Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Συλλέγω Στιγμές#12 – Σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό …η θλίψη!



Το γνωστό λαϊκό *άσμα λέει:
(*Αυτό το τραγούδι με έχει ‘σημαδέψει’ σε κάποιες περιόδους της ζωής μου με τον πατέρα μου κι όχι μόνο, επομένως το λατρεύω για πολλούς λόγους!)

♪Σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό…
μιλούσα μόνος στη σιωπή με τον καημό μου…
έψαχνα να ονειρευτώ κάτι δικό μου…
να κάνω κάτι πια και ‘γω για το καλό μου♪


Σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό να προσπαθώ να διαχειριστώ τη θλίψη μου.
Μια θλίψη που τις τελευταίες μέρες μοιάζει λες και θα μετατραπεί σε κατάθλιψη!
Αλλά δεν θα συμβεί ΠΟΤΕ ξανά! Έχω δώσει όρκο στον εαυτό μου!
Τα ‘χτυπήματα’, οι ‘αλλαγές’ (που από εγωισμό και κόντρα θέλω να κάνω τις δικές μου αλλαγές σε πολλά!) που δεν περίμενα πως θα έρθουν, όχι τουλάχιστον μ’ αυτό τον τρόπο, με έχουν ρίξει ψυχολογικά. 

Δεν με έχει καταλάβει σχεδόν κανείς!Όπως πάντα, παριστάνω τον κλόουν! (φαντάσου! οι κλόουν με τρομάζουν!) όπως πάντα, την ημέρα γελάω, μιλάω, δείχνω καλά! Την νύχτα όμως κλαίω, στην σιωπή και με τις σκέψεις μου σαν "σαλάτα”, ανακατεμένες με πολλά “υλικά”.

Το χειρότερο που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου είναι: Να σκέφτεσαι πολύ και μάλιστα πολλά και διαφορετικά μαζί (Τι μεγάλο λάθος!!!)

Σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό να με πνίγει αλλά συγχρόνως εκεί είναι το καταφύγιο μου! Δεν έχω κάπου να πάω, ούτε σε κάποιον να μιλήσω! Ποιός πραγματικά να νοιαστεί για κάποιον άλλον, εκτός από τον εαυτό του; Λίγοι! Μετρημένοι στην παλάμη του ενός χεριού! 

Και αν υπάρχει κάποιος, άραγε θα μ’ ακούσει; Θα μ’ ακούσει ή θα κρίνει απ’ το να πει την δική του προσωπική άποψη;
Άσε μωρέ, το έχω δει αυτό το έργο και πολλά άλλα, πάμπολλες φορές! 

Όλοι κρίνουνε, έχουν το γνωστό υφάκι. Εκείνο το υφάκι του “ξερόλα”, του “εγώ δεν κάνω ποτέ λάθη ή πάντα έχω δίκιο ή εγώ σαν μεγαλύτερη/ος ξέρω περισσότερα από εσένα” (ξεχνάνε όμως πως δεν ξέρουνε ή δεν θέλησαν ποτέ να μάθουνε και εμένα) κλπ. κλπ. 

Όχι μετά από το τελευταίο γεγονός (2 είναι βασικά τα γεγονότα, αλλά το ένα ακόμα δεν έχει καταγραφεί) κλονίστηκε και γκρεμίστηκε για μία ακόμη φορά η “Εμπιστοσύνη” μου! Όχι πως με πείραξε ή έκλαψα ή στενοχωρήθηκα ή ότι τελικά με ένοιαξε… τίποτα απ’ όλα αυτά! Δεν με ένοιαξε, επειδή τελικά δεν άξιζε! Επειδή, έχω αποφασίσει πλέον πως “Ό,τι δεν αξίζει καθόλου, το διαγράφω μια για πάντα!” Κλονίστηκε η “Εμπιστοσύνη” μου και από αυτό το γεγονός και πλέον λέω το εξής: “Δεν είναι ό,τι δεν εμπιστεύομαι τον άλλον, απλά πλέον εμπιστεύομαι περισσότερο τον εαυτό μου!

Σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό πέφτω λίγο να κοιμηθώ για να “ξεκουραστώ”, για να μην σκέφτομαι αλλά μάταια! Οι σκέψεις πάλι …”σαλάτα”! Άσε που ξεσπάω και σε κλάματα! Κρατιέμαι, αλλά πόσο μωρέ να κρατηθώ; 

Θέλω να σηκωθώ από το κρεβάτι! Να πατήσω το διακόπτη του φως… ακόμα και η μέρα έξω έχει μικρύνει…  να πάρω το τηλεκοντρόλ και ν’ ανοίξω τη τηλεόραση ή το ραδιόφωνο για να ακουστεί καμιά φωνή! (όχι άλλη σιωπή!) 

Περνάει η ώρα μέχρι να βρω λίγη δύναμη να σηκωθώ από το κρεβάτι για να κάνω πράγματα, να φτιάξω έναν καφέ, να φάω κάτι, να καθίσω μπροστά στον υπολογιστή και να “σκοτώσω την ώρα μου”, να γράψω… κάτι τέλος πάντων να κάνω από το να είμαι σαν μια “ζωντανή-νεκρή”.
Γιατί έτσι νιώθω ώρες-ώρες: “ζωντανή-νεκρή”! Το ξέρω! Υπερβολή και βλακεία αλλά έτσι σου λέω νιώθω!

Σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό να προσπαθώ να διαχειριστώ τη θλίψη μου.
Είναι ότι έχουν μαζευτεί πολλά! Δεν είναι μόνο τα δικά μου, είναι και των άλλων! (πότε επιτέλους θα πάψω να σκέφτομαι περισσότερο τους άλλους από ό,τι εμένα την ίδια;) 

Να βγω έξω διάθεση δεν έχω! Ακόμα και σχολείο τις τελευταίες δυο ημέρες δεν πήγα, επειδή δεν νιώθω –ψυχολογικά- καλά! Το σχολείο εξάλλου πλέον, με πνίγει περισσότερο από το “σκοτεινό δωμάτιο”. Να πάω τσάμπα, αφού μάθημα ΔΕΝ… μόνο ξέρουνε να λένε: “Περιμένετε καμιά ώρα και βλέπουμε…”. Να περιμένω μια ώρα τσάμπα, γιατί; Συγνώμη, αλλά ο χρόνος μου είναι πολύτιμος, τον αγαπώ, τον εκτιμώ, τον σέβομαι και από το να “σκοτώσω” την ώρα μου (έστω και μία ώρα) στην αναμονή του “τίποτα”, προτιμώ να κάτσω σπίτι μου και να ασχοληθώ με τα hobby μου, με το γράψιμο που τόσο με “λυτρώνει” ή να περπατήσω λιγάκι. Αλλά όχι στο σχολείο! Να αντικρίζω τα κάποια “ανεπιθύμητα” άτομα, την έλλειψη ενημέρωσης και ν’ ακούω τις ανοησίες του καθενός και της καθεμιάς που το παίζει “ξερόλας”; ΟΧΙ! 

Φυσικά και αύριο θα είμαι (πρέπει να είμαι!) –ψυχολογικά- καλύτερα! Και θα βγω έξω και σχολείο θα πάω και θα παριστάνω τον κλόουν με το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, και… και… και πολλά! Εξάλλου, λέω το εξής: “Πάνω από μία, άντε δυο ημέρες δεν αφήνω τη θλίψη, τη στενοχώρια και γενικά την κακή ψυχολογία να υπερισχύει!
 
Φυσικά και αύριο (θέλω να πιστεύω πω) θα είμαι πιο αισιόδοξη! Όλα θα περάσουν κάποια στιγμή! Απλά μέχρι τότε, θα με “συνοδεύει” και η θλίψη! Δεν πειράζει! Είπαμε! Έτσι είναι η Ζωή! Όλα τα έχει! Ποικιλία στιγμών και συναισθημάτων, έτσι βρε παιδί μου για να μην βαριόμαστε την καθημερινότητά μας!

Ήδη μπορώ να πω, πως αισθάνομαι καλύτερα! Τα είπα, για την ακρίβεια τα έγραψα και …ξέσπασα! Είδες που λέω, πως το γράψιμο (όπως και η μουσική) με έχουν σώσει και συνεχίζουν να το κάνουν; Αξία ανεκτίμητη!

