Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

ακουω, βλεπω, συλλογιζομαι #10 (ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2014)

Την στήλη αυτή, την εμπνεύστηκε η Ελευθερία από το beauty blog  Diary Of A Beauty Addict.

 
Με λίγα λόγια…
ακούω, βλέπω , συλλογίζομαι...
Αναλυτικά ο τίτλος:
"ακούω": μουσική δηλαδή ένα τραγούδι που μου άρεσε πολύ τον μήνα που μας πέρασε και το άκουσα ουκ ολίγες φορές. 
"βλέπω": μια φωτογραφία  με κάτι που μου άρεσε με οποιοδήποτε θέμα, τοπίο, αντικείμενο, προϊόντα ομορφιάς κτλ, ή μια φωτογραφία που βρήκα στο διαδίκτυο ή ακόμα κάτι που φωτογράφησα, άρα πρόκειται για μια δική μου φωτογραφία.
"συλλογίζομαι": αποσπάσματα βιβλίων δηλαδή κάποιο γνωμικό που μου άρεσε ή μερικές γραμμές από κάποιο βιβλίο που τις βρήκα ενδιαφέρουσες, καθώς και δικές μου “Προσωπικές Φιλοσοφίες”.






⌛ακούω:
Το συγκεκριμένο τραγούδι με τον πολύ ωραίο τίτλο “Love Never Felt So Good” ήδη σας το έχω παρουσιάσει ΕΔΩ, στην στήλη “♫Music Obsessions”. Από το πρώτο άκουσμα το λάτρεψα σας λέω και γι’ αυτό έγινε και το αγαπημένο του μήνα Αυγούστου. Το βρίσκω τόσο optimistic και cool τραγούδι που δεν μπορεί να μην το σιγοτραγουδήσεις ή ακόμα και να το χορέψεις. Το κομμάτι –ευτυχώς- το πείραξαν τόσο-όσο και δεν το “σκότωσαν”, όπως λέω συνήθως! Του έδωσαν μια μοντέρνα νότα και ακούγεται τόσο άνετα. Ακούγοντας την φωνή του Michael Jackson (που στην αρχή είχα μια αμφιβολία ότι είναι η δική του) πραγματικά σας λέω, σκέφτομαι το πόσο τεράστιος καλλιτέχνης ήτανε και τι δισκογραφία άφησε πίσω του. Όσο για τον συμπαθέστατο Justin Timberlake, έχω να πω ό,τι και να κάνει αυτός ο  άνθρωπος (στα καλλιτεχνικά, ηθοποιία, τραγούδι) ξέρει και το κάνει καλά αφήνοντας πάντοτε το δικό του αποτύπωμα και την δική του προσωπική σφραγίδα. Και στο συγκεκριμένο τραγούδι, ταιριάζει άψογα συνολικά!




⌛βλέπω:

10641095_10203490217034169_481956962716575755_n

Μια εικόνα που ήθελα να φωτογραφήσω διακαώς και τα κατάφερα εν κινήσει! Περνάω σχεδόν κάθε μέρα από εκεί (πρωί-βράδυ), είτε με το αμάξι είτε με την μηχανή, επομένως αυτή η εικόνα στα μάτια μου, φαίνεται σαν μια υπέροχη αλλά ταυτόχρονα και λυπηρή εικόνα.  Υπέροχη, γιατί βλέπεις τρία αεροπλάνα (το μεγάλο, το μεσαίο και το μικρό με την σειρά) από τόσο κοντά και βλέπεις πόσο τεράστια είναι. Είναι σαν πουλιά… Και λυπηρή εικόνα γιατί είναι παρατημένα, ξεχασμένα, εγκαταλειμμένα σε αυτό το μέρος, που δυστυχώς δεν αξιοποιείται. Και κάθε φορά κάνω πλάκα ότι και 100 χρόνια να περάσουν και η Ελλάδα να πουληθεί… αυτά θα είναι ακόμα ΕΚΕΙ! Κρίμα και πάλι κρίμα θα πω εγώ! Τελικά –ίσως- είμαστε άξιοι της μοίρας μας και ως Χώρα αλλά και ως Πολίτες αυτής της Χώρας.
  


 
⌛συλλογίζομαι:
“Είναι τόσο λυπηρό οι άνθρωποι να μην μπορούν να καταλάβουν (αλλά μόνο κρίνουν) ότι τα 'υλικά αγαθά' δεν μπορούν να κερδίσουν τον εσωτερικό κόσμο ενός ανθρώπου, ακόμα κι αν δείχνει στους γύρω του πάντα "ευτυχισμένος". Λέω εγώ τώρα!”
Τρίτη 12 Αυγούστου 2014  - ΜΑΡΙΑ Π.







