Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

💭Ημερολόγιο Σκέψεων / Keep a 5 year journal 2017 #6: Ημέρες 19 - 25 (Ιούνιος 2017) #2



Δευτέρα 19/06/2017: Ένα τραγούδι που με συγκινεί…
  Αν και το έχω δηλώσει πολλές φορές, ας το ξανά πω μια ακόμη φορά απαντώντας στην ερώτηση. 
  Υπάρχουν αρκετά τραγούδια που με συγκινούν αλλά και με κάνουν πάντα μα πάντα να κλαίω. (Μήπως να κάνω μια σχετική ανάρτηση με τα τραγούδια που με συγκινούν;😜) 

 Ένα από αυτά είναι το "Μη φύγεις τώρα" του Νίκου Οικονομόπουλου. Το λες άνετα ένα από τα ελληνικά τραγούδια της ζωής μου. Από την εισαγωγή, πάντα ανατριχιάζω... πάντα θυμάμαι... πάντα νιώθω πολλά συναισθήματα... πάντα πονάω (γλυκά πια) πάντα συγκινούμαι μέχρι από το 2ο κουπλέ που πάντα τρέχει ένα δάκρυ ή βουρκωμένα μάτια κανονικά. Αν λοιπόν, θέλετε πολύ να με δείτε και κλαμμένη (αποφεύγω να κλαίω μπροστά σε άλλους, ΜΟΝΟ μόνη) βάλτε μου αυτό το τραγούδι, αφήστε με να το ακούσω, να το σιγοτραγουδήσω, να είμαι Εγώ & η μουσική και θα πάρετε την χαρά να με δείτε και αλλιώς, πέρα από χαμογελαστή. Αχαχαχα!!! #ποτέ_κανείς
   

Τρίτη 20/06/2017: Μία νέα γνωριμία. 
 Από νέες γνωριμίες άλλο τίποτα, ειλικρινά. Και να έλεγα ότι Εγώ πλησιάζω; Πολύ δύσκολο να πλησιάσω για πολλά περισσότερα, εκτός από μία "Καλημέρα σας!", που βέβαια, έτσι ξεκινούν οι γνωριμίες. Συνήθως προκύπτουν είτε γιατί με πλησιάζουν είτε με συστήνουν Φίλοι. Μια από τις νέες γνωριμίες, θα έλεγα πως είναι άνθρωποι που συναντάω καθημερινά, είτε πίνουμε το καφεδάκι μας, είτε στην παρέα συζητάμε διάφορα σοβαρά αλλά και πολλά σε στυλ χιουμοροκατάσταση. Γενικά που συζητάμε, μοιραζόμαστε απόψεις, διάφορα τρελά και μη περιστατικά, που υπάρχει μια όμορφη, ειλικρινής σχέση συμπάθειας και κυρίως γελάμε, πολύ γελάμε, που αυτό για μένα έχει μεγαλύτερη σημασία.


Τετάρτη 21/06/2017: Μια ξεχωριστή εμπειρία.
  Μμμμ, να μοιραστώ -τρελές- στιγμές μου με ανθρώπους που δεν περίμενα. Αυτό είναι και η ζωή! Στιγμές με αγαπημένα πρόσωπα, με τον εαυτό σου, με ό,τι κάνει τη ζωή μας να είναι όμορφη, χαρούμενη, με αξία και νόημα.  


Πέμπτη 22/06/2017: Μου δίνει ελπίδα… 
  Ειλικρινά, τα μόνα πράγματα που μου δίνουν ελπίδα είναι η δύναμη μου, οι αντοχές μου, ο τσαμπουκάς μου, η -ωραία- τρέλα μου, οι στιγμές που συλλέγω με μένα ή και με ανθρώπους σαν κι εμένα και φυσικά το ίδιο το χαμόγελο. Όταν υπάρχουν αυτά, πιστεύω ότι υπάρχει ελπίδα για κάτι καλύτερο. Δεν είναι όλα κατεστρεμένα... όχι δεν είναι!


Παρασκευή 23/06/2017: Κάτι που με ηρεμεί.
  Η κινηματογράφος είναι ένα από τα πράγματα που με ηρεμούν. Πραγματικά αν μπω στην σκοτεινή αίθουσα το μυαλό σταματάει να σκέφτεται... βγαίνω απόλυτα ήρεμη. Η μουσική και ειδικά αν είναι "πεσιτικά" τραγούδια, εμένα με ανεβάζουν. Επίσης, μια βόλτα/περίπατο έξω είτε κοντά στο βουνό, είτε στην θάλασσα, είτε στο Άλσος/πάρκο με πάντοτε συνοδεία μουσική στα αυτιά... Αυτή κι αν είναι ηρεμία!


