Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Συλλέγω Στιγμές#4 – Ένα Δάνειο ζωή(ς), σε 2 Χρόνια από σήμερα…

Τρίτη 28.5.2013 Σε 2 χρόνια από σήμερα!
Φωτο by: ΜΑΡΙΑ Π.

Το γνωστό άσμα λέει:
“Δώσ’ μου ένα δάνειο ζωή
Δυο μήνες ευτυχία
Και βάλε επιτόκιο
Δυο χρόνια δυστυχία”

Όταν τα χρόνια της δυστυχίας, της στασιμότητας, της αναμονής, της μοναξιάς, της υπομονής, του “τίποτα”, της προσπάθειας… είναι περισσότερα από αυτά της ευτυχίας, του ένα βήμα μπροστά, της γαλήνης/ηρεμίας, της συντροφιάς, της επιτυχίας, του “κάτι”... τότε έρχεται η στιγμή που δίνεις στον ίδιο σου τον εαυτό ένα Δάνειο”, ένα μικρό χρονικό διάστημα… για να παίξεις το τελευταίο σου “στημένο” παιχνίδι, να βγάλεις τα τελευταία σου κρυμμένα χαρτιά, να τα παίξεις όλα για όλα…  για να ξεπεράσεις τις προσδοκίες σου, για να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου, για να βγεις από το σκοτάδι, για να πάρεις τη Ζωή στα χέρια σου, για να ζήσεις… τη δική σου Ζωή!

Ένα Δάνειο Ζωή (ς), που θα ξεπληρωθεί σιγά-σιγά στην πορεία του χρόνου…
Ένα Δάνειο Ζωή (ς), που θα το μοιραστούν -ίσως- δυο…
Ένα Δάνειο Ζωή (ς), τόσο προσωπικό όσο είναι και η Ζωή του καθενός!
Ένα Δάνειο Ζωή (ς), σε 2 Χρόνια από σήμερα…

Ένα Δάνειο Ζωή (ς) αφού Ζωή είμαι κομμάτι σου -και παραδέχομαι πως είσαι πολύτιμη-, πρέπει κι εγώ με την σειρά μου να σου αποδείξω πως την αξίζω αυτή τη Ζωή (περισσότερο την όμορφη πλευρά σου) και με το παραπάνω!
Γιατί πρέπει κι εσύ κάποια μέρα να μου αναγνωρίσεις όλες μου τις προσπάθειες, όλα τα εμπόδια που τα πέρασα (και συνεχίζω να τα περνάω) με το κεφάλι ψηλά, με μια περηφάνια ίσα με το Θεό… και παρά το ότι υπήρξαν κάποιες φορές/κάποιες στιγμές που σε έβρισα, σε μίσησα… εγώ συνέχιζα (και συνεχίζω) να λέω πως:





ΕΔΩ διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Συλλέγω Στιγμές#


Maria (Syllegw Stigmes)
__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Συλλέγω Στιγμές#3 – Τι χρειάζομαι πιο πολύ;


Φωτο by: ΜΑΡΙΑ Π.

Θέλεις να σου πω ειλικρινά (με όλη την ειλικρίνεια που με διακατέχει, κι ας την πληρώνω αρνητικά εδώ και χρόνια) και  με το χέρι στην καρδιά, τι πραγματικά χρειάζομαι πιο πολύ;
Τι χρειάζομαι πιο πολύ σ’ αυτή τη Ζωή;
Τι χρειάζομαι πιο πολύ για να συνεχίζω να ζω… να είμαι χαρούμενη… να γεμίζω  με “ενέργεια” τη ψυχή μου, για να έχω καθαρή την συνείδησή μου και στην τελική να πως πως “ήρθα σ’ αυτόν το κόσμο για το ‘Κάτι’ και όχι για το ‘τίποτα’”;;;

Εκτός από τα βασικά που χρειαζόμαστε όλοι μας για να επιβιώσουμε και να ζήσουμε, που είναι τα Λεφτά (σε προλαβαίνω πριν μου το πεις εσύ) και η Υγεία… Χρειάζομαι πιο πολύ ΜΟΝΟ τα παρακάτω!  
*Αγάπη (κύριο συστατικό της Ζωής)
*Πάθος (ό,τι κάνω χρειάζεται αυτό, αλλιώς δεν μπορώ να το κάνω)
*Ειλικρίνεια (μόνο με αυτή μπορείς να με κερδίσεις, αλλιώς με έχεις χάσει)
*Έμπνευση (Γράφω, γράφω… ασταμάτητα, επομένως την χρειάζομαι για να συνεχίζω να γράφω!)
*Ελευθερία (όπως λένε οι φίλοι μου: “Μαρία, είσαι ένα ελεύθερο και ανήσυχο πνεύμα!”)
…Κι ύστερα όλα τα υπόλοιπα!!!
Α, επίσης χρειάζομαι σε όλα, πάντα και παντού Μουσική!!!
(η μουσική είναι αυτή που λέει και νιώθει τα πάντα για εμένα χωρίς φόβο αλλά με πάθος!

Εγώ σαν Μαρία πιο πολύ χρειάζομαι αυτά!
Εσύ ίσως χρειάζεσαι άλλα, διαφορετικά!
Να μην με κρίνεις, γιατί εγώ δεν θα σε κρίνω!
Δικαίωμα μου και Δικαίωμα σου!





