Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Αφιέρωμα #6 & Προσωπικότητες #5: Κωνσταντίνος Καβάφης: Σαν σήμερα 29 Απριλίου…



Σαν σήμερα, 29 Απριλίου του 1863 (151 χρόνια πριν) γεννήθηκε ένας από τους σημαντικότερους-σπουδαιότερους (και παρεξηγήσιμους) Έλληνες Ποιητές, ο Κωνσταντίνος Καβάφης. Επίσης, σαν σήμερα, το 1933 (πριν 81 χρόνια) έφυγε από τη Ζωή, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο, που ακόμα πολλοί “αμφισβητούν” για το τι είναι Ποίηση ή αν ο ίδιος τελικά αυτά που έγραφε, ήταν Ποίηση! Μην ξεχνάμε όμως, πως η Ποίηση είναι ένα είδος που δύσκολα κάποιος αντιλαμβάνεται ακριβώς τη σημασία της και κυρίως ένα Ποίημα “αποκωδικοποιείται” διαφορετικά για τον καθένα.

Εγώ προσωπικά δεν θα “τολμήσω” να γράψω περισσότερα για αυτόν τον σπουδαίο Ποιητή που τα τελευταία 4-6 χρόνια λόγω του σχολείου, τον έμαθα περισσότερο μέσα από τα κείμενα του, στο μάθημα της Λογοτεχνίας. 



Τέλος, θα κλείσω με αυτό το μικρό απόσπασμα:“Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ να πούνε.”




 
 



__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) -
 ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Α, οι αλήθειες να λέγονται!






Καλησπέρα σας Κυρίες και Κύριοι, Φίλες και Φίλοι μου!

Έχω πολύ καιρό να γράψω, η αλήθεια είναι αυτή! Ενώ εδώ και 3 μέρες γράφω post με θέμα 7 ξένες ταινίες που είδα τις μέρες του Πάσχα, να σου που έρχεται κάτι άλλο και γίνεται αφορμή για να γράψω ένα άλλο post…εντελώς αυθόρμητα!

Λοιπόν, είμαι από αυτές που, που και που διαβάζω την στήλη της Α, μπα (…λύνει απορίες και προβληματισμούς αισθηματικής, πολιτικής, επαγγελματικής, σελεμπριτικής ή οποιασδήποτε άλλης φύσης.) που γράφει στην Lifo.gr. (πατήστε πάνω στα link για να δείτε για τι πράγμα μιλάω) Πάντα απολαμβάνω καταρχάς  τις ερωτήσεις των αναγνωστών που πολλές από αυτές είναι πραγματικά τόσο αστείες και άλλες τόσο άκυρες και δεύτερον  τις απίθανες και τόσο έξυπνες με full χιούμορ απαντήσεις της “Α μπα”, που πραγματικά διασκεδάζω. Άσε, τα σχόλια των αναγνωστών στο τέλος που είναι όλα τα λεφτά!

Διάβασα λοιπόν αυτές της ερωτήσεις και τις απαντήσεις και απλά στάθηκα στα σχόλια που γράφτηκαν από κάτω για την την ερώτηση #7 μιας αναγνώστριας που μιλούσε περί Φιλίας ή Έρωτας… και πραγματικά  ξεκαρδίστηκα στα γέλια για τις μεγάλες αλήθειες που ειπώθηκαν. Όχι, τίποτα άλλο αλλά για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και να μην παραμυθιαζόμαστε εμείς οι γυναίκες και… γενικώς! 

Τα σχόλια ήταν τα εξής:

#7: Σύνελθε, κορίτσι, και σταμάτα να δικαιολογείς τον τύπο! Το πιθανότερο είναι να μετάνιωσε για τη φάση-η μετέπειτα συμπεριφορά του δεν μας δίνει μια κολακευτική εικόνα, μάλλον το αντίθετο. Έτσι κάνουν οι φίλοι και μάλιστα οι "ερωτευμένοι" φίλοι; Αν ψάχνεις πάντως έναν ώμο για να κλάψεις, ήρθες στο κατάλληλο μέρος. Πιάσε ένα τζιν τόνικ-τί μουσική θέλεις να βάλουμε; Μαρινέλλα ("πάλι θα κλάψω, πάλι θα γελάσω, τί κι αν εσύ χαθείς;") Ρέμο ("τί ήμουνα για σένανε, τί ήσουνα για μένανε, καιρός λοιπόν για να λογαριαστούμε;") Και τώρα ήρθε η ώρα της αποδόμησης. Οι ερωτευμένοι με άλλες δεν μένουν σε "τελειωμένες από καιρό σχέσεις", γλυκό κορίτσι. Απ'ο,τι κατάλαβα δεν τον δένει κάτι εξωγενές με την άλλη (παιδιά, σκυλιά ή σπίτια). 'Αρα...τον δένει το συναίσθημα. Κι αν δεν τον δένει αυτό αλλά ένα αόριστο"πρέπει", ε, τότε και πάλι το παιδί δεν είναι για σένα. Ο έρωτας είναι ελευθερία, είναι τόλμη, δεν κρύβεται πίσω από φουστάνια ή προσχήματα. 'Ωστε αυτά λέει στους φίλους του...χμ, κι εσύ κάθεσαι και τα χάφτεις. "Μπούρδες", όπως θα' λεγε και η Σαπφώ Νοταρά! 
 
