Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Συλλέγω Στιγμές#24 - Ελλάδα - Αυστραλία σημειώσατε: ?


Εδώ και κάποια χρόνια η Θεία μου (αδελφή της μάνας μου) από την Μελβούρνη (Αυστραλία) μου έχει κάνει ουκ ολίγες φορές την πρόταση να πάω στην Αυστραλία, για διακοπές, για δουλειά... Πάντα την… “απέρριπτα”! Της έλεγα, έχω το σχολείο που είναι κρίμα τόσα χρόνια προσπάθειας να πάνε περίπατο… Βέβαια εκτός από το σχολείο, που σαφώς και είναι σοβαρός λόγος, τους φόβους για ένα τέτοιο μεγάλο και μακρινό ταξίδι, υπάρχει κι ένας άλλος (κρυφός) λόγος που δεν “έφυγα”! Είχα έναν νθρωπο που ήταν πάντα κάπου γύρω, εκεί για μένα. Είχαμε “Κοινή Ζωή”, είχαμε “Κοινά όνειρα και στόχους”, είχα λόγο για να συνεχίσω να παλεύω εδώ στην Ελλάδα. (Σαφώς και την αγαπώ την Ελλάδα, άσχετα αν έχει “καταντήσει” έτσι όπως την έχουνε/έχουμε καταντήσει!)

Τώρα τι έχω; Τι περιμένω από τη Ζωή μου; Τα πάντα και Τίποτα!

Έχω -νομίζω- την Υγεία μου και αυτό από μόνο του είναι “Έχω τα πάντα!” Έχω τη δύναμη και την Πίστη να παλέψω για κάτι καλύτερο ή έστω όχι για το “Τίποτα”.

Έχω κι εμένα! Τώρα πια έχω μόνο τον Εαυτό μου! Και πιστεύω πως το να έχεις τον Εαυτό σου, να τα έχεις βρει μαζί του, να συμβιώνεις τις περισσότερες φορές αρμονικά μαζί του και επομένως όταν αγαπάς ή νοιάζεσαι τον “εαυτό σου”, τότε μπορείς να νοιαστείς και για κάποιον άλλον.   

Χθες το απόγευμα, όπως μιλούσα στο τηλέφωνο με τον μοναδικό νθρωπο που μπορεί πλέον να είμαστε μακριά,  ξέρω όμως ότι πάντα θα είναι “εκεί” για εμένα! Όχι μόνο στα εύκολα! Σ’ αυτά είναι ΌΛΟΙ! Είναι στα δύσκολα και χωρίς να ζητήσω τη “βοήθειά” του, πάντα με ένα τηλεφώνημα, έρχεται …η “επιφοίτηση”! Έτσι λοιπόν, έτσι αυθόρμητα του είπα αυτό που ήθελα εδώ και πάρα πολύ καιρό να συζητήσω μαζί του, να ακούσω την άποψή του, του είπα για την Αυστραλία.

Η άποψή του; Κατευθείαν: “Φύγε! Μην το σκεφτείς καθόλου και κάντο!

Επίσης, μου είπε: Πρώτα θα τελειώσεις τις σπουδές σου! Θα τελειώσεις το Λύκειο, θα δώσεις τις εξετάσεις σου, αν περάσεις, έχει καλώς αν πάλι όχι, εσύ θα έχεις προσπαθήσει. Αν βρεις μια “κανονική” δουλειά, που θα πληρώνεσαι και θα μπορείς να βρεις μια μικρή γκαρσονιέρα να ζήσεις μόνη σου και να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα, εγώ θα είμαι ευτυχισμένος για σένα. Αν τελικά δεν πάνε τα πράγματα έτσι, γιατί δεν είναι και στο χέρι σου μόνο και δεν καταφέρεις να φύγεις από το σπίτι σου, γιατί δεν αξίζεις την μεταχείριση που έχεις, τότε μάζεψέ τα και φύγε για την Αυστραλία. Θα συναντήσεις σαφώς δυσκολίες προσαρμογής και όχι μόνο αλλά δε σε φοβάμαι, γιατί πάντα τα καταφέρνεις! Εκεί σίγουρα κάτι θα κάνεις! θα είσαι μακριά από όλους και όλα, θα κάνεις πράγματα… Αν πάλι δεν πάνε καλά τα πράγματα, κανείς δεν σε εμποδίζει να επιστρέψεις πίσω στην Ελλάδα! Αλλά εσύ θα έχεις αρπάξει μια ευκαιρία που λίγοι την έχουν! Θα πας σε ένα μέρος, ξένο μεν, αλλά θα έχεις κάποιον “δικό σου άνθρωπο” και τα εφόδια για μια καινούργια αρχή.

Μου έκανε μια ερώτηση κρίσεως και μου είπε να του απαντήσω με το χέρι στην καρδιά: “Αν μπορούσες αυτή την στιγμή να φύγεις από το σπίτι σου και να ζήσεις μόνη σου, θα το έκανες;” Του απάντησα: “ΝΑΙ! χωρίς δεύτερη σκέψη, θα το έκανα με κλειστά τα μάτια!”