ΕΔΩ διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Συλλέγω Στιγμές#




__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

«Περί ανεκπλήρωτου έρωτος»…

Φωτο by: www.tumblr.com

Εγώ σαν Μαρία πιστεύω ότι: Τυχεροί αυτοί που αγάπησαν & που ένιωσαν τον απόλυτο έρωτα και απλά δεν έμεινε “ανεκπλήρωτος”!
Χαίρομαι και ευχαριστώ τον Θεό… την μοίρα… την τύχη… το σύμπαν όλο… που μέσα σ’ αυτούς, τολμώ να πω και να εκμυστηρευτώ ότι, είμαι κι εγώ!
Στάθηκα τυχερή! Εν τέλει,δεν έχει σημασία πόσο κράτησε αλλά τι ένιωσες, τι πήρες, τι έζησες και τι έμεινε από τον έρωτα… αυτό έχει σημασία!


***

Δοκίμιον… «Περί ανεκπλήρωτου έρωτος»
Έρως ατελεύτητος…
Κουτσός…
Έρως Α-πραγματο-ποίητος...
Έρως της φαντασίας… μοναδικός...
Έρως του ονείρου... ονειρικός…

Αναζήτηση του άπιαστου… του φανταστικού…

Αυτό είναι ο ανεκπλήρωτος έρωτας
Το «κάτι» που φτιάχνουμε στο μυαλό και έχει τις τέλειες «αναλογίες», πάθους, έρωτα, ονείρου, ήχου, στίχου, πτήσης, κατανόησης, υφής, συμπεριφοράς, αγγίγματος, χρωμάτων, παρουσίας, απουσίας, επιθυμίας, βλέμματος, αξίας, πόθου, έντασης…
Το «κάτι» που σε κάνει να φτερουγίζουν στην καρδιά περιστέρια…
Που σε κάνει να παρασύρεσαι... ναι!
Παρασυρμός είναι...
Να χάνεσαι σε πτήσεις άπιαστες…
Να σκέφτεσαι το χάδι.. το σιγοψιθύρισμα στο αυτί, που προηγείται του ελαφρού δαγκώματος… η ανατριχίλα στην πλάτη... το ρίγος στο κορμί…

Να χάνεσαι στο βλέμμα της/του…

Να μετράς τα λεπτά…
Να χώνεσαι σε μια αγκαλιά και όλα να τα βρίσκεις εκεί…
Να κλείνεις τα μάτια και να προσπαθείς να σκεφτείς κάτι άλλο, μη μπορώντας…
Να είναι η καληνύχτα ατέλειωτη…
Να την λες και να μην θες να την πεις, όχι γιατί δεν θες να είναι καλή, αλλά γιατί δεν θες να τελειώσει…
Να έχεις να πεις τόσα και να σιωπάς…
Να βάζεις ένα τραγούδι ακόμη…
Να «κλέβεις» λίγο χρόνο ακόμη…
Να φοβάσαι μην χαθεί… η στιγμή... η ατέλειωτη...

Έρωτας είναι το «κάτι» που διάβασες, ακόμη…
Που άκουσες... που ένοιωσες… που είδες… που κάποιος τραγούδησε…
Που κάποιος ένοιωσε και το μετέφερε στα μάτια της καρδιάς…
Που γεύτηκε, που αισθάνθηκε, που έγραψε, που εξέφρασε με όποιον τρόπο…
Που χόρεψε, που μαγείρεψε, που ζωγράφισε, που έφτιαξε με κάθε μορφή τέχνης...

Έρωτας ακόμη,
γι αυτό που θα έρθει, η προσμονή, η προσδοκία, το απρόσμενο, το ξαφνικό... το ατημέλητο, το μη επιτηδευμένο, το αναπάντεχο, το αναπάντητο, το αυθεντικό, το κυνηγητό, το να ερωτοτροπείς με τις λέξεις, το να ονειρεύεσαι φεγγάρια δυο, το να πετούν πεταλούδες ολόγυρα, το να βλέπεις τις νεράιδες κι εσύ να είσαι ο τυχερός που μία σε πρόσεξε…

το δάκρυ για το ά-γνωστον… για το ονειρικόν…
για το σ' αγαπώ που σαν σάλιο μωρού κρέμεται στα χείλη…
για το σ' αγαπώ που κανείς δεν έφτασε…
το σ' αγαπώ που βγαίνει όχι από το στόμα, μα από την ψυχή…
το σ' αγαπώ που βγαίνει μ' ένα δάκρυ και κυλάει μοναχικό στο μάγουλο…
χωρίς εμφανή αιτία…
το να μην σε νοιάζει το «για πάντα», το να θες την στιγμή, το να ζεις το ατέλειωτο Τώρα…


Έρωτας είναι η Αιτία…

Αιτία… δημιουργίας, έμπνευσης, σκέψης, ξαγρύπνιας σε μουσκεμένο μαξιλάρι, τρεμάμενων άκρων και κορμιού, νύχτας με ποτά, μέρας σε παραλίες, ονείρων στον ξύπνιο, αγκαλιάς, χασίματος στο φεγγάρι, φιλιού υγρού… καυτού... παθιασμένου…

Έρωτας ακόμη είναι το θαύμα του κόσμου... ο θαυμασμός δηλαδή των χρωμάτων της θάλασσας, των δέντρων, του ουρανού, όλων των στολιδιών που κοσμούν τον κόσμο… γι αυτό άλλωστε λέγεται κόσμος…


Έρωτας και το πέταγμα της ψυχής στο Θείο... στο επέκεινα...

