Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

💑 Ιστορίες του Καλοκαιριού 2016: 2 Καλοκαιρινές ιστορίες σε 1

Δρώμενο by το Κείμενο


  Η Μαρία Νικολάου από το blog "το Κείμενο" τον Ιούνιο ξεκίνησε ένα ακόμη δρώμενο, που έχει να κάνει με το Καλοκαίρι. Μας παρότρυνε να γράψουμε μια ιστορία καλοκαιρινή, ένα ποίημα, φωτογραφικές συλλογές... οτιδήποτε που να "μυρίζει" άρωμα Καλοκαιριού. Έτσι λοιπόν, είπα να λάβω κι Εγώ μέρος, μιας και καλώς ή κακώς, έχουν υπάρξει Καλοκαίρια που με έχουν σημαδέψει και πόσο μάλλον μου έχουν δώσει την έμπνευση για να γράψω ιστορίες, μικρές, μεγάλες αλλά όλες σημαντικές και με ωραίο μήνυμα.

  Αποφάσισα λοιπόν η συμμετοχή μου να είναι 2σε1. Και ο λόγος είναι ο εξής: Η ιστορία είναι μία αλλά δεν τελειώνει στο πρώτο μέρος, υπάρχει και δεύτερο. Στο δεύτερο σας "εξιστορώ" σε τι κατάσταση βρίσκουμε το ερωτευμένο ζευγάρι αφού πια έχει περάσει το Καλοκαίρι και έχει μπει για τα καλά ο Χειμώνας. Και νομίζω πως λίγο-πολύ όλοι ξέρουμε πως οι Καλοκαιρινοί έρωτες, όχι πάντα αλλά τις περισσότερες φορές έχουν ημερομηνία λήξης. Και αυτή την φορά είπα να μην είναι ακριβώς κάποια ιστορία "λογοτεχνικού" κειμένου αλλά ας πούμε τύπου ποίημα/στίχους. Και για να είμαι και απολύτως σωστή αυτά τα δυο "ποιηματάκια" γράφτηκαν τον Ιούλιο του 2005. Και νομίζω πως είναι μια πολύ καλή ευκαιρία από το συρτάρι ή και από το αρχείο του υπολογιστή μου να βγουν στο φως, στο ...προσκήνιο... περισσότερα από τα γραπτά μου.

  Διαβάστε και φανταστείτε τους πρωταγωνιστές μου να ζούνε τον έρωτα τους σε κάποιο ελληνικό νησί, κάτω από τον καυτό ήλιο, κάτω από τον υπερλαμπρο Καλοκαιρινό Φεγγάρι. Αφεθείτε στην 2σε1 δική μου Καλοκαιρινή ιστορία και ...ελπίζω να σας αρέσει, να την συμπαθείσετε ή στην υπερβολική περίπτωση να σας "διδάξει" και να πάρετε το δικό σας μήνυμα από όλη αυτή την ιστορία.



ΑΓΑΠΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ (Μέρος πρώτο) 

Μια αγάπη καλοκαιρινή
ήταν αυτή που ζήσαμε εμείς
Σ’ εκείνο το όμορφο νησί
ζήσαμε έναν έρωτα τρελό
Χαθήκαμε στο καλοκαιρινό δειλινό
και στην άμμο γράψαμε «σ’ αγαπώ»
Τα βράδια χαζεύαμε τ’ αστέρια
και το απαλό αεράκι έκανε
τις καρδιές μας τρελά να χτυπάνε

Πέρασε το καλοκαίρι
και τώρα το Φθινόπωρο βροχές θα φέρει
Όσο κράτησε-κράτησε λοιπόν
ραντεβού σ’ ένα χρόνο και πάλι
Άντε πίσω στα καθημερινά
η επόμενη μέρα θα μας βρει χωριστά

Μια ιστορία καλοκαιρινή
ήταν αυτή που ζήσαμε εμείς
Σ’ εκείνο το όμορφο νησί
Ζήσαμε μέρες και νύχτες ονειρικές
Δοθήκαμε κάτω απ’ το φως του φεγγαριού
και λουσμένοι απ’ το φως
της Αυγουστιάτικης πανσέληνο
με κοίταξες στα μάτια και μου ‘πες «σ’ αγαπώ»

___________________________

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ (Μέρος δεύτερο) 

Το καλοκαίρι ήρθε κι έφυγε
μπήκε το Φθινόπωρο για τα καλά
Θυμάμαι εκείνη τη νύχτα με φεγγάρι
που μου είπες για πρώτη φορά «σ’ αγαπώ»
Θυμάμαι όρκους πίστης δώσαμε
πως θα κρατήσει για πάντα η αγάπη αυτή
Οι εποχές αλλάζουν
μα εμείς παραμένουμε μαζί

Σαν οπτασία μπήκες στη ζωή μου
και φόρεσα τα καλά μου
Στις αποσκευές μου έβαλα αγάπη και ελπίδα
κι έφυγα μαζί σου για διακοπές
Μαζί σου είπα κι όπου θες
Τι κι αν το καλοκαίρι είναι πλέον παρελθόν
η επόμενη μέρα μας βρίσκει αγκαλιά

Το καλοκαίρι ήρθε κι έφυγε
μπήκε ο χειμώνας για τα καλά
Θυμάμαι την υπόσχεση που δώσαμε
κάτω απ’ το φως του φεγγαριού
Σου είπα όταν ο χειμώνας θα ‘ρθει
εμείς θα είμαστε ακόμα μαζί
Αυτή η αγάπη δεν θα ‘ναι μια ακόμη
ιστορία καλοκαιρινή 


✿⊱┈┈╮♫ΣΥΛΛΕΓΩ_ΣΤΙΓΜΕΣ♫╭┈┈⊰✿




 



*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Χρόνια (μου) Πολλά Μαρία! ⓜⓐⓡⓘⓐ


Φτάσαμε και στον 15Αυγουστο!
 Η μέρα της Παναγιάς! Μια μέρα που τιμάμε όλη μας, από άκρη σε άκρης της Ελλάδος αλλά και του Κόσμου, με μια βαθιά πίστη στο όνομα της.
 
   Σήμερα γιορτάζουν οι Μαρίες, Δέσποινες, Παναγιώτιδες και λοιποί. Γιορτάζω κι Εγώ γιατί τιμώ την Παναγιά.
 
  Όμως, πρέπει να διευκρινήσω κάτι όσον αφορά την γιορτή μου, μιας και κάθε χρόνο πάντα θα βρεθεί κάποιος που θα με ρωτήσει ΑΝ γιορτάζω αυτή την μέρα ή όχι. Βέβαια, έχω εξηγήσει και έχω δώσει την απάντηση μου σχετικά με τη γιορτή μου αλλά ποτέ, αν θυμάμαι, δεν έκανα ανάρτηση (έτσι για να λυθεί η όποια απορία) και να 'ενημερώσω' και γραπτώς.
 
 
    Λοιπόν, μέχρι και πριν 3+ χρόνια ήξερα (κι έτσι γιόρταζα) ότι γιορτάζω και στις δυο κυρίως γιορτές. Μια στις 15/08 και μια στις 21/11. Μέχρι που η μάνα μου, θυμήθηκε!!! (λίγο αργά ρε μάνα!) να με ενημερώσει πως η κανονική μου γιορτή είναι τον Νοέμβριο. Μέχρι που τελείωσα το Δημοτικό γιόρταζα μόνο τον 15Αυγουστο. Από ύστερα και μετά, που έτυχε και ζούσα, όμορφα μεν αλλά δύσκολα δε, δυο διαφορετικές οικογενειακές ζωές,  άρχισα να γιορτάζω και τις δυο γιορτές, μιας και κατάλαβα και συνηδητοποίησα για τα καλά πως δεν είναι ότι γιορτάζω απλά την ονομαστική μου εορτή (αν και πάντα έδινα και δίνω ακόμα ιδιαίτερη σημασία στα γενέθλιά μου) αλλά τιμάω την Παναγία που με προσέχει και με φωτίζει στον πάντοτε δύσκολο δρόμο που βαδίζω σε αυτή τη ζωή. 