♥•▬▬▬▬▬▬▬ ღೋƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒღೋ▬▬▬▬▬▬▬♥•
Ιστολόγια που συμμετέχουν:












________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

❤A Fairy Story #4: ΜΙΑ ΑΦΙΕΡΩΣΗ Σ' ΕΚΕΙΝΟΝ...


Ο Μίλτος από την αρχή της γνωριμίας μας, έμαθε ότι γράφω γενικώς, ότι ασχολούμαι με την συγγραφή τέλος πάντων. Από την πρώτη λοιπόν στιγμή, από το πρώτο μας ραντεβού, μου ζήτησε να του φέρω κάποια κείμενά μου για να διαβάσει, να δει τι ακριβώς γράφω, γιατί όπως μου έλεγε, έχει μεγάλη περιέργεια να δει όλα αυτά που έχω μέσα μου πως τα καταγράφω σε ένα χαρτί. 

Την μία ντρεπόμουν να του δώσω να διαβάσει κείμενα μου, επειδή η μητέρα του είναι συγγραφέας και όσο να ‘ναι, κάπου κολλούσα και την άλλην το ξεχνούσα. Εκείνος μου το έλεγε συνέχεια πότε επιτέλους θα του φέρω να διαβάσει κείμενά μου, ώσπου κάποια στιγμή του λέω: “Εντάξει! Σου υπόσχομαι στην επόμενη συνάντησή μας θα σου φέρω μερικά κείμενά μου να διαβάσεις αλλά και κάτι που θα έχω γράψει αφιερωμένο σε σένα.”

Κι έτσι ένα πρωί, Τρίτη 5 Αυγούστου 2014,  επιλέγω ένα από τα κείμενά μου και συγκεκριμένα επέλεξα το κείμενο με τίτλο “Το Παζλ”, μιας και στο πρώτο μας ραντεβού του είχα μιλήσει για το συγκεκριμένο κείμενο που γράφτηκε σε μια περίοδο που προσπαθούσα να κάνω αυτό που λέει και η ιστορία του κειμένου, να συναρμολογήσω ένα Παζλ 1.000 κομματιών σε πείσμα κάποιων που το χάλαγαν και δεν θέλανε να το ολοκληρώσω, γιατί πίστευαν πως δεν θα τα καταφέρω. (αφήστε, είναι μεγάλη ιστορία του παρελθόντος!) Σημείωση: Αρέσει και στους δυο μας να καθόμαστε να συναρμολογούμαι Παζλ. 


Fotor082221239 

Επίσης, παίρνω χαρτί και στυλό και γράφω μερικούς στίχους σκεπτόμενη μόνο “Εκείνον”. Τους στίχους αυτούς (η μουσική λείπει για να γίνει ένα ωραιότατο τραγούδι, εσείς τι λέτεΟ Γελαστούλης κλείνει το μάτι;) τους γράφω μέσα σε 3 με 5 λεπτά!!!


Το πιο όμορφο πράγμα...είσαι εσύ
Σημείωση: Οι συγκεκριμένοι στίχοι είναι επίσημα κατοχυρωμένη!


Την ίδια μέρα το απόγευμα που πήγαμε για καφέ, σε μια πολύ ωραία καφετέρια με πολύ ρομαντισμό στον χώρο, του έδωσα να διαβάσει πρώτα το κείμενο. Το διάβασε με πολύ προσοχή! Στο τέλος μου λέει: “Βρε Μαρία μου, γράφεις φοβερά. Δηλαδή γράφεις πολύ ωραία, δυνατά, το έχεις! Πραγματικά έχω εντυπωσιαστεί!” Αμέσως του δίνω και τους στίχους και του λέω: “Σήμερα το πρωί έγραψα κάτι για σένα. Δεν σου υποσχέθηκα ότι θα γράψω κάτι που θα σου το αφιερώσω; Λοιπόν, έγραψα αυτά τα λόγια, για την ακρίβεια τους λες και στίχους, σκεπτόμενη μόνο εσένα. Διάβασε τους και έχεις το ελεύθερο να γελάσεις αλλά μην τα πάρεις και σοβαρά. Αυτά τα λόγια μου ήρθαν και αυτά έγραψα!”

Τους διαβάζει με προσοχή και στο τέλος μου λέει: “Αυτό το έγραψες για εμένα;”

Του λέω: “Φυσικά για εσένα! Δε βλέπεις την αφιέρωση στο χαρτί; “Αφιερωμένο στον Μίλτο!” Μπορείς να γελάσεις…”

Μου λέει με ένα ύφος σοβαρό αλλά συγκινημένο να το πω, πάντως, στο πρόσωπό του φαινότανε ότι του άρεσε, εκτίμησε αυτά που έγραψα. “Να γελάσω; Σε καμιά περίπτωση δεν θα γελάσω! Αντιθέτως θα πω πως είναι υπέροχο! Και μου κάνει εντύπωση ότι το έγραψες μέσα σε τόσα λίγα λεπτά. Πάντως, σ’ ευχαριστώ πολύ!”