Έρωτας και η σύνδεση με την ουράνια βιβλιοθήκη όπως την ονομάζω, που σου δίνει κάποιες γραμμές από τα γραμμένα, κάποιες σελίδες άλλοτε... ποτέ ολόκληρα βιβλία…
Για να υπάρχει η Δίψα… για να υπάρχει ο Πόθος... της επανασύνδεσης...

Έρωτας λοιπόν όλα γύρω μας, και δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα ε;

Η μήπως μπορούμε;
Κι όμως, στην φαντασία όλα τα μπορούμε…
Και όλα δικά μας γίνονται…
Γι αυτό οι φαντασμένοι οι ονειροπόλοι κι οι τρελοί τα έχουν όλα…

Έρως ανεκπλήρωτος, εξωπραγματικός είναι αυτό…


«Περί ανεκπλήρωτου έρωτος»…

Ευρύνοος, ο τρελός του χωριού, storyteller, Τάσος.

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ


*Πηγή:  Το έλαβα μέσω e-mail!




Maria (Syllegw Stigmes)
__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Σκέφτομαι και Γράφω#3 – Ζήσε ΤΩΡΑ, ΣΗΜΕΡΑ… ΑΥΡΙΟ μπορεί να είναι αργά!

Ατακα
Η Ζωή όπως όλοι ξέρουμε έχει πολλά πρόσωπα!
Έχει πολλά αρνητικά αλλά έχει και πολλά θετικά!
Έχει πολλές κακές στιγμές αλλά έχει και πολλές καλές!
Η Ζωή δεν είναι εύκολη, αντιθέτως είναι δύσκολη!
Μπορεί τη μια στιγμή να την λατρεύουμε και την άλλην να τη μισούμε θανάσιμα!
Μπορεί τη μία στιγμή να την προσκυνάμε και την άλλην να την απαρνιόμαστε!
Όμως, ό,τι και να γίνει-όπως και να είναι πρέπει να την βιώνουμε και να είμαστε εκεί μαζί της σε κάθε της στιγμή!
Δεν χρειάζεται να είμαστε ακατάδεχτοι, αντιθέτως ό,τι κι αν μας προσφέρει,
εμείς πρέπει να το δεχθούμε με χαμόγελο, με θετική ενέργεια και να της λέμε “ευχαριστώ!”
Ίσως –εκείνη- κάποιες φορές ξέρει καλύτερα από εμάς τους ίδιους!
Ίσως -εκείνη- έχει τα δικά της σχέδια για εμάς!
Ίσως να είναι καλύτερα από αυτά που εμείς έχουμε σχεδιάσει… ίσως πάλι να είναι χειρότερα αλλά –εκείνη- ίσως να ξέρει κάτι παραπάνω!
Μπορεί να τη θεωρούμε ‘Δεδομένη’…
Μπορεί να νομίζουμε πως θα είμαστε μαζί της για πάντα… αλλά η Ζωή είναι προσωρινή!
Επομένως, πρέπει να τη Ζήσουμε, όχι απλά να υπάρχουμε!
Πρέπει να τη ρουφήξουμε σαν σφουγγάρι!
Γιατί η Ζωή είναι μία, μοναδική!
Είναι απρόβλεπτη! Είναι μυστήρια! Είναι πολύτιμη!
Είναι σαν ένα ‘κλειστό βιβλίο’ που κάθε φορά που ανοίγεται μας ξεδιπλώνει στιγμές, καταστάσεις…
που ούτε μπορεί το ίδιο μας το μυαλό να συλλάβει.

Κάποιος είχε πει το εξής: "Μη ζεις την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία μέρα της Ζωής σου. Αλλά ζήσε την κάθε μέρα, ως την πρώτη μέρα της υπόλοιπης Ζωής σου!"

Ναι, αυτό πρέπει να κάνουμε!
Γιατί, έρχεται η στιγμή που η Ζωή ξαφνικά, αναπάντεχα, εκεί που δεν το περιμένεις, στα καλά καθούμενα, φεύγει μέσα από τα χέρια σου!
Την μια μέρα είσαι όρθιος και την άλλη ξαπλωμένος στο κρεβάτι του πόνου, να παλεύεις να κρατηθείς να μείνεις σ’ αυτήν!
Γιατί, αν είσαι ένας άνθρωπος που την γεύτηκες μέχρι τα γεράματα, όπως είναι φυσιολογικό θα έρθει η μέρα που θα πρέπει να την αποχαιρετήσεις, αν όμως είσαι ένας νέος άνθρωπος που δεν πρόλαβες να την γευτείς και να σε γευτεί, τότε τι μπορείς να κάνεις; τι μπορεί να σκεφτείς; τι μπορείς πλέον να πεις;
Επομένως, τώρα είναι η Ζωή!
Ας τη ζήσουμε ΤΩΡΑ, ΣΗΜΕΡΑ… ΑΥΡΙΟ μπορεί να είναι αργά!!!