…που ολες οι wannabethenext φαντασιωνονται οτι απο τον μεγαλο ερωτα και την πολλη εκτιμηση τις πηδανε και μετα ουτε που να τις φτυσουν... αν προτιμησε την "τελειωμενη σχεση" απο σενα κοπελα μου, το συμπερασμα δεν ειναι οτι ειναι δειλος, αλλα οτι εσενα σε αξιολογει σαν κατι λιγοτερο απο μια "τελειωμενη σχεση". κατι ανυπαρκτο μαλιστα ,αν δεν σου μιλαει καν.
 

Τώρα εγώ προσωπικά τι να σχολιάσω ή καλύτερα ποια είναι η δική μου άποψη στο θέμα/πρόβλημα της αναγνώστριας με το Νο.#7; Θα συμφωνήσω απόλυτα με τα παραπάνω σχόλια και με κάθε λέξη, γιατί πραγματικά έτσι έχουν τα πράγματα! Μην κοροϊδευόμαστε! Όταν δυο άνθρωποι -ή δυο καρδιές- θέλουν πραγματικά ο ένας τον άλλον και μάλιστα όταν υπάρχουν δυνατά συναισθήματα, χημεία ή κοινά ενδιαφέροντα και χαρακτηριστικά και γενικά υπάρχει μια αμοιβαία …συμπάθεια, μια κοινή ένωση να το πω, δεν χωρούνε δικαιολογίες ή “πρέπει”, παρά μόνο “θέλω”, “έχω ανάγκη”… όλα τα υπόλοιπα είναι μια απάτη. Βέβαια, ο καθένας έχει το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές του στο τι κρατάει και τι αφήνει, τι αξίζει και τι δεν αξίζει, πως και με ποιον θέλει να πορευτεί στη Ζωή του και κυρίως επιλέγει αν ζει με τα δικά του “θέλω” ή με τα “θέλω και τα πρέπει” των άλλων ή της Κοινωνίας. 


Δεν ξέρω, μπορεί να είμαι λάθος σε όλα. Πάντως, για ένα πράγμα είμαι σίγουρη! Η Ζωή (του καθενός) είναι αυτή που ζούμε ΤΩΡΑ και δεν θα υπάρξει άλλη. Επομένως, ότι επιλέγουμε, ό,τι αποφάσεις παίρνουμε… δεν υπάρχει επιστροφή, για να αλλάξουμε τα γεγονότα, πόσο μάλλον να κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο! 
Τελικά ώρες-ώρες βγάζω το συμπέρασμα ότι δεν χρειάζεται όλα τα  πράγματα, τις καταστάσεις και πόσο μάλλον τις συμπεριφορές να τα παίρνεις και τόσο σοβαρά ή αλλιώς τοις μετρητοίς. Άσε που εξαρχής κάποια πράγματα -και κάποιες συμπεριφορές- είναι ξεκάθαρα. (Άσχετο αλλά τόσο σχετικό με τον παρόν post.)



Αυτά τα λίγα είχα να πω!
Καλό ξημέρωμα να έχουμε και μια όμορφη εβδομάδα!




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

#100happydays #3: 15–28 φωτο!

Δευτέρα 7/4/2014
#day15
"Όταν νιώθεις χαρούμενη-ευτυχισμένη, φαίνεται και σε μια "αστεία"(;) φωτογραφία. Γιατί, όπως και να το κάνουμε την "ευτυχία-χαρά" δεν μπορείς να την κρύψεις."



Τρίτη 8/4/2014
#day16
 
"Η ομορφιά των ζώων... όπου και όπως και να στέκονται..."




Τετάρτη 9/4/2014
#day17
“Αν αφήναμε τον κόσμο, στα χέρια των παιδιών, θα τον ζωγραφίζανε με τα πιο φωτεινά χρώματα, με τις πιο όμορφες εικόνες και με τα πιο αισιόδοξα μηνύματα…” 





Πέμπτη 10/4/2014
#day18

“Παπουτσάκια για το νέο μέλος που θα έρθει στην Οικογένεια!”




Παρασκευή 11/4/2014
#day19
“Καπάκια, πολλά καπάκια…απλά για καλό σκοπό! Δεν το κάνεις επειδή είσαι καλός άνθρωπος (η πρώτη κουβέντα που σου λένε!) αλλά αφού μπορείς να βοηθήσεις , γιατί να μην το κάνεις; Δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο!”



Σάββατο 12/4/2014
#day20
“Οι γάτες πάντα θα τις βρεις να κάθονται στα πιο απίθανα μέρη. Και το πιο περίεργο είναι ότι από το ύφος τους, καταλαβαίνεις ότι το βρίσκουν απόλυτα φυσιολογικό να κάθονται …π.χ. μέσα σε μια γλάστρα.” 




