Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Project #2: ♫Music Obsessions#1 - Το είναι μου!




Ένα κοίταγμα, ένα φιλί, μια αγκαλιά, ένα αστείο... κάπου στην διαδρομή και να σου! η Ευτυχία!
 
Απλά τα πράγματα Κόσμε!!! λέω εγώ τώρα!
Παρασκευή 30/08/2013



 ▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃
 https://www.youtube.com/watch?v=mIhI23gBBPQ

 Και παρακάτω η δική μου YouTube Lyric εκδοχή του τραγουδιού:
 https://www.youtube.com/watch?v=ctVrCN6nOO8






__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Today is the day! Πριν πέντε χρόνια…


Πέρσι, ένα χρόνο πριν, μια τέτοια μέρα είχα ανεβάσει την ανάρτηση με τίτλο “Τι 2… τι 4… τι 24 χρόνια;
…μιλώντας για τα χρόνια που πέρασαν… που δεν έχει σημασία πόσα πέρασαν αλλά ότι τα έζησα… ευτυχισμένα!
(και κάθε τι που έχει να κάνει με την ευτυχία, δεν ξεστομίζω  με ευκολία!)

Today is the day!
Πέντε χρόνια πέρασαν από εκείνη την ημέρα… -ημέρα Παρασκευή, ώρα 13:10- την ημέρα που αποφάσισα πως θα πάρω το ρίσκο να χτυπήσω μια πόρτα, να ακούσω “περάστε!”, να την ανοίξω και να μπω… με άγχος αλλά με αποφασιστικότητα.
Ήταν μια μέρα που θυμάμαι από το πρωί διαισθανόμουν κάτι δυνατό, πως κάτι θα συμβεί…
(και η διαίσθησή μου, ως Σκορπίνα, δεν πέφτει σχεδόν ποτέ έξω!)
Εκείνη την ημέρα ήμουν από μόνη μου θετική και αισιόδοξη… και έτσι κύλησε και η υπόλοιπη μέρα!
(καλά λένε, πως όπως ξυπνήσεις το πρωί, έτσι θα σου πάει και όλη η μέρα! 
Θα ξυπνήσεις με νεύρα, απαισιόδοξα, μες την γκρίνια; έ! έτσι θα είναι η μέρα σου μέχρι να βραδιάσει!)
Πέντε χρόνια πριν, η διαίσθησή μου, ο εαυτός μου, τα σημάδια, τα πρωινά που ξυπνούσα και τα βράδια που έπεφτα να κοιμηθώ… όλα μου λέγανε πως κάτι θα συμβεί. Αργά ή γρήγορα, αυτό ή αυτά που πολύ καιρό περίμενα, πρόσμενα, ονειρευόμουνα, καρτερούσα… έρχονται-πλησιάζουν προς το μέρος μου. Και να σου! Ο καλός Θεούλης, η απρόβλεπτη τύχη και Ζωή, η κυκλοθυμική και παράξενη μοίρα και όλο το σύμπαν συνωμότησαν και βάλανε νόημα κι όχι μόνο, στην μέχρι τότε άδεια και ανούσια Ζωή μου, φέρνοντας μου στο δρόμο μου έναν άνθρωπο που έμελλε να σημαδέψει μια για πάντα την καρδιά μου, την ψυχή μου…την ίδια μου τη Ζωή!
Θυμάμαι, πριν χτυπήσω την πόρτα, ήμουν ένα βήμα πριν να φύγω, αλλά ο εαυτός μου, η διαίσθηση μου, εκείνη η φωνή… φώναζαν “μην φεύγεις! γύρνα πίσω! κάντο! Βρες το θάρρος!” και από μόνο του το σώμα έκανε τις κινήσεις και με γύρισα πίσω.
Όλα γίνανε αυθόρμητα!
Δεν είχα σχεδιάσει σχεδόν τίποτα!
(εξάλλου, όποτε κάνω σχέδια, όλα ανάποδα μου έρχονται! Μάλλον, όποτε κάνουμε σχέδια ο Θεός, η Ζωή, η Τύχη, η Μοίρα… γελάνε μαζί μας και από κόντρα, μας τα χαλάνε! Ίσως για να μας φέρουν τα καλύτερα!;)
Ήξερα όμως πως αυτή ήταν η μέρα μου! Η μέρα για να κερδίσω λίγη …Ευτυχία!
(Αυτή την Ευτυχία που ίσως ποτέ δεν με συμπάθησε αρκετά! Δεν τα πηγαίναμε και δεν τα πηγαίνουμε ακόμα καλά!