Ξέρω πολύ καλά πως αυτές οι “Στιγμές” είναι “άχαρες” και “ψυχοφθόρες(Κατερίνα μου, το ξέρω σου λέω!) αλλά είναι Στιγμές και γεγονότα!Γι' αυτό ...μην με παρεξηγείτε!


▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃

Σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό
έψαχνα να ονειρευτώ κάτι δικό μου
Είχα τα μάτια μου κλειστά
πάλευα μέσα στη φωτιά τον εαυτό μου
Μα έγιν’ η σκέψη φυλακή
’γίναν χιλιάδες τα γιατί μες το μυαλό μου
Κι είπα να φύγω να σωθώ
να κάνω κάτι πια και ‘γω για το καλό μου

Είπα να φύγω
ν’ αλλάξω δρόμο στην καρδιά
Είπα να φύγω
να μην πονάω άλλο πια
Μα που να πάω
που σ’ αγαπώ τόσο πολύ
Μα που να πάω
αφού είσαι όλη μου η ζωή

 
Σε μια παραίσθηση τρελή
έψαχνα λόγο κι αφορμή στον πανικό μου
Να βρω τον τρόπο να σου πω
πως έπαψα να αγαπώ τον εαυτό μου
Μα εσύ δεν ήσουν εκεί
μιλούσα μόνος στη σιωπή με τον καημό μου
Κι είπα να φύγω να σωθώ
να κάνω κάτι πια και ‘ γω για το καλό μου





ΕΔΩ διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Συλλέγω Στιγμές#



________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

10 σχόλια:

  1. Καλημέρα Μαρία! άκουσα τη φωνή σου που σιγοτραγουδούσε κι ήρθα... για να σου πω μονάχα να μην ξεχνάς να εμπιστεύεσαι Τον εαυτό σου! Πάνω από όλους και όλα! Κλάψε αν θέλεις, αλλά μόνο για να βγεί το ποτάμι από μέσα σου, να μην σπάσει το φράγμα που με τόσο κόπο έφτιαξες για να σε προστατεύει από τις καταιγίδες... Θυμάσαι παλιά; Όχι ξανά! Πάει, πέρασε αυτό. Τώρα είσαι εσύ κι ο εαυτός σου, καλά! Τα έχεις καταφέρει και δεν χρειάζεσαι σε αυτό τη βοήθεια κανενός! Πιστεύω σε σένα! Άσε τη θλίψη να γίνει ένα με το σκοτάδι της νύχτας, να κυλήσει, να φύγει από πάνω σου... Τώρα που ξημέρωσε, πάρε μία βαθειά ανάσα κοιτώντας τον ήλιο και πές δυνατά "πέρασε κι αυτό! είμαι δυνατή! μπορώ να καταφέρω τα πάντα!" χαμογέλασε στον εαυτό σου στον καθρέφτη, και δες τη νέα μέρα που αρχίζει! Μη φοβάσαι τίποτα! Αυτό το στάδιο, το έχεις ήδη ξεπεράσει!
    Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. *Εύα μου, καταρχάς σ' ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου και για όσα έγραψες! Μου έδωσαν δύναμη και ήδη πήρα μια βαθειά ανάσα, κοίταξα τον ήλιο και είπα: "Πέρασε κι αυτό! Είμαι δυνατή! (εξάλλου αυτό το λέω συνέχεια, παντού και πάντα) Μπορώ να καταφέρω τα πάντα!" Τόσα και τόσα έχουν περάσει, γιατί όχι και αυτό; <3

      Διαγραφή
  2. καλημερα Μαρακι μου!
    καταρχας να σου πω οτι το συγκεκριμενο τραγουδι μου αρεσει παρα πολυ!
    τωρα, σχετικα με ολα τα αλλα που ανεφερες εντονα και πληρως συναισθηματικα θα σου πω πως συμφωνω απολυτα. βαδικα κατι τετοιες στιγμες τις περναμε λιγο πολυ ολοι μας, το καλο ειναι πως ειναι περαστικες. θα φυγουν και θα ερθουν καλυτερες μερες! ευχομαι να ερθουν συντομα και να ανακτισεις ξανα τη χαμενη σου εμπιστοστυνη!