Κυριακή 13/4/2014
#day21
"Έτσι απλά! ΚΑΛΗΜΕΡΑ Κόσμε!!!"☺





Δευτέρα 14/4/2014
#day22
"Θα Σ' Αγαπώ όσο θα Ζω!"
Τα μηνύματα αγάπης δεν αρκεί να γράφονται στους τοίχους αλλά να λέγονται φωναχτά στο πρόσωπο που αγαπάς κι ακόμα πιο πολύ να τα λες όταν τα πιστεύεις ...ειλικρινά!




Τρίτη 15/4/2014
#day23
"Να είσαι συναισθηματικά φορτισμένη και να ακούς ξανά και ξανά ένα τραγούδι που τόσο αγαπάς. Το "How Am I Supposed To Live Without You" από τον Michael Bolton. Ευτυχία γιατί η μουσική πάντα έχει τον τρόπο της να σε κάνει να αισθάνεσαι πολύ καλύτερα."





Τετάρτη 16/4/2014
#day24
"Είναι ανώφελο να μιλάς για Αγάπη, γιατί η Αγάπη έχει τη δική της γλώσσα και μιλάει από μόνη της." - Paulo Coelho





Πέμπτη 17/4/2014
#day25
"Tablet: Δωράκι στον εαυτό μου!"




Παρασκευή 18/4/2014
#day26
“Γιατί όταν η έμπνευση χτυπάει κόκκινο, απλά κάθεσαι χαλαρά και δημιουργείς…”



 

Σάββατο 19/4/2014
#day27
"Καλή Ανάσταση & Καλό Πάσχα σε όλο τον Κόσμο! Να έχουμε Υγεία, Αγάπη, Θέληση, Πίστη... και όλα τα δύσκολα μπορούμε να τα ξεπεράσουμε. Μην ξεχνάμε πως "Το Φως" έρχεται πρώτα από μέσα μας, πρώτα από εμάς τους ίδιους!"






Κυριακή 20/4/2014
#day28
“Ένα ξεχωριστό κομμάτι πάστας για εμένα από μια καλή Φίλη που την επόμενη μέρα έχει τα γενέθλια της.”













__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Καλή Ανάσταση & Καλό Πάσχα Κόσμε!



Ακριβώς τέτοιον καιρό, πριν 3 χρόνια, είχα γράψει ΕΔΩ περί πίστης… στον εαυτό μας, πρώτα απ’ όλα. 

Είχα γράψει λοιπόν:
“Είναι εκείνες οι στιγμές που βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά. Ποιο αισιόδοξα; Πιο χαρούμενα; Ποιο ανέμελα; Πιο χαλαρά; Σίγουρα όμως πιο θετικά! Ειλικρινά δεν ξέρω ποιος ευθύνεται γι’ αυτό! Ίσως το χρωστάει ο καθένας μας στον εαυτό του […]  Είναι τελικά εκείνες οι στιγμές που ευχαριστείς διπλά το Θεό, επειδή νιώθεις, αισθάνεσαι, ζεις! Κι οι άγιες τούτες μέρες σε κάνουν να πιστέψεις ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες. Πιο όμορφες, πιο αισιόδοξες, πιο χαρούμενες, πιο δυνατές! Χρειάζεται ΠΙΣΤΗ! […] 

Τι κι αν τις γιορτές πρέπει όλοι η οικογένεια να είναι μαζί γύρω από ένα τραπέζι και να γιορτάσουν όλοι μαζί την Ανάσταση, το Πάσχα; Πολύς κόσμος (μέσα σ’ αυτούς κι εγώ) αυτές τις άγιες ημέρες είτε λόγω δουλειάς (ναι, ναι δουλειά!!!) είτε γιατί έτσι έχουν έρθει τα πράγματα θα περάσουν “μόνοι ή ολομόναχοι” τις γιορτινές τούτες ημέρες. Συμβαίνουν και αυτά! Δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν, αλλά συμβαίνουν!

Νομίζω πως δεν πρέπει να αφήσουμε την όποια θλίψη να μας “ρίξει τη ψυχολογία”. Ας περάσουμε όσο μπορούμε καλύτερα με όσα έχουμε και όσους κι αν  έχουμε! Ας έχουμε την ελπίδα ότι “τα καλύτερα θα έρθουν”. Ας κρατήσουμε την πίστη μας δυνατή, γιατί όσο υπάρχει ΑΥΤΗ, δεν θα σταματήσει ποτέ να υπάρχει και η ΕΛΠΙΔΑ, έστω κι αν αυτή είναι μία, μισή ή τόσο δα μικρή.

Εγώ σαν Μαρία, αν συνεχίζω ακόμα να ελπίζω ότι "ζω, δεν υπάρχω απλά" είναι η πίστη μου που είναι βαθιά και δυνατή και πραγματικά νιώθω ευγνωμοσύνη.

Δεν θα γράψω τίποτα άλλο, παρά μόνο θα στείλω σε όλους σας τις ευχές μου μέσα από την Καρδιά μου.