Μου είπε πολλά! Η αλήθεια είναι ότι καθόλα τη διάρκεια της τηλεφωνικής μας συνομιλίας, ένα “βάρος” ένιωθα ότι σήκωνα. Δεν ήταν ότι όλα αυτά που μου είπε δεν τα έχω σκεφτεί κι εγώ! Όλα τα έχω σκεφτεί! Ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες! Είναι απλά ότι  εκείνου η γνώμη πάντα μετράει για εμένα. Γιατί, πάντα έχει δίκιο! Γιατί, ξέρει εμένα! Γιατί απλά ξέρει τη Ζωή μου και τι έχω περάσει και τι περνάω, τι θέλω, τι ονειρεύομαι και κυρίως ξέρει τι δε θέλει να περάσω… άλλο!

Ναι! Αν είχα τη δυνατότητα να κάνω μια καινούργια αρχή, να ξανά γεννηθώ από τις στάχτες μου, όπως λένε, θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη! Αν είχα μπροστά μου μια πόρτα που θα ήταν “η πόρτα της δικής μου ζωής”, θα την άνοιγα και όπου με έβγαζε!

Ναι! Η μεγαλύτερη επιθυμία μου, όνειρό μου είναι να ζήσω όπως θέλω εγώ, τη δική μου Ζωή και όχι αυτή που άλλοι θα ορίσουν ή ορίζουν. Αν μπορούσα να αρχίσω από το μηδέν, μακριά από όλους κι από όλα, να μην με ξέρει κανείς, να μην απολογούμαι για τη Ζωή μου που άλλοι για πολλά χρόνια την όριζαν (όχι πια), να μην ζω για ένα τίποτα και κυρίως να μην έρθει “εκείνη η μέρα” του προσωπικού απολογισμού ρωτώντας τον εαυτό μου: “Μαρία, ποια ήταν η Ζωή σου; Έζησες ή απλά υπήρχες;” Αν μπορώ το “Τίποτα” να το κάνω “κάτι”, τότε θα είμαι ..ευτυχισμένη! (Ευτυχία-Ευτυχισμένη: Ποτέ δεν ταιριάξαμε!)               

Ναι! κατά βάθος, έχω αποφασίσει εδώ και πολύ καιρό ότι θα φύγω για την Αυστραλία. Αυτό είναι δεδομένο(;) ότι θα συμβεί! Για  τρεις μήνες; έχει καλώς! Μου δίνεται η ευκαιρία… εγώ την αρπάζω… κάνω την προσπάθειά μου και μετά ότι ακολουθήσει. Τι με κρατάει εδώ; Σχεδόν τίποτα! Και κουράστηκα πια να ζω για τους άλλους και να μην λαμβάνω -τουλάχιστον- την εκτίμηση του πράγματος.

Μπορεί να ακούγομαι σκληρή! (Εγώ λέω πως η ίδια η Ζωή είναι σκληρή! Εγώ απλά ως κομμάτι της, συμβαδίζω μαζί της!) Είμαι πρώτα από όλα με τον ίδιο μου τον εαυτό, για τον “χαμένο χρόνο”. Πόσο ακόμα; Μπορεί να ακούγομαι ότι δεν εκτιμάω αυτά που ήδη έχω! Λάθος! Εκτιμάω τα όσα ήδη έχω! Ακόμα και όσους δεν μου έχουν φερθεί εντάξει! Αλλά άλλο το ένα κι άλλο το άλλο! Γιατί πρώτα από όλα και απ’ όλους εκτιμάω την ίδια τη Ζωή κι ακόμα περισσότερο τη δική μου Ζωή, που μου δόθηκε από το θεό, ως δώρο! Και δε θέλω να σκέφτομαι ότι “Είμαι  ή ήμουν χαμένη από χέρι!” Απλά τα πράγματα! Και γι’ αυτή τη Ζωή θέλω το καλύτερο που μπορώ!

Ναι! Τα υπέρ είναι πολλά περισσότερα από τα κατά για το ταξίδι στην Αυστραλία. Το πιο “υπέρ” είναι η καινούργια αρχή! Και αυτό είναι που με “ιντριγκάρει” με την πρόταση. Ό,τι είναι να συμβεί, όποια απόφαση και να παρθεί, θα παρθεί χωρίς επιστροφή, χωρίς να το μετανιώσω (εξάλλου, πλέον δεν μετανιώνω για τίποτα! Οι επιλογές μου σχεδόν πάντα ήταν οι πιο σωστές!) και ό,τι βήμα και να κάνω θα το κάνω μετά το φετινό Καλοκαίρι! Έχω αρκετές εκκρεμότητες κι άλλες τόσες στιγμές εδώ που θέλω να ζήσω! Μετά, απλά πέταξε το πουλί! Εξάλλου, ποτέ δεν ήθελα να είμαι βάρος σε κανέναν, ούτε να ενοχλώ με την παρουσία μου! Να λοιπόν, μια ευκαιρία να τους απαλλάξω αλλά και να απαλλαχτώ κι εγώ……………..


Αλήθεια, αν σας δινόταν η ευκαιρία, να πάτε σε μία άλλη χώρα (που σαν καλούν συγγενείς, άρα 1+) για κάτι καλύτερο, έστω να κάνετε την προσπάθειά σας, θα την αξιοποιούσατε αυτή την ευκαιρία;


Αυτά προς το παρόν! Την Υγεία μας να έχουμε και όλα γίνονται! Δύσκολα και με πολύ -βασανιστική-  προσπάθεια μεν, αλλά όλα γίνονται!



