Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Αφιέρωμα #9: 👼 Θυμάμαι... Pq 1 χρόνο λείπεις μα είναι σαν να μην έχεις φύγει ποτέ!


   Θυμάμαι... και τι δε θυμάμαι λοιπόν!!!
 
   Σαν σήμερα 1 χρόνο πριν... Θυμάμαι... Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016 μια μέρα που θα θυμάμαι για ένα άσχημο μαντάτο και για μια όμορφη -δική μου- στιγμή.

   Μέσα σε μια μέρα... μέσα σε λίγες ώρες πως μπορείς να δεις, να νιώσεις, να βιώσεις σχεδόν ταυτόχρονα ή έστω με διαφορά λίγων λεπτών την κακή αλλά και την καλή πλευρά της ζωής και φυσικά και το ανάποδο, την καλή αλλά και την κακή πλευρά της ζωής!

   Έτσι πάει! Εκεί που γελάς, εκεί θα κλάψεις και εκεί που κλαις, εκεί και θα γελάσεις.

   Σαν σήμερα 1 χρόνο πριν... έφυγε από την ζωή απρόσμενα... ο Παντελής (Pq).

   Τι σημασία έχει αν δεν ήταν ένας δικός μας-κοντινός μας άνθρωπος;

  Τι σημασία έχει αν δεν προλάβαμε να τον γνωρίσουμε από κοντά;

   Ήταν ένα παιδί που έκανε αυτό που γούσταρε, να γράφει μουσική-τραγούδια, να τραγουδάει ό,τι ένιωθε η καρδιά του, η ψυχή του, το μυαλό του... όλα με τον δικό του τρόπο. Αυτό αρκεί!

  Ήταν ένας καλλιτέχνης που ολομόναχος κατάφερε ό,τι κατάφερε και τον ανέδειξε ο κόσμος που τον αγάπησε για κάποιον λόγο... ο κόσμος που τον στήριξε για τους δικούς του λόγους... ο κόσμος που τον λάτρεψε, συνεχίζει και θα συνεχίσει να τον αγαπάει όσο ο Παντελής με τα τραγούδια του θα υπάρχει κάπου εκεί γύρω να τραγουδάει ντόμπρα, σταράτα, λαϊκά όσα θα ήθελε ο καθένας μας ξεκάθαρα και χωρίς δήθεν καθωσπρεπισμό να πει. Αυτό αρκεί!

   Και βρήκε ανταπόκριση σε πολύ κόσμο γιατί αυτός ο κόσμος ένιωθε όπως ένιωθε ο Παντελής. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης της μουσικής. Αυτός ήταν και ο λόγος ύπαρξης του Παντελή στην μουσική. Απλά να μοιράζεται την αγάπη του για τη μουσική και όσα συναισθήματα και ιστορίες βιώνε, άκουγε, του μετέφεραν... τα έκανε τραγούδια με απλά, καθημερινά, ντόμπρα, σταράτα λόγια... έτσι όπως μιλάμε οι περισσότεροι. Αυτό αρκεί

   Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο από αυτό που κάνει η ίδια η μουσική. Η μουσική μιλάει όταν εσύ δεν μπορείς να μιλήσεις. Η μουσική ενώνει όταν εσύ αντί να χτίσεις γέφυρες, χτίζεις τοίχους. Αυτός είναι ο σκοπός του Καλλιτέχνη, όπως κι αν έχει αναδεικτεί, όσο κι αν δεν γουστάρεις τα τραγούδια του ή την ίδια του την φάτσα, ακόμα και αν είναι ή δεν είναι της ...ποιότητας σου. Αυτό ήταν ο Παντελής! Η δική του κατάθεση ψυχής σε κάθε του τραγούδι. Αυτό αρκεί!

   Σαν σήμερα 1 χρόνο πριν... έφυγε ένα νέο, αγαπητό παιδί που όσοι τον αγαπήσαμε για αυτό ακριβώς που ήταν, στεναχωρεθήκαμε, πονέσαμε, κλάψαμε... ακόμα κι αν δεν ήταν ένας δικός μας άνθρωπος.

   Ήταν όμως ένας καλλιτέχνης! Και ένας καλλιτέχνης πάντα θα μένει στην μνήμη του κόσμου μέσα από το έργο του, αρέσει ή δεν αρέσει σε όλους. Κι ακόμα περισσότερο θα μένει στην καρδιές του κόσμου, μόνο και μόνο για την απλότητα, την καλοσύνη και την ωραία-διακριτική του παρουσία.

   Σαν σήμερα 1 χρόνο πριν... κι όμως μοιάζει σαν να μην πέρασε τόσος χρόνος. Σαν να μην έφυγε ποτέ για το τελευταίο μεγάλο ταξίδι. Δεν έφυγες, γιατί υπάρχεις στην καρδιά μας και στο μυαλό μας, βρε Παντέλο!

   1 χρόνος που καθημερινά σε ακούμε, σε σκεφτόμαστε και μας λύπεις! Εμένα, μου λύπεις αλλά ξέρω πως είσαι εκεί πάνω ψηλά καλύτερα από 'δω κάτω τον ψεύτη-δήθεν κόσμο και κάθε φορά που σε ακούω συγκινούμε αλλά και χαμογελώ! Χαμογελώ γιατί χαίρομαι που υπήρξε ένας -νέος- άθρωπος που έκανε αυτό που γούσταρε παρά τις "σειρήνες" που υπήρχαν γύρω του, χωρίς να χάσει την αυθεντικότητά του και άφησε το στίγμα του ...με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Κι εμένα προσωπικά αυτό μου αρκεί!