 "Καλή Ανάσταση & Καλό Πάσχα να έχουμε! Να έχουμε Υγεία, Αγάπη, Θέληση, Πίστη, αντοχή, λίγο περισσότερη ανθρωπιά και αλήθεια... και όλα τα δύσκολα μπορούμε να τα ξεπεράσουμε. Μην ξεχνάμε πως "Το Φως" έρχεται πρώτα από μέσα μας, πρώτα από εμάς τους ίδιους!"


Υ.Γ. Σας ευχαριστώ για τις ευχές που ήδη μου στείλατε!   



__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Αφιέρωμα #5 & Προσωπικότητες #4: Καλό ταξίδι Gabriel Garcia Marquez!






Χθες Μ. Πέμπτη έφυγε από τη Ζωή, σε ηλικία 87 ετών (1927 2014), ένας από τους πιο αγαπημένους μου αλλά ίσως κι από τους μεγαλύτερους και σπουδαιότερους συγγραφείς, ο Κολομβιανός Νομπελίστας λογοτέχνης ο Gabriel Garcia Marquez (Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες). #GabrielGarciaMarquez

Όποιοι έχετε διαβάσει τα βιβλία του (“Ο έρωτας στα χρόνια της Χολέρας” μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη το 2007 αν και δεν “άγγιξε” και δεν “ακούμπησε” τόσο όσο το βιβλίο) ή έχει τύχει να διαβάσετε έστω μερικά αποσπάσματα, σίγουρα θα έχετε διαπιστώσει πόσο σπουδαίος συγγραφέας αλλάς και σκεπτόμενος άνθρωπος ήταν. Προσωπικά εμένα με αγγίζουν οι κάθε λέξεις του, κάθε σκέψη του, κάθε ιστορία του γιατί έχουν ρεαλισμό αλλά με μια μεγάλη δόση ρομαντισμού…

Δεν θα γράψω  τίποτα περισσότερο από αυτό: “Καλό ταξίδι σε έναν από τους μεγαλύτερους και σπουδαιότερους συγγραφείς, που άφησε σε όλους εμάς ένα τεράστιο συγγραφικό έργο (βιβλία σταθμός στην Παγκόσμια Λογοτεχνία) που θα “συντροφεύει” και τις επόμενες -νεότερες- γενιές.”


Διαβάστε στην Βικιπαίδεια για τον Gabriel Garcia Marquez.

Διαβάστε παρακάτω την Αποχαιρετιστήρια επιστολή που λέγεται ότι μπορεί να μην την έγραψε τελικά πριν χρόνια ο ίδιος ο Gabriel Garcia Marquez αλλά κάποιος άλλος, αλλά του την  “χρεώσανε”. Δεν είναι σίγουρο τι τελικά ισχύει, αλλά ας παραμείνουμε στα υπέροχα-αληθινά λόγια, που θα έπρεπε, να τα διαβάζουμε έστω μια φορά την ημέρα, το πρωί που ξυπνάμε, για να καταλάβουμε (και να αφυπνιζόμαστε) πόσο μικρή, σημαντική αλλά καθόλου δεδομένη είναι η Ζωή…

 


Διαβάστε περισσότερες δημοσιεύσεις:






 Διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Αφιέρωμα#”
 Διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Προσωπικότητες#”




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

♫Music Obsessions#12 – Πες μου πως εγώ θα έπρεπε να ζήσω χωρίς εσένα!



 Όταν είναι να σηκωθώ πρωί για τη δουλειά, εκεί στις 5 ή ώρα, το πρώτο πράγμα που κάνω με το που σηκώνομαι απ’ το κρεβάτι είναι να ανοίξω το ράδιο. Τον τελευταίο μήνα ακούω πολύ τον easy 97.2 soft music. Πρόσφατα ανακάλυψα αυτόν τον ραδιοφωνικό σταθμό επιλέγοντάς τον εντελώς τυχαία ως “μουσικό χαλί” στο Internet Caffee που δουλεύω. Από τότε έχω πάθει ένα μικρό κόλλημα με αυτό τον σταθμό. Γιατί; Γιατί παίζει κυρίως παλιά ξένα και αγαπημένα τραγούδια. Τραγούδια που λατρεύω εδώ και πολλά χρόνια και που πολλά από αυτά τα είχα ξεχάσει!

 Που λέτε ένα πρωί στις 5και κάτι η ώρα όπως άκουγα μουσική σε αυτό τον σταθμό, με το που ξεκινάει η εισαγωγή του επόμενου τραγουδιού, έπαθα την πλάκα της ζωής μου. Γιατί; Γιατί άρχισε να παίζει ένα τραγούδι, για την ακρίβεια μια αντρική μπαλάντα που λατρεύω εδώ και χρόνια και που δυστυχώς την είχα ξεχάσει. (Μα πως είναι δυνατόν!;)

 Το τραγούδι είναι το “How Am I Supposed To Live Without You(1989) του Michael Bolton. Αυτού του καλλιτέχνη που έχει πει τις πιο όμορφες και πιο γνωστές  αντρικές μπαλάντες, όπως: “When a man loves a woman”, “Said I Loved You...But I Lied”, “I promise you”, κ.α. Και ξέρετε, έχω λίγη περισσότερη αδυναμία στις αντρικές μπαλάντες από ότι στις γυναικείες.

