Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!! Όλα και όλες οι Συλλεκτικές Στιγμές μου!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Tagt: ☺Το tag των 22+7=29!☺

22+ 7=29

Το ό,τι μου αρέσουν τα Tag, νομίζω το έχετε καταλάβει! Αν κάνετε μια περιήγηση εδώ στο προσωπικό μου blog, ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ, αλλά και στο Beauty blog  μου The World of Beauty θα δείτε αρκετά και διαφορετικά Tag post!  Όπως έχω ξανά πει, είναι σαν ένα είδος “Ψυχανάλυσης” με τον εαυτό σου! Άσε που έχουν και πλάκα!!! Ο Γελαστούλης χαμογελάει πλατιά

Έτσι ένα ακόμη Tag μπαίνει στη ‘συλλογή’ μου! Το Νέο αυτό Tag είναι ένα διαφορετικό που το εμπνεύστηκε η Ειρήνη (irenesplanet.blogspot.gr) με αφορμή τα πρόσφατα γενέθλιά της. Είναι ένα νέο κορίτσι 22 ετών, beauty blogger & με πολλή χιούμορ, όπως έχω καταλάβει. Το θέμα του Tag αυτού  λοιπόν που εμπνεύστηκε και προσ(κ)άλεσε κι εμένα να το κάνω  έχει τον τίτλο Τα 22 πράγματα που δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτά.” Η Ειρήνη βέβαια όπως γράφει και στο σχετικό post ΕΔΩ►Το tag των 22! δεν έχει κανένα πρόβλημα αν θελήσουμε να το κάνουμε με τη δικιά μας ηλικία.

Γι’ αυτό λέω εγώ να το τροποποιήσω λιγάκι (σύμφωνα με την ηλικία μου) και να σας αναφέρω τα
22  +7  =  (29) πράγματα που δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτά.

Για να είμαστε όμως λογικοί και σοβαροί, στην πραγματικότητα μπορούμε να ζήσουμε με τα λίγα! Τα υλικά πράγματα δεν είναι αυτά που μας δίνουν ‘πραγματική’ Ζωή αλλά οι άνθρωποι και οι στιγμές! (προσωπική μου άποψη!) 

Πάμε να ξεκινήσουμε… χωρίς Φόβο αλλά πάντα με πολύ Πάθος!
(*η σειρά δεν πάει αριθμητικά αλλά είναι τυχαία)

 ☆☆☆

1) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… ♫Μουσική♫!
Η Μουσική είναι για μένα σαν το νερό, σαν τον αέρα που αναπνέω… είναι Ζωή! Ιξού και το Tattoo ‘κλειδί του σολ’ στον καρπό του δεξιού μου χεριού


2) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… γλυκά!
Σοκολάτες, μερέντα, πάστες… γλυκό να είναι και ό,τι να’ ναι. Αρκεί να έχει σοκολάτα και όχι σαντιγί.


3) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… Coca-Cola!
Είμαι παθιασμένη με την Coca-Cola! Πίνω καθημερινά και σε μεγάλες ποσότητες, δυστυχώς! Όλο λέω θα την κόψω, αλλά… πέφτω στον πειρασμό!


4) Δεν  μπορώ να ζήσω χωρίς… τα βασικά καλλυντικά μου!
(Concealer, πούδρα, καφέ ή μαύρο μολύβι ματιών,  Lip Gloss ή Lip Balm)


5) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… το καθαριστικό Τζελ προσώπου! (οποιοδήποτε) 
Θέλω πάντα να νιώθω καθαρό το πρόσωπό μου και ειδικά αν έχω μακιγιαριστεί μέσα στην ημέρα!


6) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… το κινητό μου!
Όχι γιατί μιλάω εγώ, όσο ότι με παίρνουν κάποιο-α αγαπημένο-α πρόσωπο-α! Δεν είμαι πολύ του τηλεφώνου!


7) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τηλεόραση!
Μπορεί να μην έχει και τίποτα καλό να δεις, αλλά είναι πολύ καλή συντροφιά!


8) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… Ξένες ταινίες & σειρές!
(Sex And The City, Supernatural, Νόμος και Τάξη, NCIS…)


9 Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… Η/Υ και εννοείται με σύνδεση στο Internet.
Δυστυχώς, και τα δυο μου λείπουν όταν δεν τα έχω!


10) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… ένα τετράδιο και ένα στυλό!
Γράφω συνέχεια, πάντα και παντού! (μετά τη μουσική, το γράψιμο είναι …Ζωή για μένα!)


11) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… το ρολόι μου!
Αν δεν φοράω ρολόι στο χέρι μου νιώθω πως χάνω την αίσθηση του χρόνου.


12) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… με μια τσάντα χιαστί!
Ό,τι τσάντα και να κρατήσω, θέλω απαραίτητα να φοριέται (και) χιαστί.


13) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τα γυαλιά ηλίου μου!
Αν δεν φοράω Γυαλιά Ηλίου, χωρίς να το θέλω θα περπατάω με το ένα μάτι μου κλειστό. Με ενοχλεί κάπως ο Ήλιος…


14) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… παντελόνια τζιν!
Είναι άνετα, φοριούνται από το πρωί μέχρι το βράδυ και συνδυάζονται σχεδόν με όλα.


15) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… σκληρυντικό νυχιών!
Βαριέμαι να ασχολούμαι με τα νύχια μου, δηλ. να τα βάφω καθημερινά. Απαραίτητα θα τα λιμάρω και θα βάλω σκληρυντικό νυχιών και αν δεν βαριέμαι που και που κάνω απλά ένα French Manicure! (Γαλλικό Μανικιούρ)


16) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… την μπλε οδοντόβουρτσα μου!
Κάθε φορά που αγοράζω καινούργια οδοντόβουρτσα ψάχνω οπωσδήποτε να είναι σε μπλε απόχρωση.


17) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τέσσερα τσιμπιδάκια και ένα μικρό πιαστράκι κουκαλάκι!
Καταλαβαίνετε για να πιάνω τα μακριά-πλούσια & δύσκολα μαλλιά μου… όταν δεν κάθονται με τίποτα.


18) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τσίχλες με άρωμα δυόσμο ή μέντας!
Μασάω καθημερινά τσίχλα! Πρέπει να είναι με δυόσμο ή και με μέντα βολεύομαι… αρκεί να μην είναι φρούτων! Αυτές δεν τις αντέχω και πολύ στο στόμα μου!


19) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τηγανιτές πατάτες!
Τηγανιτές πατάτες για πάντα! Σκέτες, με αυγά, με ομελέτα, με λουκάνικα… τηγανιτές πατάτες να είναι και όπως να ‘ναι!


20) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… Πράσινο Τσάι!
Καταλαβαίνετε για να ελαττώσω τα νεύρα που έχω από πάντα! Χαχα! Το Πράσινο τσάι είναι ιδανικό για μια ισορροπημένη διατροφή.


21) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τα μακριά μου μαλλιά!
Κάθε φορά που τα κόβω, μετανιώνω! Μου αρέσουν τα μακριά μαλλιά στην γυναίκα!


22) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… σίδερο μαλλιών!
Έχω μακριά, μπουκλέ μαλλιά που δεν κάθονται με τίποτα και αν δεν τα κάνω με το σίδερο (συνήθως τα κάνω μπούκλες) δείχνουν χάλια.


23) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… παπούτσια που να μην έχουν λίγο τακούνι!
Δεν συμπαθώ τα παπούτσια που πατάνε …’γη’. Δεν γουστάρω καθόλου τις ‘Μπαλαρίνες’. Θέλω οπωσδήποτε να δίνουν… λιγουλάκι ‘ύψος’.


24) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τη μάνα μου και τα αδέλφια μου!
(κοινότυπη απάντηση)


25) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τον σκύλο μου Rex!
Τον έχω εδώ και 10 χρόνια και είναι …ο Πρίγκιπάς μου! Είναι αυτός που δίνει Ζωή με την παρουσία του, με τα χάδια του, με τις σκανταλιές του… στο σπίτι μου.



26) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… να ονειρεύομαι!
Ονειρεύομαι πάντα, παντού, κάθε μέρα… με κλειστά αλλά και με ανοιχτά μάτια! Πάντα λέω το εξής: «Ας ονειρευόμαστε! Τουλάχιστον τα όνειρα δίνουν ελπίδες, έστω και ψεύτικες». Εξάλλου, ποτέ δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον και η μοίρα. Σωστά;


27) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τον ήχο κλήσης που έχω βάλει στο κινητό μου σε συγκεκριμένη ‘επαφή’  “Μόνο τα μάτια σου εκείνα θα μου πούνε...” (Χρήστος Μενιδιάτης) Είναι σαν να μου “τηλεφωνεί” η …ευτυχία! 



28) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… το Α της ζωής μου!
Δεν μπορώ καν να το διανοηθώ, να το σκεφτώ… με πιάνει τρόμος………….. Ιξού ένα ακόμη μικρούλη  Tattoo (το γράμμα Α) στον καρπό του δεξιού μου χεριού.


29) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς… τη πίστη μου στο Θεό!
Πιστεύω στο Θεό απόλυτα! Σ’ αυτή την μυστήρια κινητήρια δύναμη… που όσο δεν την αφήνεις, έτσι κι εκείνη (πίστη) δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ! Και ο Θεός, δεν με έχει εγκαταλείψει ΠΟΤΕ!!!


