Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

⌛ Keep a 5 Year Journal: Days 18 - 24 (Απρίλιος 2016) #3



Δευτέρα 18/04/2016: Πότε ήταν η τελευταία φορά που χόρεψες;
  Δεν θυμάμαι ακριβώς! Χθες, προχθές...; Πάντως, όταν ακούω μουσική στο σπίτι, του δίνω και καταλαβαίνει! Χαχαχα! Κοιτάξτε να δείτε! Αγαπώ τον χορό, μου αρέσει να χορεύω (μακάρι να ήξερα πολύ καλά να χορεύω!) αλλά επιλεκτικά τραγούδια και κυρίως όποτε γουστάρω Εγώ. Ας πούμε, σε γλέντια και συγκεντρώσεις, αν με το ζόρι με τραβάνε να χορέψω, δύσκολα έως και ποτέ δεν θα σηκωθώ. Θέλω όποτε μου την βαρέσει εμένανε και στα τραγούδια που επιθυμώ τρελά. Καλά αν έχω και πιει και κανα 2 ποτηράκι κρασάκι/μπύρα μέχρι και ζεμπεκιές χορεύω! Μωρέ, σε ντέρτι φάση να είμαι και σου ρίχνω τους καλύτερους χορούς! Χεχεχε! Τώρα στα παραδοσιακά που κάθε φορά με το στανιό με τραβάνε να σηκωθώ, ε! συγγνώμη αλλά δεν θα σηκωθώ, διότι πρώτον, δεν με τραβάνε να τους χορέψω και δεύτερον, δεν ξέρω να χορεύω παραδοσιακούς. 

Τρίτη 19/04/2016: 5 πράγματα που έπρεπε να κάνεις σήμερα. 
 1ον: Να πλένω δυο χαλιά αλλά δυσκολεύομαι μόνη μου να τα ανεβάσω στην ταράτσα. Βλέπετε δεν βοηθάει και κανείς! Είναι και η ταράτσα λίγο "αυτοκτονική", ε! μην παίζω την τύχη μου ΚΑΙ μέσα στο σπίτι μου! Οπότε, περιμένω μπας και φιλοτιμηθεί κανείς και τα ανεβάσει, διαφορετικά να 'μαι Εγώ καλά! 

 2ον: Να συμμαζέψω κανονικά το γραφείο μου από τα χαρτάκια, post-it, αποδείξεις... που γεμίζει κάθε τόσο! Εντάξει, τα περισσότερα τα έβαλα σε μια τάξη. 

 3ον: Να κάνω κάτι ασκήσεις 2 σελίδων στα Αγγλικά. Τις έκανα όλες, εκτός από το να  απαντήσω σε κάτι ερωτήσεις. Τις ξέχασα ή να πω καλύτερα μου διέφυγαν την προσοχή και το κατάλαβα εν ώρα μαθήματος.

 4ον: Να πω ή να γράψω σε κάποιον "Πες μας τι πίνεις και δεν μας δίνεις Καλέ μου;" Ή "Σταμάτα τα ασταμάτητα χαχαχα και την τόση πλάκα, προσπαθώ να σου μιλήσω ...σοβαρά!" Αλλά εντάξει, ήταν λίγο έως αρκετά δικαιολογημένος... λέμε τώρα! Εγώ πάντως προσπάθησα...! 
 
Τετάρτη 20/04/2016: Ποιον ζηλεύεις και γιατί; 
  Με απόλυτη ειλικρίνεια και με το χέρι στην καρδιά και παρότι είμαι και Σκορπίνα (χρήσιμη ή άχριστη πληροφορία το ζώδιο, πάντα έχει την σημασία της) δεν ζηλεύω εύκολα και πόσο μάλλον κάποιον. Από μικρό παιδί μέχρι και σήμερα δεν θυμάμαι να έχω ζηλέψει κάποιον για αυτά που έχει ή για την προσωπικότητά του ή για τις επιτυχίες του ή για οποιονδήποτε λόγο, με την κακή ή και με την καλή έννοια της ζήλιας. Πιο εύκολα θαυμάζω παρά ζηλεύω! Όμως, έχω πιάσει και πιάνω τον εαυτό μου να ζηλεύει όσον αφορά -μόνο- στα ερωτικά, όταν είμαι με κάποιον και αν φυσικά μου δώσει έντονη και σοβαρή αφορμή. Προσέξτε! Δεν θα το δείξω εύκολα ή και καθόλου ή αν δεν κρατηθώ και το δείξω θα το κάνω με τέτοιο διακριτικό και αστείο τρόπο που η ζήλια μου θα μοιάζει με "περισσότερο ενδιαφέρον για την πάρτη σου μωρέ!".    

