Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Οι "Ποιητικές" μου σκέψεις #1 & Η στιγμή σου σ’ ένα ποίημα #2: «Περπάτησα…» - ΜΑΡΙΑ Π.

Conte Cafe 1η (Κυριακή 8 Μαρτίου 2014) (23)
Περπάτησα μονάχη μου σε γνώριμα μονοπάτια
σε δρόμους, σε στενά που κάποτε βαδίσαμε μαζί
Ώρες με συζήτηση, γέλια, πειράγματα
σχεδιάζοντας όνειρα, ένα μέλλον κοινό
Βρέθηκα χωρίς χάρτη στα μέρη που περπατήσαμε μαζί
πιασμένοι χέρι-χέρι στα μονοπάτια της ζωής
 
Περπάτησα μονάχη μου σε εκείνη τη Λεωφόρο
με τον περίεργο σχεδιασμό, τους παράλληλους δρόμους
τη θάλασσα που σε ακολουθεί συνεχώς
Διέσχισα και εκείνο το ψυχρό μονοπάτι
εκεί που στέκεται αγέρωχο το καμένο κτήριο
Κανένας φόβος πια μόνο λύπη για την απέραντη μοναξιά


Περπάτησα για ώρες σε ένα ταξίδι στο παρελθόν
μονάχη μου μα ήταν σαν να σε έχω δίπλα μου
σαν να σου μιλάω, να σου γελάω, να σε πιάνω απ’ τη μέση
Όπως τότε που έλεγες πως το κάνω επίτηδες
για να κερδίσω ένα άγγιγμα, ένα χάδι στα ξαφνικά
Μα Εγώ το έκανα μόνο και μόνο γιατί σ’ αγαπούσα αληθινά


Περπάτησα μέσα στο πλήθος, αντάμωσα οικία πρόσωπα
κάποιοι δεν ξέχασαν εκείνο το ζευγάρι του Καλοκαιριού
με το άραγμα, τα χάδια, τα πειράγματα τα ερωτικά
Διακριτικά χαμογελούν σαν να μην τρέχει τίποτα
κι Εγώ σαν “μια άλλη” συνεχίζω να πίνω τον καφέ μου


Περπάτησα μονάχη με την μουσική και τις θύμησες για συντροφιά
το γλυκό αεράκι να απαλύνει την θλιμμένη ατμόσφαιρα
Τα μάτια επιθυμούν να μιλήσουν αλλά ζορίζονται πίσω από τα μαύρα γυαλιά
Ένα τσίμπημα που μοιάζει σαν πόνος όμως είναι θλίψη και λύπη μαζί
για τα γκρεμισμένα όνειρα, τα καμένα συναισθήματα, τα λόγια τα ψεύτικα
Για της μοίρας το γραφτό, το συνεχές άδικο και τα παιχνίδια που μου παίζει η Ζωή



Περπάτησα μονάχη μου στα κοινά μας γνώριμα μονοπάτια
Τα πάντα έμοιαζαν ίδια, σαν να μην πέρασε ο καιρός
κι όμως οι μήνες πέρασαν σαν τρεχάμενο νερό
Η ίδια αίσθηση, ο ίδιος αέρας, ο ίδιος ήρεμος τόπος
Τίποτα δεν ξέχασα, όλα τα θυμάμαι σαν να ‘ταν χθες
μόνο που Εγώ πια τα βλέπω από διαφορετική σκοπιά



Πέρασε τόσος καιρός κι ας σε φέρνει η Ζωή μπροστά μου συνεχώς
Λείπεις κι αν μην αντέχω να ακούω το όνομά σου
Ευχή και κατάρα να σ’ έχει ο Θεός καλά μα κι ότι έδωσες να λάβεις
Πάντα απών στο Τίποτα, πάντα παρούσα στο κάτι
κι όμως δεν απαρνιέμαι το παρελθόν και τα συναισθήματα
Πάω όπου με πάει η Καρδιά μου κι ας κάνει λάθος
Εκείνη ίσως ξέρει κάτι παραπάνω

*Αφιερωμένο!
© Κυριακή 8/03/2015
ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)


Το τραγούδι αυτό πάντα θα θυμίζει πολλά………..