Αλλά έχω τον τρόπο μου –τον δικό μου τρόπο- να πάρω λίγα κομμάτια από αυτήν!)
Και την κέρδισα την συγκεκριμένη Ευτυχία!
Δεν περίμενα πως θα συμβαδίσουμε μαζί… πέντε χρόνια! Όχι, μην σας πω ψέματα! Ούτε για πάνω από μία ημέρα δεν περίμενα! Αλλά μάλλον, όλο το σύμπαν, συνωμότησε και συμφώνησαν όλοι μαζί… ότι την συγκεκριμένη Ευτυχία την αξίζω!
Αν και ακόμα αναρωτιέμαι, αν την αξίζω! Αλλά αμέσως, φεύγει αυτή η σκέψη, επειδή δεν είναι μονόπλευρα τα συναισθήματα της. Μπορεί να υπάρχει μια …“τεράστια απόσταση”… αλλά σημασία έχει πως τα συναισθήματα που έχουν παραμείνει αναλλοίωτα μέσα σ’ αυτά τα πέντε χρόνια!
Δεν είναι και λίγα! Αν σκεφτείς πως στην εποχή μας που δεν βρίσκουμε το χρόνο, ή δειλιάζουμε ή δεν είναι προτεραιότητά μας να έχουμε συναισθήματα, -κι ακόμα περισσότερο να τα ζούμε και να τα μοιραζόμαστε αυτά τα συναισθήματα- και δύσκολα αντέχουν και ένα μήνα, που λέει ο λόγος… ναι! τα πέντε είναι πολλά!
Πέντε χρόνια που εκτός από την Αγάπη, η εκτίμηση, ο θαυμασμός, η συντροφικότητα, η παρέα (έστω και φιλική), η ομαδική μάχη, η ειλικρίνεια, συνεννόηση  και η ανθρωπιά… είναι που κάνουν αυτά τα χρόνια να κυλάνε όμορφα!
Μπορεί να υπάρχει …απόσταση… απέραντες γέφυρες… διαφορετικοί ουρανοί… διαφορετικές ζωές… χωριστοί δρόμοι…
αλλά σημασία έχει πως υπάρχει ακόμα Αγάπη… Εκτίμηση… Θαυμασμός… Ειλικρίνεια… ένα τηλέφωνο… ένα μήνυμα…  κοινούς στόχους… μια βοήθεια… έναν καλό λόγο… μια πόρτα ανοιχτή… στα εύκολα και στα δύσκολα.
Εκεί που κανένας δεν κατάφερε στην πορεία των χρόνων το πιο απλό:
Αυτά που λέει, να τα εννοεί κι ακόμα περισσότερο να τα κάνει πράξη!
Να είναι ειλικρινής… να μην σου πουλάει λαγούς με πετραχήλια…
να μην σε έχει απλά ως καβάτζα… να μην αποσκοπεί στο δικό του συμφέρον…
να μην σου κόβει τα φτερά και σου διαλύει τα όνειρα…
να μην σου τάζει την μια μέρα και την επόμενη να τα παίρνει πίσω…
να μην σε παραμυθιάζει με ωραία λόγια…
(αυτά τα λόγια που από τη φύση τους οι άντρες τα έχουν να τα ξεστομίζουν εύκολα και οι γυναίκες να τα πιστεύουν πανεύκολα)
να έχει μπέσα, μαγκιά, τιμιότητα και αυτό που λένε “αντρική τιμή”!
Εκεί που κανένας δεν κατάφερε στην πορεία των χρόνων το πιο απλό:
Να μην είναι δειλός!
Όποια και ό,τι σχέση και να είναι (οικογενειακή, φιλική, ερωτική, επαγγελματική, συναδελφική…) πρέπει να υπάρχει πραγματική θέληση να την κρατήσεις, εφόσον την θεωρείς σημαντική… εφόσον θεωρείς πως σου προσφέρει όμορφα πράγματα και συναισθήματα… εφόσον θεωρείς πως σου δίνει μερικά κομμάτια ευτυχίας!
Και ό,τι σε κάνει Ευτυχισμένο… το λιγότερο που πρέπει να κάνεις είναι να το γεύεσαι έστω κι αν είναι της στιγμής!
Και φυσικά πάντα να τα θυμάσαι και να τα σκέφτεσαι με Νοσταλγία!
Γιατί, λέω το εξής:
“Εννιά Λύπες έχει η Ζωή και μια Χαρά, όποια κι αν είναι αυτή, γιατί να μην την γιορτάζω;”