   1 χρόνος πέρασε αλλά είναι σαν να είσαι εδώ. Μα είσαι ακόμα εδώ! Πάντα θα είσαι εδώ βρε Παντέλο! Καθημερινά στο ραδιόφωνο, στο mp3 μας, στις μουσικές μας επιλογές, στις χαρές, στις λύπες, στην καψούρα μας, με τη φωνή σου, τις μουσικές σου, τους ακαταλαβίστικους στίχους (για πολλούς "ακαταλαβίστικους-παράξενους" που μάλλον ξέχασαν πως είναι να μιλάς σταράτα και καθημερινά λόγια όπως μιλάει ένας άνθρωπος), με τα τραγούδια σου (παλιά - καινούργια δεν μας νοιάζει!) που όσο τα ακούμε, τόσο συνειδητοποιούμε πόσο αλήθειες λένε... κατάμουτρα! Και αυτό για μένα προσωπικά μου αρκεί!

Θυμάμαι... και τι δε θυμάμαι λοιπόν!!! 
 

🌹🌹


Διαβάστε επίσης:
____________________
► Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την στήλη "Αφιερώματα & Προσωπικότητες"
 


Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

😂Χιουμοροκατάσταση με την Μαρία #6 😍 Οι 50 αποχρώσεις (λέμε τώρα) του Valentine's Day😍



  Έφτασε και η φετινή γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Και έχω να δηλώσω ευθαρσώς πως πρώτη φορά στη ζωή μου, στα 33 μου χρόνια, πριν φτάσει η ημέρα, τον διασκεδάζω όσο δε λέγεται, σε σημείο να χαμογελάω μέχρι τα αυτιά. Για να μην σας πω ότι πρώτη φορά τον γιόρτασα. Απλά προέκυψε... και πιο νωρίς... και πριν φτάσει η μέρα. Γιατί ως γνωστόν είμεθα και ανάποδος άνθρωπος, τι να κάνουμε; Όχι ότι την σνομπάρω πολύ, ίσα-ίσα μωρέ και κυρίως λόγω για την φρενίτιδα του κόσμου και την υπερβολική τρέλα που επικρατεί από 'δω εμείς οι δεσμευμένοι κι από 'κει τα μπακούρια και στο ανόητο ερώτημα "Εσύ γιορτάζεις ή όχι;".  

  Επειδή λοιπόν αυτές τις ημέρες το τι έχω ακούσει, το τι έχω δει και το πόσο έχω σκάσει από τα γέλια με αφορμή την επερχόμενη γιορτή, δε γίνεται είπα φέτος η καθιερωμένη ανάρτηση θα είναι με ολίγον χιουμοριστική διάθεση. Απλά, θα σας παρουσιάσω μερικές αποχρώσεις (μιας και αυτές τις ημέρες παίζεται στους κινηματογράφους το 2ο μέρος "Οι 50 πιο σκοτεινές αποχρώσεις του Γκρι" που είδα χθες και θα σας μιλήσω εντός της εβδομάδος!) σχετικά με την εν λόγω γιορτή αλλά από τη δική μου πλευρά.  Δεν ξέρω πως θα μου βγει απλώς αυθόρμητα και με την -ωραία- τρέλα που διαθέτω και φυσικά... χωρίς καμία παρεξήγηση, ναι; 

   Αν είσαστε από αυτούς/αυτές που θέλετε να συνδυάσετε την ημέρα αυτή ίσως με ένα δείπνο, ποτάκι, στην συνέχεια βλέποντας την νέα ταινία "50 αποχρώσεις", έτσι για να πάρετε μια γεύση, μια ιδέα για μια διαφορετική ερωτική βραδιά που θα ακολουθήσει, έχω να σας πω πως καλού-κακού κάντε καμιά πρόβα λίγες ημέρες πριν. Γιατί βρε παιδιά sorry αλλά άλλο η φαντασία και άλλο η πραγματικότητα. Μην περιμένετε τις "50 αποχρώσεις" ή το "pornhub" για να "φτιάξετε κατάσταση" αντιγράφοντας τις ερωτικές σκηνές. (έχω την εντύπωση και δεν νομίζω πως κάνω λάθος, πως εμείς (οι περισσότεροι) οι Έλληνες το παίζουμε "προχωρημένοι" σε κάτι τέτοια αλλά τελικά στην πράξη φαίνεται η αλήθεια) Αυτές τις "σκοτεινές διαθέσεις" ή τις έχεις ή δεν τις έχεις. Άσε που στο cinema κάνουν διακοπές/διαλλείματα για να βγει κάθε σκηνή. Στην πραγματικότητα, φαντάζεστε να κάνετε διακοπές ή το 'πάμε πάλι από την αρχή' μέχρι να σας πετύχει; Ε, πως να το κάνουμε ξενέρα και άστο για αύριο μωρέ! Αλλά αν πάλι καίγεστε να δοκιμάσετε, να είσαστε προετοιμασμένοι ή να απογοητευτείτε ή να πέσετε στα πατώματα από τα γέλια και την αμηχανία ή άντε αν είσαστε τυχεροί να σας πετύχει καμία σκηνή. Αλλά καλού κακού Εγώ σας λέω κάντε καμιά προβίτσα.😎

 
  
Αν είσαστε από αυτούς/αυτές που θέλετε μια τέτοια μέρα να γιορτάσετε τον έρωτα σας λίγο διαφορετικά, έξω από τα συνηθισμένα, εμπλουτίζοντας το ερωτικό σου ρεπερτόριο με αφορμή την ημέρα, πηγαίνετε μόνος/μόνη ή παρέα με το ταίρι σας σε κανένα sex shop, ρίξτε μια ματιά στα sex toys και βοηθήματα και κάντε την απόλαυση παιχνίδι. Βεβαίως, εξ υπακούεται ότι και οι δυο πλευρές επιθυμούν το ίδιο και φυσικά δεν χωράει καμία ντροπή. Γιατί αν ο ένας έχει πάρει την απόφαση... τον βλέπω τον χωρισμό να έρχεται!