 “Ανακατεύω τον ουρανό, την μέρα, τη νύχτα
Χορεύω με τον άνεμο, με τη βροχή
Λίγο αγάπη, μια σταγόνα μέλι
Και χορεύω, χορεύω, χορεύω, χορεύω, χορεύω, χορεύω
Και μέσα στο θόρυβο, τρέχω και φοβάμαι
Είναι η σειρά μου;
Έρχεται ο πόνος…
Και πετώ μακριά, πετώ, πετώ, πετώ, πετώ
Μόνο ελπίδα...
Σε αυτόν τον δρόμο η απουσία σου...
Όσο κι αν προσπαθήσω, η ζωή μου χωρίς εσένα δεν είναι παρά ένα αστραφτερό ντεκόρ”




Καλή εβδομάδα να έχουμε!


✿⊱┈┈╮╭┈┈⊰




Αυτή ήταν η δική μου συμμετοχή στην στήλη της  Μαρία Νι από το blog Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά...  Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε ΕΔΩ! Αυτή την φορά επέλεξα να γράψω κάτι δικό μου. Δεν ξέρω αν μοιάζει Ποίημα, ξέρω όμως ότι στάθηκε η αφορμή να αφεθούν ελεύθερα κρυμμένα-σιωπηλά συναισθήματα, δάκρυα, σκέψεις και βιώματα.



“Ας τολμήσουμε όλοι μας να νιώσουμε ελεύθεροι μέσα απ’ τους στίχους.
Να μοιραστούμε ποιήματα αγαπημένα, να μάθουμε ποιητές, να επιβεβαιώσουμε πως ζούμε στην χώρα αυτών.
Πως;
Δίνω κάθε φορά εγώ την αρχή με μια ανάρτηση.
Ετοιμάζετε την δική σας ανάρτηση διαλέγοντας ένα ποίημα, δικό μας ή κάποιου αλλού.
Το συνδυάζουμε με μια φωτογραφία, δικιά μας ή κάποιου άλλου.
Το συνοδεύουμε με κάποιο τραγούδι που θεωρούμε ότι ταιριάζει.
Ή ότι άλλο θέλουμε σε σχέση με την ποίηση...
σ.σ. Το “Η στιγμή σου σ’ ένα ποίημα...'' είναι στήλη του Μελωδία FM”




__________________________




_____________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
©Copyright 2010-2015 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*
*All rights reserved

20 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφο και συγκινητικό.. Κρύβει πολύ πόνο.
    Καλή εβδομάδα αγαπημένη μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου κρύβει πολλά ...συναισθήματα!
      Καλή εβδομάδα να έχουμε!

      Διαγραφή
  2. Να γράφεις Μαρία μου αφού αυτό σου αρέσει και εκτονώνεσαι έτσι. Να πω όμως ότι μου άρεσε πολύ και η φωτογραφία σου, για να πετύχω εγώ τόσο καλά τις γραμμές (π.χ. το δρόμο κάτω δεξιά) έπρεπε να πάρω μαθήματα από άλλους, οπότε, αν εσένα σου βγήκε από μόνη σου έτσι, πάει να πει ότι το έχεις πολύ.

    Καλό βράδυ, καλή εβδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό κάνω Γιώργο, γράφω, γράφω, γράφω!
      Όσο για την φωτογραφία, δεν έμαθα από κανέναν. Απλώς παρατηρώ το μέρος ή αυτό που θέλω να φωτογραφήσω και ξέρω που θέλω να εστιάσω.