☆☆☆


Και εδώ το παιχνίδι μόλις έλαβε τέλος! Το χάρηκα πάρα πολύ!
Ευχαριστώ πάρα πολύ Ειρήνη γι’ αυτό το υπέροχο Tag!
Ελπίζω και εύχομαι να το απολαύσατε κι εσείς!

Εγώ με την σειρά μου, προσ(κ)αλώ όλες όσες επιθυμείτε να το κάνετε!
Όσες το δείτε και σχολιάσετε, μπορείτε ελεύθερα να κάνετε το δικό σας Tag με τα Τα 22 (ή και περισσότερα) πράγματα που δεν μπορείτε να ζήσετε χωρίς αυτά.”
(αφήστε το link της ανάρτησης όταν το κάνετε για να το δω κι εγώ)


Και όπως λέω:
Μέχρι το επόμενο post, κοιτάξτε να χαμογελάτε συχνά!
Όχι μόνο κάνει χαρούμενους εμάς τους ίδιους αλλά και τους γύρω μας! (Καρατσεκαρισμένο)
(*Α*)


Σημ.: Αυτό το Tag post το δημοσίευσα αρχικά στο Beauty blog μου The World of Beauty.


__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Movie of Sunday! American Pie: Reunion

Movie of Sunday![6]-horz
*Διαβάστε ΕΔΩ τι ακριβώς είναι το "Movie of Sunday".



Κυριακή σήμερα και σας παρουσιάζω το τρίτο post του ‘Movie of Sunday’.

Πηγαίνοντας στο Video-Club έψαχνα να βρω κανένα θρίλερ ή περιπέτεια αλλά σχεδόν τίποτα δεν ήταν ελεύθερο κι έτσι είδα να είναι ελεύθερη η τελευταία ταινία American Pie:Reunion (Ναι, αυτή την ταινία θα σας παρουσιάσω σήμερα!) Την πήρα λοιπόν αλλά επειδή δεν ήμουν σίγουρη αν την είχα δει, (δεν θυμόμουν!) ρώτησα πρώτα την κοπέλα (πάντα ευγενέστατη) να κοιτάξει στο Η/Υ και να τσεκάρει αν την είχα ενοικιάσει, για να μην την πάρω άδικα… μου επιβεβαίωσε ότι είναι η τελευταία ταινία American Pie που κυκλοφορεί και δεν την έχω δει. Έτσι λοιπόν, την πήρα! Σκέφτηκα πρώτον, πως έχω δει όλες τις προηγούμενες ταινίες και φυσικά πρέπει να δω και την καινούργια και δεύτερον, θα περάσει ευχάριστα η ώρα μου! 

Πολλοί & Πολλές σίγουρα (ειδικά μέχρι 30 χρονώνΟ Γελαστούλης κλείνει το μάτι)  θα γνωρίζετε την σειρά ταινιών American Pie. Είναι Αμερικάνικες Εφηβικές sexοταινίες ή όπως αλλιώς εγώ προσωπικά χαρακτηρίζω αυτού του είδους ταινίες, “Αμερικάνικες χαζοκωμωδίες”. Έχουν μπόλικη δόση sex… έξυπνες ατάκες & διαλόγους με πολλά sexιστικά υπονοούμενα… αστείες  sexιστικές και μη αλλά και άβολες σκηνές… αστείους, χαζούς, λιγότερους σοβαρούς και εγωκεντρικούς –κλόουν- χαρακτήρες… μα κυρίως παρουσιάζουν τα σχολικά (και μετά) χρόνια της εφηβείας, με έφηβους που το μόνο που σκέφτονται είναι το sex και πως να ρίξουν μια κοπέλα.

*Η σειρά American Pie στο σύνολο είναι Οκτώ!

Οι παρακάτω (1η φωτο) είναι οι 4 ταινίες American Pie (τις έχω δει όλες) στις οποίες παίζουν οι ίδιοι ηθοποιοί, τους ίδιους χαρακτήρες και είναι η μία συνέχεια της άλλης. Τα American Pie έχουν ήδη τη δική τους θέση στην ιστορία των κωμωδιών!

American Pie ταινίες

Οι άλλες 4 που έχουν κυκλοφορήσει είναι ναι μεν παρόμοιες αλλά επικεντρώνονται σε πρόσωπα που είτε γνωρίζουν κάποιον από τους χαρακτήρες των πρώτων ταινιών είτε σε έφηβους που προσπαθούν να ζήσουν τις στιγμές των πρωταγωνιστών του American Pie. (μπερδευτήκατε; κι εγώ!)