Ε, για να μην μπαίνω σε περισσότερες λεπτομέρειες, στο τέλος της βραδιάς, αργά το βράδυ που με επέστρεφε στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο μου λέει: 
-“Αυτό που έγραψες για εμένα, το θέλεις;”
 
Του λέω: “Γιατί, το θέλεις;” 

-“Φυσικά και το θέλω! Για εμένα δεν το έγραψες;” μου λέει!


“Φυσικά για σένα το έγραψα! Όχι, δεν το θέλω, το έχω αντίγραφο!” του λέω!
-“Αφού το έχεις, γιατί το έβαλες στη  τσάντα σου και δεν μου το έδωσες;” 

-“Το έβαλα στην τσάντα μου, γιατί δεν ήξερα ότι θα το ήθελες να το έχεις! Δεν μου είπες τίποτα!”
 
-“Φυσικά και το θέλω! Είναι τόσο ωραίο και αφού το έγραψες για εμένα, πως να μην το θέλω; Δώστο μου και θα το βάλω στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι μου.” μου λέει με μια δόση “τρυφερότητας”.

Την επόμενη μέρα που βρεθήκαμε τον ρώτησα, έτσι από περιέργεια: “Το χαρτί που σου έδωσα χθες το έχεις ακόμα ή το πέταξες;”

-“Φυσικά και το έχω! Γιατί να το πετάξω; Το έχω βάλει, όπως σου είπα χθες, στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι μου. Γιατί με ρωτάς; Πιστεύεις ότι το πέταξα;” μου λέει!

-“Όχι, έτσι απλά από περιέργεια ρώτησα! Χαίρομαι που δεν το πέταξες και το κράτησες!” του είπα, κάπως ανακουφισμένη!



Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Μίλτος, μου λέει “να μην σταματήσω ποτέ να γράφω! Αφού το γράψιμο βγαίνει τόσο άνετα από μέσα μου, αυτά που αισθάνομαι να τα βγάζω στο χαρτί. Να κάθομαι, όταν έχω χρόνο και να γράφω, να γράφω και να τελειώσω το βιβλίο μου. Είμαι ένας ευαίσθητος άνθρωπος, μια καλλιτεχνική ψυχή με έναν εσωτερικό κόσμο που είναι γεμάτος από συναισθήματα, οπότε αφού το γράψιμο είναι το ατού μου, θα πρέπει να το καλλιεργώ όσο περισσότερο γίνεται. Και πως; Με το να γράφω και να διαβάζω! Βέβαια, να μην χάνω το μέτρο καθισμένη όλη μέρα και να γράφω, ξεχνώντας ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα που θα μου αρέσουν να κάνω μόνη μου ή να κάνουμε μαζί και οι δύο.”  


Χαίρομαι λοιπόν, που είναι ένας άνθρωπος που αυτό που αγαπώ, δηλαδή να γράφω, το αποδέχτηκε και δεν το αρνήθηκε, δεν το βρίσκει άσκοπο ή μια ανόητη περιττή ασχολία. Και είναι υπέροχο πράγμα, το ότι με στηρίζει, όπως στηρίζω κι εγώ εκείνον τα δικά του ενδιαφέροντα, που το περίεργο είναι ότι κάποια τα κάνουμε μαζί…………….

A Fairy Story# will continue…


Δαβάστε το Α’ μέρος:
Διαβάστε το Β’ μέρος:
Δαβάστε το Γ’ μέρος:



________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

❤A Fairy Story #3: Και ΤΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ συνεχίζονται…

Καφέ, συζήτηση, καλή παρέα ...απολαμβάνοντας τη θέα και την θάλασσα! Ευτυχία!!! Κι έτσι τελειώνει η μέρα!
©photo by Mariaparask29

Το πρώτο ραντεβού πήγε καλά! Για την ακρίβεια πήγε πάρα πολύ καλά από όλες τις μεριές κι αν το δεις. Σίγουρα το λες και πετυχημένο, αφού ο Μίλτος μου είπε στα ίσα ότι πέρασε πάρα πολύ καλά μαζί μου και θα ήθελε και άλλη συνάντηση για να γνωριστούμε καλύτερα αλλά κι εγώ η ίδια ανταπέδωσα θετικά, οπότε μόνο αποτυχημένο ραντεβού δεν το λες.

Τρεις ημέρες μετά το πρώτο ραντεβού, στέλνω στον Μίλτο ένα sms μήνυμα:

“Καλησπέρα Μίλτο! Δεν ενοχλώ; Σε σκεφτόμουνα και είπα να σου στείλω μήνυμα για να δω αν είσαι καλά!”