Πέμπτη 21/04/2016: Κάτι που διάβασες σήμερα.
  Το φυλλάδιο που μου έδωσε το νοσοκομείο με πληροφορίες βήμα-βήμα για το πως να κλείσω ραντεβού για γιατρό στο τάδε τηλεφωνικό αριθμό. Κάνε εκείνο, κάνε το άλλο... απαπαπα πολλά βήματα. 
 
Παρασκευή 22/04/2016: Έχω πίστη ότι... 
  ...όσα απανωτά άσχημα περνάμε, υπάρχει -καλός- λόγος και τα περνάμε. Δεν ξέρουμε ποιος είναι αυτός ο -καλός- (ίσως και κακός;) λόγος αλλά πιστεύω ακόμα πως ΟΛΑ γίνονται για κάποιον λόγο. 

Σάββατο 23/04/2016: Η αγαπημένη σου ατάκα/απόφθεγμα.
  Η αγαπημένη μου ατάκα/απόφθεγμα είναι πολλές! Η πρώτη που μου ήρθε διαβάζοντας την ερώτηση είναι η εξής: "Μια μέρα χωρίς χαμόγελο είναι μια χαμένη μέρα" ή αλλιώς "Day without a smile is a day wasted".

Κυριακή 24/04/2016: Ποιο είναι το πιο παλιό πράγμα που φοράς σήμερα;
  Ένα μπλε τζιν παντελόνι που είναι αγαπημένο όσο δεν πάει εδώ και κάτι χρόνια. Δύσκολα βρίσκω τζιν παντελόνια απλά, άνετα, χωρίς πολλές λεπτομέρειες και του γούστου μου. Και ένα μαύρο αμάνικο και δροσερό T-shirt που επίσης το έχω εδώ και κάτι χρόνια και με έχει βγάλει ασπροπρόσωπη σε ό,τι ντύσιμο -μέρας ή βραδινό- έχω επιλέξει να το φορέσω συνδυάζοντας το με παντελόνι ή φούστα. Κρίμα που δεν μπορώ να βρω το ίδιο και σε αυτήν την ποιότητα υφάσματος. 


Αυτές ήταν οι επόμενες 7 ερωτοαπαντήσεις μου για την 3η εβδομάδα του Απριλίου, για το project "Keep a 5 Year Journal: 366 days 2016".



Καλή Μεγάλη Εβδομάδα να έχουμε!





Διαβάστε επίσης:
_________________

►Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις του "Keep a 5 Year Journal: 366 Days 2015".
Ιανουάριος 2016:1/01 έως 10/01, 11/01 έως 17/01, 18/01 έως 24/01 & 25/01/ έως 31/01
Φεβρουάριος 2016: 1/02 έως 10/02, 11/02 έως 16/02, 17/02 έως 22/02 & 23/02 έως 29/02
Μάρτιος 2016: 1/03 έως 6/03, 7/03 έως 13/03, 14/03/ έως 20/03, 21/03 έως 27/03 & 28/03 έως 31/03
Απρίλιος 2016: 1/04 έως 10/04, 11/04 έως 17/04





*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

✍ My thoughts #21 – Στην οδό μοναξιάς...


  Μοναξιά! Αν ρωτήσεις "Φοβάσαι την μοναξιά;" σχεδόν όλοι ή οι περισσότεροι νομίζω θα απαντήσουν ως εξής: "Φυσικά και τη φοβάμαι! Δεν θέλω να είμαι ή να μείνω μόνη/ος". Απολύτως κατανοητό και τόσο ανθρώπινο. Η μοναξιά φωλιάζει σε όλους μας. Είναι και αυτό ένα συναίσθημα. Αλλά, σκεφτείτε πως η μοναξιά πολλές φορές είναι αναγκαία για να δούμε κάποια πράγματα διαφορετικά και πιο ψύχραιμα.

  Τι γίνεται όμως όταν νιώθεις μόνη/ος ανάμεσα σε κόσμο και το ακόμα χειρότερο ανάμεσα σε δικούς σου ανθρώπους, ανθρώπους που αγαπάς και λένε ότι σ' αγαπούν; Για μένα αυτή είναι η πραγματική μοναξιά και η χειρότερη που πρέπει να δώσεις μάχη με τον εαυτό σου, το μυαλό σου, την καρδιά σου, τα συναισθήματά σου, τις αμφιβολίες σου... για να την νικήσεις.