Σάββατο 24/06/2017: Μια παιδική ανάμνηση.
  Χμ! Θυμάμαι πάρα μα πάρα πολύ καλά και έντονα, Εγώ και τον μικρότερο αδελφό μου τον Βασίλη στην αυλή του πρώτου σπιτιού που μεγαλώσαμε, παίζαμε με τα σπίρτα και δεν ξέρω πως, τι, γιατί και με τι νιονιό (είμασταν πολύ μικρά, δεν θυμάμαι τι ηλικίας), βάλαμε φωτιά στο σεντόνι που ήταν κρεμασμένο στο σχοινί. Είχε πάρει τόσο φωτιά που είχαμε τρομοκρατηθεί μεν αλλά δεν βγάλαμε τσιμουδιά από τον φόβο μας. Ευτυχώς εκείνη την ώρα βγήκε από το σπίτι η μάνα μου και με το λάστιχο την έσβησε. Θυμάμαι μάλιστα την γειτόνισσα, την κυρία Ασημούλα να λέει στην μάνα μας, "Μικρά είναι δεν κατάλαβαν τι έκαναν". Περιττό να σας πω ότι φάγαμε το ξήλο της ζωή μας για να μην το ξανά κάνουμε... όπως και δεν το ξανά κάναμε φυσικά, τουλάχιστον όχι πάλι έτσι. Βλέπετε το ξύλο απέδωσε... σε καλό μάθημα! Αχαχα! Καλά να πάθουμε!


Κυριακή 25/06/2017: Ένα κείμενο που έγραψα πρόσφατα.
  Πρόσφατα, εκεί στα καλά καθούμενα, ενώ ήμουν με την παρέα και πίναμε το καφεδάκι μας, μου ήρθε έμπνευση και για λίγο κάθησα στην γωνίτσα μου και στην σιωπή μου, πήρα το μπλοκάκι μου και το στυλό και έγραψα τραγούδι/στίχους, με τον τίτλο "Ξένη καρδιά". Το βράδυ κάθισα και το ρετουσάρισα και μπήκε και αυτό στην συλλογή μου. Πόσο χάρηκα, πραγματικά χάρηκα πάρα πολύ!




 

   Αυτές ήταν οι 7 ερωτοαπαντήσεις μου για την προ τελευταία εβδομάδα του Ιούνη για το project "Ημερολόγιο Σκέψεων/Keep a 5 year journal". *Την λίστα του Ιουνίου τη δημιούργησε η Κατερίνα από το blog "just-k-world.blogspot.gr"




Διαβάστε επίσης:
___________________

►Διαβάστε τις περσινές αναρτήσεις της στήλης "Ημερολόγιο Σκέψεων 2016"
►Διαβάστε επίσης τις αναρτήσεις της σχετικής στήλης "⌛ Keep a 5 Year Journal 2015 & 2016"





*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

📚Maria's books #2 & ✎My Favorite Quotes #12 - Ποιήματα ενός φυλακισμένου


   Εκείνος από τα 17 του και για αρκετά χρόνια μπαινόβγαινε συχνά πυκνά στο μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της ζωής, στις λεγόμενες φυλακές. Ένας άντρας με εμφάνιση εγέρωχη δεν θα πρόδιδε ποτέ το πραγματικό ποιόν αυτού του ανθρώπου ούτε θα κατηγορούνταν ποτέ ως ακόμη ένα κάθαρμα περιττό στη κοινωνία. Κι όμως στα 23 του νυκοκυρεύτηκε με μια κοπέλα ηλικίας 17 που πριν καλά καλά προλάβει να γνωρίσει ο ένας τον άλλον, παντρεύτηκαν με την συναίνεση των γονιών της κοπέλας, ακόμη κι αν Εκείνη δεν ήταν έτοιμη για ένα τέτοιο βήμα. Έφυγαν από το χωριό της και ήρθαν να εγκατασταθούν στην Αθήνα για μια "ζωή ονειρική" που θα τα είχε όλα.

   Πράγματι η ζωή τους τα είχε όλα, όχι όμως τυλιγμένα "ονειρικά". Τα μεγάλα λόγια, τα πλούτη, η άνεση και όλες εκείνες οι υποσχέσεις αγάπης με τον καιρό έπαιρναν την μοναδική μορφή μιας εξωτερικά πολύ ωραίας αλλά εσωτερικά απατηλής βιτρίνας. Ήταν όμως πολύ αργά για να υπάρχει γυρισμός σε διαφορετικούς δρόμους ο καθένας τους, όχι αν πρώτα Εκείνος δεν φτάσει στο χείλος του γκρεμού κι Εκείνη μαζί με τα παιδιά, που καλώς ή κακώς, θέλοντας και μη έφερε μαζί με Εκείνον στον κόσμο, φτάσουν στον πάτο.

   Μα "αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, αγαπάει και τον νοικοκύρη". Μέσα σε τόσα ψέμματα κάποια στιγμή η μεγάλη αλήθεια αποκαλύπτεται και η βασανισμένη ψυχή μετά κόπων και βασάνων βρίσκει την ηρεμία και την ελπίδα για να μαζέψει τα κομμάτια της και να αρχίσει ξανά από την αρχή.

   Γιατί μπορεί με το πέρασμα του χρόνου οι πληγές να επουλωθούν, οι άνθρωποι ίσως να πληρώσουν για τα λάθη και τα εγκλήματά τους, ίσως να αρπάξουν την μία-δυο-τρεις ή και περισσότερες ευκαιρίες που θα τους δοθεί για να αρχίσουν κάτι από την αρχή ή και να συνεχίσουν από εκεί που έμειναν και να σώσουν ότι καλό τους απέμεινε. Μπορεί ο χαμένος χρόνος και τα αγκάθια που θα γευτούν να είναι ένα μάθημα καλό για να αλλάξουν τα μυαλά, μπορεί όμως η περηφρόνηση και η διαγραφή από τη ζωή των ανθρώπων που πλήγωσαν να είναι η χειρότερη τιμωρία τους και να μείνουν μονάχοι σαν άστεγος που έχασε σε μια παρτίδα χαρτί όλη την "ονειρική ζωή" που έχτισε με τα ίδια του τα χέρια αλλά και μέσα σε μια μέρα γκρέμισε.