ΥΓ. Τον συγκεκριμένο χάρτη της Αυστραλίας τον ζωγράφισα εγώ το 2000, όπως γράφω πάνω. Ήταν η εποχή που είχε βγει ο “Ζωγράφος” από μέσα μου, +η Ποίηση, +η στιχουργική κ.α Καλλιτεχνικές ανησυχίες. Ε, μα! Είμαι πολυτάλαντο κορίτσι, πως να το κάνουμε! Χαχα! Σε κάποιο επόμενο post θα σας δείξω όλες τις δημιουργίες μου από εκείνη την εποχή! Stay Tuned!    



      





________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

✍ My thoughts # 2 – Άδραξε τη μέρα …κάποιος λόγος θα υπάρχει!


Είναι εκείνες οι μέρες που η απογοήτευση, η απαισιοδοξία και ον λίγον η απελπισία, άντε πρόσθεσε και τη μοναξιά, με χτυπάνε αλύπητα. Γιατί;

Φταίει το ότι η εποχή που ζούμε είναι “άγρια”; Φταίει το ότι τα πράγματα σε όλους τους τομείς είναι δύσκολα; Φταίει το ότι προσπαθώ να αντέξω, να επιβιώσω και γενικά προσπαθώ να σταθώ στο ύψος μου αλλά δε με βοηθάνε ούτε οι καταστάσεις ούτε τα γεγονότα που διαδραματίζονται μπρος τα μάτια μου ούτε καν οι (δικοί μου) άνθρωποι γύρω μου; Μήπως φταίει η ίδια η Ζωή που είναι όπως είναι; Μήπως φταίει η κακή μου μοίρα, η τύχη ή το σύμπαν που δε συνωμοτεί υπέρ μου επιτέλους; Ή τελικά φταίω εγώ η ίδια για τις επιλογές μου και τις αρνητικές σκέψεις που κάνω, πολλές φορές ασταμάτητα, οι οποίες -ίσως τελικά- να καθορίζουν την εξέλιξη, -αν όχι ακριβώς τη ζωής μου-, σίγουρα όμως, των αποφάσεων μου και επομένως των  επιλογών μου;

Ποιός φταίει λοιπόν; Όλοι, όλα ή κανένας;! 

Να κοιμάμαι και να ξυπνώ αναρωτώντας κάθε μέρα: “Γιατί να παλέψω και σήμερα;”

Η απάντηση είναι πάντα η ίδια: “Κάποιος λόγος θα υπάρχει!”

Δεν λέω: “Γιατί πρέπει!”
Λέω: “Κάποιος λόγος θα υπάρχει!”

Δεν παλεύεις (μόνο) γιατί πρέπει! Τα “πρέπει” κανείς στην πραγματικότητα δεν τα συμπαθεί και δεν τα θέλει! Όταν κάνεις μόνο αυτό που πρέπει, είσαι εξαρχής καταδικασμένος να ζεις μια Ζωή μισή έως ανύπαρκτη. Με απλά λόγια: “Είσαι άξιος της μοίρας σου!”

Δεν παλεύεις λοιπόν γιατί πρέπει!  (Τι σημαίνει μωρέ πρέπει;) Παλεύεις κυρίως για έναν σπουδαίο λόγο… γι’ αυτό που λέγεται “Ζωή”… για τη δική σου Ζωή… για τη Ζωή που σου χαρίστηκε ως δώρο!

Επίσης, παλεύεις για χίλιους δυο λόγους! Ο καθένας για τους δικούς του λόγους!

Μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε λόγος ή λόγοι για τους οποίους οφείλεις να σηκωθείς το πρωί και “να αδράξεις τη μέρα(ή όπως λέμε εις την αγγλικήν “ Seize the Day”), δηλαδή, να απολαύσεις την κάθε  στιγμή, να αξιοποιήσεις τη μέρα όπως θέλεις κι επιθυμείς εσύ ο ίδιος ή ακόμα όπως ακριβώς σου τα φέρει η ίδια η μέρα.

Γιατί λοιπόν συνεχίζουμε να παλεύουμε σ’ αυτή την …αβέβαιη Ζωή;
Για κάποιον λόγο ή λόγους ίσως;
Εξάλλου, όλα στη Ζωή γίνονται για κάποιο λόγο(!), έτσι δεν είναι;


 ✍@υτές ήταν οι προσωπικές μου σκέψεις και μόνο!






________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

♫Music Obsessions#11 – Μπορείς ποτέ πραγματικά να αγαπήσεις μια γυναίκα;




 Μπορείς ποτέ πραγματικά να αγαπήσεις κάποια/κάποιον λίγο περισσότερο από τον εαυτό σου;
Μπορείς ποτέ πραγματικά να μοιραστείς τη Ζωή σου, τη ψυχή σου και όλα “τα υπάρχοντά σου” με κάποια/κάποιον που νιώθεις ότι την/τον αγαπάς;
Μπορείς ποτέ πραγματικά να καταφέρεις “το εγώ για μένα κι εσύ για εσένα” να το κάνεις “εγώ για σένα κι εσύ για εμένα=μαζί”;
Μπορείς ποτέ πραγματικά να αγαπήσεις ολοκληρωτικά έναν άνθρωπο γι’ αυτό ακριβώς που είναι και όχι γι’ αυτό που θα ήθελες να είναι;
Μπορείς ποτέ πραγματικά να συνεχίσεις να τον/την αγαπάς ακόμα κι αν η φλόγα του έρωτα έχει σβήσει;
Μπορείς ποτέ πραγματικά να απαρνηθείς την αγάπη;    


Πέμπτη 30/1/2014




▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃

Σημ.: Για ό,τι λάθος υπάρχει…ευθύνεται “ο δαίμων του τυπογραφείου”.