  Πιστεύω πως αν δεν μπορείς να αντέξεις την παρέα με τον εαυτό σου, δεν θα μπορέσεις πραγματικά να αντέξεις για πολύ καμιά παρέα. Έχουμε την αυταπάτη ότι οι Φίλοι/οι άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε θα είναι πάντα εκεί για μας, όπως κι εμείς γι' αυτούς. Μεγάλη απάτη αυτή η αυταπάτη που όμως δύσκολα το παραδεχόμαστε.

  Ναι, Εγώ προσωπικά είμαι 'ανίκανη' (δεν έχω τόσα ταλέντα βρε παιδιά!) να συναναστρέφομαι με τους πάντες, με κάθε καρυδιάς καρύδι ακόμα κι αν είναι για το συμφέρον μου. Δεν το αντέχει ο οργανισμός μου να μπαίνω σε βιτρινέ καταστάσεις, δήθεν και υποκρισία, και σε επαφές μήπως "κάποια στιγμή" στο μέλλον ειπωφεληθώ από αυτές, ενώ βλέπω ξεκάθαρα πως περισσότερα θα χάσω από όσα θα πάρω και μάλιστα επώδυνα. Αν τον άλλον δεν τον γουστάρω καθόλου, δεν μου βγάζει κάτι καλό, με χαλάει στο να καθίσω να πιω έστω κι ένα καφέ και να κρίνει την κάθε κουβέντα/άποψη μου, το ότι γελάω ενώ γύρω μου όλα γκρεμίζονται και το ακόμα χειρότερο να προσπαθεί να γίνει "Φίλος" για να με εκμεταλευτεί... τότε αρνούμαι πεισματικά να απέχω. Αρνούμαι απόλυτα και το ξερό μου κεφάλι δεν κάνει πίσω.

  Τι να τον κάνω τον άλλον/η όταν του λες "νιώθω μόνη" και αντί να πει "Ε! είμαι Εγώ εδώ για σένα!" απλά γελάει λες και έχω πει κάτι αστείο;

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν με γεμίζει με αμφιβολίες και δεύτερες σκέψεις αντί να μου τα σβήσει όλα με μια κουβέντα αληθινή, με μια συζήτηση για να δούμε που έγινε η παρεξήγηση, το ρίχνει στην πλάκα με πολλά "Χαχαχα!!!" και σου λέει "Δεν πας καλά, να πας να κοιταχτείς σε κανένα γιατρό;"

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν αντί να με κάνει να κλαίω από τα γέλια, με κάνει να κλαίω από λύπη;

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν στις 10 κουβέντες του οι 9 με μειώνουν και με προσβάλλουν;

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν ο ενθουσιασμός του, το ενδιαφέρον του, τα μηνύματα και τηλεφωνήματα "αγάπης" κρατάνε όσο κρατάνε οι διακοπές του Καλοκαιριού ή έστω ένα ολόκληρο Καλοκαίρι;

  Τι να τον κάνω τον άλλο όταν θέλει την παρέα μου μόνο όταν δεν έχει άλλην, τη δική του ή αυτή που θα ήθελε;

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν υποτίθεται είμαστε μια παρέα αλλά εστιάζει σε αυτούς που έχει να πάρει κάτι και εσένα σε έχει έτσι τυπικά για να κρατάς το φανάρι; 

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν σε θυμάται όποτε του κ@υλ@νει για να ξεχάσει για λίγο την ...μοναξιά του;

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν υποτίθεται είστε "μαζί" αλλά μονόπλευρα νοιάζεσαι και για τους δυο;

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν δεν είσαι και σε μεγάλα κέφια, αντί να σου πει μια παρήγορη κουβέντα, ένα "όλα θα πάνε καλά" ακούς "δεν υπάρχει λόγος να σε παίρνει από κάτω. Υπάρχει;" Ναι ρε συ υπάρχει! Όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν μπορώ να φτιάξω μια τέτοια ισχυρή ασπίδα για να μην με αγγίζουν. Hello! δεν είναι στο χέρι μου πάντα και ούτε είμαι αναίσθητη.