 Kάθισα και άκουσα το τραγούδι και ειλικρινά σας λέω συγκινήθηκα. Ένιωσα σαν να γύρισα πίσω στο χρόνο, εκεί στο 1997 που άρχισα να ακούω πάρα μα πάρα πολύ ξένη μουσική, να έχω ανακαλύψει όλα τα τραγούδια του ‘70 και κυρίως του ‘80 -που αγαπώ ιδιαίτερα αλλά μισώ αφάνταστα την στιλιστική τάση εκείνης της εποχής- και να ακούω όλα τα ξένα -pop κυρίως- τραγούδια της δεκαετίας του ‘90’ς. Τότε άκουσα για πρώτη φορά το   How Am I Supposed To Live Without You του Michael Bolton και το λάτρεψα. Ε, όσο να ‘ναι, όταν το ξανά άκουσα μετά από τόόόόσα χρόνια, μόνο που δεν τσίριξα από την χαρά μου. Εντάξει, ένα τραγούδι μπορεί πραγματικά να σε κάνει να νιώσεις χαρούμενη, τουλάχιστον εμένα μπορεί να με κάνει. Είπαμε: “Η Μουσική είναι ο μεγαλύτερος και απόλυτος έρωτας της ζωής μου!”

 Περιττό να σας πω, πως με το που τελείωσε το τραγούδι, άνοιξα τον υπολογιστή μου, μπήκα στο ΥouTube, το κατέβασα και αμέσως το πρόσθεσα στο Mp3 μου για να έχω να το ακούω συνέχεια όπου και να είμαι. Πόσο τρελή με την μουσική και με συγκεκριμένα τραγούδια παίζει να είμαι;! Πάρα πολύ! Χαχα!

 Απολαύστε λοιπόν αυτή την υπέροχη μπαλάντα με την υπέροχη βραχνή (ον λίγο σπαρακτική στο ρεφραίν) φωνή του Michael Bolton. Μια μπαλάντα που μέσα από τους απλούς αλλά τόσο αληθινούς στίχους του σε κάνει να θυμηθείς ότι κάποτε αυτά τα λόγια μπορεί να τα είπες και πιο πολύ να τα έζησες κι εσύ. 

“Tell me how am I supposed to live without you
Now that I've been lovin' you so long
How am I supposed to carry on
When all that I've been livin' for is gone”

▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃



Project #2: ♫Music Obsessions#1 - Το είναι μου!

♫Music Obsessions#2 - Καινούργια μέρα!

♫Music Obsessions#3 – Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτή είμαι εγώ!

♫Music Obsessions#4 – Δίδυμη μοναξιά!

♫Music Obsessions#5 – Θα μπορούσε… για πάντα!

♫Music Obsessions#6 – Εδώ μαζί μου!

♫Music Obsessions#7 – Η Ταχύτητα της ζωής!

♫Music Obsessions#8 – Στο τέλος (μας) νικάει η Αγάπη!

♫Music Obsessions#9 – Κάτι τέτοιες νύχτες…

Music Obsessions#10 – Μεγαλύτερε ψεύτη του κόσμου…

►  ♫Music Obsessions#11 – Μπορείς ποτέ πραγματικά να αγαπήσεις μια γυναίκα;






________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Συλλέγω Στιγμές #27 – Είναι κάποιες συμπεριφορές…






 Το ξέρω πως πάλι χάθηκα από την blogόσφαιρα. Όχι βέβαια τελείως! Έκανα κάποιες γρήγορες επισκέψεις στα blogs Φίλων και διάβασα τα “νέα” σας αλλά πιστέψτε με δεν είχα και πολύ όρεξη να καθίσω μπροστά στον υπολογιστή μου, πόσο μάλλον να τον ανοίξω. Πιο πολύ έμπαινα από το κινητό μου αλλά μωρέ από το κινητό τι “δουλειά” μπορείς να κάνεις;

 Τις τελευταίες ημέρες ή για την ακρίβεια όλη η περασμένη εβδομάδα ήταν κάπως δύσκολη για εμένα. Δύσκολη επειδή όλη την εβδομάδα πονούσα από τον φρονιμίτη μου. Υποθέτω πως καταλαβαίνετε τι εστί “Φρονιμίτης”. Φανταστείτε πως ακόμα δεν με έχει αφήσει… Προσθέστε να τρέχω για δουλειές των άλλων, να κάθομαι κάποια πρωινά στο μαγαζί του αδελφού μου, η δουλειά, το σχολείο, η κούραση και προσθέστε επίσης και μια απίστευτη (και αδικαιολόγητη;) βαρεμάρα που με είχε πιάσει, όχι να καθίσω “να σκοτώσω την ώρα μου” μπροστά στον υπολογιστή αλλά ακόμα και να σηκωθώ και από το κρεβάτι. Άντε προσθέστε ότι και το μυαλό είναι αλλού για αλλού! Που τρέχει ο συλλογισμός μου; Παντού… στα πάντα και στους πάντες!