   Γιατί μπορεί να είναι αργά να πάρεις πίσω τα χρόνια της νιότης σου που σκόρπησες εξαιτίας άλλων αλλά τελικά δεν είναι ποτέ αργά για να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου, με την καλύτερη επιλογή να είναι η επιβιώση με το κεφάλι ψηλά κι όχι σκυμμένο τάχα για τα μάτια του κόσμου. Μπορεί να μην έχεις την επιλογή να γυρίσεις τον χρόνο πίσω αλλά έχεις την επιλογή να σώσεις ότι ακόμα μπορεί να συγχωρεθεί και να διορθωθεί. Το θέμα είναι τι στα αλήθεια υπερισχύει μέσα στη ψυχή σου.

_____________



  Το παραπάνω 'απόσπασμα' είναι μια ακόμη ιστορία από το βιβλίο μου, που όπως έχω ξανά πει, γράφω αργά αλλά σταθερά εδώ και πάρα πολύ καιρό. Φυσικά, όπως κάνω πάντα, όλα τα δίνω κάπως 'κωδικοποιημένα' γιατί θέλω απλώς να πάρετε μια γεύση και να αφήσω την φαντασία σας ελεύθερα να οργιάσει.

   Φυσικά και αυτή η ιστορία είναι αληθινή... πως θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι;😉 Και οι παρακάτω φωτογραφίες και ποιηματάκια που θα σας παρουσιάσω όχι απλώς δεν είναι άσχετες με την ιστορία αλλά είναι ένα κομμάτι της ίδιας ιστορίας και μάλιστα χρονικά είναι στο κομμάτι της τιμωρίας και εξιλέωση κυρίως "Εκείνου" αλλά και των άλλων προσώπων της ιστορίας.

   Λοιπόν, πολλά χρόνια πριν, κάπου γύρω στο 1994, ίσως και πολύ αργότερα, έφτασε στα χέρια μου ένα χειροποίητο μεγάλο κουτί σε σχήμα καρδιάς φτιαγμένο από ξύλινα καλαμάκια, που μέσα είχε άλλα μικρά κουτάκια σε σχήμα καρδιάς, μια χειροποίητη κορνίζα με μια φωτογραφία επίσης από ξύλινα καλαμάκια, διάφορα χειροποίητα δωράκια, κάποιες σελίδες με ποίηση και μαζί συνοδεύονταν με ένα γράμμα. (Δυστυχώς το κουτί δεν σώθηκε στο πέρασμα του χρόνου αλλά το θυμάμαι πολύ καλά!) Ο αποστολέας ένας φυλακιζόμενος από τις φυλακές Κορυδαλλού. Ποιος ακριβώς ήταν, δεν έχει και τόση σημασία τώρα αλλά στο βιβλίο το αποκαλύπτω. Τότε, ίσως λόγω της μικρής μου ηλικίας δεν ήθελα να διαβάσω τίποτα από τα γραφόμενά του, ούτε καν το γράμμα, αρκέστηκα στο πανέμορφο, η αλήθεια είναι, κουτί και στα διάφορα καλούδια του. Κλείδωσα ότι ένιωθα και δεν ένιωθα... Μείναν όλα κρυμμένα στο συρτάρι. 

  Πέρσυ τέτοιον καιρό, Δευτέρα 6/6/2016, τα διάβασα όλα. Μάλιστα ήμουν έτοιμη να γράψω την τωρινή ανάρτηση αλλά για κάποιον λόγο δεν το έκανα. Κι έτσι ξανά μπήκαν όλα στο συρτάρι...



  Χθες, προχθές αποφασισμένη έτσι χωρίς ιδιαίτερο λόγο αλλά σίγουρα κάποιο ερέθισμα είχα (συνήθως τα ερεθίσματα μου είναι είτε περνάω κάποια φάση συναισθηματική ή μουσική δηλαδή έχω κολλήσει με κάποιο τραγούδι) παίρνω τον φάκελο με τα κρυμμένα μου αρχεία, βρίσκω τις σελίδες και το γράμμα, βγάζω την παλαιωμένη καρφίτσα, διαβάζω τις κιτρινισμένες σελίδες και έτσι απλά μοιράζομαι σήμερα μια από τις ιστορίες του βιβλίου μου.

   Διαβάζοντας όλα αυτά τα γραφόμενα του, ομολογώ πως ακόμα δεν είμαι σίγουρη αν όλα αυτά τα έγραψε Εκείνος πίσω από τα σίδερα της φυλακής, αν είναι δηλαδή όντως δικά του. Μετά όμως σκέφτομαι το γράμμα ή μάλλον τα γράμματα που διάβασα τότε (που δεν θα τα μοιραστώ μαζί σας, όχι εδώ σε αυτό το post) και θυμάμαι πως είναι ο ίδιος γραφικός χαρακτήρας που βγάζει την ίδια ευαισθησία να το πω; τέλος πάντων καμία μα καμία σχέση με τον κακό άνθρωπο της ιστορίας. Κρατάω μια επιφύλλαξη αλλά στέκομαι στα ντοκουμέντα που έχω στα χέρια μου και ακόμα περισσότερα στις ίδιες τις αναμνήσεις και τα γεγονότα.