 
  Οπότε, είτε είναι σωστό είτε δεν είναι, είτε είναι ορθό είτε δεν είναι, είτε φαίνεται υπερβολικό, είτε ό,τι μπορεί να σκεφτεί ο καθένας, θέλω και επιθυμώ να γιορτάζω και τις δυο γιορτές, όχι βέβαια για τις ευχές (πάντα καλοδεχούμενες κι αν πιάνουν και τόπο, τότε τις δέχομαι διπλά) ούτε για τα δώρα που δεν παίρνω ποτέ αλλά καθαρά επειδή τιμώ την Παναγιά. Αυτά τα παντρεμένες, ανύπαντρες, παρθένες και δεν ξέρω κι Εγώ τι άλλο, δεν τα κατάλαβα ποτέ και ούτε πρόκειται να τα καταλάβω, δεν με αφορούν, δεν τα ακολουθώ, βρε παιδί μου, δεν τα καταλαβαίνω απλά.   
 
  Νομίζω πως εξήγησα με απλά λόγια και με τη δική μου "τεκμηρίωση", γιατί γιορτάζω και τις δυο γιορτές. Όχι πως υπήρχε κάποιο σοβαρό θέμα, (αν είναι δυνατόν), απλώς έτσι για τα ...τυπικά.

   
  Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα λοιπόν. Χρόνια μου πολλά και σε μένα!  Να με χαίρομαι, πρώτα απ' όλα Εγώ κι ύστερα να με χαίρεστε κι εσείς, εσείς που με εκτιμάτε, με συμπαθάτε, με αγαπάτε, με ανέχεστε... ή τέλος πάντως "με πάτε" για κάποιον δικό σας λόγο. Εύχομαι και ελπίζω η Παναγιά να είναι πάντοτε μαζί μου και να μου δίνει κυρίως Υγεία, θέληση και δύναμη να παλεύω, να αντέχω, να συνεχίζω ακόμα κι αν μπροστά μου ή και γύρω μου φαίνεται να υπάρχει μόνο σκοτάδι. 💝
 
   
Διαβάστε επίσης:
___________________



*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

✍Ημερολόγιο Σκέψεων 2016 #2: Ημέρες 1 - 31 (Ιούλιος 2016)



Παρασκευή 1/07/2016: Πάντα ξεκινάμε με μουσική. 
   Ηλίας Βρεττός - Μια Ιστορία
Ε, μια τέτοια ιστορία δεν θα έλεγα όχι να ζήσω... ζω... θα μπορούσα, γιατί όχι;
 Μουσική: Κωνσταντίνος Παντζής
Στίχοι: Λάμπρος Κωνσταντάρας, Νίκος Σουλιώτης

 Θα σου πω μια ιστορία
που δεν είναι φαντασία
ξεκινάει κάπως έτσι
και πιστεύω θα σ' αρέσει

Στο όνειρο μου σε είχα δει
ήσουνα αληθινή
κι όταν ξύπναγα από δίπλα μου χανόσουν
στον καθρέφτη μου εσύ
σε έβλεπα για μια στιγμή
ήσουνα εκεί μα εξαφανιζόσουν

Έψαχνα σε όλη τη γη
μία και μοναδική
να έρθει στη ζωή μου να ταιριάξει στο φιλί μου
Έψαχνα σε όλη τη γη
να βρω την ιδανική
τα πάντα να ανατρέψει το μυαλό μου να το κλέψει
κι είσαι εσύ αυτή
αυτή που αναζητούσα με πόθο λαχταρούσα ναι
είσαι εσύ αυτή
που τον κόσμο μου θα αλλάξει ψηλά θα με πετάξει ναι


Η δική μας ιστορία
δεν θα μοιάζει με καμία
παραμύθι θα θυμίζει
το ταξίδι μας αρχίζει

Τώρα είμαστε μαζί
τώρα ζούμε την στιγμή
τα κορμιά μας από εδώ και μπρος δεμένα
ένα γίναμε εμείς
κι από εδώ και στο εξής
ο επίλογος θα φαίνεται σαν ψέμα

Σάββατο 2/07/2016: Μια τέλεια ημέρα.
  Όπως είχα απαντήσει ΕΔΩ σε περίπου ίδια ερώτηση.
Τέλεια μέρα είναι όταν από την στιγμή που θα ξυπνήσεις μέχρι την ώρα που θα πέσεις να κοιμηθείς, έχεις αισθανθεί χαρά ή και χαρές, έχεις χαμο-γελάσει με την ψυχή σου, έχεις χαρεί 2-3 και περισσότερες (γιατί όχι;) στιγμές από την δύσκολη καθημερινότητα και κυρίως έχεις πέσει να κοιμηθείς ανάλαφρος με καθαρή συνείδηση και γεμάτος έως ικανοποιημένος που η μέρα δεν πέρασε έτσι απλά χωρίς να σε ακουμπήσει. Για μένα, κάπως έτσι είναι μια τέλεια μέρα! 
 
Κυριακή 3/07/2016: Ένα μέρος που με χαλαρώνει.
Γλυφάδα

  Αυτό το μέρος που έζησα πολύ όμορφες μέρες και νυχτοπερπατήματα χαλάρωσης και ηρεμίας αλλά και στενάχωρες στιγμές που όμως ήταν λίγες μπροστά στις καλές. Ένα μέρος που μου αρέσει να το περπατάω με τις ώρες μέχρι να φτάσω στα πιο ψηλά.

Δευτέρα 4/07/2016: Ένα γλυκό
  Τρελαίνομαι για Μηλόπιτα που φτάχνω κατά καιρούς. Είναι και ο λόγος ότι το μήλο είναι το αγαπημένο μου φρούτο. Βέβαια, αγαπώ πολύ και το ρυζόγαλο αλλά και το παγωτό.

Τρίτη 5/07/2016: Όταν γράφω νιώθω…
  Ελαφρότερη! Απελ-ευθερωμένα αισθήματα! Εσωτερική κυρίως ηρεμία! Είναι αυτό που με γεμίζει ολοκληρωτικά!  Γράφω και νιώθω χαρούμενη και τόσα άλλα συναισθήματα που μόνο κάποιος που γράφει, μπορεί να με νιώσει. ΕΔΩ είχα εκμυστηρευτεί τους λόγους γιατί γράφω!

Τετάρτη 6/07/2016: Καθώς μεγαλώνω συνειδητοποιώ…
  Συνειδητοποιώ τι πραγματικά αξίζω... ποια είμαι... τι ΔΕΝ θέλω... τι θέλω... πως την ευθύνη της ζωής μου την έχω Εγώ και θέλω να την ορίζω αποκλειστικά Εγώ και κανένας συγγενείς, γνωστός ή άγνωστος, περαστικός ή κάποιος που τον έχω βάλει στη ζωή αλλά δεν γίνεται να αποφασίζει για μένα. Στο "Τέλος" για τα συν και τα πλυν της ζωής που θα έχω ζήσει, θα έχω να δώσω λόγο μόνο σε μένα και σε κανέναν άλλον. Καθώς μεγαλώνω συνειδητοποιώ πως πρέπει καθημερινά να γίνεσαι Φίλος με τον εαυτό σου, με την μοναξιά σου, να αντιμετωπίζεις τους εχθρούς σου με το να είσαι εσύ καλά και εντάξει με την συνειδήση σου. Κάθε μέρα συνειδητοποιώ πως η πολλή καλοσύνη (σε σημείο να είσαι ο μαλάκας και το θύμα της υπόθεσης) όχι απλά δεν οφελεί αλλά πρέπει να χτυπάς το μαχαίρι στο τραπέζι και η γροθιά σου να είναι τόσο δυνατή και αποφασιστική, έτσι ώστε κανένας να μην προλάβει να σε καβαλίσει και να παίξει μαζί σου και με τη ζωή σου. Θα φέρεσαι στον καθένα με τέτοιον τρόπο που του αξίζει. Αν π.χ. με την δεύτερη-άντε τρίτη ο άλλος είναι αγενής και δεν σέβεται την ευγένεια σου, με την σειρά του θα πάρει αυτό ακριβώς που σου δίνει. Όσο μεγαλώνω συνειδητοποιώ ότι η υπομονή μου, η κατανόηση μου, η εντάξει συμπεριφορά μου, από την στιγμή που δεν εκτιμούνται, παύω και να δίνω περιθώρια να χαλιέμαι για το παραμικρό και τον καθένα, ακόμα κι αν αυτός ο καθένας σημαίνει πολλά για μένα.   