 Το καλό είναι ότι κλείσανε και τα σχολεία!!! Ναιαιαιαι!!! Άρα λιγότερη κούραση (που λέει ο λόγος!) και περισσότερος χρόνος (αρκεί να υπάρχει διάθεση) για να κάνω όσα πράγματα θέλω. Δηλαδή, τι πράγματα θα κάνω; Να διασκεδάσω; Με τον τρόπο μου, όπως πάντα! Κανένα cineμαδάκι επιθυμώ πολύ να πάω αλλά …άτιμη-καταραμένη φτώχια! Χαχα! Ευκαιρία να δω κάποιες καινούργιες ταινίες στο dvd, να γράψω περισσότερο και ειδικά εδώ στο blog μου, (ξέρω σας χρωστάω κάποια post… σας υπόσχομαι ότι θα ανέβουν σύντομα.) να κοιμηθώ λιγάκι παραπάνω, να τεμπελιάσω λιγάκι και γενικά να περάσω λίγες όμορφες και ήρεμες στιγμές! Βέβαια, η ηρεμία δεν είναι πάντα στο χέρι μας, γιατί πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα προσπαθούν να σου κάνουν τα νεύρα κρόσια.

 Η αλήθεια είναι ότι η διάθεσή μου είναι σχετικά καλή. Ups and downs που λένε και “οι Φίλοι μας” οι Άγγλοι; Ένα τέτοιο πράγμα! Όσο κι αν υπάρχουν καταστάσεις και κυρίως άνθρωποι γύρω μου που προσπαθούν να με “γειώσουν”, εγώ σαν “σκληρό καρύδι” που είμαι δεν χαμπαριάζω εύκολα. Καλά το παλεύω, αλλά δεν είναι εύκολο να τα περνάω όλα στο …ντούκου. Άσε που δεν είμαι και καθόλου αναίσθητος άνθρωπος!

 Τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει το εξής: Έχω υπομονή, κατανόηση, υπομένω και περιμένω στην αναμονή περισσότερο από όσο πρέπει κι αντέχω και αυτό δεν είναι τελικά και τόσο καλό και υγιές. Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί να έχεις υπομονή και να δείχνεις κατανόηση σε οτιδήποτε αξίζει, τότε πάω πάσο! Αξίζουν και με το παραπάνω όλα αυτά. Όμως τι κάνεις όταν τελικά δεν αξίζει; Για ποια υπομονή και κατανόηση μιλάμε; Και γιατί να μένεις στην αναμονή; Και η “αναμονή -όπως έχω ξαναπεί- σε σκοτώνει, σε τσακίζει, σου γκρεμίζει τις -όποιες- ελπίδες μπορεί να έχεις για το οτιδήποτε… Και …άστα να πάνε!

 Δόξα τω Θεό, μου συμβαίνουν διάφορα, όχι πάντα καλά. Αντιθέτως, τα άσχημα είναι πάντα πιο πολλά. Και λέω “Δόξα τω Θεό”, γιατί τελικά μέσα από τις καταστάσεις που βιώνω καθημερινά σε κάθε τομέα (επαγγελματικά, προσωπικά…) και τα συναισθήματα (καλά ή άσχημα) που νιώθω, στο τέλος πάντα καταλήγω να λέω: “Τελικά, και που συνέβη, ό,τι συνέβη, μόνο καλό μου έκανε! Και έμπνευση μου έδωσε και μια εμπειρία ακόμη.”

Όπως είχα γράψει τις προηγούμενες ημέρες στο προφίλ μου στο fb:
“Ώρες-ώρες αναρωτιέμαι το να είσαι ευγενικός είτε στη δουλειά σου, είτε στις φιλίες σου, είτε στις συνεργασίες σου είτε...οπουδήποτε, τελικά κάνει τόσο καλό(;). Γιατί υπάρχουν "Άνθρωποι" (εντάξει "ανθρωπάκια" είναι ο σωστός χαρακτηρισμός) που την "ευγένεια" την μεταφράζουν αλλιώς και νομίζουν πως μπορούν να σε π@@#$ο@ν κιόλας.” Νιώθω αηδιασμένη.  

 Κάποιος μου είπε το εξής, πάνω σε αυτό: “Να είσαι ο εαυτός σου!”.  Πάντα είμαι! Παρά είμαι ευγενική και πρόθυμη να βοηθήσω και να δίνω πάντα το καλύτερο εαυτό μου αλλά να όμως που θα υπάρχουν κάποιοι που θα μου βάζουν τρικλοποδιές και σίγουρα δεν θα βρεθεί εύκολα κάποιος που θα έχει την μαγκιά και την μπέσα και… δεν ξέρω κι εγώ τι, να πει μια καλή κουβέντα ή τουλάχιστον να εκτιμήσει όλα αυτά που κάνω ή προσφέρω. Όχι ότι τα κάνω για να ακούσω ένα “ευχαριστώ”, αλλά όχι και να τα ακούω κι από πάνω άδικα. Ε, όπως και να το κάνουμε βρε παιδιά, η αδικία είναι αδικία!     