Ομολογώ πως έχω δει την πρώτη και την τελευταία, οι άλλες δυο ούτε που ξέρω ποιες είναι και πότε κυκλοφόρησαν! Μάλλον πρέπει να κυκλοφόρησαν κατευθείαν στο dvd…

American Pie 

*Λίγα λόγια για το story της ταινίας American Pie:Reunion

AMERICAN PIE- REUNION

Οι πέντε φίλοι & απόφοιτοι του 1999 (Jim, Chris Oz, Kevin, Paul Finch & Stifler) ξανασυναντιούνται με αφορμή την επετειακή συγκέντρωση των παλιών συμμαθητών, για να ζήσουν ένα Σαββατοκύριακο που θα θυμίζει τις παλιές εφηβικές & γεμάτο εκπλήξεις στιγμές τους. 


*Το trailer της ταινίας [Ελληνικοί Υπότιτλοι]:




*Η άποψή μου:

Καταρχάς, όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το  American Pie 1 και το είδα, το είδα ευχάριστα. Ήξερα εξαρχής (βλέποντας το trailer) ότι είναι μια ακόμη Αμερικάνικη εφηβική χαζοκωμωδία. Εννοείται και δεν περίμενα μια ταινία με διαλόγους, σκηνές, σενάριο… που είναι για όλους. Γιατί τέτοιες ταινίες με τέτοιο περιεχόμενο δεν γίνετε να αρέσει σε όλους! Όποιος βλέπει μια τέτοια ταινία, την βλέπει για να ξεκαρδιστεί στα γέλια από τις αστείες ατάκες και τις κωμικοτραγικές  καταστάσεις και ξέροντας ότι οι δυο ώρες θα περάσουν ευχάριστα.

Είδα το American Pie 1 και μου άρεσε! Αφού βγήκε και το American Pie 2 το είδα και αυτό ευχάριστα. Έπειτα βγήκε και το American Pie 3 και αφού είχα δει τις προηγούμενες δυο, δεν υπήρχε περίπτωση να μην δω και αυτήν την συνέχεια. Βγήκε και το American Pie 4 και όπως είναι φυσικό αποφάσισα να το δω και αυτό, μιας και όπως λέει και η αφίσα της ταινίας: “Save the best piece for last”.

Το American Pie:Reunion λοιπόν είναι καθαρά συνέχεια των τριών προηγούμενων. Ναι, θυμίζει ακόμη τις προηγούμενες! Ναι, έχει αρκετά κωμικά στοιχεία (ατάκες, σκηνές, διαλόγους) που είχαν και οι προηγούμενες! Ναι, οι χαρακτήρες και σ’ αυτή την ταινία συνεχίζουν να είναι συμπαθητικοί (ειδικά ο Jim, η Michelle & ο μπαμπάς του Jim, αντιθέτως ο Stifler πάντα μου ήταν εκνευριστικά συμπαθής-αντιπαθής σε σημείο να μην τον αντέχω να τον βλέπω σε όλες τις σκηνές). Ναι, μου άρεσε! Ναι, γέλασα πολύ σε κάποιες σκηνές! Ναι, οι δυο ώρες πέρασαν ευχάριστα!

Η ταινία είχε όλα τα παραπάνω! Είχε όμως και μια νοσταλγική διάθεση! Με γύρισε στις προηγούμενες (και δε στην πρώτη ταινία) περιπέτειες των ηρώων αλλά ταυτόχρονα καθόλα τη διάρκεια της είχε το στίγμα της ωριμότητας, του χρόνου που πέρασε όπου οι χαρακτήρες πλέον,  πέρα από εμφανισιακά, έχουν μεγαλώσει, έχουν αλλάξει και τρόπο σκέψης και τα θέλω τους! Και μου άρεσε αυτό μπορώ να πω! Και ειλικρινά αυτό περίμενα να δω από την εν λόγων ταινία, που ναι μεν έχει να κάνει με το ξανά σμίξιμο, την επανένωση, το λεγόμενο Reunion, που είναι και ο τίτλος της ταινίας,  αλλά δεν ήθελα σε καμιά περίπτωση να  δω πάλι τους χαρακτήρες να αναβιώνουν ‘εντελώς’ τα εφηβικά τους χρόνια, γιατί αυτό προσωπικά για εμένα θα ήταν τεράστιο φάουλ. Δεν γίνεται να ξανά γυρίσουν ‘εντελώς’ (το τονίζω το “εντελώς”) σε ερωτικές τρέλες και ξένες συνευρέσεις, σε μεθύσια μέχρι τελικής πτώσης και σε όλες αυτές τις παρατραβηγμένες εφηβικές τρέλες. Δεν γίνεται, γιατί πλέον έχουν διαφορετικές ζωές, διαφορετικά ‘αληθινά’ θέλω, άλλοι είναι παντρεμένοι και άλλοι ψάχνουν να βρουν το μέρος ή τον άνθρωπο για να ξαποστάσουν επιτέλους. Και χαίρομαι που είδα ένα American Pie που είχε το δικό της χαρακτήρα. Και ναι, όλες οι ταινίες ήταν πραγματικά και σωστά συνέχεια η μία της άλλης.

