Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

♫Music Obsessions #27 – Δρόμοι στη στάχτη... (Λέμε "ΟΧΙ στα Ναρκωτικά!")

  
  Είναι κάποια τραγούδια που όταν τα ακούς σε γυρίζουν πολύ πίσω. Σε γυρίζουν σε ένα παρελθόν με άσχημες, άγριες, τρομακτικές αναμνήσεις. Κι αν είναι παιδικές αναμνήσεις, εκεί συνειδητοποιείς πως έφτασες σήμερα σε μια ηλικία και αναρωτιέσαι πως βγήκες "αλώβητη" από την άγρια πλευρά της ζωής.

  Στις μουσικές μου αναζητήσεις στο YouTube, ακούγοντας διάφορα ελληνικά mix από την δεκαετία του 60' μέχρι και του σήμερα, έπεσα στο πρώτο album του πάντοτε λατρεμένου Πάνου Κιάμου "Ένας έρωτας λατρεία και ανάγκη" (1998), το οποίο τότε όταν είχε κυκλοφορήσει εγώ με τον αδελφό μου τον Βασίλη, το ακούγαμε συνέχεια. (παίζει να ήμασταν οι πρώτοι φανατικοί θαυμαστές του ανερχόμενου Πάνου Κιάμου) Θυμάμαι είχαμε κολλήσει με ένα συγκεκριμένο που το βάζαμε στην επιλογή repeat1 να παίζει ξανά και ξανά στη διαπασών. Ήταν το "Δρόμοι στη στάχτη", το οποίο μιλάει καθαρά για τα Ναρκωτικά. 

   Σήμερα που το άκουσα μετά από τόσα χρόνια, πραγματικά μου έφερε μνήμες από εκείνα τα χρόνια, τα σχολικά χρόνια του Δημοτικού, που τα ναρκωτικά ήταν πρώτη -δυσάρεστη- είδηση στις ειδήσεις, ήταν η μάστιγα της δεκαετίας του '90, τότε που κάναν θραύση στην κοινωνία και σκόρπιζαν τον θάνατο, ειδικά σε νέα παιδιά. 

  Ήταν τότε που η μάνα μου μας έλεγε να προσέχουμε να μην πάρουμε τίποτα από κανέναν ξένο, αν δούμε σύριγγες να μην τις  αγγίξουμε, ούτε από περιέργεια... 

  Ήταν τότε που κάθε πρωί με τον αδελφό μου τον Βασίλη ξεκινούσαμε για να πάμε στο σχολείο, πάντα περνούσαμε από ένα δρομάκι που "στεκόταν" μια ακόμα σχεδόν άχτιστη πολυκατοικία και βλέπαμε ένα σωρό χρησιμοποιημένες σύριγγες και ξέραμε ότι αυτά είναι τα "Ναρκωτικά". 

  Ήταν τότε που μια Φίλης της μάνας μου, μαυροφορεμένη είχε έρθει στο σπίτι με την μικρή της κόρη (λίγο μεγαλύτερη από μένα) και πενθούσε το 17 χρόνο παλικάρι της και έλεγε στη μάνα μου "Ελένη, να προσέχεις τα παιδιά σου, τα αγόρια σου, την μικρή σου να μην μπλέξουν σε αυτό τον λευκό θανατο..." κι Εγώ τρομαγμένη να συνειδητοποιώ τι εστί "ναρκωτικά"! Το μήνυμα το είχα πάρει! Λέμε "ΟΧΙ στα Ναρκωτικά!"  
   
 Βέβαια, από το "Τότε" μέχρι το "Σήμερα", έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα, οι απόψεις, οι συμπεριφορές... κάποια τα έχουμε συνηθίσει και τα περνάμε πλέον στο ντούκου, έχουν εμφανιστεί κι ένα σωρό "μάστιγες-εθισμοί-εξαρτήσεις" που δεν ξέρεις από που να προφυλακτείς...  