     Από την άλλην, αν δεν γουστάρετε τα sex shop και δεν θέλετε τα 'the real hard' πράγματα, έχετε και την επιλογή των Jumbo. Δηλαδή, κάντε μια βόλτα από κάποιο κατάστημα Jumbo, κοιτάτε τα οικονομικά και πολλές φορές αστεία love toys, όπως μάσκες αλά 50 αποχρώσεις, τα μαύρα-κόκκινα τα πρόστυχα τα εσώρουχα σου, τις χειροπέδες, τα μαστίγια, τις ροζ-μωβ-θαλασσί περούκες (σημ.: έχω ένα παράπονο από τα Jumbo. Μα να θέλω να δοκιμάσω μια φούξια, καρέ αλά Ραφαέλα Καρά να δω αν μου πηγαίνει βρε αδελφέ, μην την αγοράσω τσάμπα και δεν έχουν ένα δείγμα πέρα από τις συσκευασίες. Γιατί;;;) τα αρκουδάκια μικρά, μεγάλα, τεραστίων διαστάσεων (Αχ, θέλω έναν μεγάλο!), καρδιές σε μαξιλάρια, σεντόνια, κάρτες, τσάντες, ακόμα και ψεύτικα τριαντάφυλλα κ.α. πολλά
 

 
  Αν είσαστε σε σχέση σίγουρα με κάποιον τρόπο θα την γιορτάσετε αυτή την ημέρα και νύχτα. Τώρα "μια από τα ίδια", "λίγο διαφορετικά" σημασία έχει ότι σίγουρα κάτι θα κάνετε. Αν είσαστε από αυτές που περιμένετε την μεγάλη έκπληξη... εντάξει κρατήστε μια πισινή. Δεν το έχουν όλοι οι άντρες να ετοιμάζουν και πόσο μάλλον να πετυχαίνουν μια έκπληξη. Αν πάλι είσαστε από αυτές που αρκούνται στα πιο απλά... εντάξει θα απολαύσετε τα αυθόρμητα που θα σας βγουν στην πορεία. Συνήθως, για να μην πω σχεδόν πάντα, τα απρογραμμάτιστα είναι και οι μεγαλύτερες εκπλήξεις και φυσικά τα καλύτερα. Εγγυημένα σας το λέω!
  

   Αν πάλι η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, σας βρίσκει μόνη/μόνος/μπακούρι που λένε καμιά στεναχώρια, καμία κλάψα, κανένα πρόβλημα βρε αδελφέ. Υπάρχει λύση και για τους μοναχικούς ερωτευμένους εκεί έξω. Πάρτε τους Φίλους σας, την παρέα σας και βγείτε έξω. Φάτε, πιείτε, διασκεδάστε, γιορτάστε όπως, όπου θέλετε και με όποιους θέλετε χωρίς κανέναν περιορισμό. Αν τώρα οι Φίλοι σας έχουν ταίρια και έχουν κανονίσει έξοδο με το ταίρι τους και εσείς μείνετε μόνοι σας πάλι κανένα πρόβλημα βρε παιδιά. Πάρτε τον εαυτό σας, πηγαίνετε μια βόλτα στα μαγαζιά, αγοράστε λουλούδια, γλυκά, κρασάκι, κανένα δωράκι, γράψτε καμιά καρτούλα αγάπης και προσφέρετε τα στον εαυτό σας. Κι αν σας ρωτήσει η πωλήτρια "Να σας το τυλίξω δωράκι", πείτε την "Αν και είναι για τον εαυτό μου, ναι τυλίξτε το δωράκι!" Γιατί μην ξεχνάτε γιορτάζουν οι ερωτευμένοι σε όλο τον κόσμο, όχι συγκεκριμένα οι δεσμευμένοι, αρραβωνιασμένοι, παντρεμένοι, παράνομοι και όσοι είναι επίσημα ή ανεπίσημα με κάποιο ταίρι. Γιορτάζουν όσοι νιώθουν ερωτευμένοι με τα πάντα της ζωής. Τα έχω πει, μην τα ξανά λέω! Και που ξέρετε, μπορεί μέσα στην μοναχικότητα της ημέρας, να γνωρίσετε κάποιον/κάποια που είναι στην ίδια φάση με σας και να φτιάξετε μια συντροφοκατάσταση.  


  Αν πάλι, είσαι από αυτούς/αυτές που θα ήθελες μια τέτοια μέρα να είχες ταίρι και έχεις πέσει σε θλίψη και παράπονο που δεν έχεις ταίρι, σου λέω πάρτο χαλαρά και πέρνα καλά με την πάρτη σου. Αν μείνεις μέσα καλύτερα να μην δεις καμιά ρομαντική ταινία, γιατί σίγουρα θα γίνεις χειρότερα. Καλύτερα προτίμησε να δεις την πιο μαύρη κωμωδία που μπορείς να βρεις και γέλα μέχρι δακρύων. Θα σου πρότεινα την ταινία "50 αποχρώσεις του Μαύρου". Θα σου την πρότεινα μόνο και μόνο για να πας κόντρα στις κανονικές "50 αποχρώσεις", όχι για κανέναν άλλον λόγο. Γιατί μεταξύ μας, η εν λόγω μαύρη κωμωδία σου λέω Εγώ που την έχω δει, είναι προς αποφυγήν για άλλη ώρα, πέρα από μια τέτοια ημέρα που είσαι μόνος/μόνη. Ναι, ναι, τόσο χάλια που με το ζόρι βλέπεται. Αλλά σήμερα, είναι η κατάλληλη μέρα για να τη δεις... μετά να μην την ξαναδείς!!!😳  
 