Ομολογώ πως υπήρξαν δυο-τρεις σκηνές που δεν περίμενα με τί-πο-τα να δω, αφού ανάλογες δεν είχα δει ούτε στην πρώτη ταινία (που ήταν -ίσως- και η καλύτερη) ούτε στις επόμενες. Σκηνές που για κάποιους θα έπρεπε να πέφτει ένα τεράστιο Χ (ή έστω κάπως να κρύβετε) και να μην είναι αποκαλυπτικές τόσο πολύ ή να μην είναι φόρα-παρτίδα. Δεν σοκαρίστηκα, αλλά σίγουρα δεν το περίμενα! Δεν με χάλασε, αντιθέτως ξεκαρδίστηκα στα γέλια!

Μια απ’ τις σκηνές αυτές  είναι  (παρακάτω φωτο) όπου ο Jim μετά από ξενύχτι που είχε με τους κολλητούς του φίλους, ξυπνάει στην κουζίνα (όπου είναι μπάχαλο) και είναι γυμνός απ’ τη μέση και κάτω. Μπαίνει η γυναίκα του η Michelle με την φίλη της την Selena και βλέπουν, εκτός από τον Jim, την κουζίνα να είναι μες το μπάχαλο και όπως είναι φυσικό θέλουν να την βάλουν σε τάξη. Ο Jim προσπαθεί να μην τον δουν ότι είναι σε αυτή την κατάσταση, αλλά δυστυχώς (για αυτόν, ευτυχώς για εμάς;) τον βλέπουν… και η κάμερα επίσης να κάνει κοντινό κανονικότατα στα απόκρυφα σημεία του.  Απλά, ξεκαρδίστηκα στα γέλια!

American

*Αν αξίζει κάποιος να την δει;

Είναι αρκετά διασκεδαστική και σίγουρα θα περάσουν οι δυο ώρες ευχάριστα! Αν είσαι μέχρι το πολύ 30 χρονών, θα είναι μια καλή επιλογή για να την δεις με τους φίλους ή φίλες σου το Σαββατοκύριακο, αν δεν έχεις σκοπό να βγεις και θες να το περάσεις στο σπίτι με φίλους βλέποντας ταινία. Επίσης, αν έχεις δει το American Pie 1 και τις επόμενες που έχουν κυκλοφορήσει, έχεις αγαπήσει ή έστω συμπαθήσει τους χαρακτήρες και τις αστείες, ελαφρόμυαλες στιγμές τους (που μπορεί να θυμίζουν και τα δικά σου εφηβικά χρόνια)  ναι, θα σου την πρότεινα να τη δεις με χίλια, τρέχοντας που λένε! Εφόσον, έχει τύχει να δεις και τις τρεις προηγούμενες, γιατί να μην δεις και την τέταρτη –ίσως- (όρκο δεν παίρνω) τελευταία ταινία  American Pie; Να κάψεις τα εγκεφαλικά σου κύτταρα περισσότερο από όταν είδες τα προηγούμενα, δεν νομίζω! Αν την πάρεις ελαφριά, και όχι σοβαρά αυτή την ταινία, σίγουρα δεν θα μετανιώσεις την επιλογή σου.

Σου την προτείνω λοιπόν, για τους παραπάνω λόγους και την ακυρώνω σε περίπτωση που δεν έχεις δει ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ (πως είναι δυνατόνΟ Γελαστούλης κλείνει το μάτι) κάποια απ’ τις ταινίες  American Pie. Γιατί, αν δεν έχεις ήδη γνωρίσει τους χαρακτήρες, λίγο δύσκολο να τους καταλάβεις και να τους χωνέψεις σ’ αυτή την ταινία. Αν θέλεις, ας πούμε από περιέργεια να τη δεις, θα ήταν καλό να ξεκινήσεις να δεις το πρώτα το American Pie 1….  

*Extra:

Ο Jim συζητάει με τον πατέρα του περί την στασιμότητα που έχει η ερωτική του ζωή με την γυναίκα του Michelle… και φυσικά ο πατέρας του, όπως πάντα, του δίνει τις καλύτερες συμβουλές.