  Ανάμνηση που είχα ξεχάσει  ή μάλλον είχα θάψει βαθιά αλλά αυτό το τραγούδι μου την ξύπνησε, όπως κι άλλες. Και όσες φορές το ακούω, ανατριχιάζω και αναρωτιέμαι "Πως πέφτει κάποιος σε αυτή την παγίδα του "λευκού" θανάτου; Τι τον σπρώχνει σε αυτά; Η έλλειψη σωστής οικογένειας, κακές παρέες, από περιέργεια..." Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν θα καταλάβω το "γιατί". Μου έχουν πει αρκετές φορές (ειδικά θυμάμαι η Φίλη-Συμμαθήτριά μου Ειρήνη που τα τελευταία 4 χρόνια καθόμασταν πάντα μαζί και μου συμπεριφέρθηκε σαν μάνα): "Κι εσύ Μαρία θα μπορούσες να χάσεις το δρόμο σου, γιατί δεν είχες την στήριξη από κανέναν, αλλά είσαι καλά με ένα μυαλό στη θέση του και έχεις καταφέρει τόσα πολλά μόνη σου[...]"

 Και η αλήθεια είναι πως μερικές φορές αναρωτιέμαι κι Εγώ: "πως βγήκες Μαρία "αλώβητη" από την άγρια πλευρά της ζωής και είσαι ψυχικά υγιής και με ένα μυαλό στο κεφάλι σου;" Ειλικρινά δεν ξέρω! Δεν ήμουν ποτέ τόσο δυνατή, όσο είμαι τώρα! Κάθε άλλο! Ήμουν αδύναμη, δειλή, φοβισμένη, τρομοκρατημένη, χαμένη, εύκολα μπορούσε κάποιος να με εκμεταλλευτεί ή να με ρίξει σε παγίδες και σε δρόμους χωρίς επιστροφή. Ίσως, να φταίει ότι ωρίμασα και μεγάλωσα πολύ-πολύ νωρίς, οι εικόνες και όσα λάμβανα ήταν η πραγματικότητα κι όχι πασπαλισμένα με ζάχαρη, ίσως επειδή είδα την αλήθεια κατάματα από μικρή και έγινα φίλη με αυτή, χωρίς να παραμυθιάζομαι για πράγματα παραδεισένια, ίσως επειδή  κατάλαβα από πολύ-πολύ νωρίς ότι η ζωή δεν είναι πάντα εύκολη και όμορφη και γι' αυτό να έμαθα και από νωρίς ποιος είναι ο κίνδυνος, ποιος είναι ο γκρεμός, ποιο είναι το τέρμα. Λέω ίσως να οφείλεται σε όλα αυτά, αλλά και πάλι δεν ξέρω. Δεν είμαι ειδική, δεν έχω πάρει ποτέ ναρκωτικά αν και έφτασαν πολύ κοντά μου, δεν ξέρω την ακριβής απάντηση, δεν ξέρω καν τι είναι αυτό που κάποιους τους σπρώχνει (κι ας έχουν τα πάντα στη ζωή τους) να πεθαίνουν από αυτά. Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι δεν θέλω να ξεστομίζω "Καλά να πάθουν!" Αυτό που εύκολα λένε πολλοί σε σχόλια. Μάλλον δεν σκέφτονται πως δεν θέλει και πολύ ο Άνθρωπος να χάσει τον δρόμο του ή να εθιστεί σε κάτι που του κάνει περισσότερο κακό από ότι καλό, πως μπορεί να συμβεί σε κάποιον (και πόσο μάλλον σε ένα νέο ή δικό μας παιδί/άνθρωπο) που είναι ίσως αδύναμος και εμείς ως "δυνατοί" πρέπει να είμαστε εκεί για να τους βοηθήσουμε, εφόσον μας επιτρέπεται και μπορούμε............... Και νομίζω ότι αυτό μπορεί να το καταλάβει κάποιος καλύτερα που έχει χάσει δικό του άνθρωπο από αυτό τον θάνατο.