Το πρώτο φύλλο άνοιξε
να δεις τα βασανά μου
Να δεις τι τράβηξε για σένα
η άμοιρη καρδιά μου

Μα θέλει λίγο προσοχή
και μαστορία μεγάλη
να την ανοίξεις και να ιδής
και να την κλείσεις πάλι

Θυμάσαι που μου χάρισες
μια μέρα την καρδιά σοθ
και μου πες φυλαξέ την
μαζί με την δικιά σου

Την πήρα και την φύλαξα
με δάκρυ και με πόνο
ήταν που θα μας χώριζε
ο θάνατος μόνο

Μα εσύ μου την ζητάς
να σου τη δώσω πίσω
Οι δυο καρδιές έγιναν μια
και πως να τις χωρίσω

Πάρε μαχαίρι δίκοπο
κι έλα να την χαρίσεις
και την φτωχή καρδούλα μου
φαρμάκι να ποτίσεις
[...]



Πήρα χαρτί και σου γράψα
τα τόσα βασανά μου
για να αναγνώσεις και να δεις
τον πόνο της καρδιάς μου

Μην σχίσεις την επιστολές
προτού την αναγνώσεις
όχι για να με λυπηθείς
και να το μετανιώσεις

Πάρα σκληρό να λυπηθείς
τον έρωτα τον ψεύτη
τους λόγους σου τους πονηρούς
άσπλαχνε καρδιο κλέφτη
που με αυτά με έκανες
το παν να λυσμονήσω
τις πίκρες και τα βάσανα
όλα να τα αποχτήσω

Και τον Θεό που προσκυνώ
τον ξέχασα για σένα μα σε λατρεύω
σ' αγαπώ μμε δεν πονείς για μένα
[...]


Ο έρωτας είναι πικρός σαν ένα μαργαριτάρι και όποιος θα απαρνηθεί πρέπει να πεθάνει.
Τι να τα κάνω τα στολίδια και η καρδιά που μ' αγαπά δεν πονά ακόμα.
Δεν φταίω εγώ ούτε κι εσύ φταίει η αγάπη που είναι πικρό φαρμάκι.
Τα μάτια μου γιναν κρύσταλλα και γράμμα να μην παίρνω και η πονεμένη μου καρδιά πάντα να περιμένει.
Έδωσες το δικαίωμα εσύ να σ' αγαπήσω τώρα κοιτάς να μ' αρνηθείς και σαν κερί θα σβήσω.
Πονώ και δεν βρίσκεται άνθρωπος να με σώσει στην πονεμένη μου καρδιά παρηγοριά να δώσει.
Αφού έχεις άλλον στην καρδιά εμένα τι με θέλεις να το παιδεύεις το κορμί αφού δεν το λατρεύεις.
Βασανισμένο μου κορμί τυρρανισμένο μου σώμα κάλλιο ήσουνα νεκρό να σε τρώγε το χώμα.
Το πληγωμένο μου στήθος μου πονεί μα δεν το λέει τα χείλη μου κι αν τραγουδούν μέσα η καρδιά μου κλαίει.
[...]



Διαβάστε επίσης: 





Γιάννης Πάρριος - Τόσα γράμματα







☞Διαβάστε σχετικές αναρτήσεις:
_____________________________
►Διαβάστε περισσότερα Άρθρα μου
►Διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης✎My Favorite Quotes





*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

💭Ημερολόγιο Σκέψεων / Keep a 5 year journal 2017 #6: Ημέρες 1 - 18 (Ιούνιος 2017) #1


Πέμπτη 1/06/2017: Η πρώτη σκέψη όταν ξύπνησα.
   "Καλό μήνα να έχω χωρίς παρεξηγημένες-στενάχωρες καταστάσεις."

 
Παρασκευή 2/06/2017: Δεξιότητες/γνώσεις που θέλω να μάθω.
  Θα ήθελα να μάθω να ζωγραφίζω σε καλύτερο επίπεδο από ότι τώρα με πινέλα και μπογιές. Θα ήθελα να μάθω καλύτερα τη Φωτογραφία που τόσο αγαπώ. Θα ήθελα να μιλάω και να γράφω άπταιστα Ελληνικά και να μιλάω πολύ καλά Αγγλικά ώστε να συνεννοούμαι χωρίς άγχος. Γιατί γαμώτο τα Αγγλικά μου προκαλούν μεγάλο άγχος. 


Σάββατο 3/06/2017: Η καλύτερη στιγμή της ημέρας.
  Η καλύτερη στιγμή της ημέρας για μένα είναι αργά πολύ αργά το βράδυ που βάζω στον υπολογιστή μουσική, ασχολούμαι με την συγγραφή ή τη ζωγραφική ή χαλαρώνω με μια καλή ταινία. Είναι όλες αυτές οι ήρεμες στιγμές που με χαλαρώνουν και χαλαρώνει και το μυαλό.