    φιλια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. *ΕΚΦΡΑΣΟΥ, Καλημέρα Κική!
      Χαίρομαι που αγαπάς κι εσύ το συγκεκριμένο τραγούδι!
      Ναι,μωρέ! Θα φύγουν αυτές οι στιγμές και αυτά τα συναισθήματα και θα έρθουν καλύτερες μέρες! (άντε πότε;) Για την "χαμένη μου Εμπιστοσύνη" δεν ξέρω αν θα την ανακτίσω, (και να σου πω την αλήθεια μου ούτε με νοιάζει αλλά ...αρκεί να μην χάσω την Εμπιστοσύνη στον εαυτό μου!) <3

      Διαγραφή
  3. Δώσε χώρο στην θλίψη σου. Είναι δικό σου συναίσθημα κι αυτό και πρέπει να το ζήσεις.

    Εμπιστοσύνη πρέπει να υπάρχει στις σχέσεις -εκεί που αξίζει, βέβαια, να ανοιχτείς και να την επενδύσεις. Αλλιώς τι σόι σχέση είναι μετά; Είναι ανάπηρη. Όμως, πάντα και παντού πρέπει να έχεις ένα παραθυράκι που να λειτουργεί σαν έξοδο κινδύνου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. *Lysippe, όλα τα ζω! (δεν φαίνεται με όσα γράφω; )
      Έτσι ακριβώς! "Εμπιστοσύνη" πλέον μόνο σ' αυτούς και όπου αξίζει!
      Πάντα έχω ένα παραθυράκι που λειτουργεί σαν έξοδο κινδύνου και τοίχο να σου πω! Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  4. Κοριτσάκι μου!
    Καθώς "κατέβαινα" προς τα κάτω για να σχολιάσω, το μάτι μου έπεσε στο πρώτο σχόλιο!
    Τα ίδια θα σου έγραφα κι εγώ (μόνο που η Eva τα διατύπωσε 1000 φορές πιο όμορφα!)
    Και να γράφεις! Είναι καλή ψυχοθεραπεία! Το διαπιστώνεις κι εσύ!
    Τα βγάζεις από μέσα σου και σου φεύγει ένα βάρος!
    Ε, και όλο και κάποιος θα βρεθεί να σου πει μια γλυκιά κουβέντα,να σου πει την άποψή του, μια δικιά του παρόμοια στιγμή, να μοιραστεί κι εκείνος την δική του οπτική!
    Δεν είσαι μόνη σου! (Είμαστε πολλοί κλόουν! -κι ας μην περνάμε όλοι ακριβώς τις ίδιες καταστάσεις- Να το θυμάσαι αυτό!)
    Καλή σου μέρα, χαρά μου!
    ΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. *Syros2js, μωρέ το ξέρω πως όλοι μας περνάμε σχεδόν παρόμοιες καταστάσεις! Θα το θυμάμαι! Ναι, θα γράφω! Αυτό μέχρι το τέλος!
      ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

      Διαγραφή
  5. Αχ Μαρία μου , ο κόσμος είναι κακός...άσχημος...μόνο να πληγώνει και να μειώνει τον άλλο ξέρει...δεν νοιάζονται πραγματικά για τον άλλο ότι ειναι άνθρωπος και έχει αισθήματα... τελικά στο τέλος μόνο τον εαυτό μας έχουμε , κανέναν άλλο....
    ούτε εγώ εμπιστεύομαι εύκολα , ούτε ανοίγομαι εύκολα..έτσι είμαι από τη φύση μου αλλά και από τη πορεία της ζωής....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. *ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ, κι εγώ αυτό λέω! "Στο τέλος, μόνο τον εαυτό μας έχουμε!".
      Και τελικά δεν είναι η "έλλειψη εμπιστοσύνης" μόνο από τη φύση μας αλλά και από τις καταστάσεις και γενικά από την πορεία της ζωής μας!
      Ας μην κοροϊδευόμαστε!
      Την ΚΑΛΗΜΕΡΑ μου!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
#μόνο_αγάπη #αγάπη_μόνο
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!




ask2use.com: Υποχρεωτική η πλήρης αντιγραφή του κειμένου

ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή

ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Save page as PDF





ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com