 Τέλος, θα πω πως Υποκλίνομαι σε αυτό το τραγούδι, για τους στίχους του αλλά και για το σύνολο του τραγουδιού. Και γενικά, καλά τα ερωτικό-καψούρικα τραγούδια αλλά όταν υπάρχουν κάποια που μιλάνε για κοινωνικά θέματα, τότε θεωρώ πως η μουσική έχει ένα + παραπάνω νόημα.  
 




Πάνος Κιάμος - Δρόμοι στη στάχτη

 Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος
Μουσική: Δημήτρης Αποστολόπουλος



Σε υπόγεια γκαράζ γλέντια θανάτου
με χάπια παραμύθι κι αλκοόλ
στα είκοσι μας έχεις ρίξει κάτω
στα είκοσι ζωή μας βγάζεις γκολ


Οι σύριγγες τρυπάνε τα σχολεία
κι εσύ Μαρία πως να κοιμηθείς
τρεις μέρες που δεν είδες τον Ηλία
δεν είδες τον Κωστή κι ανησυχείς

 
Δρόμοι στη στάχτη θα 'ρθει δε θα 'ρθει
κλαίει το σώμα λιώμα και χώμα
δρόμοι στη νύχτα όνειρα είχα
νύχτα μου μάνα πάω για νιρβάνα



Σε υπόγειες στιγμές σε συναντάω
το αίμα σε ζητάει δυνατά
εσένα ξέρω εσένανε ζητάω
στον κόσμο αυτόν δεν έχω ποσοστά


Οι σύριγγες τρυπάνε τα σχολεία
κι εσύ Μαρία πως να κοιμηθείς
ο φόβος στην καρδιά σου συναυλία
δεν είδες τον Κωστή κι ανησυχείς

 
Δρόμοι στη στάχτη θα 'ρθει δε θα 'ρθει
κλαίει το σώμα λιώμα και χώμα
δρόμοι στη νύχτα όνειρα είχα
νύχτα μου μάνα πάω για νιρβάνα



_______________________





Διαβάστε επίσης:


_____________________








_____________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.
©Copyright 2010-2015 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

15 σχόλια:

  1. καλημερα Μαρια μου
    ομορφο τραγουδι
    μου αρεσει για οσα μιλαει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα γι' αυτό και είναι ένα όμορφο τραγούδι, επειδή μιλάει για όλα αυτά που μιλάει...
      Να είσαι καλά Κική μου!