Κυριακή 4/06/2017: Ένα site που διαβάζω συχνά.
  Διαβάζω πολύ συχνά το site "Μηχανή του Χρόνου".


Δευτέρα 5/06/2017: Κάτι που δεν μπορώ να αποχωριστώ.
  Δεν μπορώ να αποχωριστώ με τίποτα όμως το Δαχτυλίδι του 'Άρχοντα του Δαχτυλιδιού' που φοράω στο δεξί χέρι εδώ και πόσα χρόνια. Το έχω αναφέρει και παλιότερα σε αυτήν ΕΔΩ την ανάρτηση μου. Χωρίς αυτό δεν βγαίνω από το σπίτι, δεν πάω πουθενά. Έχει τύχει να το χάσω δυο φορές και 'έφαγα' τον κόσμο να το βρω και ήταν σαν να έχασα κάτι πολύτιμο για μένα. Δεν ξέρω, ίσως να το θεωρώ κάτι σαν γούρι/φυλαχτό; Δεν ξέρω, δικό μου κόλλημα!😉 


Τρίτη 6/06/2017: Λυπάμαι για…
  Λυπάμαι τους ανθρώπους που ό,τι κι αν κάνουν, ό,τι κι αν πουν, ό,τι κι αν αισθάνονται έχουν σημαία το τι θα πει ο κόσμος, πως θα το δει ο κόσμος, πως θα το κρίνει ο κόσμος και γενικά πρέπει να αρέσει στους γύρω, είτε είναι συγγενείς, είτε γειτονιά, είτε Φίλοι, είτε άγνωστοι-ξένοι. Πάρτε το χαμπάρι, πρώτον, ο κόσμος πάντα θα έχει να λέει και πόσο μάλλον εύκολα κακία, καλό δύσκολα θα βρεις. Δεύτερον, δεν νοιάζεται κανείς για κανέναν όταν σε κουτσομπολεύουν και κρίνουν την κάθε κίνησή σου δείχνει καθαρά μη ενδιαφέρον για σένα και τρίτον, Άνθρωπε, ζήσε τη ζωή σου (και τις στιγμές της) όπως εσύ την γουστάρεις γιατί άλλη δεν έχει. Θα σου φύγει πριν το καταλάβεις και ένα βήμα πριν το "ύστατο χαίρε" θα νιώθεις ένας άθρωπος κενός από τα πάντα και δεν θα φταίει κανείς άλλος, μονάχα εσύ. Μη βάζεις φρένο από μόνος/η σου! Λυπάμαι αν είμαι σκληρή αλλά αυτή είναι μια μεγάλη αλήθεια της ζωής.    


Τετάρτη 7/06/2017: Τι μου προκαλεί στρες.
  Η στασιμότητα... Να μην πάθει κάτι η μάνα μου... Και κάποιες φορές οι εύκολες καταστάσεις που δεν μπορώ να τις διαχειριστώ εύκολα, διότι έχω μάθει στα δύσκολα.


Πέμπτη 8/06/2017: Η διάθεσή μου σήμερα.
  Πολύ χαρούμενη, ευχάριστη και αισιόδοξη.


Παρασκευή 9/06/2017: Του χρόνου τον Ιούνιο θέλω να…
  Θέλω να είμαι πρώτα απ' όλα κι Εγώ και αυτοί που αγαπώ υγιής κι ύστερα ότι καλό φέρει καλοδεχούμενο.


Σάββατο 10/06/2017: Μου έδωσε έμπνευση…
  Ένα τραγούδι που σημαίνει πολλά για μένα και είναι αφιερωμένο εδώ και περίπου 2 χρόνια σε ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο. Ν(Χ)


Κυριακή 11/06/2017: Μια άβολη στιγμή…
  Σήμερα... κάποια λόγια-εξομολόγηση που δεν περίμενα, δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα ακούσω από συγκεκριμένο αγαπημένο μου πρόσωπο. Ν(Χ) Και δεν είναι ότι ήταν κάπως 'άβολη στιγμή' απλώς μου ήρθε απότομα σαν μια -ωραία- έκπληξη.


Δευτέρα 12/06/2017: Κάτι που με προβληματίζει έντονα.
  Η φυγή μου... Αχαχαχα!!!😜 Προς το παρόν, δεν αποκαλύπτω τίποτα!😉


Τρίτη 13/06/2017: Θέλω να αλλάξω…
  Τη ζωή μου προς το καλύτερο βεβαίως-βεβαίως, έτσι όπως μου αξίζει.


Τετάρτη 14/06/2017: Μια βόλτα…
  Μια βόλτα βραδυνή με τον έρωτα σου σε παλιά λημέρια όπου είχατε έρθει κοντά και έτσι άρχησε το story... (κρατήστε το αυτό, σύντομα θα σας αποκαλύψω ακόμη μία από τις ιστορίες του βιβλίου μου!)


Πέμπτη 15/06/2017: Κάτι καινούργιο…
  Πάντα, ίσως καθημερινά, έρχεται ή συμβαίνει κάτι καινούργιο. Αυτό μπορεί να είναι μεγάλο ή τόσο δα μικρό που ίσα φαίνεται. Το θέμα είναι να μην το απορρίψεις κατευθείαν, χαμογέλασε του και άστο να προχωρήσει από μόνο του. 