   
Ο Kevin ξεκαθαρίζει στην Vicky ότι έχει ακόμα συναισθήματα για εκείνη, αλλά η γυναίκα του είναι πάνω απ’ όλα…




Το φινάλε με τους πέντε φίλους να δίνουν υπόσχεση να μην ξανά χαθούνε….
(λέτε να έχει –δυστυχώς ή ευτυχώς- και American Pie 5Ο Γελαστούλης κλείνει το μάτι)


Οι πρωταγωνιστές….




Αυτή λοιπόν ήταν η τρίτη ανάρτηση της ενότητας Ταινία της Κυριακής”
(Movie of Sunday!) και η ταινία που είδα.

Εσείς την έχετε δει; Σας άρεσε; Ποιες ήταν οι εντυπώσεις σας; Σας αρέσουν τέτοιου είδους ταινίες; Ελεύθερα περιμένω προτάσεις για ταινίες που έχετε δει και έχετε αγαπήσει για να μπούνε στην λίστα των ταινιών που δεν έχω δει.


Ραντεβού την επόμενη Κυριακή με μια νέα –παρουσίαση- ταινίας!


ΕΔΩ διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Movie of Sunday!


***
 
ΠΡΟΣΟΧΗ! Προς αποφυγή παρεξηγήσεων!
*Δεν είμαι Κριτικός Κινηματογράφου, ούτε Μουσικής, ούτε Βιβλίων… ούτε τίποτα απ’ όλα αυτά. Είμαι η Μαρία και απλά εκφέρω καθαρά την προσωπική μου άποψη στο κάθε θέμα που παρουσιάζω και ΠΑΝΤΑ σύμφωνα με τα δικά μου γούστα. Μπορεί σε μένα κάτι να μου αρέσει αλλά σε κάποιον άλλον όχι! Αυτό όμως δεν πάει να πει ότι θα πρέπει εγώ ή ο άλλος να συμφωνεί ΠΑΝΤΑ με αυτά που γράφει ο καθένας.

*Το post σε καμιά περίπτωση ΔΕΝ είναι διαφημιστικό!
 

__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Movie of Sunday! To Rome with Love (Στην Ρώμη με Αγάπη)

Movie of Sunday!
*Διαβάστε ΕΔΩ τι ακριβώς είναι το "Movie of Sunday".


Και να που επιστρέφω με το Δεύτερο post του ‘Movie of Sunday’ με μια ταινία σίγουρα τελείως διαφορετική από την προηγούμενη που σας είχα παρουσιάσει ΕΔΩ! 

Η ταινία που επέλεξα αυτή τη φορά να δω ήταν η γνωστή σε όλους κωμική ταινία του Γούντι Άλεν (Woody Allen) Στην Ρώμη με Αγάπη (To Rome with Love).

Την συγκεκριμένη ταινία όταν παιζόταν στους κινηματογράφους δεν είχα καταφέρει να την δω κι έτσι με το που κυκλοφόρησε σε dvd, και φυσικά με το που την βρήκα ελεύθερη, την ενοικίασα χωρίς δεύτερη σκέψη. 


*Λίγα λόγια για το story της ταινίας:
Τέσσερις διαφορετικές ανθρώπινες ιστορίες ξετυλίγονται στην Αιώνια Πόλη (και λατρεμένη μου) τη Ρώμη  με ήρωες απλούς ανθρώπους, όπως έναν νεαρό φοιτητή που ερωτεύεται τη φίλη της κοπέλας του, έναν συνταξιούχο σκηνοθέτη όπερας που στο πρόσωπο του νεκροθάφτη συμπέθερού του βλέπει ένα τεράστιο ταλέντο που θα τον κάνει να αναπτερώσει τη σκουριασμένη καριέρα του, ένα νιόπαντρο ζευγάρι που θα δοκιμαστεί από τους πειρασμούς της ονειρεμένης ιταλικής πρωτεύουσας κι έναν απλό, καθημερινό άνθρωπο που ξαφνικά ένα πρωί χωρίς λόγο και αιτία μετατρέπεται σε τηλεοπτικό σταρ.