Ζήσε
Φωτο by: www.tumblr.com
~ Όταν, στο τέλος της ζωής τους, οι περισσότεροι άνθρωποι κοιτάζουν προς τα πίσω, ανακαλύπτουν ότι έζησαν όλη τους τη ζωή εν αναμονή. Με έκπληξη θα συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που άφησαν να τους διαφύγει, χωρίς να το εκτιμήσουν και να το απολαύσουν, δεν ήταν άλλο από τη ζωή τους. Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος, ξεγελασμένος από την ελπίδα, χορεύει προς την αγκαλιά του θανάτου. ~
-Άρθουρ Σοπενχάουερ


Σημ.: Η παρούσα ανάρτηση γράφτηκε με αφορμή τον Θάνατο ενός νέου παιδιού, του ηθοποιού Τόμας Πρωτόπαπα, που πάλεψε επί δυο μήνες να κρατηθεί στη Ζωή!
 Καλό Ταξίδι Παλικάρι μου! 


***

ΕΔΩ διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Σκέφτομαι και Γράφω#
Σκέφτομαι και Γράφω#



Maria (Syllegw Stigmes)

__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Diary of Bliss 2013: 6η εβδομάδα –“Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει!”

Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει!

Πάει πολύς καιρός (ένας μήνας+;) από την τελευταία φορά που έγραψα για το Diary of Bliss 2013. Όχι δεν το ξέχασα! Ούτε βέβαια βαρέθηκα να γράφω γι’ αυτό! Είναι ότι θέλω τόσα πολλά να γράψω, τόσα πολλά να βγάλω από μέσα μου… που ο λιγοστός ελεύθερος χρόνος, οι άλλες προτεραιότητες και πολλές φορές οι σκέψεις μου δεν μου δίνουν την αβίαστη καλή διάθεση να καθίσω να γράψω όσα τέλος πάντων επιθυμώ και θέλω διακαώς να γράψω και να μοιραστώ.

Λένε, πως: “Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει!” Η Ζωή μέχρι στιγμής, μου έχει απο-δείξει πως ισχύει σε μεγάλο ποσοστό αυτό!
Έχω περιμένει πολύ στη Ζωή μου! Τόσο πολύ που έχασα αρκετό χρόνο! Πέρασαν στιγμές, καταστάσεις, άνθρωποι… η ίδια η Ζωή από μπροστά μου και εγώ όχι δεν πρόλαβα να τα ζήσω αλλά ούτε και να τα αγγίξω. Πολλά από αυτά γιατί δεν μπορούσα να τα αγγίξω, άλλα γιατί δεν ήμουν έτοιμη να γευτώ και άλλα (τα πιο πολλά) από φόβο, από  έλλειψη θάρρους.

Έχω μείνει πολύ στην αναμονή! Και δυστυχώς ακόμα μένω! Και η αναμονή πολλές φορές χωρίς να υπάρχει ανταπόκριση ή έστω ένα σημάδι ότι αξίζει να περιμένεις στην ουρά, είναι ό,τι χειρότερο!

-Φταίει το ότι έχω πολύ υπομονή (γαϊδουρινή) ως άνθρωπος;
-Φταίει το ότι επιμένω και το παλεύω μέχρι τέλους;
-Φταίει το ότι πάντα κοιτούσα (και συνεχίζω) να είναι καλά οι άλλοι κι εμένα την ίδια με έβαζα στην άκρη;
-Φταίει το ότι πιστεύω πως “στη Ζωή ό,τι είναι να έρθει, θα έρθει αλλά θα πρέπει πρώτα να το παλέψεις πολύ για να σου κάνει τη χάρη και η Ζωή να σου το δώσει επιτέλους απλόχερα;”
-Φταίει το ότι λειτουργώ πάντοτε με την καρδιά, την ψυχή, το συναίσθημα, το ένστικτο (κάπου εκεί γύρω κρύβετε και περιμένει να ‘χτυπήσει’ η λογική) και ότι είμαι ον λίγο “καταστροφική;
Ίσως όλα να  φταίνε!
Ίσως μόνο εγώ!
Ίσως και λίγο η υπόλοιποι! 
Αν και πάντοτε –για πολλά χρόνια- έλεγα πως για όλα φταίω εγώ η ίδια! Πλέον όμως, που  εγώ  καταβάλλω τεράστιες προσπάθειες για να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος, να είμαι πιο ανοιχτή, να ζω την κάθε στιγμή, να βιώνω τις καταστάσεις, να αγγίζω καθετί που πιστεύω πως μου κάνει καλό,  να μην χτίζω τοίχους αλλά γέφυρες… και γενικά να προσπαθώ να ζω ευτυχισμένες στιγμές… δυστυχώς οι υπόλοιποι απομακρύνονται; Δεν αρπάζουν την ευκαιρία που τους δίνεται; Δεν βλέπουν; Δεν ακούν; Δεν νιώθουν; Όχι πλέον δεν φταίω εγώ για όλα! Για πολλά χρόνια τα βάρη & τις αμαρτίες των άλλων τα έπαιρνα πάνω μου μέχρι που το φορτίο έγινε ασήκωτο.

Θυμάμαι την καλύτερη και την πιο σοφή και μεγάλη αλήθεια-συμβουλή που μου είχε δώσει μια σπουδαία γυναίκα, εκεί στα 13 μου χρόνια.
“Μίλα μου! Ό,τι και να σε απασχολεί, ό,τι και να σε στενοχωρεί έλα σε μένα ή σε όποιον νιώθεις εμπιστοσύνη και πες αυτό που νιώθεις! Μην τα κρατάς όλα μέσα σου, μοιράσου τα… τώρα που είσαι μικρή. Γιατί θα έρθει μια μέρα που θα γίνεις κοπέλα, γυναίκα και τα προβλήματα και οι στενοχώριες σε εκείνη την ηλικία θα είναι ακόμα πιο πολλά και πιο σοβαρά και θα είναι δύσκολο να τα διαχειριστείς όλα μαζί, αφού θα κουβαλάς μέσα σου-πάνω σου ένα ήδη βαρύ φορτίο!”