 Την τελευταία ημέρα πριν τις διακοπές του Πάσχα στο σχολείο, μια συμμαθήτρια μου (και πρώην καλή μου φίλη) μου είπε με σοβαρό-στενάχωρο ύφος:
-“Ώστε θα φύγεις για Αυστραλία; Δηλαδή θα σε χάσουμε!”
Της είπα: “Ναι θα φύγω! Και ναι, θα με χάσετε!”
-“Αλλά τι λέω; Εμείς ήδη σε έχουμε χάσει!”, μου λέει.
-“Ας προσέχατε!” τις λέω κι εγώ!


Oμολογώ ότι ένιωσα μια ‘μικρή ικανοποίηση’ και κατάλαβα πολλά. Αν και εδώ και πάρα πολύ καιρό αυτή προσπαθεί να με πλησιάσει ξανά και με καλεί κάθε φορά να πάμε για καφέ ή για φαγητό σαν τον παλιό καλό καιρό ή να της κάνω ‘ιδιαίτερα μαθήματα” στα μαθήματα της Πληροφορικής (να το πάρω ως συμφέρονΟ Γελαστούλης κλείνει το μάτι;) πάντα ή θα αλλάξω κουβέντα ή θα απαντήσω εντελώς αυθόρμητα λέγοντας: “Σε μια άλλη Ζωή!”

 Ξέρω ότι μετάνιωσε για τον απόλυτα άδικο φέρσιμό της προς εμένα, πριν πολλούς-πολλούς μήνες. Όλο γλύκες, καλά λόγια και ‘από κοντά” είναι. Όμως, λυπάμαι αλλά εγώ μπορεί να συνεχίζω να της μιλάω, να κάνουμε χαβαλέ, να τη βοηθάω όσο νομίζω ότι πρέπει στα μαθήματα εν ώρα μαθήματος και γενικά να έχω μια τυπική καλή σχέση αλλά όλα αυτά εντός του σχολείου. Εκτός του σχολείου, δεν υπάρχει και ελπίζω να μην υπάρξει τίποτα. Γιατί πολύ απλά, τα άδικα λόγια, κατάρες και γενικά την απαράδεχτη-αδικαιολόγητη συμπεριφορά που είχε προς εμένα, δεν μπορώ ούτε να τα ξεχάσω αλλά ούτε και να της δώσω μια ακόμη ευκαιρία. Της έδωσα περισσότερες ευκαιρίες από όσο πρέπει. Και επίσης, δεν την εμπιστεύομαι πλέον. Τώρα όσο και να προσπαθεί να με πλησιάσει, χαμένος κόπος. Όταν με είχε Φίλη, ας πρόσεχε να ήταν τίμια και εντάξει μαζί μου, όπως ήμουν κι εγώ. Ας πρόσεχε!

 Αφήνω τους ανθρώπους που νομίζω ότι αξίζουν να με πλησιάσουν αλλά μην κάνουν το λάθος να με κοροϊδέψουν, να μου πούνε ψέματα-παραμύθια, να είναι άλλοι μπροστά μου κι άλλοι από πίσω μου, να μην είναι τίμιοι-ειλικρινείς απέναντί μου, να με θεωρούν δεδομένη και γενικά να αποσκοπούν να με εκμεταλλευτούν για το δικό τους συμφέρον. Το σίγουρο είναι ότι αργά ή γρήγορα καταλαβαίνω ποια είναι η πραγματικότητα και τότε ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει και του αναλογεί. Οπότε ο καθένας ας αναλαμβάνει τις ευθύνες του και μην μου ζητάνε και τα ρέστα τους από πάνω. Και όχι πως εγώ έχω το αδικαιολόγητο ή το αλάνθαστο! Φυσικά κι εγώ κάπου θα φταίω! Όμως όταν φταίω έχω τα κότσια και το παραδέχομαι και ζητάω συγνώμη. Από ‘κει και πέρα, η διαφορά της δίκαιης συμπεριφοράς είναι αυτή που μετράει.  

 Ναι, μπορεί να είμαι σκληρή! Μην ξεχνάμε όμως ότι πρώτα απ’ όλα η ίδια η Ζωή είναι σκληρή. Και όχι δεν κρίνω πλέον τους ανθρώπους, (και ποια είμαι εγώ για να τους κρίνω; άνθρωπος είμαι κι εγώ, όχι ο Θεός) κρίνω τις συμπεριφορές τους. Και το τονίζω αυτό! Κρίνω τις συμπεριφορές τους! Τελεία και παύλα!