Πέμπτη 7/07/2016: Η φιλία για μένα.
  Μέχρι και πριν 3 περίπου χρόνια δεν πίστευα κα-θό-λου στη Φιλία. Δεν ήταν και λίγες φορές η προδοσία που ένιωσα. Δεν είχα αληθινές, τίμιες, τσεκαρισμένες στα εύκολα αλλά κυρίως στα δύσκολα Φιλίες, όπως έχω τώρα, 2-3 αληθινές. Αλλά και πάλι, όπως όλες οι σχέσεις, έτσι και η Φιλία είναι μια σχέση που χρειάζεται καθημερινό αγώνα για να διατηρηθεί στην θέση της και στο βάθρο της.  

Παρασκευή 8/07/2016: Μια σύντομη απόδραση.
 Σύντομη απόδραση; Λοιπόν, πάρτε ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ και ακόμα περισσότερες ΕΔΩ.

Σάββατο 9/07/2016: Πατρικό…
   Πατρικό Φίλτρο/άγγιγμα/βλέμμα; Δεν ξέρω, δεν το ένιωσα, δεν με αφορά πια! Πατρικό σπίτι; Ζω -δυστυχώς- ακόμα σε αυτό!

Κυριακή 10/07/2016: Η Κυριακή μου!
  ΕΔΩ σας είχα μιλήσει για τις Κυριακές μου, συν και για τις υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας.

Δευτέρα 11/07/2016: Σκέψεις για το μέλλον.
  Πολλές, πάρα πολλές, από σκέψεις άλλο τίποτα! Από πράξεις, όμως τι κάνω; Τέλος πάντων, την υγεία μου να έχω, αρκετή δύναμη και οι σκέψεις για το άγνωστο μέλλον να πάρουν σάρκα και οστά. 

Τρίτη 12/07/2016: Μπλοκφιλίες
   Είμαι τυχερή που μέσα από το blogging έχω γνωρίσει ανθρώπους καλούς, με αξίες, που έχουν αλήθεια, ποιότητα και είναι άξιοι εκτίμησης το περισσότερο, μιας σταθερής αληθινής επικοινωνία το λιγότερο, ακόμα κι αν δεν έχει τύχει να τους συναντήσω από κοντά αλλά λέμε και μοιραζόμαστε αρκετά πράγματα, σκέψεις, συναισθήματα, απόψεις... από την οθόνη, τα social media και τό χόμπι μας για το blogging. Βέβαια, για να τα λέω και όλα, έτσι όπως έχουν τα πράγματα, έτυχε να γνωρίσω άτομα από το χώρο του blogging κυρίως, που και παρέα κάναμε και Φιλία (πίστευα) υπήρχε, που αποδείχτηκαν εκτός το ότι δεν ταιριάξαν τα χνώτα μας, οι χαρακτήρες μας, δεν ήταν ακριβώς αυτό το αληθινό, ειλικρινές, άνετο, "σε εκτιμάω που είσαι ο εαυτός σου" που έδειχναν μέσα από το blog τους. Δηλαδή, πέρα από αστεία απογοήτευση, είναι το κρίμα του ..."θεάτρου". Αλλά και πάλι, δεν χαλιέμαι, διότι, συμβαίνουν αυτά! ΕΔΩ είχα γράψει κάτι σκέψεις... Το ότι 1-2 βγήκαν άκυροι, δεν σημαίνει πως τους βάζω όλους στο ίδιο καζάνι. Έχω μπλοκφιλίες που πραγματικά υπάρχει μια αληθινή αμοιβαία εκτίμηση, θαυμασμό, αγάπη και εμπιστοσύνη στα έχω μοιραστεί μαζί τους και έχουν μοιραστεί κι εκείνοι μαζί μου.

Τετάρτη 13/07/2016: Θα σε πάρω μια μέρα να πάμε…

   ΕΔΩ πάνω! Όμως αν δεν αντέχεις για τόσο ψηλά, μπορώ να σε πάω στα μισά, στα πιο χαμηλά. Την ώρα που αρχίζει ο ουρανός να αλλάζει χρώματα και να σε μαγεύει με την ομορφιά του, κοιτώντας την υπέροχη θέα από ψηλά. Είμαι σίγουρη πως θα σου αρέσει και θα θες να ξαναπας!

Πέμπτη 14/07/2016: Κάτι που αλλάζει τον κόσμο.

  Δυστυχώς, το χρήμα! Και τους ανθρώπους και τον κόσμο και την ποιότητα ζωής, τα αλλάζει το χρήμα. Υπάρχουν πολλά καλά που μπορεί να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο, δε λέω αλλά όσο κι αν δεν μας αρέσει, όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, όσο και να το σνομπάρουμε για τον οποιοδήποτε λόγο, το χρήμα έγινε να είναι σημαντικό πράγμα στη ζωή μας. Και πολλές φορές χωρίς αυτό φτάνεις στο λυπηρό συμπέρασμα ότι χωρίς αυτό δεν μπορείς να κάνεις κάτι, πολλά ή και τίποτα στην χειρότερη περίπτωση. Όλα στο βωμό της δύναμης-του χρήματος.

Παρασκευή 15/07/2016: Κάτι άσχημο

  Η αχαριστία! Ακόμα και να είσαι καλά, κι ας περνάς λίγο δύκολα, ακόμα και να έχεις μια άνετη ζωή, ακόμα κι αν δεν έχεις, ακόμα και να έχεις καταφέρει κάτι, πολλά, εκείνο ή και το άλλο... ακόμα και να σε έχουν βοηθήσει, ακόμα και να μην μπορείς να πεις "ευχαριστώ", ακόμα και να ξεχνάς τι έκανε κάποιος για σένα, ακόμα και να μην μπορείς να δεις τα όποια καλά της ζωής σου, της ημέρας, των στιγμών, του κόσμου, των ανθρώπων... αν δεν μπορείς να τα εκτιμήσεις τόσο δα, έστω τόσο δα... για μένα είσαι αχάριστος και μίζερος και είναι άσχημο και κρίμα.

Σάββατο 16/07/2016: Ένα ποίημα


Μενέλαος Λουντέμης - Αναμονή

Κυριακή 17/07/2016: Προτείνω…

  Να χαμο-γελάτε/χαμογελάμε κάθε μέρα! Με ένα χαμόγελο να ξεκινάει η μέρα, με ένα χαμόγελο να συνεχίζει η μέρα και με ένα χαμόγελο να τελειώνει η μέρα. Όλα με ένα χαμόγελο γίνονται, περνάνε, παλεύονται, ξεπερνιούνται... πιο εύκολα και υποφερτά. Δεν είναι δύσκολο μωρέ, απλώς στράβωσε λίγο τα χείλη, κόντρα στα στραβά της καθημερινότητας.

