντά είτε μέσα από το blogging! 


 
Εδώ γύρω θα βρίσκομαι και θα τα λέμε! 

mats[5]



Υ.Γ. Να μην ξεχνάτε: "Να χαμογελάτε & να είσαστε ΠΑΝΤΑ & ΠΑΝΤΟΥ ο εαυτός σας!"
     
 

Διαβάστε ΕΔΩ όλα τα post της στήλης “Συλλέγω Στιγμές#”!
 
 

________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

22 σχόλια:

  1. Μπράβο Μαρία μου για όλον αυτόν τον αγώνα που έκανες! Μπράβο που είσαι ζωντανό παράδειγμα και μάθημα για όλους μας!
    Πάντα επιτυχίες στους αγώνες σου Μαρία μου! Καλή επαγγελματική σταδιοδρομία!

    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική μου, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ!
      Ο καθένας μας, κάνει τον δικό του αγώνα!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  2. Μαρία μου η ιστορία σου με συγκινεί πολύ να το ξέρεις!!
    Είσαι παράδειγμα προς μίμηση.. Πόσα μπράβο να σου πω που δεν το έβαλες κάτω..
    Σου αξίζουν τα καλύτερα γι'αυτό μην συμβιβαστείς με κάτι λιγότερο!!
    Ελπίζω να γνωριστούμε από κοντά αυτό το καλοκαίρι!! :)
    Όσο για την ηλικία αντιμετωπίζω ακριβώς το ίδιο.. Έκανα και ανάλογη ανάρτηση!

    Σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου, είμαι σίγουρη ότι εσύ με νιώθεις λίγο περισσότερο...
      Έγραφα την ανάρτηση και έκλαιγα, οπότε εγώ να δεις πόσο συγκινούμε με τα γεγονότα....
      Πίστεψέ με δεν συμβιβάζομαι πλέον με κάτι λιγότερο κι ας προσπαθούν να μου το επιβάλλουν.
      Εξάλλου, μια Ζωή την έχω και είναι δικιά μου, οπότε οφείλω να τη σέβομαι και να σέβομαι και αυτά που εγώ και ο εαυτός μου θέλουμε!
      Ας κανονίσουμε από εβδομάδα που θα δουλεύω λιγότερες μέρες να πάμε για καφέ και να συζητήσουμε για πολλά και να γνωριστούμε επιτέλους και από κοντά!

      Κι εσύ θέμα με την ηλικία; Ok! με νιώθεις! Είναι πολύ αστείο γενικώς το θέμα!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  3. Μπράβο Μαρία, και σε ανώτερα! Είσαι άξια συγχαρητηρίων που παρά τα εμπόδια τα κατάφερες!

    Καλά να περνάς και πάντα επιτυχίες στη νέα σου δουλειά και σε ότι κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα μπράβο στα είπα και στο προφίλ, τα φέρνω κι εδώ, κοριτσάρα μου.
    Πολύ χαίρομαι τους ανθρώπους που θέλουν να προοδεύουν σε όλα τα επίπεδα, και πορεύονται με ήθος κι αξιοπρέπεια.

    Σου αξίζει καθετί καλό, πραγματικά!!
    Καλή και δυναμική συνέχεια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυσιππάκι μου, πάντα οι ευχές σου με "σκλαβώνουν"!
      Κι εγώ "τέτοιους ανθρώπους" τους πάω με χίλια και γι' αυτό και τους στηρίζω με όποιον τρόπο μπορώ! Χαχαχα!

      Μακάρι τα (ακόμα) καλύτερα να έρθουν και στους άλλους τομείς.
      Δεν θέλω πολλά, λίγα και καλά!
      Σε φιλώ Φίλη μου!

      Διαγραφή
  5. Πωπω βρε Μαρία μου, πέρασες τόσες δυσκολίες για να φτάσεις ως εδώ! Αλλά το πείσμα σου και η θέλησή σου ανταμείφθηκαν!!!
    Συγχαρητήρια Μαράκι μου, και εις ανώτερα, να είσαι καλά, να έχεις την υγεία σου και να κάνεις ό,τι ποθείς, να είσαι ευτυχισμένη και χαρούμενη σε όλη σου τη ζωή!!!
    Τα συγχαρητήριά μου και τα φιλιά μου σου στέλνω!!!
    Και κάτι που δεν περιμένεις να το ακούσεις από εμένα, αλλά θα το πω (χαχαχα), μην το βάλεις ποτέ κάτω! Να συνεχισεις να παλεύεις για τα όνειρά σου και την πρόοδό σου!!!! <3 <3 <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοριτσακί μου, δυσκολίες που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί! Δεν περιγράφονται εύκολα μάτια μου, αυτές οι δυσκολίες!
      Αλλά τις περισσότερες δυσκολίες τις νίκησα, οπότε και ανταμείφθηκα με κάποιον τρόπο!

      Μωρέ, την Υγεία μου αν έχω, άντε και λίγη χαρά, και λίγη Ευτυχία αν μου κάνει την χάρη να έχω σ' αυτή τη Ζωή, δεν θέλω πολλά, λίγα και καλά, όπως έγραψα και πιο πάνω!

      Ποτέ δεν θα το βάλω κάτω! Λυγίζω, απογοητεύομαι αλλά συνεχίζω να παλεύω! Και ναι, χαίρομαι που κάτι τέτοιο το λες εσύ!
      Την Αγάπη μου Φίλη μου!