Δυστυχώς, δεν την άκουσα! Δεν ανοίχτηκα ποτέ! Δεν άνοιξα πόρτες, δεν έχτισα γέφυρες, δεν έκανα πολλά για εμένα... αντιθέτως  έπεφτα όλο και πιο πολύ σε λήθαργο! Κι έτσι πέρασαν τα χρόνια γεμίζοντας και τρέφοντας με άχρηστα συναισθήματα μια ψυχή που όμως (περιέργως στάθηκα τυχερή) αυτή η ψυχή παρέμεινε ανθρώπινη! Ειλικρινά, αναρωτιέμαι κι εγώ η ίδια αλλά και κάποιοι που ξέρουν τι έχω περάσει, πως τα κατάφερα και είμαι ακόμα όρθια με ένα μυαλό στη θέση του, δυνατή… να την παλεύω ακόμα! Λένε πως είναι κατόρθωμα αυτό! Δεν ξέρω αν είναι! Αυτό που ξέρω και ποτέ δεν ντράπηκα να το πω είναι πως ο Θεός ποτέ δεν με εγκατάλειψε! Πάντα εκεί να μου δίνει δύναμη! Ναι, αυτή την δύναμη την ένιωθα πάντα και συνεχίζω να τη νιώθω και ελπίζω να συνεχίσω να τη νιώθω! Μπορεί λοιπόν, τότε στα 13 μου να μην κατάλαβα τα λόγια-συμβουλή αυτής της σπουδαίας γυναίκας, όμως τα τελευταία 9 χρόνια –έστω και καθυστερημένα- κατάλαβα την σημασία τους και προσπαθώ να τα κάνω πράξη! Και τολμώ να πω πως τα κατάφερα-τα καταφέρνω πολύ καλά! Το καταλαβαίνω από την εξέλιξη μου… που βλέπω και παρατηρώ εγώ η ίδια αλλά και οι γύρω μου (αυτοί που με νοιάζονται πραγματικά) που πιστεύουν ότι η εξέλιξή μου είναι μονάχα θετική.

Ένα ‘Φίλος’ λέει ότι “Όλα είναι οι επιλογές μας!” Όχι πάντα! Για όσα έζησα και δεν ήταν με την συγκατάθεσή μου, σε καμία περίπτωση δεν ήταν οι επιλογές μου! Τώρα! στην κατάσταση, στην ηλικία και μέσα από τις εμπειρίες μου τολμώ να πω πως “Όλα είναι οι επιλογές μου!” Ναι, τώρα είναι!

Δεν ξέρω πάντα ποιόν δρόμο να ακολουθήσω! Το σίγουρο είναι ότι ξεκινώ πάντα προς την αντίθετη κατεύθυνση, είτε δεξιά είτε αριστερά, κάνω τη διαδρομή μου και όταν βρω την πόρτα που θα με βγάλει στον δρόμο του προορισμού μου, τότε πηγαίνω ευθεία.

Ξέρω όμως σίγουρα ότι προσπαθώ πάρα πολύ σε όλα τα επίπεδα! Δεν θα έρθει μια μέρα που θα μου πω “Μαρία, δεν προσπάθησες αρκετά!” γιατί κάτι τέτοιο δεν θα ισχύει! Μπορεί με τον εαυτό μου να μην τα έχω βρει 100% (έχω όμως καλή σχέση μαζί του) αλλά με την συνείδησή μου τα έχω βρει, επομένως η ψυχή δεν θα κουβαλήσει ένα επιπλέον φορτίο με άχρηστα συναισθήματα!

Δεν ξέρω αν “Ό,τι ήταν να γίνει, έγινε!” Αν έτσι έπρεπε να γίνουν τα πράγματα! Πιστεύω στην τύχη και στην συγκυρία, στην  μοίρα και στο γραφτό που λένε… και αν είναι τελικά κάτι να γίνει, θα γίνει! Γιατί, “Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει”, έτσι δεν είναι;



*Διαβάστε ΕΔΩ τι ακριβώς είναι το "Diary of Bliss 2013".

*Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις του Diary of Bliss!

***

Στο Diary of Bliss 2013 συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:
Αυτή η εικόνα είναι η επίσημη του Diary of Bliss 2013
Maria (Syllegw Stigmes)
__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved


Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Σκέφτομαι και Γράφω#2 – Συγχαρητήρια σε όσους μας “νοιάζονται” αλλά αδιαφορούν!

“Στέλνω τα συγχαρητήρια μου σε όλους εκείνους που λένε πως μας νοιάζονται, πως μας αγαπάνε, πως μας σκέφτονται και θέλουν το καλό μας… μόνο που στην πραγματικότητα αδιαφορούν! Όλοι εσείς που “νοιάζεστε” αφήστε τα ψέματα και τα παραμύθια για τις ταινίες και τα τραγούδια! Χαλαρώστε! Στο τέλος θα μας γεμίσετε με ενοχές από το πολύ “πραγματικό” ενδιαφέρον σας… και όχι τίποτα άλλο αλλά θα λέτε ότι σας χρωστάμε και από πάνω!!!”, λέω Εγώ τώρα!