      Καλή εβδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  3. Μπράβο σου!
    Σ΄ευχαριστώ που με τίμησες με τέτοιο τρόπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ε, ρε περπάτημα που ρίξαμε!!!
    Γιατί μαζί το κάναμε, Μαράκι!!!
    Μας πήρες μαζί σου... Σε αυτές τις στιγμές μοναξιάς, που ουσιαστικά ήταν γεμάτες αναμνήσεις...
    Και άσχετα με το τώρα, θεωρώ ευλογία το να έχει κανείς όμορφες στιγμές να αναπολήσει όταν "κλείνει" τα μάτια...
    Αγκαλιά και φιλί, λατρεμένη μου!
    Καλή εβδομάδα!
    ΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!
    ("Πάντα απών στο Τίποτα"... Τί φράση, ήταν αυτή, βρε κοριτσάρα μου... Ανατριχιαστικά μοναδική...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννα μου, από περπάτημα, άλλο τίποτα! Είμαι η καλύτερη παρέα.... μέχρι και βουνά με τις παντόφλες ανεβαίνω! (ξέρω τι λέω η 'τρελή'!!!) Χαχαχα!!!
      Ξέρω και τι εννοείς εσύ!
      Μαζί το κάναμε το περπάτημα... αρχή, μέση και τέλος!

      Ότι (μου) λέει η 'Καρδιά" αυτά τα "ανατριχιαστικά" γράφω!

      Καλή εβδομάδα να έχουμε!
      Τα φιλιά και την ❤ μου!

      Διαγραφή
  5. Μαράκι μου, πόσο ποιητές μας κάνει ο πόνος του έρωτα...Κι εγώ όποτε περπάτησα στα παλιά, πάντα πόνεσα πολύ... Φιλιά πολλά και να είσαι καλά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρα μου, έτσι είναι!
      Να είσαι κιε σύ καλά!
      Τα φιλιά μου και σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  6. Ωραίο το ποίημα σου, αλλά με κάνει να αναρωτιέμαι... Υπάρχει έμπνευση χωρίς πόνο τελικά;;;
    Και αυτό το κακό που δρόμοι, μέρη, ήχοι και μυρωδιές φέρνουν στη μνήμη μας πρόσωπα και καταστάσεις και μας κάνουν να αναπολούμε ή να πονάμε;...
    Ααχχχ.... Πολύ ωραίο το ποίημα σου... Πολύ συγκινητικό...
    Σε φιλώ! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Rylie μου, χωρίς πόνο δεν υπάρχει τίποτα που να το εκτιμάμε.
      Και να μη θέλεις, να κάνεις τον "κινέζο", τον αδιάφορο.... και οι δρόμοι, τα μέρη, οι ήχοι... τα πάντα θα μας φέρνουν θύμησες και θα πονάμε.
      Από συγκίνηση, άλλο τίποτα, έ;
      Να είσαι καλά!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  7. Υπεροχο Μαρακι μου ποσο χαιρομαι που απολαμβανουμε την μοναδικη πενα σου χιλια φιλια !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. marilise, χαίρομαι κι εγώ που απολαμβάνεται την ...πένα μου! Ευχαριστώ πάρα πολύ!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  8. Πάντα πίστευα ότι ο πόνος δίνει την καλύτερη έμπνευση. Εκφραζόμαστε, ξεσπάμε, πονάμε.... Απαλύνει κάποτε ο πόνος... Αλλά πώς να ξεχάσεις τόσες στιγμές και τόσα πράγματα που μοιράστηκες;
    Ωστόσο, εκείνος που έχει ζήσει τόσες όμορφες και ιδιαίτερες στιγμές είναι τυχερός...
    Να είσαι καλά Μαρία μου και να χαμογελάς!!! :) ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αναστασία μου, εγώ να δεις πόσο μα πόσο το πιστεύω!
      Εδώ, σε αυτή την φάση που είμαι.... γράφω μέσα από το Νοσοκομείο, στο Netbook μου....
      Ξέρεις; κι εγώ το πιστεύω και το νιώθω και το βλέπω πως τελικά είμαι πολύ τυχερή για πολλούς λόγους.... θα τα πως κάποια στιγμή σε κάποια ανάρτησή μου!
      Κι εσύ να είσαι καλά! ❤

      Διαγραφή
  9. Απαντήσεις
    1. Συγκινήθηκες κι ε΄συ βρε Φιλενάδα;
      Εγώ έκλαιγα ενώ έγραφα αυτή την ανάρτηση, αυτά τα λόγια.... Άσε!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
#μόνο_αγάπη #αγάπη_μόνο
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες

Google+ Followers

Follow my blog on fb!




Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com