Ευχαριστώ Ζωή …και όλο το σύμπαν… που μέσα στο πέρασμα των χρόνων η μία “Χαρά”… παραμένει μαζί μου!

Animated20Gif20Nature2071

▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃

I Knew I Loved You
(Ήξερα ότι σ’ αγαπούσα)
Savage Garden
Maybe it's intuition
(Ίσως να είναι προαίσθημα) 
 But some things you just don't question
(Αλλά μερικά πράγματα απλά δεν τα αμφισβητείς) 
 Like in your eyes
(Όπως μέσα στα μάτια σου) 
 I see my future in an instant
(Βλέπω το μέλλον μου μέσα σε μια στιγμή)  
And there it goes
(Και να το)
I think I've found my best friend
(Νομίζω ότι βρήκα τον καλύτερό μου φίλο) 
 I know that it might sound more than a little crazy
(Ξέρω ότι μπορεί ν’ ακούγεται περισσότερο από τρελούτσικο) 
 But I believe
(Αλλά πιστεύω)

------------------
I knew I loved you before I met you
(Ήξερα ότι σ’ αγαπούσα πριν σε συναντήσω)
I think I dreamed you into life
(Νομίζω πως σ’ ονειρεύτηκα και σ’ έφερα στη ζωή)
I knew I loved you before I met you
(Ήξερα ότι σ’ αγαπούσα πριν σε συναντήσω)
I have been waiting all my life
(Περίμενα όλη μου τη ζωή)
--------------
There's just no rhyme or reason
(Δεν υπάρχει απλά ούτε λόγος, ούτε λογική)  
Only this sense of completion
(Μόνο αυτή η αίσθηση ολοκλήρωσης)  
And in your eyes
(Και μέσα στα μάτια σου)
 I see the missing pieces
(Βλέπω τα κομμάτια που λείπουν)  
I'm searching for
(Αυτά που ψάχνω)  
I think I've found my way home
(Νομίζω ότι βρήκα το δρόμο μου για το σπίτι)
I know that it might sound more than a little crazy
(Ξέρω ότι μπορεί ν’ ακούγεται περισσότερο από τρελούτσικο)  
But I believe
(Αλλά πιστεύω)
------------------------
A thousand angels dance around you
(Χιλιάδες άγγελοι χορεύουν γύρω σου)

 I am complete now that I've found you
(Είμαι πλήρης τώρα που σε βρήκα)




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

24 Days Challenge, Day #13: Ν… όπως λέμε... Νοσταλγία!





Ν… όπως λέμε... Νοσταλγία!