Δευτέρα 18/07/2016: Τι είναι για σένα επανάσταση;

  Να είσαι ο εαυτός σου! Να είσαι ειλικρινής! Να κάνεις αυτό που λαχταράει η ψυχούλα σου! Να χαμογελάς κόντρα στην μιζέρια και στους μίζερους! Να σκέφτεσαι/να συμπεριφέρεσαι με καλοσύνη κι όχι με κακία! Να αντιμετωπίζεις με την εσωτερική σου δύναμη όλους τους δαίμονες που σε κυνηγάνε ή εμφανίζονται στο δρόμο σου! Επανάσταση για μένα είναι να ζεις τη ζωή σου ζώντας τις στιγμές της καθημερινότητας σου, με όσα μικρά ή μεγάλα μέσα έχεις. Επανάσταση για μένα είναι ο ίδιος ο εαυτός μας σε μια συνεχή μάχη μαζί του καθημερινά για να τον κρατήσουμε ζωντανό και ελεύθερο από κάθε είδους σκοτάδι.  

Τρίτη 19/07/2016: Τι είναι για σένα δικαιοσύνη;

   Η ίδια η ζωή! Μπορεί να αργεί, να λυσμονεί αλλά στο πέρασμα του χρόνου η αληθινή δικαιοσύνη μόνο από αυτή έρχεται πραγματικά. Το έχω δει με τα μάτια μου, το έχω νιώσει στο πετσί μου και έχω απλά να πω πως η λύτρωση αλλά και η ικανοποίηση που παίρνεις είναι τεράστια και δεν συγκρίνεται με καμία δικαιοσύνη των δικαστικών αρχών, που δυστυχώς, όπως θα έχουμε παρατηρήσει και διαπιστώσει πολλές φορές, είναι λάθος, άδικη και ατιμώριτη. Επίσης, να θυμόμαστε πως από την δικαιοσύνη της ζωής κανένας μα κανένας μας δεν γλιτώνει

Τετάρτη 20/07/2016: Κάτι που έπρεπε να αποχωριστείς.

  Κάποτε, πριν πολλά χρόνια, πιο μικρή, έπρεπε να αποχωριστώ με βαριά καρδιά, με πόνο ψυχής, με κουρελιασμένα όνειρα, επιθυμίες και θέλω, ένα σπίτι, μια οικογένεια, μια καινούργια -όμορφη- ζωή, μια ευτυχία. Γιατί κάποιες φορές πρέπει να αποχωρίσεις για το καλό σου, για το καλό των άλλων, για το καλό όλων, για την ίδια την αξιοπρέπεια και την ελευθερία.

Πέμπτη 21/07/2016: Ένα όνειρο

  Ένα σπίτι δικό μου! Κι αν είναι μάλιστα δίπλα, απέναντι, κοντά στη θάλασσα, τότε το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής μου θα έχει πραγματοποιηθεί ολοκληρωμένα.

Παρασκευή 22/07/2016: Μια λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά.

  Το χαμόγελο! Το καθαρό, γελαστό βλέμμα! Η διακριτική παρουσία! 

Σάββατο 23/07/2016: Μια πόλη

   Θα έλεγα την Αθήνα! Αν την αγαπούσαμε πραγματικά, αν την εκτιμούσαμε, αν την προσέχαμε, αν νοιαζόμασταν περισσότερο γι αυτήν σαν να είναι το σπίτι μας,  πιστεύω θα ήταν η ομορφότερη πόλη στον κόσμο. Μπορεί να φαίνονται πιο εύκολα τα ελαττώματα της αλλά αν την δεις με μια πιο τρυφερή ματιά, θα δεις ότι αυτή η πόλη έχει ίσως περισσότερα προτερήμματα και αξίζει να της δώσεις την πρέπουσα σημασία. 

Κυριακή 24/07/2016: Νοσταλγία

   Οι αναμνήσεις του παρελθόντος. Ακόμα κι αν αυτές είναι πολύ άσχημες που όμως πια δεν σε πονούν αλλά χαμογελάς και μόνο που τις σκέφτεσαι, τότε η νοσταλγία είναι γλυκιά και απαραίτητη για να πας μπροστά.

Δευτέρα 25/07/2016: Καλοκαιρινή ανάμνηση

   Όλες οι αναμνήσεις Ιούλιο-Αύγουστο του 2014. Όλες οι αναμνήσεις Ιούνιο-Αύγουστο του 2015.
Όλες οι στιγμές του φετινού Καλοκαιριού.

Τρίτη 26/07/2016: Συμβίωση

   Απαπα! Τρέμω και μόνο στην ιδέα, χρόνια τώρα! Κάποτε ήμουν στο τσακ να δω πως είναι η φάση/κατάσταση "συμβίωση" αλλά κάπου στράβωσε, κάπου έκανα πίσω. Συμβιώνω σε κάποιο βαθμό με την οικογένεια μου και δεν είναι καθόλου εύκολο, όχι τόσο από την πλευρά μου... δεν υπάρχει ιδιαίτερη κατανόηση, βοήθεια και στήριξη, οπότε δεν μπορώ να πω πως τρελαίνομαι κι όλας. Δεν νομίζω πως είμαι δύσκολη ούτε ζητάω τρελά πράγματα... αλλά και μόνο που σκέφτομαι να μην έχω τον δικό μου ελεύθερο χώρο, χρόνο, άνεση και κατανόηση... δεν ξέρω με τρομάζει.   

Τετάρτη 27/07/2016: Κλείνομαι στον εαυτό μου όταν…

   ...είμαι βαθιά στεναχωρημένη, συνήθως από την αχαριστία και άδικη συμπεριφορά προς το πρόσωπό μου. Κλείνομαι επίσης στον εαυτό μου και όταν η σιωπή μου είναι πιο δυνατή κι από τον ίδιο τον πόνο που νιώθω. Παλιότερα η αλήθεια είναι ότι κλεινόμουν πολύ συχνά στον εαυτό μου, όμως όχι τώρα πια, τόσο πολύ. 

Πέμπτη 28/07/2016: Κολακεύομαι όταν…

  ...μου λένε ότι μπορώ και χαμογελάω... όταν μου λένε ότι είμαι ξεροκέφαλη, αντιδραστική, ανήσυχο πνεύμα... όταν μου λένε ότι έχω πλάκα... όταν μου λένε ότι "είσαι τρελή, δεν πάς καλά" (το ξέρω βρε! Αφού είμαι ωραία τρελή και απλά πάω καλύτερα!)... όταν μου λένε ότι με εμπιστεύονται να μου μιλήσουν εμπιστευτικά. 

Παρασκευή 29/07/2016: Διασκεδάζω όταν…

  ...πηγαίνω για περπάτημα, όταν πηγαίνω cinema, όταν βρίσκομαι με καλούς Φίλους και Φιλοσοφούμε, όταν ακούω μουσική και χορεύω μόνη μου... διασκεδάζω ακόμα κι όταν το ρίχνω στην τρελή και κόβω την φόρα αυτουνού που προσπαθεί να μου χαλάσει τη διάθεση

Σάββατο 30/07/2016: Αντιστέκομαι…

  ...πολλές φορές στα πάντα και σε τίποτα! Κυρίως αντιστέκομαι σε οτιδήποτε δεν μου ταιριάζει καθόλου και σε αυτούς που προσπαθούν να επιβάλλουν, ελέγχουν έως και να διαμορφώνουν τη ζωή μου, έτσι όπως εκείνοι θεωρούν ότι είναι το σωστό και για το ρημάδι "το καλό μου". Είμαι που είμαι πολύ ξεροκέφαλη, δεν θέλω και πολύ να προβάλλω αντίσταση.

Κυριακή 31/07/2016: Ένα ακόμα τραγούδι για το Καλοκαίρι.