Από λόγια, Υποσχέσεις, Ψέματα & Παραμύθια μπουχτίσαμε!
Στην πράξη σε θέλω!
Αν έχεις την μαγκιά & την μπέσα να κάνεις τη διαφορά, τότε θα σε παραδεχτώ!
Αν δεν νοιάζεσαι, μην σκορπάς ελπίδες!
Αν αδιαφορείς, μην παίζεις παιχνίδια!
Αν δεν είσαι ικανός να τελειώσεις κάτι που αρχίζεις, μην το αρχίσεις ποτέ.
Αν έχεις κάποιον φθηνό “σκοπό”, σκέψου το καλά πριν βάλεις μπρος το σχέδιό σου!
Αν “σκοτώνεις” την ώρα σου παίζοντας θέατρο, μάθε πρώτα αν έχεις ταλέντο στην ηθοποιία!
Αν πιστεύεις πως μπορείς να παίζεις με τα συναισθήματα των άλλων… σκέψου πως θα είναι να παίζουν με τα δικά σου!
Δεν έμαθες πως με τις καρδιές δεν παίζουν ποτέ;
Δεν έμαθες πως η υπομονή,  η αντοχή… έχει τα όριά της;
Δεν έμαθες πως ακόμα και το μεγαλύτερο ‘Θύμα’ έχει εγωισμό;
Δεν έμαθες πως κάποιοι έχουνε περισσότερη αξιοπρέπεια από κάποιους άλλους;
Δεν έμαθες πως η εμπιστοσύνη και η αγάπη δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται μέρα με τη μέρα;
Δεν έμαθες πως στο τέλος η αδιαφορία μου θα είναι χειρότερη απ’ τη δικιά σου;
Δεν έμαθες πως σ’ αυτή τη Ζωή –αργά ή γρήγορα- όλα πληρώνονται με το ίδιο νόμισμα;
Γι’ αυτό…
Αν δεν νοιάζεσαι πραγματικά, μην παίζεις άλλο θέατρο. Άνοιξε την πόρτα και φύγε, γιατί “Φυσάει αδιαφορία” και δεν την αντέχει ούτε η ψυχή ούτε κι η καρδιά!!!


▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃
Βασίλης Δούκας - Φυσάει αδιαφορία
Στίχοι: Χρήστος Τούσης (Tus)

Μουσική: Άκης Δείξιμος


Ήθελα απλώς να γεμίσω το κενό της μοναξιάς
Όχι το κενό του κρεβατιού σου
Έψαχνα λόγους για να κάνω τόσα πράγματα για μας
Μα για να φύγεις είχες τους δικούς σου
Μα για να φύγεις είχες τους δικούς σου...

♫ Φυσάει αδιαφορία να ντύνεσαι καλά
Και άσε με σε βράδια μεθυσμένα
Με μια καρδιά που μόνο εσένα αγαπά
Το μυαλό πως να δεχτεί τα δεδομένα
Φυσάει αδιαφορία να ντύνεσαι καλά
Και έχει μοναξιά μέσα στο σπίτι
Σαν κλέφτης έφυγες για δεύτερη φορά
Κάτι μου λέει πως δεν θα υπάρξη τρίτη
 

 
'Ηθελα απλώς να βλέπω ότι νοιάζεσαι για μας
Μα εσύ είχες άλλα πράγματα στο νου σου
Έψαχνα τρόπους έστω λίγο να σε δω να με κοιτάς
Για να μη βλέπεις θα' χες τους δικούς σου
Για να μη με βλέπεις θα' χες τους δικούς σου...


 


ΕΔΩ διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Σκέφτομαι και Γράφω#




 
_________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Τι είναι η ενεργειακή θρέψη; (Αξίζει να το διαβάσετε!)

thought brain
*Το συγκεκριμένο άρθρο το έλαβα με e-mail  το πρωί, επομένως δεν γνωρίζω την αρχική πηγή.

Τι είναι το ενεργειακό βαμπίρ;
Είναι κάποιος που κλέβει ενέργεια και θρέφεται από εσάς, ασυνείδητα ή όχι. Είναι ένας τρόπος επιβίωσης για αυτούς, για να διατηρήσουν την συνείδησή τους και την ύπαρξή τους. Μπορεί να είναι κάποια αγαπημένα πρόσωπα γύρω σας, φίλοι, συνεργάτες στη δουλειά ή οντότητες σε μη φυσική μορφή.


Πώς καταλαβαίνετε ότι υπάρχουν στη ζωή σας, ποιά είναι τα συμπτώματα.
-  Αισθάνεστε κουρασμένοι και στραγγισμένοι μετά από μία συνάντηση μαζί τους. Συζητάτε για λίγο μαζί τους και όταν φεύγουν τελικά αισθάνεστε άδειοι και λέτε: «ευτυχώς έφυγε επί τέλους». Σας κλέβουν ενέργεια καθώς μιλάνε και γιαυτό κουράζεστε.

- Μπορεί να έχετε χρόνια κούραση και να αισθάνεστε συνεχώς πιεσμένοι σε μία σχέση που έχετε, ή από ανθρώπους  στην καθημερινότητά σας.  Αυτό είναι μία ένδειξη, ένα σύμπτωμα, το να είστε συνέχεια κουρασμένοι και να μην ξέρετε τι έχετε.