  Αν πάλι από χθες από παντού σε έχουν "πυροβολήσει" με την σημερινή γιορτή των ερωτευμένων και έχεις ήδη ξενερώσει, don't worry my Dear! Δες την φάση σε στυλ #χιουμοροκατάσταση. Γέλα μέχρι να σκάσεις από όσα ακούσεις και δεις. Σε όσους σε ρωτήσουν "Εσύ γιορτάζεις;" δώσε μια αποστομωτική απάντηση. Ευκαιρία να φας ό,τι σοκολάτα υπάρχει χωρίς ενοχές για τα κιλά που θα πάρεις. Προετοιμάσου για μεθαύριο που είναι Τσικνοπέμπτη, πηγαίνοντας στον χασάπη να σου φυλάξει τα καλύτερα και νοστιμότερα αμελέτητα. Τέλος, με αφορμή αυτή την ημέρα, αν νιώθεις και σου βγει, πες ό,τι αισθάνεσαι, ακόμα και ελαφριά χαζομάρα να είναι, εσύ κάντο. Θα έχεις το ακαταλόγιστο... καταλαβαίνεις, λόγω της ημέραςςςςςς!!






Διαβάστε επίσης:
__________________

☺Χιουμοροκατάσταση με την Μαρία! (γιατί μπορώ και αυτοσαρκάζομαι!) #1 - Τα τεστάκια...
☺Χιουμοροκατάσταση με την Μαρία #2 - 34 Ερωτήσεις Που Θα Ήθελα Να Κάνω Στον Πρώην Μου
☺Χιουμοροκατάσταση με την Μαρία #3 - Μια εβδομάδα ταλαιπωρία κι Εγώ στο τρέξιμο αλά Βέγγος
😂Χιουμοροκατάσταση με την Μαρία #4 - 20 προτάσεις δώρων με -τρελή- φαντασία
😂Χιουμοροκατάσταση με την Μαρία! (γιατί μπορώ και αυτοσαρκάζομαι!) #5 - Τι προβλέπει το 2017 για μένα






Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

💭Ημερολόγιο Σκέψεων 2017 #1: Ημέρες 19 - 31 (Ιανουάριος 2017) #2


Πέμπτη 19/01/2017: Κάτι που αγόρασα τελευταία και μου άρεσε.
  Ένα usb stickάκι 16GB που χρειαζόμουν απαραιτήτως. 



Παρασκευή 20/01/2017: Κάτι που δεν θέλω να κάνω μόνος.
  Μμμμμ, σκέφτομαι πως όλα ή έστω τα περισσότερα μόνη μου τα κάνω. Είμαι αυτάρκης από τη φύση μου ή έστω έτσι έμαθα -καλώς(!!!) ή κακώς- από παιδί. Άσε που από το να παρακαλώ τον/την καθένα να κάνουμε πράγματα μαζί... μέχρι να συμβούν θα έχω γεράσει. Οπότε τι μένει; Μόνη αγάπη μου και μάλιστα τα απολαμβάνω. Χωρίς αυτό βέβαια να αναιρεί ή να μην επιθυμώ την παρέα... αλλά να είναι "καλή παρέα".



Σάββατο 21/01/2017: Η σούπερ δύναμή μου.
  Η σούπερ δύναμή μου είναι η ξεροκεφαλιά μου... το πείσμα μου... αλλά και το παρελθόν μου που χωρίς αυτό σήμερα δεν θα ήμουν δυνατή. Και όπως μου λένε κάποιοι άθρωποι που με νοιάζονται και φυσικά το ξέρω Εγώ καλύτερα από τον καθένα, αν δεν είχα περάσει ό,τι έχω περάσει, αν δεν είχα βιώσει όλες αυτές τις δυσκολίες παλεύοντας κατά 99% μόνη μου και όσα κατάφερα, ό,τι κατάφερα, τα κατάφερα μόνη μου με τις δικές μου δυνάμεις, δεν θα γινόμουν αυτός ο 'Καλός-δυνατός Ά-νθρωπος' που είμαι. Και ναι αλήθεια λένε! 

Κυριακή 22/01/2017: Κάτι που με εξουσιάζει.
  Οι αρνητικές μου σκέψεις όταν περιέχουν αμφιβολίες... Τα αισθήματα μου... Και μάλιστα, αυτή την ερώτηση την έκανα στη Φίλη μου την Τόνια και η απάντηση ήταν "Τα αισθήματα σου! Είσαι έρμαιο των αισθημάτων σου αλλά αυτό μην το πάρεις ως αδυναμία."  

Δευτέρα 23/01/2017: Όταν γυρνάω το βράδυ σπίτι.
  Φτιάχνω ένα πράσινο τσάι... ανοίγω τηλεόραση για να δω "Παρά πέντε" και καμιά ελληνική ταινία που με κρατούν ωραία παρέα... μπροστά στον υπολογιστή να γράφω ή στο κρεβάτι να ζωγραφίζω ή και να διαβάζω. 