________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Tag: Το παιχνίδι της αγάπης!


Φεβρουάριος: “Ο μήνας της αγάπης!” και στην blogόσφαιρα-blogογειτονιά κυκλοφορεί ένα νέο παιχνίδι που έχει να κάνει με την …Αγάπη! Οι αγαπημένες μου blogo-Φίλες Κική από το blog ΕΚΦΡΑΣΟΥ (εδώ μπορείτε να διαβάσετε τη δική της ανάρτηση) και το ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ (εδώ διαβάστε τη δική της ανάρτηση) με προσ(κ)άλεσαν να συμμετάσχω σ’ αυτό το παιχνίδι και να “μιλήσω” κι εγώ για την Αγάπη μέσα από ερωτήσεις που έθεσαν οι ίδιες. Σας ευχαριστώ πολύ Κυρίες μου!


Το βραβείο αυτό έχει τους εξής 3 κανόνες:
1) Αναφέρεις το όνομα του φίλου που σου έκανε tag.
2) Απαντάς στις ερωτήσεις του και,
3) Προσκαλείς 10 άτομα να συνεχίσουν αφού κάνεις 5 νέες ερωτήσεις.





Οι ερωτήσεις της Κικής στις οποίες πρέπει να απαντήσω είναι οι παρακάτω:
1) Αν η αγάπη ήταν εικόνα, ποιά θα ήταν και γιατί;
Θα ήταν μια αγκαλιά και ένα φιλί. Ας πούμε σαν την παραπάνω εικόνα.

 

2) Αν η αγάπη ήταν ήχος, ποιός ήχος θα ήταν και γιατί;
Θα ήταν νομίζω ο ήχος της θάλασσας. Ένας μυστήριος, απέραντος και ταξιδιάρικος ήχος…
  



3) Αν η αγάπη ήταν φτερό, τι φτερό θα ήταν και γιατί;
Θα ήταν φτερό του Αετού. Περήφανη, δυνατή, ελεύθερη… 
  




4) Αν η αγάπη ήταν Φυσικό Φαινόμενο, ποιό θα ήταν και γιατί;
Σεισμός; Όταν σε ταρακουνάει, σε ταρακουνάει για τα καλά …με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
  



5) Αν η αγάπη δεν ήταν συναίσθημα, τι άλλο θα μπορούσε να ήταν και γιατί;
Θα ήταν φυσικά Μουσική!


Και οι ερωτήσεις του ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ είναι οι παρακάτω:
 
1) Η λέξη αγάπη ποιαν εικόνα σου φέρνει στο μυαλό;
Ό,τι απάντησα στην ερ.1 της Κικής, ισχύει κι εδώ.
  


2) Τι σημαίνει για σένα αγάπη;
Αγάπη είναι να νιώθεις όμορφα συναισθήματα προσφοράς, χαράς, θαυμασμού, δόσιμο, Ζωής, ελευθερίας… Αγάπη είναι να νιώθεις πως έχεις φτερά και πετάς!
  


3) Με ποιο γλύκισμα παρομοιάζεις την αγάπη;
Μια δόση από αγκαλιά, φιλί, χαμόγελο, βλέμμα, άγγιγμα, χάδι, ένα ΄”σ’ αγαπώ”, νότες μουσικής… και όλα μαζί ανακατεμένα και γίνεται το ωραιότερο γλύκισμα για την αγάπη! (Υπάρχει κι ας είναι λίγο δύσκολο να πετύχει αυτό το γλύκισμα!Ο Γελαστούλης κλείνει το μάτι) 



4) Ποια στιγμή της ζωής σου της συνδυάζεις με την αγάπη;
Με όλες εκείνες τις στιγμές που αισθάνομαι ότι η καρδιά μου κι εγώ δεν νιώθουμε μονόπλευρα συναισθήματα.
  


5) Εποχή του χρόνου (άνοιξη,καλοκαίρι,φθινόπωρο,χειμώνας) που νοιώθεις έντονα μέσα σου την αγάπη;
Ευτυχώς ή δυστυχώς νιώθω μέσα μου την αγάπη κάθε μέρα, 365 μέρες το χρόνο. Η αγάπη δεν χωρίζεται ούτε μοιράζεται ούτε έχει εποχή, μέρες, μήνες, χρόνο, ηλικία, κλπ. Έχει απλά:Νιώθω!” 





Οι δικές μου 5 ερωτήσεις που θέτω προς τους 10 φίλους bloggers είναι οι εξής: (που κάποια στιγμή θα τις απαντήσω κι εγώ σε ξεχωριστό post. Σιγά που δεν θα τις απαντούσα κι εγώ!)

 1. Ποιο τραγούδι (ελληνικό ή ξένο) εκφράζει με τους στίχους του την απόλυτη αγάπη;
2. Με ποια ρομαντική ταινία συγκινηθήκατε με το love story της; 
3. Με ποια νότα ή νότες (γιασεμί, βανίλια, μανόλια, σανδαλόξυλο, musk, κλπ.)  θα επιλέγατε ως βάση για το δικό σας άρωμα αγάπης;
4. Με ποια παιχνιδιάρικη λέξη (εκτός από το όνομά του/της) αποκαλείτε “τον καλό σας/την καλή σας”;
5. Ένα αγαπημένο σου απόφθεγμα για την αγάπη;



Και προσ(κ)αλώ να παίξουν “Το παιχνίδι της αγάπης” τους:
 1. Maria Fe
5. Εύα
7. hengeo




Αυτά από εμένα! Καλό ξημέρωμα να έχουμε!