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν στα εύκολα και στις χαρές είναι εκεί και στα δύσκολα και στις λύπες μου απουσιάζει γιατί δεν θέλει να πάρει πάνω του ένα τέτοιο βάρος; 

  Τι να τον κάνω τον άλλον όταν η απουσία του είναι πιο ισχυρή και πιο συχνή από την ίδια του την παρουσία;

  Τι να τον κάνω τον άλλον ή και τους άλλους όταν δεν μπορούνε να με δεχτούν έτσι όπως είμαι, με τα καλά μου και τα στραβά μου, όπως τους δέχομαι Εγώ; Ω, ναι! όταν με δέχεσαι όπως είμαι, έτσι μπορώ να σε δεχτώ κι Εγώ, διαφορετικά οι δρόμοι είναι ελεύθεροι, η πόρτα ανοιχτή, η έξοδος από 'κει και τα σκυλιά δεμένα.

  Γιατί θα πρέπει με το στανιό να χαραμίζομαι ανάμεσα σε λάθος, τελείως αταίριαστους και κυρίως αρνητικούς/μίζερους ανθρώπους; Προτιμώ με χίλια και το γουστάρω και το κάνω πράξη και το υποστηρίζω και δεν ντρέπομαι καθόλου να επιλέγω -όταν πρέπει για την σωματική και ψυχολογική μου υγεία- τον δρόμο, αν θες την οδό μοναξιάς. Δεν φοβάμαι, δεν με τρομάζει τι θα συναντήσω ή αν τα καταφέρω να αντέξω. Σίγουρα θα αντέξω γιατί θα νιώθω ελεύθερη από βάρος του δήθεν και της υποκρισία. Εξάλλου, και η μοναξιά είναι ένα ωραίο ταξίδι που στην διαδρομή εκτός ότι θα γνωρίσεις ανθρώπους που ίσως να ταιρίαξεις από 'κει που δεν το περιμένεις, θα γνωρίσεις καλύτερα και θα τα βρεις με τον εαυτό σου. Και είναι ωραίο και τόσο αληθινό!

  Αλλά τι σας λέω; Λίγοι θα καταλάβουν την οδό μοναξιάς. Θα την καταλάβουν μόνο αυτοί που πέρασαν από αυτήν και βρήκαν την γαλήνη και το νόημα της ατομικής ύπαρξης τους και το νόημα το να συναναστρέφονται και με άλλους πρέπει να είναι από επιθυμία κι όχι από ανάγκη. Εξάλλου, την μοναξιά δεν πρέπει να την φοβάσαι λες και είναι ένας εχθρός που θέλει το κακό σου. Ας την κάνεις Φίλη σου, μια Φίλη που πάντα στις εύκολες και δύσκολες στιγμές, όταν οι άλλοι-οι δικοί σου άνθρωποι θα λείπουν από δίπλα σου για τους δικούς τους λόγους ή γιατί έτσι τα έφερε η ζωή ή γιατί έτσι έχουν τα πράγματα, "αυτή" θα είναι ΠΑΝΤΑ εκεί για σένα. 

_______________

Μερικά Γνωμικά και Αποφθέγματα για την "μοναξιά" (πηγή)

Καλύτερα να είσαι δυστυχισμένος μόνος παρά δυστυχισμένος μαζί με κάποιον άλλον.
Marilyn Monroe (Αμερικανίδα ηθοποιός)

Καλύτερα να είσαι μόνος παρά με κακή παρέα. 
Thomas Fuller (Άγγλος στοχαστής)

Το να μπορείς να αντέχεις τη μοναξιά και, επιπλέον, να την απολαμβάνεις, είναι μεγάλο προσόν
Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω (Ιρλανδός συγγραφέας)






_____________________


✍@υτές ήταν οι προσωπικές μου σκέψεις και μόνο, με αφορμή το παρακάτω τραγούδι που το άκουσα για πρώτη φορά τυχαία σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο και αμέσως είπα πως αυτότ ο τραγούδι θα μπορούσε να ...είμαι Εγώ!