Μετά από 1 λεπτό μου απαντάει:
“ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ ΜΑΡΙΑ. ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ ΕΣΥ ΟΛΑ ΕΝΤΑΞΕΙ? ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΝΧΟΛΕΙΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙΑΣ ΜΑΛΙΣΤΑ.”

[….]

Μέσω μηνυμάτων λοιπόν, του λέω, όποτε βρει χρόνο να πάμε για καφέ και να πούμε περισσότερα. Τελικά κλείσαμε για την επόμενη μέρα στις 6 το απόγευμα, στο ίδιο μέρος, δηλαδή, έξω από το super-market. 

Φτάνει η επόμενη μέρα! Τρίτη 29 Ιουλίου, μια πολύ ζεστή ημέρα! Λίγα λεπτά πριν βγω από το σπίτι για να πάω στο ραντεβού, λαμβάνω ένα μήνυμα από τον Μίλτο, που έλεγε:

“ΠΑΡΕ ΚΙ ΕΝΑ ΜΠΟΥΦΑΝΑΚΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΗ ΜΗΧΑΝΗ.”

Φτάνω στο ραντεβού μου 6:02! Τον βλέπω από μακριά και πραγματικά ήταν σαν να έβλεπα έναν άγγελο, έναν πανέμορφο άγγελο. Φορούσε μια καφετί βερμούδα, ένα πουκάμισο σε γαλάζια απόχρωση (έχω αδυναμία στα πουκάμισα), γυαλιά ηλίου, το ξανθό του μαλλί ήταν επιμελώς ατημέλητο και αυτό τον γοήτευε ακόμα πιο πολύ. Πραγματικά η εικόνα αυτή ήταν πανέμορφη! Φτάνω κοντά του και αμέσως μου λέει: “Που είναι το μπουφανάκι σου;”, του λέω: “Ζακετάκι πήρα και την έχω στην τσάντα μου!”

Περνάμε απέναντι και μου δείχνει ένα σκουτεράκι λέγοντάς μου ότι αυτή είναι η μηχανή του. Εγώ γέλασα λέγοντας: “Ναι, μάλιστα!” Μου λέει με ένα παιδικό χιούμορ: “Μαρία, γιατί γελάς; Δεν σου αρέσει η μηχανή μου; Έλα ετοιμάσου, με αυτή θα πάμε!” Του λέω: “Δεν είναι αυτή! Αλλά και αυτή να ήταν δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να πάμε με αυτό το σκουτεράκι!” Μου λέει: “Εντάξει, δεν είναι αυτή, είναι αυτή (Μου δείχνει τη δική του μηχανή) Πώς το κατάλαβες βρε Θηρίο;” του λέω κι εγώ: “Μα όταν γνωριστήκαμε αλλά και στο πρώτο μας ραντεβού μου είχες μιλήσει για την μηχανή σου, οπότε…”

Ανεβαίνουμε στην μηχανή και φεύγουμε! Αμέσως τον ρωτάω: 
“Επιτρέπεται να ρωτήσω που θα πάμε;”

Μου λέει: “Θα πάμε εκεί που γνωριστήκαμε! Εκεί που σε γνώρισα θα σε πάω! Δεν θέλεις; Έχεις πρόβλημα; Θέλεις να πάμε κάπου αλλού; Σου είχα πει την προηγούμενη φορά ότι θα σε πάω σε θάλασσα και δίπλα στη θάλασσα θα πιούμε τον καφέ μας!”

Του λέω κι εγώ: “Όχι, εντάξει δεν έχω κανένα πρόβλημα! Πάμε όπου θέλεις! Θα σε εμπιστευτώ…”

Από την στιγμή που ανέβηκα στην μηχανή συνέχεια μου έλεγε: “Μαρία κρατήσου καλά! Επειδή είναι μεγάλη η μηχανή και εσύ είσαι πολύ ελαφριά, πιάσε με καλά. Μην φοβάσαι να με αγγίξεις! Κράτα με σφιχτά, μην αγχωθείς ότι μπορεί να με πιέσεις! Εμένα μου αρέσει! Μην κρατηθείς από πίσω, εμένα να κρατάς για να μην έχω και το άγχος ότι δεν είσαι εντάξει ή μου φύγεις…”

Εγώ για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή κρατιόμουνα από πίσω, μετά τον άγγιζα ελάχιστα. “Φοβόμουνα” να τον αγγίξω! Μέχρι να τον κρατήσω καλά και σφιχτά και από την μέση κλπ. μου πήρε αρκετά. Για την ακρίβεια, στην επιστροφή για το σπίτι αφέθηκα. Και ευτυχώς αφέθηκα, γιατί ήταν άλλη η αίσθηση πάνω στην μηχανή. 