 
 
 
 
Διαβάστε ΕΔΩ όλα τα Tag post που έχουν ανέβει στο blog! 



 
__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *

*All rights reserved

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

✍ My thoughts # 1 - Είμαστε κι εμείς που…






Ενώ είχα σκοπό να ανεβάσω την ανάρτηση με το “Παιχνίδι της αγάπης” που με έχουν προσ(κ)αλέσει η Κική και το ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ, (αύριο το βράδυ ευελπιστώ να τη δημοσιεύσω), τελικά προέκυψε κάτι άλλο, γιατί όπως και να το κάνουμε οι σκέψεις (και οι αλήθειες θα συμπληρώσω) τρέχουν… 

Η αφορμή λοιπόν αυτή της ανάρτησης (+νέα στήλη) είναι κάποιες σκέψεις της Ψυχής (μου) που έγραψα (όπως γράφω κατά καιρούς) στο προφίλ μου στο fb και επειδή οι σκέψεις αυτές είναι πολλές περισσότερες, είπα να τις γράψω (+μερικές ακόμα ως συμπλήρωση) κι εδώ. Όχι τίποτα άλλο, αλλά γιατί απλά: "Τα λόγια της ψυχής είναι πάντα σωστά!" λέω εγώ τώρα!



Είμαστε -κι- εμείς που είμαστε ό,τι είμαστε... νιώθουμε όπως νιώθουμε... είμαστε ακριβώς ο εαυτός μας που σημαίνει …με τα  καλά και με τα στραβά μας… με τα ωραία μας και τα άσχημά μας… με τα προτερήματά  και τα ελαττώματά μας… με την ηρεμία μας και με την έκρηξή μας… με τη δυσκολία μας και την ευκολία μας… με τα λάθη και τα σωστά μας… με τα πάθη μας και τα τρελά μας… με τα έτσι και τα αλλιώς μας… που είμαστε “τέλειοι” μέσα από τις ατέλειες μας…

Είμαστε -κι- εμείς που αγαπάμε απόλυτα και μέχρι “το κόκκαλο”… που ερωτευόμαστε σαν να είναι η πρώτη φορά…  που λειτουργούμε καλύτερα όταν υπάρχει συναίσθημα και πάθος… που “τρώμε τα μούτρα μας” αλλά συνεχίζουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο… που τρώμε ήττες και το παραδεχόμαστε… που κερδίζουμε αγώνες αλλά δεν “καβαλάμε το καλάμι”… που μέσα στην απαισιοδοξία και το χάος βρίσκουμε λόγους για να χαμογελάμε… που δεν αναπαυόμαστε στα έτοιμα… που κοιτάμε τον άλλον στα μάτια και λέμε όσα κρύβει η σιωπή…

Είμαστε -κι- εμείς που είμαστε διακριτικοί μέχρι αηδίας... που μιλάμε στον άλλον στο πληθυντικό από ευγένεια ή για να κρατάμε τους τύπους ή γιατί “φυλάμε τα ρούχα μας για να έχουμε τα μισά”… που είμαστε εντάξει στις κοινωνικές-οικογενειακές-φιλικές-ερωτικές-προσωπικές-“υποχρεώσεις” μας… που κρατάμε το λόγο μας στο ακέραιο… που σκεφτόμαστε πρώτα το καλό του άλλου αντί το δικό μας καλό... που λέμε λίγα και καλά... "κολλάμε" με τους λίγους και καλούς... extra δυναμικοί όταν και όπου χρειάζεται... μένουμε στην ακρούλα μας όταν 'πρέπει'... φεύγουμε όταν δεν χωράμε πουθενά… δεν κρατάμε κάτι ή κάποιον με το ζόρι… δεν ζητιανεύουμε για λίγα “ψίχουλα αγάπης”… που έχουμε μια συνείδηση, μια αξιοπρέπεια & μια (ψωρο) περηφάνια ίσα με το μπόι μας...

Με λίγα λόγια: "Καταστρέφουμε και μόνοι μας τον εαυτό μας-τη Ζωή μας-... δε θέλουμε κανένα χέρι βοηθείας! Γιατί απλά ξέρουμε τι μας γίνεται!"



ΥΓ. Για να σας προλάβω! Η παρούσα διανοητική μου κατάσταση δεν είναι ούτε στα up ούτε στα down αλλά σε μια μέση κατάσταση. Είμαι η Μαρία και είμαι καλά!  


Καλή εβδομάδα να έχουμε!




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Χρόνια πολλά Αγάπη! Χρόνια πολλά Έρωτα!

 
Φεβρουάριος 2012: Ακόμα υπάρχει αγάπη!
Φεβρουάριος 2013: Valentine's Day;;;
 
Και να,  που ζυγώνει “η μέρα του Αγίου-Βαλεντίνου(Valentine's Day) ή αλλιώς “η μέρα των ερωτευμένων”! Ήδη στα καταστήματα, στα super-maret, στις βιτρίνες, στο διαδίκτυο, όλοι έχουν προετοιμαστεί για να “πουλήσουν” την αγάπη μέσα από μικρά ή μεγάλα δωράκια, όπως αρκουδάκια, γλυκά, κάρτες, λουλούδια, ταξίδια, δείπνα, κοσμήματα ακόμα και εργαλεία για την κουζίνα, όπως φόρμες ζαχαροπλαστικής… και παντού καρδιές, κόκκινες καρδιές! Ώσπου  κάποια στιγμή λες: “Παναγία μου, φτάνει! Έλεος!” 