Νοσταλγία για πράγματα, για καταστάσεις, για γεγονότα, για ανθρώπους, για εποχές………………
Νοσταλγία για πράγματα ή αντικείμενα που είχες ή που έχεις στην κατοχή σου και για κάποιον περίεργο λόγο τα λατρεύεις, έχεις δεθεί μ' αυτά και με δυσκολία μπορείς να τα αποχωριστείς.
Νοσταλγία για καταστάσεις (κυρίως όμορφες) ερωτικές, οικογενειακές, φιλικές, επαγγελματικές που έχεις βιώσει… που μέσα από αυτές ένιωσες έντονα συναισθήματα και ο χρόνος τις έκανε να αποχτήσουν ανεχτίμητη αξία.
Νοσταλγία για γεγονότα της ζωής σου, όπως μια γιορτή, ένα γάμος, μια προσωπική ή επαγγελματική επιτυχία, ένα πτυχίο, μια ευτυχισμένη ημέρα, μια απόφαση… που σε σημάδεψαν θετικά και τα έχεις καταγράψει σε μια γωνίτσα της καρδιάς σου και σε ένα “συρτάρι” του μυαλού σου.
Νοσταλγία,  για ανθρώπους που πέρασαν από τη Ζωή σου και σου προσέφεραν Αγάπη, φιλία, ανθρωπιά, γνώση, συναισθήματα, μια αγκαλιά… που αν στην πορεία “χάθηκαν” εσύ δεν θα ξεχάσεις ποτέ τα πρόσωπά τους και τη θετική τους παρουσία.
Νοσταλγία για εποχές που σπούδαζες… που περνούσες ανέμελα χωρίς πολλές υποχρεώσεις… που είχες περισσότερα λεφτά… που έβγαινες πιο συχνά έξω για καφέ, cinema, φαγητό… που είχες λίγο περισσότερο χρόνο για να δεις τις/τους φίλες/ους, τους γονείς σου, τους συγγενείς… που μπορούσες να κάνεις πιο συχνά ταξίδια ή κοντινές αποδράσεις… που μπορούσες να απολαμβάνεις περισσότερο τον ελεύθερο χρόνο σου, που μπορούσες να καθίσεις να χαλαρώσεις διαβάζοντας ένα βιβλίο, ακούγοντας λίγη μουσική, ζωγραφίζοντας, γράφοντας, κάνοντας γυμναστική… που ζούσες, που λειτουργούσες… που δεν υπήρχες απλά… που δεν ήσουν σαν ένα ρομποτάκι.
Νοσταλγία για μια Ζωή του ΤΟΤΕ συγκρίνοντας με το ΣΗΜΕΡΑ!!! 



….. Α Γ Α Ν Α Κ Τ Η Σ Η ….. (part1)
Θα μπορούσα να… (part 1)
Το φαινόμενο Deja vu!




Η παρούσα ανάρτηση είναι μέρος του παιχνιδιού 24 Days Challenge από την mystickland.
Ιστολόγια που συμμετέχουν:
Συλλέγω Στιγμές



ΕΔΩ διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις του “24 Days Challenge”!




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Συλλέγω Στιγμές#8 & Diary of Bliss 2013: 9η εβδομάδα – “Μακριά κι αγαπημένοι!”


Το μάθημα της ημέρας: Όταν Φίλοι, συγγενείς, γνωστοί... έχουν να κερδίσουν κάτι από σένα, σε έχουν από κοντά... μες τα μέλια, αλλά όταν δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν, ούτε Καλημέρα, Καλησπέρα, Καληνύχτα... μόνο μια σιωπή και παγωμάρα ...στην ατμόσφαιρα! Με απλά λόγια: ...για γέλια! λέω εγώ τώρα! Άντε Καληνύχτες και Καλό ξημέρωμα!!! (Κυριακή 25/08/2013)


Όταν σε όλη σου τη Ζωή, έχεις δει ή καλύτερα έχεις βιώσει συμπεριφορές παράλογες, άδικες, μικροπρεπείς και εν τέλει εις βάρος σου χωρίς να το αξίζεις από ανθρώπους που είτε είναι Οικογένεια, συγγενείς, Φίλοι, γνωστοί… πραγματικά αυτό που “ξεστομίζεις” με ευκολία με ή χωρίς θυμό, είναι “Μακριά κι αγαπημένοι”.

Μακριά κι αγαπημένοι, αφού ό,τι και να συμβαίνει, ότι και να γίνετε, ό,τι και να προκύπτει, φταίω δε φταίω εγώ, με αφορά δε με αφορά, παίρνω δεν παίρνω θέση… την πληρώνω –άδικα- πάντοτε εγώ!

Μακριά κι αγαπημένοι, αφού όσο και να προσπαθώ να σας ευχαριστήσω, να μην σας χαλάσω το χατίρι, να μην τσακωθώ, να μην δημιουργήσω κόντρες, να μην “χαλάσω” την “ωραία ατμόσφαιρα”… εσάς, δεν σας αρκεί!