Κώστας Καραφώτης - Στην οδό μοναξιάς
Στίχοι: Γιάννης Μαλλιάς
Μουσική: Γαβριήλος
Album: Υποκλίνομαι (2010)

Βρήκα πάλι το δρόμο στην οδό μοναξιάς
είχα λοξοδρομήσει και δεν έβλεπα πως
σε μεγάλες αγάπες είχα πέσει μπροστά
απ’αυτές που κρατούσα μόνο μία βραδιά

Στην οδό μοναξιάς ευτυχώς βγήκα πάλι
λαβωμένος βαριά από αγάπη μεγάλη
το ξερό μου κεφάλι απ’το δρόμο του βγήκε
και χανόταν συχνά ενώ όλα τα είχε

Δε γυρίζω ξανά σ’όνειρα και υποσχέσεις
ιστορίες με σχέσεις επικίνδυνες λέξεις
στην οδό μοναξιάς είναι όλα ωραία
είναι αληθινά κι ας μην έχεις παρέα
στην οδό μοναξιάς

Είχα μάθει στο γέλιο να δακρύζω συχνά
όλα μοιάζουν ωραία αν τα βλέπεις θολά
στην οδό μοναξιάς είναι όλα αλήθεια
και θα δεις πως γι’αυτό είναι μια συνήθεια





______________________________
Σημ.: Επειδή εγώ γράφω ό,τι μου κατεβαίνει απ’ το κεφάλι, ΔΕΝ σημαίνει ότι πρέπει και επιβάλλετε ο άλλος που με διαβάζει να συμφωνεί με όσα γράφω. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει την άποψή του, όπως το έχω κι εγώ! (αυτά προς αποφυγή παρεξηγήσεων!)




Διαβάστε επίσης:
_________________ 
►Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την στήλη "My thoughts#"
► Διαβάστε περισσότερα άρθρα από την στήλη ♪Let's Talk About Music
►Περισσότερα άρθρα από την στήλη ♫Music Obsessions - Γιατί, κάθε συναίσθημα μπορεί να εκφραστεί, έτσι απλά, με τους στίχους ενός τραγουδιού!!!
 
 
 
 
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

⌛ Keep a 5 Year Journal: Days 11 - 17 (Απρίλιος 2016) #2



Δευτέρα 11/04/2016: Πόσο σημαντική είναι η εκπαίδευση για σένα;
   Νομίζω πως η φράση "όσο ζεις μαθαίνεις" τα λέει όλα για μένα. Η εκπαίδευση, η καλλιέργεια, οι γνώσεις που αποκτάμε, φυσικά από το σχολείο ή σε κάποια αίθουσα διδασκαλίας είναι σαφώς σημαντικά, αλλά κυρίως για μένα η εκπαίδευση που λαμβάνω από την καθημερινότητα, από τα όσο βιώνω στη ζωή είναι πολύ πιο σημαντική έως απαραίτητη για να εξελίσσομαι πνευματικά και να πηγαίνω βήματα μπροστά. 

Τρίτη 12/04/2016: Πόσο έχεις αλλάξει τα τελευταία 2 χρόνια; 
  Νομίζω πως πάντα είμαι η ίδια αλλά συνάμα όσο περνάει ο καιρός αλλάζω γίνοντας η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου από την προηγούμενη. Τα τελευταία όμως 2 χρόνια άλλαξα κυρίως στο πως να διαχειρίζομαι την σπατάλη του χρόνου μου με λανθασμένους (ενδεχομένως και με σωστούς) ανθρώπους που με έχουν στην αναμονή, στο περίμενε, με φρούδες ελπίδες... με αποτέλεσμα να μένω πίσω, ίσως και στάσιμη να παλεύω μονόπλευρα για δυο. Δυστυχώς, δεν έχω πια την υπομονή, την αντοχή και την κατανόηση να "περιμένω" -παραπάνω από όσο πρέπει- ειδικά όταν αυτό το "περίμενε" επαναλαμβάνεται αδικαιολόγητα.

Τετάρτη 13/04/2016: Τι είναι αυτό που δεν θα ήθελες να περάσει μια μέρα χωρίς να το κάνεις; 
  Φυσικά να ακούω μουσική και να χαμογελάσω μέσα από την ψυχή μου. Ζωή χωρίς μουσική θα ήταν κενή, άδεια, πιο μίζερη κι από ότι μπορεί να είναι. Και μια μέρα χωρίς γέλιο (ή χαμόγελο) είναι μια μέρα χαμένη, έτσι δεν έχει πει ο Τσάρλι Τσάπλιν; Για μένα, αν υπάρχουν, τουλάχιστον αυτά τα δυο, μπορώ όλα τα στραβά ή άσχημα να τα παλέψω, να τα νικήσω και τα ξεπεράσω.
 