Κωνσταντίνος Αργυρός - Τα Κατάφερες 
Όσο το ακούω, τόσο το γουστάρω! Έχει μια παιχνιδιάρικη διάθεση η μουσική και αυτό με κάνει να θέλω να χορέψω κι Εγώ κάπως... παιχνιδιάρικα. Χεχε! Άσε που αγαπώ Αργυρώ! 💛🎶
  Μουσική: Κυριάκος Παπαδόπουλος
Στίχοι: Ηλίας Φιλίππου

Βρήκες εκεί που έχω αδυναμία
χτύπησες την κατάλληλη στιγμή
κέρδισες την καρδιά μου όσο καμία
κι έχω τρελαθεί

Τα κατάφερες έτσι όπως τα ‘φερες
και για χάρη σου είμαι όπως τα ‘θελες
σαν φωτιά νιώθω πια, μέσα μου το αίμα σου
κι είμαι πια στην καρδιά, στο μυαλό ο ένας σου


Ακόμα δε μπορώ να καταλάβω
τόσο απλά πώς το ‘κανες αυτό
εσένα πάνω απ’ όλα να σε βάλω
και για σένα ζω

___________________

   Αυτές είναι οι 31 ερωτοαπαντήσεις μου για τον περασμένο μήνα για το "Ημερολόγιο Σκέψεων" που δημιούργησε η Μαρία από το blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά…"


Παρακάτω, οι 31 ερωτήσεις για το τρέχων μήνα Αύγουστο.



Διαβάστε επίσης:
_________________

►Διαβάστε την προηγούμενη ανάρτηση του "✍Ημερολόγιο Σκέψεων 2016 (Ιούνιος 2016)"

►Διαβάστε την ανάρτηση του "⌛ Keep a 5 Year Journal 2016: Days 1 - 31 (Ιούλιος 2016) "




*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

⌛ Keep a 5 Year Journal 2016: Days 1 - 31 (Ιούλιος 2016)


Παρασκευή 1/07/2016: Ποιο είναι το μεγαλύτερο ψέμα που μέχρι πρόσφατα πίστευες ότι είναι αλήθεια;
  Το μεγαλύτερο ψέμα που πίστευα ότι είναι αλήθεια είναι ένας άνθρωπος που έκανε, είπε, έπραξε …ακόμα και τα κάστρα που μοιάζουν σαν οχηρά, γκρεμίζονται λες και φτιάχτηκαν από άμμο.



Σάββατο 2/07/2016: Τι κακό σου συνέβη πρόσφατα που σε έκανε δυνατότερο;
   Κακό δεν θα το έλεγα, με την σημασία ότι κινδύνευσα αλλά βίωσα ξανά, μάλλον για μια ακόμη φορά (Θεέ μου, έχασα το μέτρημα!) την προδοσία και την ψευτιά των ανθρώπων. Αυτό το να πάρουν, να σε κοροιδεύουν με ψέματα και από πάνω να παριστάτουν τους θιγμένους, ότι δήθεν ήταν ξεκάθαροι. Όχι ρε! Ξεκάθαρος είσαι όταν λες ότι δεν θα κάνω με τίποτα αυτό που σου λέω μην το κάνεις, γιατί αυτό με πονάει,με πληγώνει, με σκοτώνει και εσύ ΕΚΕΙ να το κάνεις γιατί είσαι Δειλός! Αυτό είσαι ΔΕΙΛΟΣ! Το λιγότερο που μπορώ να σε χαρακτηρίσω!


Κυριακή 3/07/2016: Τι είναι αυτό που ποτέ κανείς δεν θα μπορούσε να σου κλέψει;
  Την αξιοπρέπεια μου και την Ελευθερία μου, επίσης, θα έλεγα. Αν και για το πρώτο είμαι σίγουρη, για το δεύτερο δεν ξέρω! Έχει συμβεί σε σχέση ας πούμε να μου απαγορεύσει να αισθάνομαι «ελεύθερη» από συμπεριφορά, π.χ να γελάω, να ντύνομαι έτσι απλά όπως ντύνομαι, να μιλάω στο Πληθυντικό μέχρι να μη βλέπω τους Φίλους μου ή να έχω το δικαίωμα να έχω λόγο και άποψη σε διάφορα θέματα. Τότε, θυμάμαι καλά, ήταν που ένιωσα για τα καλά στο πετσί μου να χάνω την ελευθερία μου. Και αναρωτιόμουν και τα έβαζα με τον εαυτό μου «Έτσι είναι οι -ερωτικές- σχέσεις; Αφού Εγώ αφήνω τον άλλον να είναι ο εαυτός του και να γελάει, και να έχει άποψη και… και… πως γίνεται να μου απαγορεύεις, να μην επιτρέπεις κι ακόμα χειρότερα να με προσβάλεις γιατί είμαι έτσι κι έτσι, από την στιγμή που όλοι οι γύρω μας, Φίλοι, γνωστοί και ξένοι, τους άρεσε, το χαιρόντουσα που είχε ένα τέτοιο κορίτσι πλάι του;» Αν με ρωτήσει κάποιος για την αξία (γιατί για μένα η «Ελευθερία» είναι αξία κι μάλιστα μεγάλη και την βάζω, αν όχι πρώτη, σίγουρα δεύτερη, μετά την αξιοπρέπεια), αμέσως ως παράδειγμα θα μου έρθει εκείνη την εποχή που βίωσα. Οπότε, αυτό που δε θέλω και δεν πρόκειται να μου κλέψει κανείς είναι η αξιοπρέπεια μου και η ελευθερία μου, όπως τις έχω Εγώ στο μυαλό μου κι όπως πορεύομαι με αυτές στη ζωή.


Δευτέρα 4/07/2016: Τι είναι αυτό που πραγματικά μισούσες όταν ήσουν μικρός, αλλά τώρα το απολαμβάνεις;
  Μισούσα τις Κυριακές! Τις μισούσα με όλη την σημασία της λέξης! Ήθελα να μην ξυπνήσω και να βιώσω μια ακόμη ανιαρή, κενή, μοναχική, δύσκολη Κυριακή. Μέχρι μια Κυριακή του Ιουλίου του 2008, αν θυμάμαι καλά, που μου την βάρεσε και έκατσα έπιασα ένα τετράδιο και στυλό και έγραψα τα πρώτα μου ποιήματα και στίχους τραγουδιών, έξω στην βεράντα. Την θυμάμαι εκείνη την ημέρα σαν να μην πέρασε ούτε μέρα, ούτε καν χρόνια. Τότε άρχισα να αγαπώ τις Κυριακές! Νίκησα δηλαδή το μίσος για αυτή την ημέρα. Αλλά λίγα χρόνια μετά, πριν 3-4 χρόνια, τις λάτρεψα και συνεχίζω να τις αγαπώ, άσχετα που η Δευτέρα παραμένει η αγαπημένη μου μέρα, όπως σας είχα μιλήσει ΕΔΩ για όλες τις ημέρες της εβδομάδας.



Τρίτη 5/07/2016: Σήμερα ήσουν μόνος σου;
   Όχι ακριβώς μόνη μου! Ήμουν όλη μέρα στο σπίτι, με την μαμά και αδέλφια στο σπίτι… αλλά από το απόγευμα και μετά μόνη στο δωμάτιο μου και αργότερα το βράδυ στο μπαλκόνι να γράφω και να απολαμβάνω τη δροσούλα.



Τετάρτη 6/07/2016: Ποιο ήταν το τελευταίο άτομο που είδες σήμερα; 
  Την μάνα μου! Όταν έρχεται το πρωί και μέχρι την ώρα που είναι να φύγει για την επόμενη δουλειά, γύρω εκεί στις δυομιση το μεσημέρι, της κάνω παρέα.



Πέμπτη 7/07/2016: Κάτι που αγόρασες πρόσφατα και το ήθελες πολύ. 
   Κάτι ροζ -πολύ έντονο ροζ- ακουστικά για το κινητό μου, που τα χρησιμοποιώ και στο mp3 μου. Αν και πάντα σνόμπαρα το ροζ χρώμα, γιατί το βρίσκω πολύ barbie φάση, το πολύ έντονο ροζ λίγο όμως σε πιο σκούρα απόχρωση, το αγαπώ και σε μπλούζες αλλά και σε gadget πραγματάκια, όπως η θήκη του κινητού μου, το μιρκό πορτοφολάκι μου κ.α.