      Διαγραφή
  2. Δεν ειχα ιδεα για το κομμάτι αυτό αλλα η αναρτηση σου όντως μου θυμισε πολλά. Τρόμος με επιανε με τα ναρκωτικα. Μαλιστα με μια φίλη είχαμε γραψει κι ενα ποιηματακι που το λεγαμε Λευκός Θάνατος.
    Τώρα εχουν ισοπεδωθεί ολα πραγματικά.
    Το "καλά να πάθει" είναι εύκολο να το λεμε. Μαρία μου μπορεί να μην ξέρω τι έχεις βιώσει στη ζωη σου σίγουρα ομως σου αξίζουν πολλά συγχαρητηρια που κατάφερες και στάθηκες στα πόδια σου χωρίς κανένα από αυτά τα "βοηθήματα".
    Εχω χάσει κι εγώ ένα παιδικό φίλο από ναρκωτικά και δεν θα ξεχάσω ποτέ πως έπεσε όλο αυτό ως κεραυνός εν αιθρία στο σπίτι μας....
    Εκείνο όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ειναι το εξής. Πριν 2-3 χρόνια, έκανα κάποια μαθηματα στο κέντρο για να δώσω για την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Βγαίνοντας, βράδυ, από το κτίριο με μια φίλη, είδα ακριβως στα σκαλάκια του φροντιστηρίου μια κοπελίτσα, θα ήταν δεν θα ήταν 20 το πολύ, να τρυπιέται μπροστά μου. Καθώς έχω και μεγάλη φοβία με τις βελόνες, πραγματικά αν δεν με κρατούσε η φίλη μου μάλλον θα λιποθυμούσα. Είναι τραγικό.... θλιβερό.. δεν ξερω τι αλλο να πω πραγματικά!!!
    Υπέροχη η αναρτηση σου πάντως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν χρειάζεται να έχεις τέτοιου είδους "βοηθήματα" για να σταθείς στα πόδια σου. Μακάρι Μαράκι μου αυτό να το καταλάβουν όλοι όσοι πάνε να πέσουν στην παγίδα κάθε εξάρτησης ουσίας ή μη.
      Το τι έχω περάσει Εγώ, άστο! Αν καθίσω και γράφω μικρές ιστοριούλες θα δούμε ότι όλα στη ζωή γίνονται για κάποιον λόγο.....
      Πόσα νεαρά κοριτσάκια, αγόρια πανέμορφα σαν τα δροσερά νερά έχω δει να είναι σε κωματώδη κατάσταση... μάλιστα με πόσα έχω συζητήσει και τι μου έχουν εξομολογηθεί... το τι κρύβεραι πίσω από την "κατάντια" τους δύσκολα μπορεί κάποιος να κατανοήσει. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα πολλές φορές και όχι σίγουρα αυτό που νομίζουμε.
      Σ' ευχαριστώ για την "εξομολόγηση" σου με αφορμή την ανάρτησή μου!
      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  3. Μαρία μου πάντα με εκπλήσσεις ευχάριστα με τα κοινωνικά θέματα που ασχολείσαι !!! Και βέβαια τα έγραψες όλα όσα αφορούν στα ναρκωτικά και στις φτηνές ουσίες που κυκλοφορούν όπως το σίσα που σκοτώνουν ακαριαία !!Τις αιτίες ούτε και εγώ είμαι σίγουρη ότι τις γνωρίζω γιατί το κάθε παιδί είναι μια άλλη προσωπικότητα!! Οι άνθρωποι ατσαλώνονται (όχι πάντα βέβαια) όταν πέφτουν η τους ρίχνουν απότομα στα βαθιά!!! Οτι κατακτάς είναι δικό σου επίτευγμα και πάντα να πατάς γερά στα πόδια σου !!! Δεν σε φοβάμαι !! Πληγωμένη μεν δυνατή δε!!! Φιλιά πολλά κοριτσάκι μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. nikol μου, θα μποορύσα πιο συχνά και να πω πολλά για κάποια κοινωνικά θέμτα, καθαρά από εμπειριά κι όχι να γράψω κάτι για να γράψω. Απλώς, πολλοί δύσκολα θα μπορέσουν και να καταλάβουν ή να τα απο-δεχτούν!
      Ξέρεις κάτι; Νομίζω πως πάιζει μεγάλο ρόλο η ξεχωριστή προσωπικότητα ενός ανθρώπου και πως ξεπερνάει την κάθε κατάσταση ή "μπλέξιμο". Ξέρεις επίσης κάτι; Πλέον ούτε κι Εγώ με φοβάμαι! Καθόλου! Αντιθέτως, με εμπιστεύμαι! Και μακάρι να μπορώ να "βοηθώ" και να δίνω λίγη από τη δική μου δύναμη σε αυτο΄ςυ που την έχουν ανάγκη, όπως ας πούεμ οι Φίλοι μου....
      Σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ!

      Διαγραφή
  4. Μαρία μου ενδιαφέρον το τραγούδι σίγουρα, πολύ μεγάλο θέμα τα ναρκωτικά..

    Ήθελα να σε ευχαριστήσω και από εδώ όμως μέσα από την καρδιά μου για το υπέροχο απόγευμα που μου χάρισες προχθές που βρεθήκαμε από κοντά :)

    Καλά να περνάς ό,τι και αν κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιώργο, μεγάλο θέμα και σοβαρό τα ναρκωτικά και κάθε τέτοιου είδους κοινωνικό θέμα.