Όπως ήμασταν στο δρόμο, μιλάγαμε συγχρόνως, κάναμε πλάκα, μου έλεγε κάθε φορά που ακριβώς βρισκόμασταν (καλά τον ρωτούσα κι εγώ γιατί δεν ήξερα καλά τα μέρη) και τελικά καταλήξαμε στο Καβούρι (εκεί όπου είναι τραβηγμένη και η παραπάνω φωτο), αντί στην Βάρκιζα, εκεί που γνωριστήκαμε. Που αυτό το “Εκεί που γνωριστήκαμε, εκεί που σε γνώρισα” στη συζήτησή μας πρέπει να το είπε 4-5 φορές. 

Καθίσαμε στην καφετέρια, παραγγείλαμε καφέδες και ξεκινήσαμε να μιλάμε για τα πάντα. Μέχρι και στις 9 περίπου το βράδυ και τι δεν είπαμε; Θες για τη Ζωή του, τη δουλειά του, το τι του αρέσει να κάνει στην καθημερινότητά του, τα χόμπι του, τις σπουδές του, για το ταξιδάκι που θέλει να κάνει τις επόμενες ημέρες στον Άγ-Ιωάννη τον Ρώσο κι αν το επιθυμώ να έρθω κι εγώ μαζί του, μου μίλησε και μου έδειξε φωτο του σκυλιού του που τον λένε Max (Πιτ Μπουλ το οποίο πλέον έχω γνωρίσει και πραγματικά είναι ένα αξιολάτρευτο σκυλί) που υπερ-λατρεύει και τον έχει στείλει για εκπαίδευση, μου εξομολογήθηκε-μου ξεκαθάρισε επίσης σε τι φάση είναι πλέον και τι ακριβώς επιθυμεί πλέον στη Ζωή του… και πολλά άλλα. Κύλησαν οι ώρες τόσο ευχάριστα, με ενδιαφέροντα πράγματα, με πολύ γέλιο, με ένα έξυπνο αλλά συγχρόνως παιδικό χιούμορ από τον ίδιο και γενικά έδινε ο ένας στον άλλον πάσα για να μην υπάρχει ούτε μια φορά, στιγμή αμηχανίας.  
 
Άρχισε να βραδιάζει και φεύγοντας από την καφετέρια, μου είπε αν θέλω να πάμε εκεί που έχει τον Σκύλο του τον Max να τον γνωρίσω από κοντά, αφού κάποια στιγμή θα πρέπει να τον γνωρίσω και αυτόν, αφού τώρα εγώ κάνω παρέα με το αφεντικό του. Του είπα αν είναι την επόμενη φορά που θα προετοιμαστώ καλύτερα, αφού με τέτοιες ράτσες σκυλιά δεν είχα ποτέ “παρτίδες” και τα φοβάμαι. Ο Μίλτος βέβαια, μου διαβεβαίωσε ότι αυτές οι ράτσες είναι παρεξηγημένες και όχι μόνο δεν θα πρέπει να τον φοβάμαι αλλά θα με συμπαθήσει τόσο πολύ ο ίδιος ο Max, που θα υπακούει και σε μένα την ίδια.  

Mια βραδιά τόσο μεθυστική όπως αυτά τα γλυκά και το "αμαρτωλό" κόκκινο ποτό!

Αφού λοιπόν, του είπα κάποια άλλη φορά θα πάμε, ο Μίλτος δεν έφερε αντίρρηση. Έτσι θέλησε να με πάει για φαγητό κάπου που σίγουρα δεν έχω ξαναπάει και θα μου αρέσει πάρα πολύ. Πήγαμε στα Καλύβια, στην Ταβέρνα “Ο Μουρούζης”. Σ’ αυτήν, όπως μου είπε, πηγαίνει συχνά και τρώει με τον πατέρα του παρέα. Έπαθα την πλάκα μου! Με το μέρος; με τον full κόσμο; το προσωπικό; το φαγητό; τις τεράστιες μερίδες; τις καλές τιμές; τα επιδόρπια-γλυκά και κυρίως το υπέροχο κόκκινο γευστικότατο ποτό που  ομολογώ, το τίμησα δεόντως. Στην αρχή ήπιαμε από 2 “σφηνάκια”, στην πορεία ήπιαμε ολόκληρο κανατάκι. Τόσο απολαυστικό ήταν, είναι! Αν στον καφέ, περάσαμε μια φορά καλά, με ωραία κουβέντα και γέλιο, στο φαγητό, περάσαμε super. Α! Κύριος σε όλα του ο Μίλτος! Και να με προσέξει και να με περιποιηθεί και να θέλει να φάω καλά…!