Τρίτη 24/01/2017: Τι καφέ προτιμώ.
 Όταν είμαι έξω Cappuccino με τρεις καστανές ζάχαρες με συνοδεία από πάνω σκόνη σοκολάτα. Όταν είμαι μέσα Νες Καφέ με 4 καστανές ζάχαρες και γάλα ή αλλιώς Πράσινο τσάι με λεμόνι και μια κουταλιά μέλι. 



Τετάρτη 25/01/2017: Το γραφείο των ονείρων μου.
  Το γραφείο των ονείρων μου ήταν από πάντα στο μυαλό μου ως εξής: ένας όμορφος χώρος που θα έχει μια τεράστια πανέμορφη βιβλιοθήκη με όλα τα βιβλία που έχω διαβάσει ή θα ήθελα να διαβάσω. Κι αν από το παράθυρο μου κοιτούσα θάλασσα... εντάξει δεν έχω καλύτερο. 
  Προς το παρόν όμως, το γραφείο μου που έχω φτιάξει στο δωμάτιο μου, με ικανοποιεί αρκετά. Έχω όσα χρειάζομαι... η μικρή μου βιβλιοθήκη είναι απέναντι... δίπλα στο γραφείο μου είναι το παράθυρο μου και βγαίνω άνετα στην βεράντα μου. Όλα όμορφα και ωραία! 


Παρασκευή 26/01/2017: Ένα παιχνίδι.
  Μου αρέσει η Μονόπολη, που όμως δεν βρίσκω ποτέ κάποιον για να παίξουμε, άσχετα που χάνω πάντα. Τρελαίνομαι για Παζλ... για το Tetris... που και στα δυο δεν πιάνομαι εύκολα... είμαι πάτα πολύ καλή. Μου αρέσουν τα διάφορα Παιχνίδια-Δρώμενα που γίνονται στην blogοσφαιρα. Μου αρέσουν οι διάφορες δημιουργίες με Ζωγραφική... ξέρετε με μαρκαδόρους, ξυλομπογιές, τέμπερες, χαρτιά κλπ. Διάφορες καλλιτεχνικές δημιουργίες που μου ταιριάζουν! Α! πως να ξεχάσω και το παιχνίδι της Φωτογραφίας, βεβαίως-βεβαίως που έχω λατρέψει.


Σάββατο 27/01/2017: Μια ταινία.
  Η πρώτη που μου ήρθε στο μυαλό είναι η πρωτότυπη ξένη ταινία "Her / Δικός της" (2013) με τους εξαιρετικούς ηθοποιούς Χοακίν Φοίνιξ και Έιμι Άνταμς. Μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ η δυναμική της και τα μηνύματα που περνάει περί μοναξιάς, σχέσεων, ανθρώπινες επαφές και πως η επικοινωνία στην εποχή της τεχνολογίας έχει γίνει ναι μεν εύκολη αλλά τελικά και τόσο επιφανειακή. Αν δεν την έχετε δει, σας την συστήνω ανεπιφύλακτα. Είναι από τις -διαφορετικές- ταινίες που μου έχουν μείνει έντονα στο μυαλό.
Υπόθεση της ταινίας;
   Τοποθετημένη στο Λος Άντζελες, στο εγγύς μέλλον, η ταινία ακολουθεί τον Θίοντορ (Χοακίν Φοίνιξ), έναν ιδιόμορφο, τρυφερό άνδρα ο οποίος βγάζει τα προς το ζην γράφοντας συγκινητικές, προσωπικές επιστολές για άλλους ανθρώπους. Πληγωμένος από το πέρας μιας μακρόχρονης σχέσης, ενθουσιάζεται από ένα νέο, εξελιγμένο λειτουργικό σύστημα, το οποίο υπόσχεται να είναι μια διαισθητική και μοναδική οντότητα. Με την εγκατάστασή του, απολαμβάνει τη γνωριμία του με τη «Σαμάνθα», μια έξυπνη γυναικεία φωνή (Σκάρλετ Γιόχανσον) η οποία διαθέτει ενόραση, ευαισθησία και απρόσμενο χιούμορ. Καθώς οι ανάγκες της και οι επιθυμίες της μεγαλώνουν, παράλληλα με τις δικές του, η φιλία τους εμβαθύνει σε έναν αναπόφευκτο έρωτα.
   Από τη μοναδική ματιά του υποψήφιου για Όσκαρ σκηνοθέτη Σπάικ Τζόνζι, έρχεται το «ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ», μια αυθεντική ιστορία αγάπης η οποία εξερευνά την εξέλιξη της φύσης και τους κινδύνους της μοναξιάς στον σύγχρονο κόσμο. {πηγή:
Audio Visual}



Κυριακή 28/01/2017: Μια φράση.
  "Να αυτοκτονήσω ή να κάνω καφέ;" (Αλμπέρ Καμύ (1913-1960 , Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957) Αμέσως στο μυαλό μου, μου ήρθε ο Καμύ και αυτή η -κατά βάθος- δυνατή γεμάτη νόημα, φράση. Όποια κι αν είναι η διάθεση μας, στα πατώματα να έχει φτάσει, και μια τέτοια σκέψη -μεταξύ σοβαρού κι αστείου- να έχει εγκλωβιστεί στο μυαλουδάκι μας, η απάντηση είναι απλή. Κάνε πρώτα ένα καφέ, απόλαυσε τον, κατά προτίμηση μόνος/η σου, παρέα μόνο με τον εαυτό σου και τις φουτουνιασμένες σκέψεις σου και μετά όλα θα έρθουν μόνα τους. Θα δεις που η πρώτη επιλογή δεν θα κάνει πια καθόλου θόρυβο διότι πολύ απλά δεν θα υπάρχει καν. Δεν ξέρω, κάπως έτσι το έχω ...περάσει!  