Παρασκευή 16/06/2017: Που θα ήθελα να βρίσκομαι τώρα.
   Εκεί που δεν μπορώ να είμαι. Πού; Παντού, συγκεκριμένα αλλά όχι πουθενά!😎


Σάββατο 17/06/2017: Ταξίδι που θέλω να κάνω.
  Κάπου εδώ κοντά... Λίγο πιο μακριά, ας πούμε στο Παρίσι και ακόμα πιο μακριά, μακριά, μακριά...


Κυριακή 18/06/2017: Ονειρεύομαι…
  Ονειρεύομαι ωραία πράγματα, σε ωραία μέρη, με τον εαυτό μου, με ωραίους Ανθρώπους... Ονειρεύομαι ΜΟΝΟ όμορφες εικόνες και στιγμές!  
 





 
 
   Αυτές ήταν οι πρώτες 18 ερωτοαπαντήσεις μου για το μήνα Ιούνιο για το project "Ημερολόγιο Σκέψεων/Keep a 5 year journal". Την λίστα του Ιουνίου τη δημιούργησε η Κατερίνα από το blog "just-k-world.blogspot.gr"






Διαβάστε επίσης:
___________________

►Διαβάστε τις περσινές αναρτήσεις της στήλης "Ημερολόγιο Σκέψεων 2016"
►Διαβάστε επίσης τις αναρτήσεις της σχετικής στήλης "⌛ Keep a 5 Year Journal 2015 & 2016






*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*


Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

💭Ημερολόγιο Σκέψεων 2017 #5: Ημέρες 1 - 31 (Μάϊος 2017)



Δευτέρα 1/05/2017: Ακούω.
Από πάντα και πάντα και για πάντα από τα πολυαγαπημένα μου!🎵🎵 #Music_is_the_love_of_my_life 🎶🎶 Β🎼"Roll me, Control me, Please hold me, make me feel good, I'm telling you, my babe, It's all in the game of love..."


Τρίτη 2/05/2017: Βλέπω.
 Βλέπω την ομορφιά της θάλασσας και σκέφτομαι "True, strong, wild, alone, free and beautiful!" Χεχε!😉😏 "Κάνε ό,τι θέλεις. Ο Κόσμος αυτός είναι φανταστικός και έχει φτιαχτεί από αντιφάσεις." [William Blake, Άγγλος ποιητής & ζωγράφος]


Τετάρτη 3/05/2017: Διαβάζω.
  Δυστυχώς αυτό τον καιρό δεν διαβάζω όσο θα ήθελα... εδώ καλά-καλά έχω χάσει επεισόδια στο να διαβάσω τα blogs σας. Διαβάζω όμως αυτά που γράφω για το βιβλίο μου και σβήνω, διαγράφω, διορθώνω, ξανά διαβάζω...


Πέμπτη 4/05/2017: Νιώθω.
  Σήμερα, αργά το βράδυ σαν έκπληξη άκουσα λόγια που δεν θα ήθελα έτσι όπως τα έλαβα να τα ακούσω, όμως τα μάτια, το βλέμμα, η έκφραση του προσώπου και οι κινήσεις του ατόμου αυτού μου επιβεβαίωσαν για μια ακόμη φορά πως οι πράξεις τελικά αρκούν πολλές φορές κι από τα ίδια τα λόγια. Και ένιωσα από λύπη, πολύ χαρούμενη.


Παρασκευή 5/05/2017: Αλλάζω.
  Προσπαθώ να αλλάζω την κακή μου ψυχολογία σε καλή, διότι όταν με παίρνει από κάτω με παίρνει άσχημα και τώρα πια δεν ανέχομαι να πέφτω εύκολα και για πολύ. Και ξέρετε κάτι; Τα καταφέρνω εξαιρετικά καλά! 


Σάββατο 6/05/2017: Ορίζω.
  Ορίζω τη ζωή μου και κυρίως τα "θέλω", τις "επιθυμίες" μου ακριβώς όπως νιώθω Εγώ. Είμαι απόλυτη σε αυτό και δεν αφήνω κανέναν να μπαίνει στην μέση και να αποφασίζει άλλος για μένα. Θέλω να έχω την πλήρη ευθύνη των επιλογών μου, έτσι ώστε και να φτάσω στο γκρεμό να "κατηγορώ" μονάχα εμένα.


Κυριακή 7/05/2017: Θέλω.
 Πραγματικά θέλω να έχω την Υγειά μου Εγώ και όσοι αγαπώ, να είμαι πάντα τόσο δυνατή, τόσο χαμογελαστή, τόσο -ωραία- τρελή... για να αντέχω τη δύσκολη καθημερινότητα και ότι μου επιφυλλάσει η ζωή.


Δευτέρα 8/05/2017: Νικάω.
  Προσπαθώ πραγματικά καθημερινά να νικάω γενικά αλλά και ειδικά σε ένα συγκεκριμένο θέμα τις αμφιβολίες που έχω πολλές φορές για κάποια πράγματα, για κάποιες καταστάσεις, για κάποια λόγια ακόμα και για κάποιες κινήσεις. 