- Εάν έχετε ένα κρύο και άδειο συναίσθημα ,όταν φεύγουν, αυτό είναι δείγμα βαμπιρισμού. Σας αδειάζουν και η κούραση αυτή δεν φεύγει με βιταμίνες ή άλλα συμπληρώματα, γιατί είναι ενεργειακό κλέψιμο.

- Επίσης μερικές φορές κάνετε πράγματα, που δεν θέλετε πραγματικά και μετά θυμώνετε και δυσανασχετείτε. Εδώ υπάρχει χειρισμός ενέργειας από μέρους τους.

- Όταν αισθάνεστε υποχρέωση ή ευθύνη, ή σας ρίχνουν ευθύνες και ενοχές για το ένα ή το άλλο π.χ. «γιατί το κάνεις αυτό σε μένα, δεν το περίμενα από σένα, δεν με αγαπάς αρκετά κ.λπ.» Είναι καθαρά ενεργειακό κλέψιμο.

- Ακόμη, όταν αισθάνεστε μπερδεμένοι, αποπροσανατολισμένοι, αισθάνεστε ομίχλη στις σκέψεις σας και παρόλο που θέλετε να κάνετε αλλαγές, δεν βρίσκετε τον τρόπο. Αυτό είναι θρέψιμο που γίνεται σε όλα τα επίπεδα, σωματικό, νοητικό, συναισθηματικό και ψυχικό.


Ποιοί είναι αυτοί που το κάνουν;
- Συχνά μπορεί να είναι ο παρτενέρ σας ή ο σύζυγος. Σας αγαπούν, αλλά τις περισσότερες φορές θρέφονται από εσάς, συνειδητά ή ασυνείδητα. Συμβαίνει συνέχεια στις σχέσεις.

- Τα παιδιά σας. Τα αγαπάτε, αλλά έχουν τον τρόπο τους να τρέφονται από εσάς. Βέβαια τους το επιτρέπετε, επειδή τα αγαπάτε και επειδή νομίζετε ότι έχετε περίσσευμα ενέργειας για να τους δώσετε. Τα παιδιά την παίρνουν, αλλά συνήθως όχι με πρόθεση.

-  Οι γονείς το κάνουν στα παιδιά τους, κυρίως όταν αρχίζουν να μεγαλώνουν. Ξέρω πολλούς γονείς που συνεχίζουν να τρέφονται από τα παιδιά τους, τους ρίχνουν συνεχώς ευθύνες, ενοχές και βάρη και έχουν τον τρόπο τους να αντλούν ενέργεια από αυτά.

Από προσωπική πείρα μπορώ να πω, ότι στην οικογένειά μου υπήρχε θρέψιμο και πολλή ευθύνη εκ μέρους μου για αυτούς. Όταν ήμουν νέος, πήρα πολλές αποφάσεις, που δεν βασίζονταν στο πως θα κάνω το καλύτερο για μένα, αλλά στο πως θα μπορούσα να τους βοηθήσω.  Όταν το κατάλαβα, σταμάτησα το θρέψιμο και από τις δύο πλευρές και αυτοί επί τέλους κατάλαβαν ποιοί πραγματικά ήταν.
Οι γονείς πρέπει να παίρνουν την ευθύνη της ζωής τους, όσο μεγάλοι κι αν είναι.


Ερώτηση: Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα σε μία φυσιολογική σχέση ζευγαριού ή γονέα- παιδιού και του ενεργειακού κλεψίματος;
Θα το αισθανθείτε πρώτα απ' όλα, όχι στο μυαλό, αλλά στην καρδιά. Θα το καταλάβετε, αν σας χειραγωγούν ή αν σας κάνουν να αισθάνεστε ενοχές, ή ότι κάνετε κάτι λάθος ή ότι δεν κάνετε αρκετά για αυτούς ή σας λένε τι να κάνετε και πώς.

Σας αγαπούν και σας δέχονται όπως  είστε!
Αυτό για μένα είναι το Α και το Ω στις σχέσεις. Αποδοχή για όλα όσα είστε.

Εάν δεν σας εμπιστεύονται, σας υποτιμούν, σας ρίχνουν προβλήματα, σας λένε ότι είστε υπεύθυνος γι’ αυτούς, τότε υπάρχει θρέψιμο. Συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις σχέσεις και σταματήστε το, όταν μπορείτε.

- Επίσης φίλοι, που έρχονται συνέχεια και σας πετάνε τα προβλήματά τους, χωρίς να σας ρωτάνε πως αισθάνεστε, χωρίς να θέλουν πραγματικά λύσεις. Απλά χρειάζονται κάποιον για να τραφούν, οποιονδήποτε.

- Δουλειά, γραφείο, διευθυντές, συνάδελφοι, κάνουν συνεχές θρέψιμο. Στις επιχειρήσεις, τους αρέσει να μειώνουν και να υποτιμούν τους ανθρώπους και να τρέφονται από την ενέργειά τους. Αναπτύσσουν τη δυναμική τους με τα παιχνίδια που παίζουν, έχοντας τους ανθρώπους κάτω και υποτιμημένους. Αυτό είναι ψυχική κατάχρηση και χειραγώγηση. 