Η ώρα είχε πάει 12+ το βράδυ! Κυλούσαν τόσο διασκεδαστικά οι ώρες που πραγματικά αυτή η νύχτα δεν ήθελα να τελειώσει. Αλλά έπρεπε να επιστρέψει ο καθένας στα σπίτια μας. Λίγο πριν φτάσουμε κοντά στο σπίτι μου, ζητάω από τον Μίλτο, αν έχει την καλοσύνη να με πάει ακριβώς στο σπίτι μου και να μην με αφήσει στο σημείο που βρισκόμαστε, γιατί είναι περασμένη η ώρα, για να μην περπατάω τώρα μόνη μου στους δρόμους… αμέσως δέχτηκε με μεγάλη προθυμία λέγοντας μου: “Βεβαίως και θα σε πάω! Δεν υπήρχε περίπτωση τέτοια ώρα να σε αφήσω μόνη σου να περπατάς στους δρόμους…!”

Φτάσαμε στο σπίτι μου και περίμενε να βάλω τα κλειδιά στην πόρτα και να μπω μέσα στο σπίτι μου, πριν φύγει. Σημαντική λεπτομέρεια αυτό! Νομίζω δείχνει πολλά!  

Λίγα λεπτά αφότου είχα γυρίσει σπίτι, στέλνω ένα sms μήνυμα στον Μίλτο για να τον ευχαριστήσω για την όμορφη μέρα.

Σ’ ευχαριστώ για την σημερινή βόλτα και παρέα. Πέρασα πολύ όμορφα! Θα τα πούμε! Καληνύχτα!”

Μετά από 2 λεπτά μου απαντάει:
“ΚΙ ΕΓΩ ΠΕΡΑΣΑ ΤΕΛΕΙΑ. ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΜΑΡΙΑ.”

Ξημερώνει η επόμενη μέρα. Κατά τις 12 το μεσημέρι λαμβάνω ένα sms μήνυμα από τον Μίλτο που έλεγε:

“ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΛΕΙΨΕΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΟΥ. ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΔΕΝΟΜΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.”

Του απάντησα “κάπως”…
“Πολύ όμορφο εκ μέρους σου Μίλτο μου! Αλλά “το δέσιμο” είναι καλό… τόσο γρήγορα; Πάντως σ’ ευχαριστώ που μου το έγραψες!”

“ΑΡΧΙΖΩ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ. ΠΑΝΤΩΣ ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ.” μου απαντάει.

“Εντάξει έχεις δίκιο! Χαίρομαι λοιπόν γι’ αυτό!” του γράφω κι εγώ! 

2 ημέρες μετά, Παρασκευή 1 Αυγούστου, καινούργιος μήνας βλέπεις, νωρίς το πρωί στέλνω ένα sms μήνυμα στον Μίλτο:

“ΚΑΛΗΜΕΡΑ Μίλτο! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ! Όλα καλά;”

Μετά από λίγα λεπτά μου απαντάει:
“ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ! ΤΩΡΑ ΜΟΛΙΣ ΞΥΠΝΗΣΑ. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ ΕΛΠΙΖΩ ΚΙ ΕΣΥ ΤΟ ΙΔΙΟ.”

Του γράφω: “Καλά είμαι κι εγώ! Είπα πριν βγω έξω για κάποιες δουλειές να σου στείλω μήνυμα! Χαίρομαι που είσαι καλά!”

“ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΜΕΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΕΝΑ ΣΟΥ ΜΗΝΥΜΑ.” μου γράφει.

“Χαίρομαι! Θα σου στείλω αύριο μήνυμα να σου πω πως θα είναι το πρόγραμμα της δουλειάς μου, αν είναι να κανονίσουμε…” του γράφω.

“ΕΝΤΑΞΕΙ ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΟΥ.” μου γράφει εκείνος.

Αργά το απόγευμα της ίδιας ημέρας, είχα βγει για καφέ με κάποιες Φίλες-συμμαθήτριές μου, μιας και το είχαμε κανονίσει 2 ημέρες πριν. Κι εκεί που καθόμουν και έπινα τον καφέ μου και συζητούσα, κάπου εκεί στις 9 το βράδυ, λαμβάνω ένα μήνυμα από τον Μίλτο που έλεγε:

“ΚΡΙΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΝΑ Σ’ ΕΒΛΕΠΑ ΣΗΜΕΡΑ.”

Του έγραψα: “Θα το ήθελα αλλά είμαι εδώ με κάποιες φίλες […]. Πάντως, μάλλον θα δουλεύω από την Πέμπτη, που σημαίνει θα είμαι ελεύθερη…”

[…]

Μου γράφει εκείνος: “…ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ.ΣΕ ΠΙΕΖΩ?”

Του γράφω κι εγώ: “Όχι δεν με πιέζεις! Είσαι Κύριος και αυτό μου αρέσει! Σ’ ευχαριστώ πολύ! Καληνύχτα Μίλτο μου!”

“ΕΓΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΟΥΚΛΙΤΣΑ ΜΟΥ. ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΒΡΑΔΥ ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ.”

Την επόμενη μέρα, Σάββατο 2 Αυγούστου, κατά τις 2 το μεσημέρι μου στέλνει μήνυμα ο Μίλτος αν θέλω να πάμε για καφέ… πήγαμε. Από εκείνη την ημέρα και μέχρι και χθες (σήμερα ανέβηκε η ανάρτηση αυτή) κάθε μέρα από νωρίς το μεσημέρι και μέχρι αργά το βράδυ είμαστε μαζί. Στέλνουμε μηνύματα, μιλάμε στο τηλέφωνο αλλά η καθημερινή –πρόσωπο με πρόσωπο- επικοινωνία-επαφή μας είναι το κάτι άλλο. Κάθε μέρα είναι και διαφορετικά! Ο ένας μαθαίνει τον άλλον όλο και καλύτερα... ερχόμαστε όλο και πιο κοντά… πίνουμε καφέ μαζί, τρώμε μαζί, μοιραζόμαστε και κάνουμε πράγματα που αρέσουν και στους δυο… περπατάμε πολύ… μιλάμε πολύ… γελάμε ακόμα πιο πολύ… κάνουμε σχέδια/όνειρα επαγγελματικά και κυρίως προσωπικά… και γενικά όλα γίνονται με έναν πολύ μα πολύ όμορφο τρόπο, χωρίς πίεση αλλά με μεγάλη κατανόηση και σεβασμό.

Αν και όλα αυτά ακούγονται ή μάλλον μοιάζουν πολύ παραμυθένια, θα τολμήσω να πω ότι για μένα –ίσως- είναι όχι ακριβώς παραμυθένια (τα παραμύθια ίσως δεν είναι για την αληθινή Ζωή) αλλά σίγουρα είναι όλα αυτά που δεν είχα ποτέ βιώσει σε άλλες σχέσεις μου. Είναι μια –σχέση- που έχει τα αρνητικά της ή μάλλον να το θέσω πιο σωστά, έχει τις δυσκολίες της αλλά τα θετικά, τα καλά πράγματα είναι περισσότερα που την κάνουν να αξίζει κάθε μέγιστη προσπάθεια ώστε να συνεχίσουμε …και όπου πάει, όπου καταλήξει η σχέση αυτή. 

Εξάλλου, οι σχέσεις των ανθρώπων είναι τόσο δύσκολες στην εποχή μας. Δύσκολα μπορείς να βρεις έναν άνθρωπο που να μπορείς να επικοινωνείς μαζί του, να μοιραστείς κοινά ενδιαφέροντα, να σου αφιερώνει χρόνο, που να λέει “εμείς” κι όχι “εγώ”, που να σε ακούει και γενικά να υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον για μια κοινή Ζωή με τις ευκολίες και τις δυσκολίες της… πάντα και οι δυο και για τους δυο και όχι ο καθένας ξεχωριστά για τον εαυτό του μόνο. 


A Fairy Story# will continue…

 



Διαβάστε το Α’ μέρος:
Διαβάστε το Β’ μέρος:
A Fairy Story #2: Το πρώτο ραντεβού…



________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

♫Music Obsessions #14 – Στην Αγάπη ποτέ δεν ένιωσα τόσο καλά…



Η Αγάπη είναι ένα περίεργο συναίσθημα, πόσο μάλλον ο έρωτας!

Όλο σου το είναι, τα μέσα σου και τα έξω σου, τραντάζουν σαν ένας σεισμός, επί καθημερινής βάσης, συνέχεια και σε μεγάλο βαθμό.

Κάποιες αγάπες, κάποιοι έρωτες δεν αντέχουν στους σεισμούς, στις τρικυμίες, στις φωτιές, στην φθορά του χρόνου, στο μοίρασμα μιας κοινής ζωής… και καταλήγουν ερείπια.

Κάποιες Αγάπες, κάποιοι έρωτες ξεκινούν με τους καλύτερους οιωνούς, σαν πυροτεχνήματα που σκάνε στα μάτια σου μπροστά μα στο πέρασμα του χρόνου μένει μόνο στάχτες και αποκαϊδια.

Υπάρχουν όμως Αγάπες και έρωτες που μπορεί να έρθουν στη Ζωή σου την κατάλληλη στιγμή.Την στιγμή που ίσως έχεις πάψει να πιστεύεις πως η Αγάπη, ο έρωτας δεν είναι για όλους, πόσο μάλλον για σένα.

Και τότε ξαφνικά τα πάντα αλλάζουν!