Δευτέρα 29/01/2017: Ένα φαγητό.
  Το ξέρω το έχω πει τόσες πολλές φορές που έχω καταντήσει "γραφική" Γεμιστά ρε σεις! Είναι το αγαπημένο φαγητό αφού!
 


Τρίτη 30/01/2017: Ένα τραγούδι. 

   "Hold on, be strong" από την Maria Haukaas Storeng. Δεν ξέρω αν το θυμόσαστε το εν λόγω τραγούδι αλλά ήταν το τραγούδι της Νορβηγίας στην eurovision του 2008. Την 1η θέση την πήρε η  Ρωσία με τον Ντίμα Μπιλάν με το τραγούδι "Believe", και εμείς που είχαμε πάει με την Καλομοίρα και το "Secret Combination" και φτάσαμε μέχρι την 3η θέση. Ε, κοιτώντας τα βίντεο μου στο κανάλι μου στο YouTube, έπεσα σε αυτό το τραγούδι που είχα ανεβάσει και έτσι ήταν μια καλή ευκαιρία να το ξανά ακούσω μερικές φορές. Το αγαπώ για το σύνολο του!


Τετάρτη 31/01/2017: Ιανουάριος 2007… τι θυμάμαι. 
   Θυμάμαι και τι δε θυμάμαι! Πολύ δουλειά-σπίτι, σπίτι-πολύ δουλειά μόνο και κλεισμένη συνεχώς στο σπίτι μου. Δούλευα ως καθαρίστρια ήδη 2,5 χρόνια σε τράπεζα, στην καταμέτρηση... αλλά και επιπλέον extra σε άλλες δουλειές και εργοστάσια και σε καταστήματα... και πολύ δουλειά, δουλειά, δουλειά και μηδέν ζωή, γιατί ακόμα δεν είχα καταφέρει να έχω αυτά που έχω σήμερα (καρατσεκαρισμένους Φίλους, ανθρώπους που εκτιμώ και με εκτιμούν, ενδιαφέροντα και κυρίως τον εαυτό μου!). Βέβαια, είχα σχετικά καλά λεφτά για την εποχή εκείνη που τα ξόδευα στο να φτιάξω ένα δικό μου δωμάτιο της προκοπής με όλα τα απαραίτητα. Κρεβάτι για να μην κοιμάμαι στο πάτωμα ή μετέπειτα στον καναπέ, έναν καλό υπολογιστή και laptop, βιβλιοθήκη, βιβλία, καλλυντικά, ρούχα... και εκτός από τους δικούς μου λογαριασμούς, συνέφερα οικονομικά και στο σπίτι. Δεν είχα ακόμα 'ξυπνήσει', ούτε τα είχα βρει με τον εαυτό μου, ούτε ήμουν χαρούμενη ή ας πούμε κάπως ευτυχισμένη όπως είμαι σήμερα. Ούτε καν είχα ακόμη πάρει την απόφαση να επιστρέψω πίσω στα θρανία. Αυτό έγινε το Καλοκαίρι του 2008! Θυμάμαι όμως πως άρχισα να κάνω γνωριμίες, να "ανοίγομαι" κοινωνικά, να παίρνω ρίσκα και... φυσικά είχα γνωρίσει ήδη τον πρώτο μου μεγάλο έρωτα (Το ξέρω πως θα γελάει με συγκίνηση, τώρα που θα με διαβάζει!😍) που όμως ακόμα δεν είχε εξελιχθεί σε "έρωτα" και σε σχέση και μάλιστα σήμερα "Σχέση ζωής". Πάντως, Η Μαρία του Τότε με του Σήμερα είναι 1000% καλύτερη από όποια μεριά και να το δω. Όμως, σε καμία μα καμία περίπτωση δεν πετάω τίποτα από εκείνον τον καιρό. Ήταν η αρχή που άρχισα να ζω πραγματικά!   
 



   Αυτές ήταν οι τελευταίες ερωτοαπαντήσεις μου του μήνα Ιανουαρίου για το "Ημερολόγιο Σκέψεων 2017", που δημιούργησε η Μαρία από το blog "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά…"



Παρακάτω οι 28 ερωτήσεις του Φεβρουαρίου.
(κλικ στην εικόνα!)



Διαβάστε επίσης:
___________________

►Διαβάστε τις περσινές αναρτήσεις της στήλης "Ημερολόγιο Σκέψεων 2016"
►Διαβάστε επίσης τις αναρτήσεις της στήλης "⌛ Keep a 5 Year Journal 2015 & 2016"






Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

ακούω, βλέπω, συλλογίζομαι #32 (Ιανουάριος 2017)

 Την στήλη αυτή, την εμπνεύστηκε η Ελευθερία από το beauty blog Diary Of A Beauty Addict.

 
Με λίγα λόγια… αναλυτικά ο τίτλος:
♫ακούω: μουσική δηλαδή ένα τραγούδι που μου άρεσε πολύ τον μήνα που μας πέρασε και το άκουσα ουκ ολίγες φορές.
☺βλέπω: μια φωτογραφία  με κάτι που είδα και  μου άρεσε με οποιοδήποτε θέμα, τοπίο, αντικείμενο κτλ. ή ακόμα που φωτογράφισα Εγώ η ίδια.
συλλογίζομαι: αποσπάσματα βιβλίων ή κάποιο γνωμικό που μου άρεσε ή μερικές γραμμές από κάποιο βιβλίο που το βρήκα ενδιαφέρων, καθώς και δικές μου “Προσωπικές Φιλοσοφίες”.