Όσο όμως και να κρίνεις αρνητικά αυτή την γιορτή, επειδή πιστεύεις ότι “η αγάπη, ο έρωτας και οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα”, καταβάθος, το παραδέχεσαι ή όχι, πιστεύεις πως είναι μια καλή αφορμή ή να πω καλύτερα μια πολύ καλή ευκαιρία, όχι τόσο να δείξεις την αγάπη σου στον/στην σύντροφό σου (αυτή οφείλεις να τη δείχνεις κάθε μέρα με όποιον τρόπο μπορείς και νιώθεις), όσο στο να κάνεις κάτι το διαφορετικό και όσο το δυνατόν να το ζήσεις ακόμα πιο δυνατά. Με απλά λόγια, το Πάθος και τα συναισθήματα να χτυπήσουν κόκκινο!

Μια αγκαλιά, ένα φιλί, μια όμορφη κουβέντα, ένα “σ’ αγαπώ!”, είναι τα πιο απλά που μπορείς να κάνεις αυτή την ημέρα. Όλα τα άλλα (δώρα, γλυκά, λουλούδια, εκπλήξεις κλπ.) καλοδεχούμενα δε λέω -και ειδικά τα γλυκά και τα λουλούδια- αλλά έρχονται δεύτερα. 

Εντάξει, αν δεν είσαι μόνος/η αυτή την ημέρα, μια χαρά θα τη βγάλεις! Αν πάλι, είσαι μόνος/η-χωρισμένος/η ή αλλιώς ελεύθερος/η όπως συνηθίζω να λέω εγώ, και πάλι κανένα πρόβλημα. Δεν χρειάζεται να πέσεις στην παγίδα να σε “πάρει από κάτω”. Δεν υπάρχει και λόγος! Είτε είναι επιλογή σου είτε πάλι όχι, δεν υπάρχει λόγος να πέσεις σε θλίψη! Να ξέρεις πως οι χωρισμένοι-οι ελεύθεροι γιορτάζουν και αυτοί, και μάλιστα κάθε μέρα.

Κάπου είχα διαβάσει το εξής:  (συγνώμη αλλά δε θυμάμαι που το έχω διαβάσει) Μετά από έναν χωρισμό, δεν είμαστε μόνοι, είμαστε ελεύθεροι.”

Μια τέτοια μέρα μπορείς να γιορτάσεις τον χωρισμό, την ελευθερία σου, την ησυχία σου, τη Ζωή, ακόμα που είσαι καλά και συνεχίζεις να πιστεύεις πως κάποια μέρα η αγάπη θα σε βρει. Επομένως, γιόρτασε κι εσύ “ο μόνος-αδέσμευτος-χωρισμένος-ελεύθερος” με φίλους/ες, ακόμα και με τον ίδιο σου τον εαυτό.

Κυρίως όμως γιόρτασε την αγάπη, τον έρωτα! Ακόμα κι αν πιστεύεις ή δε πιστεύεις ή αμφιβάλλεις γι’ αυτά, εσύ γιόρτασε τα συναισθήματα που νιώθεις για κάποιον ή για κάτι. Έτσι απλά!

Γιατί όπως είχε πει και ο Ρωμαίος Φιλόσοφος Σενέκας: “Si vis amari, ama.”, δηλαδή, “αν θέλεις να σε αγαπούν, να αγαπάς.”
 

Michael Bolton - Love Is A Wonderful Thing

Birds fly, they don't think twice
They simply spread their wings
The sun shines, it don't ask why
Or what the whole thing means

The same applies to you and I
We never question that
So good, it's just understood
Ain't no conjecture
Just a matter of fact

[Chorus:] 

Love is a wonderful thing
Make ya smile through the pouring rain
Love is a wonderful thing
I'll say it again and again
Turn your world into one sweet dream
Take your heart and make it sing
Love, love is a wonderful thing

 

The only thing a river knows
Is runnin' to the sea
And every spring when a flower grows
It happens naturally

The same magic when you're in my arms
No logic can define
Don't know why, just feels so right
I only know it happens every time


Oh when the cold wind blows
I know you're gonna be there to warm me
That's what keeps me goin'
And our sweet love will keep on growin'


Love is a wonderful, wonderful thing
Love is a wonderful, wonderful thing
It's what makes honey taste sweet
It's what makes your life complete


 
Άραγε τι είναι Αγάπη;
Γι’ αυτό σ’ αγαπώ… (όπως λέει και το τραγούδι)


__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Σκέφτομαι και Γράφω#15 – “Όταν δεν “κολλάς”… πουθενά;”


Η αφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε μια φωτογραφία. Τώρα τι φωτογραφία ήταν αυτή (οικογενειακή, φιλική κλπ.) δεν έχει και πολύ σημασία. Σημασία έχει ότι την κοιτούσα για αρκετά λεπτά και σκεφτόμουν διάφορα. Από την μία μου έδωσε χαρά για την εικόνα που έβλεπα κι από την άλλη μου έδωσε λύπη. Και στο τέλος είπα δυνατά “Εγώ που “κολλάω” τελικά;” και η απάντηση που ξεστόμισα κατευθείαν χωρίς δεύτερη σκέψη ήταν: “Πουθενά!”.