Αυτά ήθελα να γράψω! Κάτι σαν ασυναρτησίες μοιάζουν, έ;
Σιγά-σιγά θα επιστρέψω με όλες τις αναρτήσεις που χρωστάω. Καλά να είμαστε και όλα θα γίνουνε!
Καλή Μεγάλη εβδομάδα να έχουμε και ελπίζω να έρθουν (ακόμα) πιο ωραίες φωτεινές ημέρες.




Διαβάστε ΕΔΩ όλα τα post της στήλης “Συλλέγω Στιγμές#”!





________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

♪Let's Talk About Music #5 – Γιάννης Πλούταρχος – “Κατά τ’ άλλα καλά” (new single Απρίλιος 2014)


Το ότι είμαι Πλουταρχική, νομίζω το γνωρίζετε μιας και το έχω δηλώσει. Κάθε καινούργιο τραγούδι από τον Γιάννη Πλούταρχο, εκτός από μουσικό γεγονός, για εμένα είναι τεράστια χαρά. “Πετάω απ’ την χαρά μου”, που λένε; Αυτό ακριβώς! 

Από τη Δευτέρα 7 Απριλίου στα ραδιόφωνα κυκλοφόρησε κι επίσημα ένα ολοκαίνουργιο τραγούδι “προπομπός” της αναμενόμενης δισκογραφικής δουλειάς (14η κατά σειρά, αν δεν κάνω λάθος) του Γιάννη Πλούταρχου που θα κυκλοφορήσει αρχές του καλοκαιριού.  
 
 

Το τραγούδι έχει τον τίτλο “Κατά τ' άλλα καλά" (ωραίο σύνθημα!)  σε μουσική του Πάνου Καπίρη και στίχους της Ελένης Γιαννατσούλια. Ένα δυνατό και ‘πιασάρικο’ κομμάτι που σε πολλούς αρέσει και σε άλλους απλά το βρίσκουν συμπαθητικό. Εμένα μου αρέσει γιατί πρώτον το ερμηνεύει ο Γιάννης και δεύτερον, είναι ένα ωραίο-χαρούμενο-ελαφρύ τραγούδι, ιδανικό για τις Ανοιξιάτικες ημέρες…
 
Εγώ προσωπικά, λόγω ότι τρέφω τεράστια εκτίμηση και αγάπη στον Γιάννη, παραδέχομαι πως δεν μπορώ να είμαι και απόλυτα αντικειμενική. Το σίγουρο πάντως είναι ότι “Ό,τι και να τραγουδήσει ο Γιάννης …απλά με αγγίζει.”   
 
Αναμένω λοιπόν, να κυκλοφορήσει η ολοκληρωμένη δουλειά, -που σίγουρα θα περιέχει, όπως κάθε του δουλειά, μικρά μουσικά διαμάντια- για να προστεθεί κι αυτή στην δισκοθήκη μου με όλες τις προηγούμενες δουλειές του αγαπημένου μου έλληνα τραγουδιστή.
 
Μέχρι τότε, απλά ακούμε ένα πρώτο δείγμα…



Απουσίες χαλάζι
κατά τ' άλλα καλά
συζητήσεις με τοίχους,
ραντεβού με κενά,
όταν είπες για πάντα,
εννοούσες ποτέ,
έχει μάσκες το όχι,
για να μοιάζει με ναι,
με σκιές και κραγιόν
και αλήθεια μισή,
σε όποιο θέλεις παρόν
δεν θα είσαι εσύ,
θέλει τέχνη το ψέμα ,
που το παίζεις καλά
υποφέρω για αυτό
και μου λείπεις αλλά...

Κατά τ' άλλα καλά,
από 'σενα γλιτώνω,
δεν σου τηλεφωνώ
και όταν θέλω να 'ρθω
κίνητρα μου σκοτώνω...
Κατά τ' άλλα καλά
αφού ζω και υπάρχω,
μην μου τηλεφωνείς
και από 'δώ μην φανείς
μαζεμένα σου τα 'χω...


Διαπασών η σιωπή σου,
κατά τ' άλλα καλά
ευκαιρία να μάθω 
να μη θέλω πολλά,
κι αν διαπρέπεις τα φώτα
κάποιας άλλης σκηνής
στους μεγάλους τους ρόλους
δεν σε φτάνει κανείς..

Κατά τ' άλλα καλά,
από 'σενα γλιτώνω,
δεν σου τηλεφωνώ
και όταν θέλω να 'ρθω
κίνητρα μου σκοτώνω...
Κατά τ' άλλα καλά
αφού ζω και υπάρχω,
μην μου τηλεφωνείς
και από 'δώ μην φανείς
μαζεμένα σου τα 'χω...



Υ.Γ. Ο Γιάννης Πλούταρχος μαζί με τον Παντελή Παντελίδη από τις 25 Απριλίου και για λίγες εμφανίσεις, θα τραγουδάνε στο νυχτερινό κέντρο Teatro Music Hall!!! (μια ωραία συνεργασία! και γιατί όχι,; θα πω εγώ!)







Διαβάστε όλα τα post της στήλης "♪Let's Talk About Music #"
Δείτε όλα τα post με θέμα "Τραγούδια-Μουσική"



________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!




Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com