Παρασκευή 8/07/2016: Δεν μπορώ....
   Νομίζω πως μπορώ τα πάντα. Ακόμα κι αυτά που λέω ή που φαίνονται ότι «Δεν μπορώ», ακόμα κι αυτά τα μπορώ. Δεν πιστεύω στο «Όταν θες όλα τα μπορείς», διότι δεν αρκεί να θες, πρέπει και να μπορείς, για διάφορους λόγους και πάραγοντες, μιας και δεν είναι όλα στα χέρια μας. Αυτό να μην το ξεχνάμε! Επίσης, δεν μπορώ την μιζέρια των ανθρώπων που έχουν τα βασικά, πορεύονται μια χαρά και τα φέρνουν βόλτα αλλά όλο θέλουν και πιο πολλά και μου το παίζουν "καημένοι", εκεί που άλλοι δεν έχουν ούτε τα βασικά αλλά πορεύονται με όσα έχουν χωρίς να είναι αχάριστοι, χωρίς να κλαίγονται. Δεν το μπορώ, δεν το αντέχω, με εκνευρίζει, δεν το σηκώνει ο οργανισμός μου.



Σάββατο 9/07/2016: Έχεις παίξει λοττο/τζοκερ πρόσφατα;
  Ναι! Σήμερα για την αυριανή κλήρωση! Παίζω μια φορά (όποτε το θυμηθώ!) Τζόκερ, μια στήλη αλλά ρε γαμώτο δεν πιάνω ούτε έναν αριθμό. Ξέρετε τι συμβαίνει; Έχω ας πούμε το 32, κληρώνεται το 31, έχω το 27, κληρώνεται το 28. Ε, πείτε μου τώρα αυτό δεν το λες και γκατεμιά, δεν λες «Άντε και γ@μ@σου»; Σας συμβαίνει και σε σας κάτι τέτοιο ή μόνο σε μένα; Τι να πω; Προχθές, κάπου είχα διαβάσει ότι τα λεφτά πρέπει να σε θέλουν, για να σου έρθουν. Ε, τότε μάλλον δεν με θέλουν… και αυτά! Τι φοβούνται; Ότι θα γίνω πλούσια και θα αλλάξω χαρακτήρα; Θα πάρουν τα μυαλά μου αέρα; Μπα! Εδώ δεν άλλαξα χαρακτήρα και δεν πήραν τα μυαλά μου αέρα όταν είχα διάφορες επιτυχίες και μια κάπως άνετη καθημερινότητα με ανέσεις διασκέδασης και θα χαλάσω για τα λεφτά; Και πάλι θα πω μπα! Είμαι και αγύριστο κεφάλι που να αλλάξω και μάλιστα τώρα που μεγάλωσα λίγο περισσότερο και ξέρω ποια είμαι! Τα λεφτά θα μου δώσουν απλώς μια άνεση, ένα σπίτι δικό μου (δίπλα στην θάλασσα;) που είναι το μεγαλύτερο όνειρο μου, θα ξεχρεώσω όλα τα δικά μου χρέη αλλά και της μάνας μου και θα είχα μια πιο άνετη ζωή χωρίς το άγχος και την στεναχώρια να ξοδέψω για ένα κουλούρι. Δεν με νοιάζουν τα πλούτη, η χλίδα, τα περιττά και γενικά να έχω ό,τι έχουν οι άλλοι. Γιατί πολύ απλά θέλω να έχω κυρίως αυτά που χρειάζομαι χωρίς να πρέπει να φιλίσω κατουρημένες ποδιές, να το πολύ πολύ απλά και λαϊκα.


Κυριακή 10/07/2016: Τι πρέπει να αφήσεις;
   Πολλά! Πολλούς! Την ήδη ζωή που έχω εδώ και 32+ χρόνια και να την ξανά δημιουργήσω σχεδόν από την αρχή, όμως όπως την θέλω κι όπως μου αξίζει.


Δευτέρα 11/07/2016: Η συμβουλή σου σε κάποιον μικρότερο.
   Να προσπαθεί κάθε μέρα να βρίσκει ποιος είναι, την προσωπικότητα του μέσα σε αυτά που του γεμίζουν την ψυχή κι όχι να ακολουθεί την μάζα για να καταλάβει ποιος είναι και που ανήκει. Μέσα από τις δυσκολίες, τον πόνο, τα εμπόδια... να βλέπει τα καλά, τα θετικά που έχουν να του δώσουν. Είναι σημαντικό να παίρνεις τα άσχημα, τα παθήματα ως μαθήματα ζωής και να γίνεσαι δυνατότερος, να πηγαίνεις ένα ή πολλά βήματα πιο μπροστά και κυρίως καλύτερος, γεμάτος, με καθαρή συνείδηση άνθρωπος. Και επίσης, κάτι ίσως ασήμαντο, να μην ‘χτυπίσει’ τατουάζ, αν δεν είναι 1000%, Αυτό τους λέω κάθε φορά που με ρωτάνε για τα δικά μου τατουάζ στους καρπούς των χεριών μου. Εγώ τα έκανα και τα τρια με απόλυτη συνείδηση και μετά από τόσα χρόνια, δεν έχω μετανιώσει, δεν τα έχω βαρεθεί ούτε δευτερόλεπτο.



Τρίτη 12/07/2016: Η συμπεριφορά σου σήμερα άρμοζε για την ηλικία σου;
   Μισό! Αχαχαχαχα! Το ότι χαμο-γελάω συνέχεια (το βλέπετε και στις φωτογραφίες μου εξάλλου), αστειεύομαι συχνά (βλέπετε και το γνωστό hushtag #χιουμοροκατάσταση), είμαι πειραχτήρι αν με τσιγκλίσεις και γενικά δεν ξεχνάω το παιδί που υπάρχει μέσα μου αλλά συμπερι-φερομαι πάντα με τρόπο και με αισθητική... όλα αυτά μαζί αρμόζουν και δεν αρμόζουν (όπως το βλέπει κανείς!) στην μικρόμεγάλη μου ηλικία. Αλοίμονο, σε αυτούς που μεγαλώνουν και ξεχνάνε το παιδί που υπάρχει μέσα μας και αυτό είναι η ίδια η ψυχή μας. Αλοίμονο όταν μεγαλώνεις και σοβαρεύεις και φοβάσαι να χαμο-γελάσεις μήπως σε περάσουν για χαζοχαρούμενο ή ότι "εσύ δεν έχεις ανάγκη!" ή στην χερότερη περίπτωση "δεν πας καλά, πρέπει να τα χάνεις". Κι όλα αυτά γιατί στην μιζέρια και στα αγέλαστα πρόσωπα, βρίσκονται άνθρωποι που πάνε κόντρα και χαμογελάνε και συμπεριφέρονται με μια νότα χαράς. Παρατηρήστε τα παιδιά και μάθετε από αυτά και την συμπεριφορά τους, που πολλές φορές δεν αρμόζει στην ηλικία τους, δίνουν όμως αξία στην ίδια την συμπεριφορά που τους κάνει να έχουν έναν λόγο παραπάνω


Τετάρτη 13/07/2016: Τι εύχεσαι να υπήρχε λιγότερο στον κόσμο; 
  Κακία, αδιαφορία, φθόνο, υποκρισία........ πάρα πολλά δεν θα έπρεπε να υπήρχαν στον κόσμο αλλά νομίζω πως θα έπρεπε πολύ απλά να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε το εξής: Αυτό που περνάει ο διπλανός μας, αν όχι, σίγουρα, μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε ώρα και σε μας τους ίδιους. Να μπαίνουμε στην θέση του άλλου, έστω και με την σκέψη του "αν..." γιατί το να προκαλούμε κακό με την αδιαφορία μας ή και με την κακία μας, πρώτα απ' όλα κάνουμε κακό σε μας τους ίδιους μπορεί όχι την δεδομένη στιγμή αλλά με το πέρασμα του χρόνου αργά ή γρήγορα όλα γυρίζουν σε μας. Ο κόσμος έχει γίνει πολύ κακός και δεν φταίει μόνο η εποχή, ούτε η όποια κρίση... φταίει ο ίδιος ο κόσμος, οι ίδιοι "εμείς" φταίμε που μεταμορφωνόμαστε σε...τέρατα.  