ακούω:
   Τον Ιανουάριο άκουσα καθημερινά πάρα πολύ δυο τραγούδια. Το "Ας εκτεθώ" του ταλαντούχου Γιώργου Λιανού και το "Γεια σου λοιπόν" του Δημήτρη Μπάση. Δυο τραγούδια (και τα δυο σε στίχους Χάρη Ρώμα) που κυριολεκτικά χτυπάνε στην καρδιά και δε όταν είσαι ήδη σε φάση που 'πονάς'... τότε κάτι τέτοια τραγούδια σου δίνουν και δύναμη.


βλέπω:
Η λέξη που κυριάρχησε στην σημερινή μέρα (εξου και η φωτο της ημέρας) είναι -δυστυχώς- "Ταλαιπωρία" σε όλα, ασταμάτητη ανόητη ταλαιπωρία! Ουφ! 😔 Αλλά δε βαριέσαι, συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια! Δε λυγίζω εύκολα, δεν καταλαβαίνω από τίποτα... Είμαι "Δύναμη ρε" κι έτσι θα είμαι μέχρι να μην αντέχω άλλη μάχη! Χεχεχε! 😜 Αύριο πάμε πάλι από την αρχή... 😄😉😏💪 (Πέμπτη 26/01/2017)
 
   Είδα, αισθάνθηκα, βιώσα και συνεχίζεται στο ίδιο μοτίβο πολύ ταλαιπωρία και δε ταλαιπωρία άδικη που δεν μου αξίζει και δεν μου αναλογεί. Ταλαιπωρία από παντού και σχεδόν από τους πάντες. Και κάποια πράγματα με έχουν στεναχωρήσει πάρα πολύ, με ανάκασαν και με έχουν φορτώσει με βάρος που δεν μου αναλογεί και φυσικά δεν αξίζω. Γιατί δεν έχω δώσει το δικαίωμα και ούτε έχω δώσει την εντύπωση ότι είμαι μια γυναικούλα της σειράς που κρέμεται από κάποιον χωρίς να έχω δική μου προσωπικότητα. Αντιθέτως, έχω προσωπικότητα και μάλιστα 'ισχυρή'. Οπότε δεν επιτρέπω να με ταιλαιπωρείς από την στιγμή που Εγώ απέναντι σου είμαι πιο εντάξει κι από εσένα που έχω απέναντι μου. Τέλος πάντων, με εκείνα και με τ' άλλα, έχω μια διάθεση θλίψης που αισθάνομαι πως αν εγκαταλείψω και αφεθώ στην 'αδυναμία' μου, θα φτάσει σε κατάθλιψη. Και επειδή έχω περάσει για μεγάλο χρονικό διάστημα στο παρελθόν και την νίκησα, δεν επιτρέπω σε κανέναν, σε τίποτα και ειδικά στον ίδιο μου τον εαυτό να ξανά κυλίσω. Είμαι δυνατή και έτσι επιτρέπω να με βλέπω και να με αισθάνομαι, με το λιγότερο δεν συμβιβάζομαι. Και έτσι λέω "Θα περάσει και αυτό, όλα περνούν!" και συνεχίζω προσπαθώντας...
 
 

συλλογίζομαι:

    Όλο αυτό το κειμενάκι που ΔΕΝ είναι δικό μου! Το βρήκα στο διαδίκτυο και εκείνη την ημέρα ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν να διαβάσω. Μεγάλες -συναισθηματικές- αλήθειες που τις γνωρίζω, τις λέω στον εαυτό μου αλλά είναι που θες να "σου τα πει" κάποιος για να 'ξεκολλήσεις' λιγάκι και να συνεχίσεις τη διαδρομή σου.
 









*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Σκέφτομαι και Γράφω #26 – Άνθρωποι "Σχέση ζωής"





   Η ζωή συχνά μας φέρνει στο δρόμο μας ανθρώπους που τυγχάνει να καταλήξουν άνθρωποι "Σχέση ζωής". Σίγουρα δεν αξίζουν όλοι! Σίγουρα δεν αφήνουν όλοι το στίγμα τους, κάποιοι περνούν στο διάβα  περαστικοί κι αδιάφοροι. Άλλοι εμφανίζονται μια στο τόσο, όποτε τους βολεύει κι άλλες εννιά γίνονται καπνό. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι οι άνθρωποι που με κάποιον τρόπο, για κάποιον λόγο είναι μέρος της ζωής μας ακόμα κι αν προκύπτουν μπόρες μέσα στην ίδια την καθημερινότητα που στέκονται εμπόδιο στο δρόμο και των δυων.

   Πολλές φορές μάλιστα συμβαίνει να υπάρχουν στη ζωή μας από απόσταση, όχι τόσο συναισθηματική όσο χιλιομετρική. Η συναισθηματική απόσταση ίσως αναπόφευκτα έρθει, όχι τόσο από την ίδια την τριβή της καθημερινότητας όσο όταν η αμοιβαία προσπάθεια επικοινωνίας και επαφής πάψει να υφίσταται και από τα δυο πρόσωπα. Η χιλιομετρική απόσταση όμως, αν και αρκετά δύσκολα, μπορεί να την παλέψεις με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