*Το trailer της ταινίας:


*Η άποψή μου:

Καταρχάς, προσωπικά θεωρώ τον Woody Allen έναν καλλιτέχνη/δημιουργό απλοϊκό μα ταυτόχρονα σπινθηροβόλο.  Η  εξωτερική του εικόνα μπορεί να παρεξηγεί αυτό που μέσα του αλλά και εγκεφαλικά είναι ως προσωπικότητα. Και θα μου πείτε τι ακριβώς είναι; Νομίζω πως είναι ένας άνθρωπος που θα ήθελε να είναι κάποιος άλλος! Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος: “Το μόνο μου παράπονο στη ζωή μου είναι ότι δεν είμαι κάποιος άλλος” Και ναι! μέσα από τις ταινίες του, μέσα από τις ιστορίες του, μέσα από τους χαρακτήρες-ήρωες, (είτε σκηνοθετεί είτε πρωταγωνιστεί) μεταμφιέζεται σε κάποιον άλλον. Και ομολογώ πως στην αρχή (όταν πρώτο είδα κάποιες από τις ταινίες του) με ενοχλούσε αυτό το “απλοϊκό” που έβλεπα αλλά στην πορεία (διαβάζοντας και κάποιες συνεντεύξεις του) κατάλαβα πως όλη αυτή η ιδιαίτερη, περίεργη, ανάλαφρη και ίσως βαρετή αίσθηση που έχουν οι ταινίες του δεν είναι τίποτα άλλο από όλα αυτά που ο ίδιος έχει ως ανησυχίες και τις οποίες εξωτερικεύει μέσω των ταινιών του. Αυτό τον κάνει όντως να είναι ένας δημιουργός “απλοϊκός μα ταυτόχρονα σπινθηροβόλος”.


Που θέλω να καταλήξω; Θέλω να πω πως όταν πάω να δω μια ταινία του Woody Allen ξέρω ακριβώς (!) τι πάω να δω και κυρίως τι αίσθηση θα μου δώσει κατά τη διάρκεια αλλά και στο τέλος η ίδια η ταινία. Δεν περιμένω να δω μια ταινία “διανόησης” ούτε “υψηλής κουλτούρας”. Περιμένω να δω μια ταινία που το χαρακτηριστικό του σεναρίου θα είναι οι ανθρώπινες, ονειροπαρμένες ιστορίες και οι απλοί-καθημερινοί-θνητοί-ονειροπαρμένοι χαρακτήρες/ήρωες που προσφέρουν κωμικοτραγικές & αυτοσαρκαστικές καταστάσεις.



to-rome-with-love-poster-hd-e1350359263450

To Rome with Love είναι μια ταινία που φαινομενικά και ίσως από την έναρξη της ταινίας να  φέρνει αρκετά στην προηγούμενη ταινία του Woody Allen (και αγαπημένη μου) το Midnight in Paris (Μεσάνυχτα στο Παρίσι). Και σ’ αυτή την ταινία θα συναντήσουμε απλούς καθημερινούς, ον λίγον ονειροπαρμένους (τους περισσότερους ήρωες του Woody Allen έτσι τους αποκαλώ, πάντα με την καλή έννοια) ανθρώπους που έχουν ανησυχίες, απωθημένα, όνειρα, κρυφές (φωτεινές ή σκοτεινές) επιθυμίες… και ψάχνουν να βρουν το νόημα όχι μόνο της ίδιας της Ζωής, αλλά συγκεκριμένα της δικιάς τους ζωής. 


Φυσικά αλλάζει ο τόπος της ιστορίας! Εδώ όλα εξελίσσονται στην Αιώνια Πόλη, την Ρώμη!
Μέσα από τις εικόνες/σκηνές/πλάνα αλλά και την Ιταλική μουσική να παίζει συνέχεια “σαν μουσικό χαλί” ζωντανεύει η Ρώμη και σε κάνει να νιώθεις ότι είσαι ήδη εκεί. Εμένα τουλάχιστον αυτή την αίσθηση μου έδωσε! Τα πλάνα της Ρώμης τόσο καθαρά, τόσο ζωντανά (η Φωτογραφία βέβαια θα μπορούσε να είναι λίγο καλύτερη) μου έφερναν ξανά τις θύμησες από την επίσκεψή μου στην Ρώμη πριν περίπου 4,5 χρόνια. Ήταν σαν να ξανά ήμουν εκεί!!!