Πόσες φορές σε καταστάσεις, σε γεγονότα, σε στιγμές αλλά και για τους ανθρώπους (οικογένεια, φίλους, γνωστούς, κλπ.)  έχω κάνει στον εαυτό μου αυτή την “ρητορική ερώτηση”, όπου βέβαια η απάντηση είναι πάντα η ίδια.  

Πάντα από παιδί και ειδικά τα τελευταία 6 χρόνια πολλές φορές αναρωτιέμαι: “Μαρία, εσύ που κολλά τελικά; Πουθενά!” Μπορεί να είναι καθαρή ανασφάλεια, μπορεί πάλι να είναι μια αλήθεια, η δική μου αλήθεια, μπορεί ακόμα να είναι μια λάθος (ή σωστή) εκτίμηση. Δεν ξέρω τι ακριβώς από όλα αυτά είναι! Αυτό όμως που μπορώ να πω με σιγουριά, είναι αυτό που παίρνω ως αποτέλεσμα εκείνη τη δεδομένη στιγμή.

Θυμάμαι πως πάντα ήθελα κάπου να ανήκω! Σε μια οικογένεια, σε μια σχέση φιλική ή ερωτική, στον εαυτό μου, σε κάθε είδους συγκέντρωση που είμαι καλεσμένη… ήθελα να ανήκω. Πάντα όμως ένιωθα σαν το ψάρι έξω από το νερό. Ίσως επειδή δεν μου έμαθαν ότι έχω κι εγώ το δικαίωμα να ανήκω κάπου. Ίσως να έχω μεγαλώσει αρκετά και να γνωρίζω πολύ καλά τον εαυτό μου και να έχω πλήρη επίγνωση στο που ανήκω πραγματικά και στο που δεν μπορώ ή δεν έχω το δικαίωμα να ανήκω κάπου συγκεκριμένα.    

Έχω μάθει να είμαι διακριτική (υπερβολικά διακριτική=ελάττωμα μεγάλο!), να μην ενοχλώ τον άλλον και κυρίως να μην είμαι βάρος. Αν νιώθω ότι γίνομαι βάρος, απλά φεύγω! Σχεδόν πάντα αθόρυβα και χωρίς επιστροφή! Δεν επιστρέφω εύκολα …στον τόπο του εγκλήματος! Μια φορά το έκανα στη Ζωή μου και με σημάδεψε για πάντα… αρνητικά αλλά και θετικά.

Έχω μάθει να νιώθω με την καρδιά, να έχω συναισθήματα για τα πάντα! Έχω μάθει όμως όταν πρέπει για το καλό του άλλου (το καλό το δικό μου δύσκολα το βλέπω και δύσκολα το επιλέγω ως πρώτη επιλογή!) να “αγγίζω” ως εκεί που μου το επιτρέπει η ηθική μου.

Όσα και να “νιώθω”, όσα και να “θέλω”, όσα και να “ποθώ”, όσα και να “επιθυμώ”, όσα και να “ονειρεύομαι”, όσα και να “περιμένω” διακαώς, όταν δεν υπάρχει (ή ακόμα κι αν υπάρχει) έστω και μία πιθανότητα, να ανήκω με οποιονδήποτε τρόπο ή θέση κάπου, απλά μένω μακριά, ακόμα κι αν με πονάει ή με πονέσει αργότερα. Εξάλλου, με το ζόρι τίποτα και κανέναν δεν κρατάς! Αυτό είναι ένα είδος ελευθερίας, νομίζω!

Βέβαια, υπάρχουν φορές-στιγμές (λίγες αλλά υπάρχουν) που λέω: “Μα γιατί να μην “κολλάω” εγώ; Τι έχω; Μια χαρά άνθρωπος είμαι και μια χαρά κοπέλα και με μια ψυχή τεράστια σε βάθος! (ναι, η “μετριοφροσύνη” κάποιες φορές δεν λείπει όταν κάνω πλάκα σύμφωνα με το δικό μου αντιπαθητικό ή συμπαθητικό χιούμορ μου) Αλλά και πάλι, μετά από λίγο, στο “καπάκι” ξαναγυρίζω στο “Δεν κολλάω πουθενά!

Το ξέρω πως τέτοιου είδους σκέψεις δεν κάνουν καλό και σε καμιά περίπτωση μπορεί και να μην ισχύουν στην πραγματικότητα και απλά όλα να είναι στο μυαλό -μου-. Αλλά όσο και να θέλεις να βλέπεις με τα μάτια”, η πραγματικότητα (που είναι πάντα καθαρή κι αδυσώπητη) σου δείχνει πιο είναι το σωστό-το λογικό, ακόμα κι αν προσπαθείς με χίλιους δυο τρόπους να ξεγελάσεις την ίδια και τα γεγονότα. Και την πραγματικότητα αλλά πολλές φορές τα ίδια τα γεγονότα δεν μπορείς Φίλη/ε μου να τα αρνηθείς …σαν να μην υπάρχουν! Υπάρχουν, όπως υπάρχει η Ζωή, ο κόσμος, ο χρόνος, τα συναισθήματα, οι σκέψεις… όπως υπάρχεις εσύ ο ίδιος!