Μια κινηματογραφική ταινία, ένας έρωτας στις σελίδες ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ένα τραγούδι που μιλάει για την σημασία της αγάπης και του απόλυτου έρωτα, ένα παραμύθι με Πρίγκιπες και Πριγκίπισσες, μια δική σου αληθινή ιστορία… παίρνει σάρκα και οστά.

Τότε, νιώθεις πως για πρώτη φορά -στην Αγάπη, στον έρωτα- νιώθεις καλύτερα από ποτέ.

♫ Michael Jackson, Justin Timberlake

Love Never Felt So Good ♫

(Μάιος 2014)


[Justin Timberlake:]Dancin'
Let me see you move, come on
Dancin'
Let me see you move.
Baby love never felt so good
And I doubt if it ever could
Not like you hold me, hold me
Oh baby love never felt so fine
And I doubt if it's never mine
Not like you hold me, hold me
And the night is gonna be just fine
Gotta fly, gotta see, can't believe
I can't take it.
[Chorus:]Cause baby every time I love you
In and out of my life, in out baby
Tell me if you really love me
It's in and out of my life, in out baby
So baby love never felt so good.

[Justin Timberlake:]Baby love never felt so fine
And I'd doubt if it was ever mine
Not like you hold me, hold me
Oh baby love never felt so good
And I doubt if it ever could
Not like you hold me, hold me
And the night through the thick and thin
Gotta fly, gotta see, can't believe
I can't take it.

[Chorus:]Cause baby every time I love you
In and out of my life, in out baby
Tell me if you really love me
It's in and out of my life, in out baby
So baby love never felt so good.

[Justin Timberlake:]Dancin'
Let me see you move, come on
Let me see you move
Dancin'
Let me see you move, come on
I said let me see you move
Michael.
And the night, that is good
Gotta fly, gotta see, can't believe
I can't take it.

[Chorus:]Cause baby, every time I love you
In and out of my life, in out baby
Tell me if you really love me
It's in and out of my life, in out baby
So baby love never felt so good.



Υ.Γ. Ένα λατρεμένο τραγούδι, υπέροχη διασκευή και ένα τέλειο video-clip …




 
Project #2: ♫Music Obsessions#1 - Το είναι μου!
♫Music Obsessions#2 - Καινούργια μέρα!
♫Music Obsessions#3 – Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτή είμαι εγώ!
♫Music Obsessions#4 – Δίδυμη μοναξιά!
♫Music Obsessions#5 – Θα μπορούσε… για πάντα!
♫Music Obsessions#6 – Εδώ μαζί μου!
♫Music Obsessions#7 – Η Ταχύτητα της ζωής!
♫Music Obsessions#8 – Στο τέλος (μας) νικάει η Αγάπη!
♫Music Obsessions#9 – Κάτι τέτοιες νύχτες…
♫Music Obsessions#10 – Μεγαλύτερε ψεύτη του κόσμου…
►  ♫Music Obsessions#11 – Μπορείς ποτέ πραγματικά να αγαπήσεις μια γυναίκα;
►  ♫Music Obsessions#12 – Πες μου πως εγώ θα έπρεπε να ζήσω χωρίς εσένα!


________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

15 Αυγούστου! Η μέρα της Παναγίας! (update 15/8/2014)


Δέσποινα, Δέσπω, Δεσποινιώ, Ντέπη, Θεοτόκης, Θεοτοκία, Κρυστάλλω, Κρυσταλία, Κρυσταλλία, Κρίστι, Λεμονιά, Μαρία, Μάριος, Μάρω, Μαριώ, Μαρίκα, Μαριγώ, Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαριέττα, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μιρέλλα, Παναγιώτης, Πάνος, Πανούσος, Παναγής, Πανάγος, Γιώτης, Πανίκος, Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Γιούλα, Παναγούλα, Πάνη, Τότα, Τούλα, Πρέσβεια, Πρεσβεία, Συμέλα, Σιμέλα, Σουμελά, Γεσθημανή, Ιεσθημανή, Γεθσημανή, Μαρινίκη, Καθολική, Ηλιοστάλακτη.……. Χρόνια Πολλά – Χρόνια Καλά!


“Με ταχυδρόμο την καρδιά,
γράμμα την σκέψη κάνω,
στέλνω τα Χρόνια μου Πολλά σε φίλους που δε φτάνω!
Η ευχή της Παναγιάς πάντα να συνοδεύει τα βήματά μας!”

Σας ευχαριστώ πολύ όλους & όλες για τις ευχές σας... Κάθε ευχή είναι πολύτιμη & μοναδική! Να μας δίνει η Παναγιά σε όλους φώτιση & δύναμη!!!! Ανταποδίδω κι εγώ με την σειρά μου, μέσα από το blog μου, σε όσους & όσες έχετε τη γιορτούλα σας, να σας χαίρονται όσοι σας αγαπούν...



Πρώτη δημοσίευση: 15/8/2012


__________________________________________

*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!




Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com