Πέμπτη 14/07/2016: Τι δουλειές έκανες σήμερα;
  Ό,τι κάνω συνήθως! Τις βασικές καθημερινές δουλειές του σπιτιού υμμάζεμα, σκούπισμα, σφουγγάρισμα, ένα γρήγορο ξεσκόνισμα) Τίποτα extra δεν έκανα. 
  
Παρασκευή 15/07/2016: Τι είναι αυτό που παίρνεις πάντα μαζί σου; 
  Ένα μπουκαλάκι νερό! Όχι μόνο λόγω ζέστης αλλά και επειδή έχω ένα θέμα με το λαιμό μου, ξαφνικά εκεί στα καλά καθούμενα με πιάνει βήχας, οπότε λίγο νεράκι είναι απαραίτητο.


Σάββατο 16/07/2016: Τι δώρο έκανες τελευταία και σε ποιον; 
  Δώρο; Υλικό; Δεν θυμάμαι να γράψω! 




Κυριακή 17/07/2016: Κάτι καινούριο που έμαθες πρόσφατα. 
 Κάτι καινούργιο; Να αλλάζω πάνα, πιάνεται ως "καινούργιο"; Δεν το είχα κάνει ποτέ πριν και ...φοβόμουν λίγο ότι δεν θα τα καταφέρω. Χαχαχαχα! Τι ανόητη! Αφού, σχεδόν τα πάντα καταφέρνω!  
  


Δευτέρα 18/07/2016: Αγαπημένη μουσική αυτή την εποχή.
  Ό,τι ακούω πάντα, δηλαδή τα πάντα! Αλλά θα μοιραστώ μαζί σας δυο τραγούδια που τα έχω λιώσει στο replay! Το ένα είναι της Μελίνας Ασλανίδου, το “Μες στο σπίτι δε μένει κανείς(που το είχα στην λίστα της στήλης "Ακούω, βλέπω, συλλογίζομαι" του Ιουλίου) και το άλλο είναι το "Μυαλό δεν θα βάλει" του τεράστιου Δημήτρη Μητροπάνου.



Τρίτη 19/07/2016: Είχες ποτέ κάποιο δάσκαλο που σου έχει αλλάξει τη ζωή;
  Ασφαλώς και είχα! Στο Δημοτικό είχα την Κυρία Εύα, για την οποία είχα μιλήσει ΕΔΩ σε αυτή την ανάρτηση. Μια δασκάλα, μια γυναίκα, ένας Άνθρωπος που με στήριξε, με βοήθησε, με άκουσε, με ένιωσε τότε στα δύσκολα παιδικά μου χρόνια, όσο κανείς άλλος. Δηλαδή στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε κανείς άλλος να με νοιαστεί, μόνο αυτή η δασκάλα. Μετά, στο Γυμνάσιο (στα κανονικά μου χρόνια) είχα την Κυρία Τάσση, η Φιλόλογος. Μια όμορφη, ντελικάτι, ναι μεν λίγο αυστηρή αλλά με μια ηρεμία και μια ποιότητα ανθρώπου που ξεχώριζε στον χώρο. Θυμάμαι, για μια εβδομάδα ήμουν σοβαρά άρρωστη στο κρεβάτι (πως την γλίτωσα, ακόμα και σήμερα αναρωτιέμαι! χεχε!) και όταν επέστρεψα στο σχολείο, θα έμενα από απουσίες θυμάμαι και με έπιασε η Κυρία Τάσση λοιπόν και είπε να μην στεναχωριέμαι, για να μην μείνω θα ταχτοποιήσει εκείνη το θέμα, αφού ο πατέρας μου (με τον οποίο -καλώς ή κακώς- ζούσα μαζί του εκείνο το διάστημα) δεν νοιάστηκε να πάει να τις δικαιολογήσει. Θυμάμαι, επίσης, ότι μου έλεγε πόσο όμορφα γράφω, με συναίσθημα. Βέβαια, τότε δεν καταλάβαινα τι ακριβώς εννοούσε ούτε και είχα δώσει ιδιαίτερη βάση. Λίγα χρόνια μετά, στο Γυμνάσιο πάλι αλλά στο Νυχτερινό αυτή την φορά, αρκετά πιο μεγάλη πια, με 'στιγμάτισε' η Κυρία Μαρία Τ. που μας έκανε Φυσικές Επιστήμες. Είχα γράψει γι' αυτήν σ' αυτήν ΕΔΩ την ανάρτηση. Μια γυναίκα, που εξωτερικά αλλά και η συμπεριφορά της πολλές φορές έδειχνε ότι είναι απρόσιτη, σοβαρή, ότι δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της, σου την "έλεγε" με τον δικό της τρόπο αλλά ήξερες ότι ήταν το χιούμορ της τέτοιο που δεν χρειαζόταν να την παρεξηγήσεις... τέλος πάντως έμοιαζε αρκετά στον χαρακτήρα μου, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας Άνθρωπος πολύ γλυκός, καλοσυνάτος, σε σπρώχνει να δείξεις αυτό που έχεις μέσα σου, τις ικανότητες σου, τα ταλέντα σου, την αξία της προσωπικότητας σου. Της χρωστάω πολλά γιατί χάρη σε αυτήν βρήκα διέξοδο, βρήκα αυτό που με γεμίζει, αυτό που ακριβώς γουστάρω να κάνω με χίλια και δεν είναι άλλο από την Συγγραφή. Χάρη σ' αυτήν αντιμετώπισα πιο δυναμικά καταστάσεις που με πονούσαν μέχρι τότε και άλλα τόσα σωρό λόγοι. Ό,τι και να πω θα είναι λίγο για αυτή την γυναίκα. Πάντα στην καρδιά μου! Τολμώ να πω πως κυρίως αυτές οι τρεις γυναίκες δασκάλες μου άλλαξαν τη ζωή στην κυριολεξία. Η καθεμιά έβαλε ένα μικρό λιθαράκι στην δική μου προσπάθεια.      



Τετάρτη 20/07/2016: Η πιο ξεκαρδιστική ταινία που έχεις δει πρόσφατα. 
  Δυστυχώς, τελειώνει το Καλοκαίρι και δεν έχω καθίσει να δω πολλές ταινίες. Μου έλειψε, μου λείπει αυτό και πρέπει κάτι να κάνω, διότι λατρεύω, με χαλαρώνει να κάθομαι να βλέπω καλές ταινίες. Πάντως, η τελευταία κωμωδία που είδα πριν ένα μήνα και πραγματικά ξεκαρδίστηκα στα γέλια και έπεσα στα πατώματα είναι το "Deadpool". Η εν λόγω ταινία είναι κανονική "καφρίλα" και όσοι την έχετε δει θα το διαπιστώσατε. Αν δεν αντέχετε τόόόόση 'καφρίλα' καλύτερα να μην τη δείτε. Πάντως, Εγώ γέλασα και με τις ατάκες αλλά και με την ερμηνεία/κινήσεις/φωνή του Ryan Reynolds. Τον βρήκα πραγματικά υπέροχο στον ρόλο αυτόν! 