Τρίτη 9/05/2017: Χάνω.
  Νομίζω πως κάποιες φορές χάνω σε ανούσια πράγματα αρκετό πολύτιμο χρόνο. Και για να μην γίνεται αυτό, πρέπει να βάλω ένα καλό πρόγραμμα και να το ακολουθήσω κατά γράμμα. Έλα όμως που ως ελεύθερο και ανήσυχο πνεύμα, δύσκολα μου βγαίνουν τα προγράμματα. Πολλές φορές για να μην πω τις περισσότερες φορές τα αυθόρμητα, τα απρογραμμάτιστα μου βγαίνουν σε καλό και κερδίζω και χρόνο. 

Τετάρτη 10/05/2017: Μυρίζω.
  Μυρίζω τα αρώματα της Άνοιξης! 


Πέμπτη 11/05/2017: Γεύομαι.
  Γεύομαι όλες εκείνες τις στιγμές που μου δίνονται από εκείνη την 'επιλογή' Ν(Χ) που έκανα τον Οκτώβριο του 2015. Ό,τι επιλέγουμε να ζήσουμε, θεωρώ πως, έτσι ή αλλιώς, είναι ορθό για μας τους ίδιους να το ζήσουμε.


Παρασκευή 12/05/2017: Πίνω. 
  Έχω να δηλώσω πως όλο τον μήνα Μάϊο και συνεχίζω και τον Ιούνιο, δεν έχω πιει αναψυκτικά παρά μόνο ελάχιστα. Πλέον, πίνω αρκετό νερό, όπως σας δείχνω τους τελευταίους 5 μήνες στην στήλη "30 Day Water Challenge" και χαίρομαι πολύ πολύ γι' αυτό!


Σάββατο 13/05/2017: Ανήκω.
  Αχαχαχα!νήκω σε μένα και στα ονειρά μου" που λέει και ο Μαζώ;! Ένα από τα αγαπημένα και τραγούδια της ζωής μου. Πρώτα απ' όλα ανήκω στον εαυτό μου, γιατί αυτόν θα έχω πάντα σε κάθε εύκολη και δύσκολη στιγμή και μέχρι το τέλος. Μετά έρχονται όλοι οι υπόλοιποι!


Κυριακή 14/05/2017: Αγαπώ.
 Αγαπώ πολλά -ωραία- πράγματα. Από τη συγγραφή, τη μουσική, τη ζωγραφική, τη φωτογραφία, τις εξερευνήσεις, το γέλιο... μέχρι το blog μου φυσικά.
 

Δευτέρα 15/05/2017: Φθονώ.
  Είτε το πιστεύετε είτε όχι, ποτέ μέχρι σήμερα που είμαι 33 χρονών, δεν έχω φθονίσει κανέναν και τίποτα. Γενικά είμαι χαρακτήρας που δεν φθονώ και δε ζηλεύω κάτι που έχει κάποιος άλλος και δεν το έχω Εγώ κι ας το θέλω πάρα πολύ, ούτε αν ζει καλύτερα από μένα ούτε αν έχει πετύχει περισσότερα πράγματα από μένα, ακόμα κι αν δεν έχει προσπαθήσει καθόλου. Ζηλεύω καθαρά και μόνο στα ερωτικά αλλά δεν θα το δείξω ξεκάθαρα στον άλλον. Έχω τον τρόπο μου πάντα να ζηλεύω τον σύντροφό μου χωρίς να γίνομαι κατίνα - γυναικούλα. Αν ζηλέψω κάτι θα είναι πάντα με την θετική του έννοια. Αλλά επειδή ο φθόνος κρύβει μόνο κακία, δεν θα μπορούσα Εγώ, έτσι όπως είμαι, να νιώθω φθόνο.

 
Τρίτη 16/05/2017: Σκέφτομαι.
  Είμαι σε μια φάση που σκέφτομαι περισσότερο θετικά για κάποια σχέδια που έχω στο μυαλό μου. Γενικά σκέφτομαι τόσο-όσο αντέχει το μυαλό μου την παρούσα φάση.


Τετάρτη 17/05/2017: Αισθάνομαι.
 Αισθάνομαι χαρούμενη μέσα στην όποια λύπη μου...


Πέμπτη 18/05/2017: Φροντίζω.
  Φροντίζω να περνάω μόνο καλά με τους ανθρώπους που εκτιμώ, σέβομαι, θαυμάζω και αγαπώ.


Παρασκευή 19/05/2017: Απολαμβάνω.
  Απολαμβάνω καθετί που με κάνει να γελάω, να είμαι σε μια φάση, όπως το λέω Εγώ, χιουμοροκατάσταση, καθετί που με κάνει χαρούμενη.   

 
Σάββατο 20/05/2017: Υπερέχω.
  Υπερέχω στο ότι μπορώ να διασκεδάσω, να περάσω καλά και να κάνω πράγματα με τον εαυτό μου, όταν φυσικά δεν γίνεται να έχω παρέα. Και δυστυχώς διαπιστώνω ότι πολύς κόσμος δεν ξέρει να περνάει καλά μόνος με τον εαυτό του ούτε για μισή ωρίτσα. 