   Η αρχή βέβαια γίνεται με το να γνωρίσεις έναν άνθρωπο, να σε γνωρίσει κι Εκείνος και για τον χ, ψ λόγο θα καταλήξετε να γίνετε ο ένας για τον άλλον ένα μεγάλο -απαραίτητο- κομμάτι της ζωής του ως οξυγόνο, ως καύσιμο, ως χαμόγελο, ως "καλημέρα", ως "καληνύχτα", ως στήριγμα, ως ακροατής, ως έμπιστο πρόσωπο, ως Φίλος, ως κάποιου είδους σχέση... Ακόμη κι αν δεν ξέρεις ούτε εσύ, ούτε κι Εκείνος πως να το εξηγήσετε, το κομμάτι αυτό θα το θέλετε και οι δυο εκεί με κάποιον τρόπο να το κουβαλάτε μαζί σας. Θα είναι τέτοια δυνατή η "Σχέση ζωής" που ακόμα κι αν προκύψει χιλιομετρική ή συναισθηματική απόσταση, πάντα ο ένας θα θέλει το καλό του άλλου. Ακόμη κι αν δεν είναι γραφτό, ακόμη κι αν δεν ακολουθήσει παράλληλη πορεία, ακόμη κι αν η επικοινωνία πάψει να είναι συχνή, πάντα θα σας δένει η αμοιβαία εκτίμηση και αγάπη. Ακόμα κι αν υπάρχει μια κρυφή ή και φανερή βαθιά στεναχώρια του «Μου λείπει» αν και δεν θα φτάνει η αλήθεια είναι, όμως θα σας αρκεί το να ξέρετε και οι δυο πως είαστε καλά, όπου κι αν είσαστε, με αυτούς που είσαστε και όπως και να είσαστε. Αυτό το καλώς ή κακώς, συμπαθητικό ή αντιπαθητικό «Μακριά αλλά αγαπημένοι» θα είναι το «κλειδί» της σχέσης αυτής στο να κρατηθεί αέναη ζωντανή και ανέσπερη σαν να μην την έχει αγγίξει ο αμείλικτος χρόνος.

   Ο χρόνος θα κάνει σίγουρα τα δικά του! Η ζωή  θα κάνει επίσης τα δικά της χωρίς να σε ρωτήσει. Και εσύ, και ο άλλος και κάθε άνθρωπος που ανέπτυξε μια "Σχέση ζωής", καλώς ή κακώς, θα συνηθίσει την απουσία, την μειωμένη επαφή και επικοινωνία και θα συνεχίσει τη ζωή του σαν να μην έχει σταματήσει περιμένοντας στην αναμονή σε έναν σταθμό ή ένα λιμάνι πότε θα έρθει η ευκαιρία μιας ακόμης συνάντησης. 
 
  Αυτό που θα έχει πια σημασία είναι πως στην καρδιά σου, στο μυαλό σου και στην σκέψη σου θα υπάρχει πάντα ο άνθρωπος εκείνος που χωρίς να το περιμένεις ήρθε, στάθηκε, πρόσφερε και κατέληξε να γίνει "Σχέση ζωής" που κάθε φορά που θα τον φέρνεις σαν εικόνα θα σου χαρίζει πάντα ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Και θα αισθάνεσαι τυχερός και ευλογημένος που τον γνώρισες και έζησες όμορφες στιγμές στα εύκολα και στήριξη στα δύσκολα. 


   Κακά τα ψέματα, δεν είναι όλοι και όλες τυχεροί και ευλογημένοι στο να κρατήσουν στην καρδιά τους και στη ζωή τους, με οποιονδήποτε τρόπο, "Ανθρώπους Καρδιάς" μέχρι εκεί που δεν μπορεί να φτάσει καμιά μαχαιριά. Και Εγώ και εσύ και όσοι το έχουν βιώσει ξέρουμε καταβάθος πολύ καλά πως δεν χρειάζεται τελικά να λυπόμαστε για ό,τι δεν έμεινε όπως θέλουμε κοντά μας, δίπλα μας. Χρειάζεται μόνο να χαιρόμαστε γι’ αυτό το δώρο της ζωής και να χαμογελάμε σε κάθε κοινή όμορφη ανάμνηση, ακόμα κι αν ακόμα καταβάθος -φυσιολογικά- μας θλίβει λιγάκι το "Μακριά αλλά αγαπημένοι"

  Συμπέρασμα; Ας κρατήσουμε με όποιον όμορφο τρόπο μπορούμε τους ανθρώπους "Σχέση ζωής και Καρδιάς" που έχουν περάσει ή υπάρχουν ακόμα -κοντά ή μακριά- στην ζωή μας. Ας τους κρατήσουμε σε ένα κουτάκι του μυαλού μας, σε μια γωνίτσα της καρδιά μας, σε ένα μέρος της ζωής μας. Μην τους αφήσουμε επ' ουδενί να αισθανθούν πως είναι βάρος, περιττοί ή "δεύτεροι" αλλά ένα σημαντικό, γερό ολοκληρωμένο κομμάτι στην ζωή μας. Κι αφού ο χρόνος θα δυναμώνει και θα δένει όλο και περισσότερο αυτή την σχέση, εμείς δεν θα πρέπει να φερθούμε ανόητα κάνοντας την αδύναμη και εύθραυστη. Μόνο τότε θα έχει νόημα ύπαρξης και θα αξίζει πραγματικά αυτή η «Σχέση ζωής»
_____________
Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2017
17:22 μ.μ.



Διαβάστε επίσης:
____________________
 
Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την στήλη “Σκέφτομαι και Γράφω"
Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την στήλη "My thought"
Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την στήλη "Let’s talk about Relationships"
Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την κατηγορία "Τροφή για σκέψη"



 *Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία των Ιστολογίων (blogs) ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & syggrafw-by-maria.blogspot.gr
Σύμφωνα με τον νόμο Ν.2121/1993 (νοείται «κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης που εκφράζεται με ορισμένη μορφή») απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2017 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!



Join on Facebook


Follow by Email

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ...

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com