Πέμπτη 14/04/2016: Ποια είναι η διαφορά του να είσαι ζωντανός και του να ζεις πραγματικά;
   Να σας πω! όλοι δεν είμαστε ζωντανοί, δε βρισκόμαστε σε τούτη τη ζωή; Έτσι δε λέμε; Ζούμε όμως πραγματικά τη ζωή που μας έχει δοθεί ως δώρο ή απλά υπάρχουμε και νομίζουμε πως ζούμε; Αν κοιταχτούμε στον καθρέφτη ή καθίσουμε να μιλήσουμε (ο καθένας) στον εαυτό μας για λίγα λεπτά, θα συνειδητοποιήσουμε ότι ελάχιστοι άνθρωποι ζούμε πραγματικά. Άλλοι είναι αφημένοι στις δυσκολίες, στην κρίση που περνάνε στα οικονομικά, προσωπικά, ερωτικά, επαγγελματικά και δεν βρίσκουν την διάθεση και τον χρόνο να χαρούν μερικές, λίγες ή και πολλές στιγμές που έρχονται και τις αφήνουν να φύγουν λες και τις θεωρούν περιττές έως ασήμαντες για να ασχοληθούν. Άλλοι βυθισμένοι στην μιζέρια της ζωής τους με αποτέλεσμα να μην μπορούν να δουν τα όποια καλά υπάρχουν γύρω τους και άλλοι ζουν με τον να απολαμβάνουν, να γεύονται, να χαίρονται όσες περισσότερες καλές-ζωντανές στιγμές τους παρουσιάζονται, έχοντας στην άκρη του μυαλού τους την σκέψη ότι ανάμεσα στις δυσκολίες και τα άσχημα της ζωής τους υπάρχουν και τα καλά που πρέπει να εκτιμηθούν, γιατί μπορεί εύκολα να χαθούν ή και να μην ξανά εμφανιστούν. Άρα, δεν έχει τόσο σημασία να λες "είμαι ζωντανός, γιατί υπάρχω", όσο το να ζεις πραγματικά την ίδια τη ζωή σου, στο βαθμό που μπορεί ο καθένας.    

Παρασκευή 15/04/2016: Τι είναι κάτι που ξέρεις ότι μπορείς να βασίζεσαι σε αυτό; 
  Στον εαυτό μου; Ναι, ξέρω πολύ καλά πως οποιαδήποτε στιγμή μπορώ να βασιστώ πάντα σε αυτόν, ακόμα κι αν δεν είναι στις καλές του. Από αυτόν πηγάζει όλη η εσωτερική δύναμη που χρειάζομαι για να αντιμετωπίσω τα πάντα.

Σάββατο 16/04/2016: Κάνεις αυτό που πραγματικά πιστεύεις ή απλά συμβιβάζεσαι σε αυτό που κάνεις;
   Τολμώ να πω πως πια κάνω αυτό που πραγματικά πιστεύω σε μεγάλο ποσοστό και όχι μόνο αισθάνομαι υπέροχα και ανάλαφρη αλλά αυτό που κάνω φέρνει μόνο θετικά αποτελέσματα και καλές συνέπειες, ακόμα κι αν χρειάζεται χρόνος για να φανούν από ότι όταν κάνω κάτι από συμβιβασμό που μάλλον φέρνει μόνο αρνητικά αποτελέσματα και τη δεδομένη στιγμή αλλά και μετέπειτα χρονικά. Αλλά, και σε περιπτώσεις συμβιβασμού να είναι, με κάποιον τρόπο, σε κάποιο βαθμό θα κάνω πάλι αυτό που πιστεύω, φέρνοντας το στα μέτρα μου.   

Κυριακή 17/04/2016: Η αλλαγή είναι καλή;
   Ναι, η αλλαγή είναι καλή! Πιστεύω πως οι αλλαγές, όσο κι αν δεν μας αρέσουν, τελικά πάντα είναι μόνο για καλό (μας). Μπορεί όταν γίνεται μια αλλαγή να μας φαίνεται δύσκολη, πολλές φορές να μας τρομάζει και να νομίζουμε πως δεν χρειαζόταν να γίνει αλλά όταν έρχονται μία ή πολλές αλλαγές σημαίνει πως τη δεδομένη στιγμή που μας χτύπησαν την πόρτα, ήταν η κατάλληλη στιγμή να τις βιώσουμε. Αν έχουμε προσέξει, το αποτέλεσμα της όποιας αλλαγής φαίνεται πάντα μέσα στον χρόνο, όχι και τόσο άμμεσα. Εμένα προσωπικά οι αλλαγές δεν με τρομάζουν πια, διότι όλες αποδείχτηκαν ότι ήταν για το καλύτερο του καλού μου. 