Κυριακή 21/05/2017: Υπολείπομαι.
  Υπολείπομαι σε αναισθησία όταν επιβάλλεται να είμαι αναίσθητη για να μην πληγωθώ.   

 
Δευτέρα 22/05/2017: Βοηθώ.
  Όταν βλέπω ότι μπορώ να βοηθήσω κάποιον, ότι είμαι ικανή να τον βοηθήσω, το κάνω με όλη μου την καλή καρδιά, με όλη μου την ευγένεια και χαίρεται η ψυχή μου. Πολλές φορές, συμβαίνει να βοηθάω και να την πατάω. Όμως λέω δε βαριέσαι;! Αφού είμαι τέτοιος Άνθρωπος!


Τρίτη 23/05/2017: Πολεμώ.
  Πολεμώ τις αρνητικές σκέψεις μου, τις αμφιβολίες μου. Πολεμώ τον κομπλεξισμό των γύρω μου και ακόμα περισσότερο πολεμώ τους αγέλαστους-σοβαροφανείς ανθρώπους με ένα λαμπερό ηχυρό χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. 


Τετάρτη 24/05/2017: Πιστεύω.
  Πιστεύω πως ό,τι επιλέγουμε την κάθε δεδομένη στιγμή, είναι ακριβώς ότι αισθανόμαστε και μας τραβάει την παρούσα φάση... οπότε δεν θα πρέπει να μετανιώνουμε για την όποια επιλογή μας, ακόμα κι αν μας έκαψε, μας πλήγωσε ή μας λύγισε. Στο τέλος κάθε επιλογής το συμπέρασμα είναι πως όλα γίνονται για κάποιον λόγο και πάντα για να γίνουμε καλύτεροι και πιο δυνατοί. 


Πέμπτη 25/05/2017: Δουλεύω.
  Δουλεύω πάνω στον εαυτό μου καθημερινά. Από το να βρίσκω λόγους να μην με παίρνει από κάτω μέχρι να κάνω μικρά πραγματάκια και να μην μένω στάσιμη. 


Παρασκευή 26/05/2017: Βαριέμαι.
  Βαριέμαι να είμαι σε μια παρέα και όλη τηην ώρα να μιλάνε για το ανύπαρκτο χρήμα και "αχ και βαχ  να είχα τώρα λεφτά να πάρω εκείνο, να πάρω το άλλο..." και δεν το λένε στα πλαίσια του χιούμορ αλλά της μιζέριας. Απαπα! Όλοι μιλάμε για την κρίση και τα σχετικά αλλά όχι σε βαθμό να φαίνεται ως ψύχωση. Καλύτερα βρε παιδιά να μιλάμε για το sex και οτιδήποτε άλλο που θα μας προκαλέσει να ξεκαρδιστούμε στα γέλια. Μόνο έτσι νικάμε την μιζέρια!


Σάββατο 27/05/2017: Ταξιδεύω.
   Ταξιδεύω με την φαντασία μου γιατί για ταξίδια σε όμορφους προορισμούς αυτό τον καιρό δεν υπάρχει δυνατότητα. 


Κυριακή 28/05/2017: Δημιουργώ.
  Δημιουργώ μια καινούργια αρχή σε έναν τομέα της ζωής μου που είχα πάρει πολύ σοβαρά κάποια πράγματα ενώ δεν έπρεπε καθόλου. Γιατί τελικά όταν "χαλάει" κάτι, μπορεί είτε να δημιουργηθεί κάτι καινούργιο είτε να δημιουργηθεί μια καλή, σοβαρή ευκαιρία για να ξανά φτιαχτεί αυτό που χάλασε.
 


Δευτέρα 29/05/2017: Αντιστέκομαι.
 Αντιστέκομαι στους αγέλαστους και κομπλεξικούς ανθρώπους κι ανθρωπάκια.


Τρίτη 30/05/2017: Γράφω.
  Γράφω σχεδόν καθημερινά και ένα κομμάτι για το βιβλίο μου. Δεν είναι πάντα εφικτό αλλά λίγο λίγο, που θα πάει; θα φτάσω στην ολοκλήρωσή του.


Τετάρτη 31/05/2017: Τα καλύτερα του Μάη. 
   Ο Μάης δεν ήταν τελικά και τόσο εύκολος μήνας, τουναντίον, ήταν ζόρικος. Όμως, τελικά εκεί που κάτι τελειώνει, τσουπ σου φέρνει ως δια μαγείας τα καλύτερα. Και φεύγει η αρνητίλα και τα βλέπεις όλα πιο θετικά, cool με αποτέλεσμα ο επόμενος μήνας να κυλάει πολύ καλύτερα από τον προηγούμενο.




  Αυτές ήταν και οι 31 ερωτοαπαντήσεις μου για το μήνα Μάϊο για το "Ημερολόγιο Σκέψεων 2017", που δημιούργησε η Μαρία από το blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά…"






Παρακάτω οι 30 ερωτήσεις του Ιουνίου.



Διαβάστε επίσης:
___________________

►Διαβάστε τις περσινές αναρτήσεις της στήλης "Ημερολόγιο Σκέψεων 2016"
►Διαβάστε επίσης τις αναρτήσεις της στήλης "⌛ Keep a 5 Year Journal 2015 & 2016"





*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες

Google+ Followers

Follow my blog on fb!




Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com