Ποιοί μπορεί να υπάρχουν στη ζωή σας που θρέφονται από εσάς;
- Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται με τα προβλήματά τους, δεν έρχονται για λύσεις, που σας χειρίζονται ίσως, που παίζουν παιχνίδια συναισθηματικά ή νοητικά  μαζί σας;

- Συμβαίνει στη σχέση ή στη δουλειά σας, ή  ίσως με τους αγαπημένους σας;

Εάν οι άλλοι παίρνουν από εσάς, (και είστε θύμα), αργά ή γρήγορα θα αισθανθείτε την ανάγκη να πάρετε κι εσείς από άλλους (γίνατε θύτης), όχι συνειδητά το τονίζω, αλλά για την επιβίωσή σας.

- Επίσης ,υπάρχουν κάποιοι στη ζωή σας, που είναι συνεχώς άρρωστοι ή παίζουν το παιχνίδι «εγώ ο καημένος, ο φτωχός, ο αδύναμος», και αυτός είναι ένας τρόπος να σας τραβάνε ενέργεια;  Θα πρέπει να το συνειδητοποιήσετε έγκαιρα και να μην νοιώσετε τύψεις ή ενοχές ή υποχρέωση γιατί είναι μόνο κλέψιμο. Είναι θύματα αλλά και θύτες μαζί. Κατανοήστε το. Το θρέψιμο απαιτεί κ άλλο θρέψιμο.

- Οι ειδήσεις στην τηλεόραση και ξαφνικά λέτε: «Ναι, ξέρω, με εξάντλησαν ενεργειακά οι ειδήσεις, το αισθάνομαι». Πράγματι συμβαίνει, γιατί υπάρχει πολύ δράμα στις ειδήσεις, όχι συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά η μαζική συνείδηση, που τρέφεται κυριολεκτικά από εσάς.

Δημιουργεί ανησυχία, μπέρδεμα, αμφιβολίες, αποπροσανατολισμό. Σπάνια δίνουν χαρά οι ειδήσεις. Υπάρχει θρέψιμο που γίνεται συνέχεια.

Κοιτάξτε τις προσωπικές σας σχέσεις με τους άλλους:
Εάν έχετε μία ερωτική σχέση, αναρωτηθείτε: Είναι ισορροπημένη αυτή η σχέση, υπάρχει μοίρασμα ανταλλαγή ενέργειας, αγάπης και κυρίως δίνει ΧΑΡΑ και στους δύο;  Κυρίως χαρά! Δείτε αν υπάρχει θρέψιμο με το σεξ και με όλα.


Πώς προστατεύεστε από το ενεργειακό θρέψιμο;
 Πώς σταματάτε τους άλλους να τρέφονται από εσάς  κι εσάς από αυτούς;
Είναι πολύ εύκολο. Κάνετε συνειδητή επιλογή να σταματήσετε το θρέψιμο.

Καθαρή και συνειδητή επιλογή. Δεν χρειάζονται ούτε τελετές ούτε κάτι άλλο. Απλά καθαρή και συνειδητή επιλογή.
Όχι άλλο θρέψιμο. Σταματώ το θρέψιμο.

Καθώς κάνετε την επιλογή πρέπει να αποσυνδεθείτε από αυτούς.

Θα ανησυχήσουν βέβαια, θα το καταλάβουν, γιατί δεν θα είστε πια το λαχταριστό σάντουιτς γι' αυτούς και θα προσπαθήσουν να σας τραβήξουν πίσω. Τότε, μπείτε στο κέντρο σας, κάνετε αναπνοές και μείνετε στην επιλογή σας. Τελικά θα το καταλάβουν και θα αποχωρήσουν και θα βρουν κάποιον άλλον, για να συνεχίσουν το παιχνίδι της θρέψης, γιατί εσείς αποσυνδεθήκατε από αυτό.

Τώρα, κάθε φορά που θα αισθάνεστε την ανάγκη να τραφείτε ενεργειακά, σταματήστε για λίγο, πάρτε μια βαθειά αναπνοή και πηγαίνετε εσωτερικά. Θυμηθείτε, ό,τι χρειάζεστε υπάρχει μέσα σας. Η εσωτερική ενεργειακή σας μπαταρία θα σας ξαναφορτίσει. Δεν χρειάζεται να πάτε έξω σε άλλους για την ενέργειά σας ή οπουδήποτε αλλού.

Είναι ήδη εκεί. Εάν δεν το πιστεύετε, τουλάχιστον προσπαθήστε να μπείτε στο εαυτό σας και στο «Εγώ Είμαι». Όλα υπάρχουν μέσα σας και η ενέργεια θα αρχίσει να ρέει και να μεγαλώνει. Όταν το αναγνωρίσετε αυτό, δεν χρειάζεται να παίζετε το παιχνίδι πια. Και οι άλλοι δεν θα μπορούν να το παίξουν μαζί σας. Κάντε συνειδητή επιλογή να σταματήσετε τον κύκλο της θρέψης και αποσυνδεθείτε. Αποσυνδεθείτε  και αναπνέετε συνειδητά και παρατηρείστε τί κάνουν οι άλλοι μετά. Μην ξεχνάτε, είστε κυρίαρχες υπάρξεις και δεν χρειάζεστε να βασίζεστε στις σχέσεις σας για ενέργεια.


Ομιλία του Geoffrey Hoppe για το ραδιόφωνο (global teleclass )
Nέμβριος  2010,  Κολοράντο, U.S.A.
Μετάφραση: Μαρία Γρηγοράκη




Maria (Syllegw Stigmes)


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!



Join on Facebook


Follow by Email

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ...

ΔΕΛΤΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

O καιρός σήμερα

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com