Οι τέσσερις διαφορετικές ιστορίες των ηρώων μπορώ να πω πως ήταν αρκετά ενδιαφέρουσες! Η εμπειρία, η νιότη, τα νεανικά συναισθήματα, η προσδοκία, η αναγνώριση, η ματαιοδοξία, η αποδοχή, η διασημότητα, οι πειρασμοί, τα απωθημένα……. είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των ιστοριών που άλλες φορές καταλαβαίνεις κι άλλες φορές απλά δεν ξέρεις που κολλάει αυτό με το άλλο. Το cast των ηθοποιών αρκετά αξιόλογο και συμπαθέστατο! Ξεχώρισα τον Άλεκ Μπόλντγουιν  (Alec Baldwin) με την γοητευτική και μυστηριώδεις παρουσία του (που ομολογώ μέχρι και το τελευταίο μισάωρο δεν κατάλαβα αν παίζει ένα υπαρκτό χαρακτήρα ή ένα φάντασμα) να δίνει τις δικές του μαθήματα εμπειρίας/απαντήσεις περί εφηβικού έρωτα & συμπεριφορά γυναικών αλλά ξεχώρισα και τον συμπαθέστατο/ταλαντούχο Ρομπέρτο Μπενίνι (Roberto Benigni) με τον γνωστό αθώο αλλά τόσο χαριτωμένο ύφος να ερμηνεύει έναν πολύ καθημερινό οικογενειάρχη που ξαφνικά ένα πρωί από άσημος, γίνετε ο πιο διάσημος άντρας της Ιταλίας και στο τέλος καταλήγει ένας ακόμη διάττοντας αστέρας. Απολαυστικότατος! Η Πηνελόπη Κρουζ (Penélope Cruz) εντάξει κουκλάρα, θεά δεν το συζητώ αλλά ήθελα κάτι περισσότερο  στο ρόλο της. Δεν ξέρω τι ακριβώς αλλά κάτι ένιωθα ότι της έλειπε για να “φανεί”, για να την “νιώσεις” περισσότερο. Ο Γούντι Άλεν (Woody Allen) εντάξει μου έβγαζε πάλι αυτό που μου βγάζει σε κάθε ταινία που πρωταγωνιστεί… το απλοϊκό μα ταυτόχρονα σπινθηροβόλο. Και πάντα κάνει τη διαφορά! Και μου αρέσει!


*Αν αξίζει κάποιος να την δει;
Η ταινία βλέπεται ευχάριστα! Σε πολλά σημεία βέβαια πέφτει σε πολλά “κενά” δηλ. περπατάει η κάθε ιστορία αλλά κάπου εκεί βρίσκει “λακούβες” και σε πάει αλλού. Κάποιες φορές νιώθεις ότι όλα κυλούν τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνεις να καταλάβεις τι έγινε στην προηγούμενη σκηνή. Αν και στο Midnight in Paris (Μεσάνυχτα στο Παρίσι) την ίδια αίσθηση μου έβγαζε αλλά σ’ εκείνη περισσότερο στο τέλος της. Και ναι προσωπικά μου άρεσε από πολλές πλευρές περισσότερο το Midnight in Paris.Κατά τ’ άλλα, μια πολύ καλή ταινία, με ενδιαφέρουσες ιστορίες, καλούς ηθοποιούς, καλές και πολύ σοφές ατάκες και φιλοσοφίες, προσωπικούς αλλά και κοινωνικούς προβληματισμούς περί της ζωής και τις επιθυμίες του ανθρώπου, καυστικό χιούμορ,  τέλεια πλάνα από την Ρώμη… αλλά αν σου αρέσουν οι ταινίες του Woody Allen… τότε τι άλλο παραπάνω να σου πω για να σου προτείνω να τη δεις; (φυσικά αν δεν την έχεις δει) Αν όλα αυτά σου αρκούν, τότε δεν έχεις παρά να την αναζητήσεις στο video-club της γειτονιάς σου!


Αυτή λοιπόν ήταν η δεύτερη ανάρτηση της ενότητας Ταινία της Κυριακής” (Movie of Sunday!) και η ταινία που είδα.


Εσείς την έχετε δει; Σας άρεσε; Ποιες ήταν οι εντυπώσεις σας; Ελεύθερα περιμένω προτάσεις για ταινίες που έχετε δει και έχετε αγαπήσει για να μπούνε στην λίστα των ταινιών που δεν έχω δει.

Ραντεβού την επόμενη Κυριακή με μια νέα –παρουσίαση- ταινίας!




ΕΔΩ διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις του Movie of Sunday!




***
 
ΠΡΟΣΟΧΗ! Προς αποφυγή παρεξηγήσεων!
*Δεν είμαι Κριτικός Κινηματογράφου, ούτε Μουσικής, ούτε Βιβλίων… ούτε τίποτα απ’ όλα αυτά. Είμαι η Μαρία και απλά εκφέρω καθαρά την προσωπική μου άποψη στο κάθε θέμα που παρουσιάζω και ΠΑΝΤΑ σύμφωνα με τα δικά μου γούστα. Μπορεί σε μένα κάτι να μου αρέσει αλλά σε κάποιον άλλον όχι! Αυτό όμως δεν πάει να πει ότι θα πρέπει εγώ ή ο άλλος να συμφωνεί ΠΑΝΤΑ με αυτά που γράφει ο καθένας.

*Το post σε καμιά περίπτωση ΔΕΝ είναι διαφημιστικό!


 

__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!




ask2use.com: Υποχρεωτική η πλήρης αντιγραφή του κειμένου

ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή

ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Save page as PDF





ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com