Πέμπτη 21/07/2016: Τι είναι αυτό που δεν έχει αλλάξει σε εσένα; 
  Πάντα η ίδια ήμουν, είμαι και θα είμαι όσα χρόνια κι αν περάσουν. Απλώς, στο πέρασμα των χρόνων θα είμαι -σίγουρα- (και λέω σίγουρα γιατί το επιδιώκω καθημερινά) όλο και η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Τώρα για να απαντήσω στην ερώτηση ειδικά κι όχι γενικά, αυτό λοιπόν που δεν έχει αλλάξει σε εμένα είναι σίγουρα η ξεροκεφαλιά μου. Και δόξα τω Θεό λέω γιατί τελικά τις περισσότερες φορές μόνο σε καλό με πήγε και συνεχίζει να με πηγαίνει



Παρασκευή 22/07/2016: Είσαι ενθουσιασμένη για κάτι αυτή τη στιγμή;
  Δεν ξέρω αλλά πάντα είμαι ενθουσιασμένη για κάτι ή με κάτι. Και όχι ο δικός μου ενθουσιασμός δεν κρατάει όσο κρατάει η νύχτα ή η μέρα! Χεχε! Αλλά αυτή την στιγμή είμαι ενθουσιασμένη που η σχέση μου Ν(Χ)  με ένα πολύ-πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο ξανά ζεστάθηκε, λύθηκε η όποια χαζή παρεξήγηση, δεθήκαμε ακόμα περισσότερο και πήρε αυτή η σχέση την αξία που πραγματικά της ανήκει. 


Σάββατο 23/07/2016: Χείμωνας ή καλοκαίρι και γιατί; 
  Φθινόπωρο;;; Γεννήθηκα τον Νοέμβρη, αγαπώ το υποφερτό κρύο, τις ήρεμες βροχές, τη ζεστασιά του τζάκι, την ζεστασιά μιας αγκαλιάς (το Καλοκαίρι δεν την πολύ αντέχω), αγαπώ γενικά και εδικά όλη την ατμόσφαιρα του ήρεμου Φθινόπωρου-Χειμώνα. Το Καλοκαίρι έχει πολλά συν+ αλλά δυστυχώς δεν αντέχω την πολλή ζέστη, μου τρώει την ενέργεια και με δυσκολία μπορώ να έχω όρεξη να κάνω πράγματα ή και να κοιμηθώ. Άσχετα που γενικά δεν κοιμάμαι εύκολα, πολύ ή κανονικά.  


Κυριακή 24/07/2016: Ποια είναι τα σχέδια σου για αυτές τις διακοπές; 
  Καταρχάς, ποιες διακοπές;;; Και ειλικρινά από μικρό παιδί, Δημοτικό ακόμα, και αναρωτιόμουν με νεύρα "Μα γιατί είναι αυτονόητο όλοι να πηγαίνουν διακοπές το Καλοκαίρι; Πολύς κόσμος, δεν έχει τη δυνατότητα να πάει διακοπές!" και αυτό το έλεγα διότι δεν ήξερα τι σημαίνει "Διακοπές". Δεν πήγαινα ποτέ! Τι Χειμώνας, τι Καλοκαίρι! Το ίδιο και το αυτό! Αλλά, τέλος πάντων, ΟΤΑΝ και ΑΝ πάω διακοπές τότε θα μπορώ να σας απαντήσω και να σας πω για τα σχέδια μου. Προς το παρόν, έτσι κι αλλιώς χαίρομαι τις όποιες στιγμές.



Δευτέρα 25/07/2016: Που θα είσαι σε 10 χρόνια;
  Πω πω Παναγία μου, ούτε να με φανταστώ δεν θέλω και ούτε μπορώ που θα είμαι σε 10 χρόνια. Ρώτα μου για αύριο, για 3-4 μήνες, για του χρόνου, άντε με το ζόρι για 1-2 χρόνια, αλλά 10; Τέλος πάντων, δεν ξέρω που θα είμαι, ούτε πως θα είμαι αλλά αυτό που θα ήθελα σίγουρα είναι να μην είμαι στην ίδια κατάσταση που βρίσκομαι τώρα. Θα ήθελα να είμαι ακριβώς εκεί, με αυτούς που θα θέλω να είμαι!  
 

Τρίτη 26/07/2016: Είσαι πρωινός ή νυχτερινός τύπος; 
  Αναμφισβήτητα είμαι πρωινός τύπος! Δεν ξέρω αλλά μου αρέσει το πρωινό ξύπνημα. Έχω δεν έχω κοιμηθεί πολύ ή καλά, η ώρα που ξυπνάω κάθε μα κάθε μέρα είναι στις 7 το πρωί (μου έχει μείνει κουσούρι από όταν πήγαινα Δημοτικό και με σήκωνε η μάνα μου στις 7, για να ετοιαστώ και στις 7μισή να είμαι ήδη σχολείο, μιας και μέναμε σχετικά μακριά) κι ας κοιμάμαι συνήθως στις 2 ή 3 τα ξημερώματα. Μην με ρωτήσετε πως αντέχω με τόσο λίγο ύπνο. Δεν ξέρω! Προσπαθώ να βάλω στο πρόγραμμα λίγο περισσότερο και καλό ύπνο, ειδικά το μεσημέρι αλλά δυστυχώς δεν τα έχω καταφέρει ακόμη.  



Τετάρτη 27/07/2016: Βάλε μια φωτογραφία σου που τραβήχτηκε σήμερα και 5 τυχαία πράγματα για σένα. 

  Εμένα τράβηξα! Χαχα! 5 πράγματα τυχαία για μένα; Λοιπόν, έχουμε και λέμε!
  •  ΕΔΩ σας είχα πει  ήδη 7 πράγματα για μένα.
  •  ΕΔΩ σας είχα πει άλλα 11 πράγματα για μένα.
  •  ΕΔΩ 7 πράγματα που "Δεν..." μου αρέσουν.
 

Πέμπτη 28/07/2016: Τι λέει η μικρή φωνή μέσα σου τελευταία; 
   Όλα καλά θα πάνε! Να χαίρεσαι τις στιγμές! Αλήθεια μυρίζει στα λόγια και στις πράξεις ...του............ Δύναμη ρε!  


Παρασκευή 29/07/2016: Τι σε κάνει να χαμογελάσεις σήμερα;
  Το οτιδήποτε με κάνει αυθόρμητα να χαμογελάσω. 



Σάββατο 30/07/2016: Μέχρι στιγμής, ποιος είναι ο κύριος στόχος στην ζωή σου; 
  Από τα 10+ μου χρόνια,  ο κύριος στόχος μου είναι η ίδια η φυγή μου! Τα έχω πει/αναφέρει/εξηγήσει ουκ ολίγε φορές. 



Κυριακή 31/07/2016: Μινι ανασκόπηση του μήνα.
  ΕΔΩ έχω κάνει ήδη την ανασκόπηση για τον μήνα Ιούλιο.




  Αυτές ήταν και οι 31 ερωτοαπαντήσεις μου για τον περασμένο μήνα Ιούλιο, για το project "Keep a 5 Year Journal 2016: 366 days".


Διαβάστε ΕΔΩ τις ερωτήσεις του τρέχοντος μήνα Ιούλιο.



Σημ.: Επειδή ο μήνας Ιούλιος ήταν αρκετά περίεργος, δύσκολος... ξέφυγα/ξεχάστηκα λίγο από το να ανεβάσω τις καθιερωμένες εβδομαδίαιες αναρτήσεις της στήλης αυτή. Σιγά-σιγά θα μπω σε μια κανονική ροή. 




Διαβάστε επίσης:
_________________

►Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις του "Keep a 5 Year Journal: 366 Days 2015".
Ιανουάριος 2016:1/01 έως 10/01, 11/01 έως 17/01, 18/01 έως 24/01 & 25/01/ έως 31/01
Φεβρουάριος 2016: 1/02 έως 10/02, 11/02 έως 16/02, 17/02 έως 22/02 & 23/02 έως 29/02
Μάρτιος 2016: 1/03 έως 6/03, 7/03 έως 13/03, 14/03/ έως 20/03, 21/03 έως 27/03 & 28/03 έως 31/03
Απρίλιος 2016: 1/04 έως 10/04, 11/04 έως 17/04, 18/04 έως 24/04 & 25/04 έως 30/04
Μάιος 2016: 1/05 έως 8/05, 9/05 έως 15/05, 16/05 έως 22/05 & 23/05 έως 31/05
Ιούνιος 2016: 1/06 έως 12/06, 13/06 έως 22/06 & 23/06 έως 30/06





*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!



Join on Facebook


ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ...

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com