Αυτές ήταν οι επόμενες 7 ερωτοαπαντήσεις μου για την δεύτερη  εβδομάδα του Απριλίου, για το project "Keep a 5 Year Journal: 366 days 2016". 



Διαβάστε επίσης:
_________________

►Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις του "Keep a 5 Year Journal: 366 Days 2015".
Ιανουάριος 2016:1/01 έως 10/01, 11/01 έως 17/01, 18/01 έως 24/01 & 25/01/ έως 31/01
Φεβρουάριος 2016: 1/02 έως 10/02, 11/02 έως 16/02, 17/02 έως 22/02 & 23/02 έως 29/02
Μάρτιος 2016: 1/03 έως 6/03, 7/03 έως 13/03, 14/03/ έως 20/03, 21/03 έως 27/03 & 28/03 έως 31/03
Απρίλιος 2016: 1/04 έως 10/04 




*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

Σκέφτομαι και Γράφω#25 – Η ζωή μου... η ιστορία μου...τα γραφόμενα μου!



   Όλη μου η ζωή είναι και μια ιστορία!
Όλοι οι φανεροί και κρυφοί, καλοί και κακοί  άνθρωποι που συνάντησα στο δρόμο μου...
Όλες οι (συλλεκτικές) στιγμές μου... 
Τα λάθη και τα σωστά μου... 
Τα βιώματα μου...
Τα δάκρυα μου...
Οι κραυγές μου...
Οι σιωπές μου...
Οι φυγές μου... 
Οι αμφιβολίες μου...
Τα παράπονά μου... 
Οι απουσίες μου...
Οι πράξεις μου...
Οι επιλογές μου...
Οι αποφάσεις μου... 
Οι σκέψεις μου... 
Οι έρωτες μου...
Οι φωτογραφίες μου... 
Τα τραγούδια (μου)...
Τα γραφόμενά μου...
 
   Μια εικόνα, ένας ήχος, ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα, ένα φιλί, ένα πρόσωπο, μια γνωριμία, μια αγάπη, μια προδοσία, ένας χωρισμός, ένα δάκρυ, μια στιγμή, μια εμπειρία... όλα κρύβουν μπροστά ή πίσω μια μικρή ή μεγάλη, μια μισή ή ολόκληρη, μια σύντομη ή χρόνων ιστορία. 

   Όλη μου η ζωή ήταν, είναι και θα είναι και μια ιστορία που γράφετε και θα γράφετε στο μυαλό μου, στο χαρτί ή και στον Η/Υ με συναίσθημα και αλήθεια, πολλές φορές αυθόρμητα ή την ώρα της της χαράς μου ή και της λύπης μου.
  
   Μια εικόνα, πολλά συναισθήματα, λίγες ή πολλές λέξεις! 
Τόσο απλά, έτσι απλά! 
Δεν σκέφτομαι καθόλου πως θα βγει η ιστορία για να εντυπωσιάσω.
Όλα βγαίνουν αβίαστα από την καρδιά...
Η αλήθεια και τα γεγονότα της ίδιας της ιστορίας άλλωστε μιλούν από μόνα τους.

  Εγώ απλά διηγούμαι την κάθε ιστορία σαν ένα ωραίο -πολλές φορές διδαχτικό- παραμύθι που λέμε στα μικρά παιδιά για να κοιμηθούν, στα μεγάλα παιδιά για να παρηγορηθούν και σε μένα την ίδια για να έχω λόγω ύπαρξης.

Αυτό είναι το μυστικό μου (που δεν είναι καν μυστικό, ούτε καν δικό μου) ...για τα γραφόμενα μου.



___________________
Σημ.: Η παρούσα ανάρτηση γράφτηκε εμπνευσμένη από το σχόλιο ΕΔΩ της Μάρθας. Και τελικά ίσως στάθηκε αφορμή να πω (πάλι) με απλά και χωρίς πολλά-πολλά λόγια "Γιατί γράφω..."!




Διαβάστε επίσης:
____________________

Διαβάστε περισσότερα άρθρα της στήληςΣκέφτομαι και Γράφω"
 













*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!




ask2use.com: Υποχρεωτική η πλήρης αντιγραφή του κειμένου

ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή

ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Save page as PDF





ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com