      Διαγραφή
  6. Απο όσα εχω διαβάσει Μαρία μου μέχρι τώρα και πίστεψα και πιστεύω σε σένα χωρίς να σε γνωρίζω !!Εχω εισπράξει τις δυσκολίες σου και τις πικρίες σου !!!
    Αυτή η χαρά είναι μόνο δικό σου έργο , να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι γιατί παρά το νεαρό της ηλικίας σου έχει και πείρα και γνώση και είναι μάθημα προς μίμηση η δική σου στάση ζωής !!! Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. nikol μου, αυτή η στάση ζωής αν και χτυπιέται αλύπητα, εγώ την κρατάω και θα την κρατήσω μέχρι το τέλος.
      Γιατί αυτή η "στάση ζωής" με κάνει καλύτερο άνθρωπο και αυτός είναι ο σκοπός μου!
      Ευχαριστώ (για μια ακόμη φορά) για τα καλά σου από καρδιάς λίγια/ευχές!
      Μου δίνουν δύναμη......
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  7. Μαράκι αυτα είναι πάρα πολύ καλά νέα! Συγχαρητήρια και να έχεις πάντα όρεξη να δοκιμάζεις τις προκλήσεις της ζωής!
    Σου ευχομαι τα καλύτερα απο καρδιας!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριάδνη μου, δεν ξέρω αν έχω (πάντα) όρεξη να δοκιμάζω τις προκλήσεις της ζωής, αλλά το σίγουρο είναι πως αν πάρω την απόφαση να τις "δοκιμάσω" ή αλλιώς να μπω στο χορό, θα χορέψω... μέχρι τέλους... στη μάχη!
      Σ' ευχαριστώ για τις από καρδιάς ευχές σου!
      Τα Φιλιά μου!

      Διαγραφή
  8. Το μεγαλύτερο ευχαριστώ Μαράκι το οφείλεις στον εαυτό σου...αυτός πάλεψε, αυτός τα κατάφερε!!
    Πολλά συγχαρητήρια και εις ανώτερα!!
    Εύχομαι όλα σου τα όνειρα να πραγματοποιηθούν!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, σ' ευχαριστω πάρα πολύ!
      Ναι, του εαυτού μου, του αφείλω πολλά....
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  9. Μπράβο σου που ήθελες να κάνεις κάτι και το τόλμησες.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ Μαρία Έλενα!
      Φιλιά κι από εμένα!

      Διαγραφή
  10. Ειμαι τοσο περηφανη για σενα Σκορπινα μου !!!!
    Σιγα μην το εβαζες κατω!
    Οι δυσκολιες δεν ειναι για μας
    Συγχαρητηρια ! Ευχομαι ο δρομος σου απο δω και περα να ειναι ευκολοδιαβατος και ειμαι σιγουρη πως με την αποφασιστικοτητα σου θα τα καταφερεις και παλι..
    Πολλα φιλια ΜΑρακι μοΥ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοριτσάρα μου, το ξέρω πως χαίρεσαι!
      Σιγά μην το βάλω κάτω!
      Δεν το αξίζουμε εμείς οι Σκορπίνες και δεν το κάνουμε! Χαχα!
      Δεν περνάμε από 40 κύματα για να λυγίσουεμ στο τέλος!
      Μακάρι τουλάχιτσον, αν δεν τα καταφέρνω πάντα, να έχω τη δύναμη να προσπαθώ!
      Πολλά Φιλιά Μαράκι μου!

      Διαγραφή
  11. Θαυμασμός και συγκίνηση με όσα διάβασα! Και σήμερα μόλις που το διάβασα περνώντας ένα δύσκολο πρωινό και σκεπτόμενη για τους αφανείς ήρωες της ζωής, τσουπ διαβάζω την ανάρτηση που δεν είχα προσέξει προηγουμένως. Μαρία μου είσαι ένα ισχυρό παράδειγμα, με συγκίνησε πολύ ο αγώνας σου, μα πιο πολύ με συγκίνησε η ευχαριστία σου σε Εκείνον! Δεν σε άφησε ποτέ ούτε θα σε αφήσει όσο εσύ Του κρατάς την πόρτα ανοιχτή, μα και να την κλείσεις κάποια στιγμή, να έρεις ότι θα στέκει εκεί απ' έξω και θα σε περιμένει! Είσαι ευλογημένο πλάσμα κορίτσι μου, ο Θεός να σου δίνει δύναμη και Χάρη να πραγματοποιείς ολους τους στόχους σου.
    Φιλάκια πολλά (είμαι πολύ τυχερή που σε βρήκα, έστω και από δω μέσα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να πω εγώ τώρα; Με συγκίνησες!
      Δεν ξέρω αν είμαι "παράδειγμα". Το μόνο που ξέρω είναι ότι ο δρόμος/ο αγώνας δεν ήταν καθόλου εύκολος και πάντα τόσος ευχάριστη η διαδρομή.
      Σημασία έχει ότι η προσπάθεια έφτασε να γίνει κάτι παραπάνω...
      Όσο για "Εκείνον"... ξέρω πολύ καλά πως, έτσι ή αλλιώς, πάντα θα είναι δίπλα μου, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έστω και από μακριά....
      Ξέρω επίσης πως ναι, είμαι ευλογημένη και ότι ο Θεός ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν με εγκατέλειψε και μου έδινε δύναμη (και συνεχίζει και θα συνεχίζει να μου δίνει) τουλάχιστον αν προσπαθώ.

      σ' ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου και νιώθω κι εγώ πολύ τυχερή που σε βρήκα κι εγώ!
      Καλό μήνα να έχεις κούκλα μου!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!




ask2use.com: Υποχρεωτική η πλήρης αντιγραφή του κειμένου

ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή

ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Save page as PDF





ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com