      Πότε βρε βρεθήκαμε εμείς οι δυο και δε το θυμάμαι; Με την ίωση που με ταλαιπωρεί εδώ και πόσες μέρες, σήμερα κατάφερα και βγήκα μετά από μέρες από το σπίτι και πόσο μάλλον απόγευμα.

      Κι εσύ να περνάς καλά!

      Διαγραφή
    2. Ελά βρε Μαρία μου, μη ντρέπεσαι τις φίλες σου, δηλαδή καλύτερα θα ήταν να πιστεύουν ότι είσαι μία ακατάδεκτη που τόσους μήνες δεν έχει έρθει ούτε μισή ώρα για έναν καφέ να πιούμε;

      Διαγραφή
    3. Γιώργο, δεν ντρέπομαι τις φίλες μου γιατί αυτές με ξέρουν. Οπως επίσης ξέρουν πολύ καλά ότι δεν χρειάζεται να κάθομαι να τους λέω ψέματα ή να τους κάνω να πιστεύουν ότι είμαι μια ακατάδεκτη, γιατί πολύ απλά μερικές φορές είμαι όντως ακατάδεκτη και δεν θα πιω καφέ μαζί τους, αν δεν θέλω κι Εγώ. Γι' αυτό οι Φίλες μου με εκτιμούν και τις εκτιμώ κι Εγώ και δεν με παρεξηγούν για κανένα λόγο. Είναι τόσο απλά τα πράγματα!
      Να είσαι καλά! Και Καλό σου μήνα!

      Διαγραφή
    4. Μαρίααα μη μου ντρέπεσαι τόσο πολύ! Αφού περάσαμε υπέροχα! Τουλάχιστον εγώ πέρασα τέλεια και σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ και πάλι. Θαυμάζω βέβαια τον τρόπο που απάντησες αντί να σβήσεις τα μηνύματά μου, δε χρειάζεται όμως να είσαι τόσο μετριόφρων και να κρύβεις τις τόσο όμορφες στιγμές που περάσαμε μαζί! Αφού είσαι άξια κοπέλα και μπορείς να δώσεις τόσα στον άλλο!

      Τέλος πάντων, επίσης καλό μήνα και πάλι μέσα από την καρδιά μου ευχαριστώ!

      Διαγραφή
    5. Γιωργο, να είσαι καλά αλλά το αστείο να τελείωσει εδώ! Και μην ανησυχείς, δεν είμαι άνθρωπος που κρύβομαι! Και ευτυχώς αυτοί που με ξέρουν, το ξέρουν! Αλλά Εγώ τις μόνες στιγμές που θυμάμαι αυτό τον καιρό, είναι οι πολιτικές εξελίξεις και τα capital controls τα οποία και δεν είναι αστεία!
      Καλό μήνα και πάλι!

      Διαγραφή
    6. Μαρία δεν καταλαβαίνω για πιο αστείο μιλάς. Το ότι μπορείς να δώσεις πολλά στον άλλο αστείο; Όπως και να έχει πάντως, το να κάνω μία κοπελάρα σαν εσένα να γελάσει μόνο όμορφα συναισθήματα μου προκαλεί. Όπως και χαίρομαι που έχεις άτομα να σε ξέρουν και να σε καταλαβαίνουν, στο είχα πει και από κοντά, το αξίζεις και μπράβο σου που έχεις τόσες φίλες. Όσο για τα πολιτικά, όντως δεν είναι αστεία, αν και ώρες ώρες αναρωτιέμαι, με αυτούς που μας κυβερνάνε, αν πρέπει να κλαίει κανείς ή να γελάει!

      Καλή Κυριακή και εσύ να είσαι καλά πάντα :)

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
#μόνο_αγάπη #αγάπη_μόνο
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες

Google+ Followers

Follow my blog on fb!




Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com