Μύρωνας Στρατής "Δεν Κολλάω"

Τρέχοντας της αγάπης σου τη σκιά κυνηγάω
Έφυγες και γω τώρα πια πουθενά δεν κολλάω

Σπάω αλυσίδες, σ΄ ένα κόσμο βίδες
έκανα για σένα εγώ
χάδια και εικόνες, πάνω από κανόνες
τόνοι τρέλας στο μυαλό

Τρέχοντας της αγάπης σου τη σκιά κυνηγάω
Έφυγες και γω τώρα πια πουθενά δεν κολλάω

Δισταγμούς δεν έχω, βάλε στο αντέχω
παραβάτης να γυρνώ
δεν τα παρατάω, τι που σας κτυπάω
κάθε εμπόδιο σε καλό

Τρέχοντας της αγάπης σου τη σκιά κυνηγάω 
Έφυγες και γω τώρα πια πουθενά δεν κολλάω



Σημ.: Επειδή εγώ γράφω ό,τι μου κατεβαίνει στο κεφάλι, ΔΕΝ σημαίνει ότι πρέπει και επιβάλλετε ο άλλος που με διαβάζει να συμφωνεί με όσα γράφω. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει την άποψή του, όπως το έχω κι εγώ!
(αυτά προς αποφυγή παρεξηγήσεων!)



 





__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Αφιέρωμα #4 & Προσωπικότητες #3: Καλό ταξίδι Κυρία Τζένη Βάνου!






Χθες Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου έφυγε από τη Ζωή μια αγαπημένη τραγουδίστρια του ελαφρού και λαϊκού τραγουδιού, μια ξεχωριστή, αγγελική, ερωτική γεμάτο πάθος φωνή, μα κυρίως μια σπουδαία Κυρία, η Τζένη Βάνου.

Η Τζένη Βάνου για μένα πάντα ξεχώριζε για πολλούς λόγους λίγο παραπάνω από τις υπόλοιπες ερμηνεύτριες του παλιού καλού λαϊκού τραγουδιού. Δεν ήταν μόνο η ιδιαίτερη φωνή της, η ερμηνεία που έδινε σε κάθε τραγούδι ούτε για τα σπουδαία τεράστια τραγούδια/επιτυχίες που έχει ερμηνεύσει αλλά ήταν η ίδια η Ζωή της, η ίδια ως άνθρωπος, ως γυναίκα που ο πατέρας της την απέρριψε, που αδικήθηκε, που πληγώθηκε, που προδόθηκε, που αγάπησε και ερωτεύτηκε απόλυτα,  που ο έρωτας για εκείνη ήταν το Α και το Ω, που η ίδια είχε μέχρι το τέλος μια αξιοπρεπέστατη και ακριβοθώρητη παρουσία.

Όσες φορές έτυχε να την παρακολουθήσω σε συνεντεύξεις της να διηγείται τη Ζωή της, για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια, για όσα πέρασε… πάντα με μια ηρεμία, με μια καλοσύνη αλλά και με μια ευαισθησία κι ένα παράπονο, πάντα έβρισκα μικρά, τόσο δα μικρά κομμάτια των δικών μου συναισθημάτων. Επειδή η Τζένη Βάνου ήταν μια γυναίκα με μεγάλη ψυχή, που ήξερε να αγαπάει και τα συναισθήματα -της αγάπης της- τα μετέφερε στα τραγούδια της και στη συνέχεια τα μετέδιδε σε μας για να μπορούμε μέχρι σήμερα και για πάντα να τραγουδάμε και να αφιερώνουμε στο έτερο ήμισυ “Αγόρι μου, Έρωτά μου ανεπανάληπτε, σ’ αγαπώ…”


Καλό Ταξίδι και Καλό Παράδεισο Κυρία Τζένη Βάνου!

ΤΖΕΝΗ ΒΑΝΟΥ (1939 - 2014) ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ!


ένα υπέροχο και συγκινητικό  άρθρο που έγραψε η Αλεξάνδρα Τσόλκα.








__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

♫Music Obsessions#10 – Μεγαλύτερε ψεύτη του κόσμου…



Σου είπα να μην με ξεχάσεις…
να μην εξαφανιστείς πάλι…
να με παίρνεις που και που κάνα τηλέφωνο…
μπας και χρειαστώ τη συμβουλή σου, τη βοήθειά σου.
Μου είπες πως δεν θα χαθείς…
θα κρατήσεις μαζί μου επαφή…
θα με προσέχεις… θα είσαι δίπλα μου πάντα…
Μα μόνο σιωπή και μια απουσία που κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο σκληρή!
“Μεγαλύτερε ψεύτη του κόσμου
κρύψε την αλήθεια καλά…”

Τρίτη 4/2/2014



▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃



♫Music Obsessions#3 – Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτή είμαι εγώ!
♫Music Obsessions#4 – Δίδυμη μοναξιά!
♫Music Obsessions#5 – Θα μπορούσε… για πάντα!
♫Music Obsessions#6 – Εδώ μαζί μου!
♫Music Obsessions#7 – Η Ταχύτητα της ζωής!
♫Music Obsessions#8 – Στο τέλος (μας) νικάει η Αγάπη!


________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!




ask2use.com: Υποχρεωτική η πλήρης αντιγραφή του κειμένου

ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή

ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Save page as PDF





ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com