Μακριά κι αγαπημένοι, αφού μέσα στην “ανδροκρατούμενη οικογένεια”, πάντοτε η γυναίκα, το κορίτσι εκτός από “δούλα", είναι θύμα, είναι μια “κούκλα” που δεν πρέπει να έχει φωνή, άποψη, συναισθήματα, όνειρα… ακόμα και ατομικά  δικαιώματα.

Μακριά κι αγαπημένοι, αφού όσο και να παλεύεις (μόνη σου χωρίς να απαιτήσεις από τους άλλους να σε βοηθήσουν οικονομικά παρά μόνο συναισθηματικά και ηθικά) να ανέβεις μερικά σκαλοπάτια παραπάνω, από το μηδέν που ίσως ή αισθάνεσαι πως είσαι, έστω να πας στο 1 μέχρι το 5,  να αποχτήσεις λίγη περισσότερη γνώση… να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, να αποχτήσεις δυναμισμό, προσωπικότητα… να ζήσεις τα νεανικά σου χρόνια… να γίνεις κάτι και κυρίως να φτιάξεις μια Ζωή, για να πεις στο μέλλον, στο τέλος “δεν ήρθα και δεν έφυγα σ’ αυτόν/απ’ αυτόν τον κόσμο σαν ένα ‘τίποτα’!”

Μακριά κι αγαπημένοι, αφού αυτά και όσα προσφέρω, πάντοτε με αγάπη, ενδιαφέρον και με την καρδιά μου, δεν τα εκτιμάτε, δεν τα βλέπετε, δεν σας λένε απολύτως τίποτα… σαν να μοιάζουν όλα, το λιγότερο, ένα “τίποτα”.

Μακριά κι αγαπημένοι, αφού στα “όχι” μου, στα “δεν θέλω…” μου, στα “έχω δικαίωμα…”, στα “δεν είμαι υποχρεωμένη…”, στα “εξηγώ αλλά δεν καταλαβαίνετε…” απαντάτε με ψυχολογική, λεχτική και σωματική βία.

Μακριά κι αγαπημένοι, αφού για να τρέφετε τον εγωισμό σας, το “εγώ” σας, το δικό σας δίκιο, την μικροπρέπεια σας, τα κόμπλεξ σας, τις αδυναμίες σας, το άδειο κεφάλι σας, το καβαλημένο καλάμι σας… και για να έχετε εσείς (νομίζετε αλλά δεν…) ήσυχη τη συνείδηση σας, πρέπει πάντα ο φαινομενικά “αδύναμος άνθρωπος” να αντέχει και να υπομένει κάθε άδικη και “φτηνή” συμπεριφορά.

Μακριά κι αγαπημένοι, αφού από το να γκρεμίσω τελείως τις γέφυρες ή να κλείσω την "πόρτα" της επικοινωνίας, προτιμώ να απέχω, να είμαι απόμακρη, να μην παραβρίσκομαι και να μην παίρνω μέρος στις όποιες “συγκεντρώσεις”, να μην ενοχλώ, να μην  γίνομαι βάρος με την παρουσία μου, να μην συζητάω το οτιδήποτε, να μην ζητάω τη συμβουλή, την άποψη ή τη βοήθεια σας, να μην νοιάζομαι, να μην στενοχωριέμαι, να μην δίνω δεκάρα και να αδιαφορώ για το τι συμβαίνει γύρω μου, εντός και εκτός… ή ακόμα καλύτερα να Φύγω (όταν τα αποθέματα υπομονής και αντοχής θα έχουν τελειώσει) χωρίς να αφήσω νέα διεύθυνση και τηλέφωνο.

Μακριά κι αγαπημένοι, ΟΧΙ για την Οικογένεια, τους συγγενείς, τους Φίλους, τους γνωστούς… αλλά για τον φαινομενικά “αδύναμο άνθρωπο”, μπας και βρει –επιτέλους- τη γαλήνη, την Αγάπη, την εκτίμηση, το δίκιο του, τον εαυτό του, τα όνειρά του, τη Ζωή που στερήθηκε, τη Ζωή που δεν έζησε, τη Ζωή που οφείλει να ζήσει… αφού για κάποιον λόγο ο Θεός επέλεξε να έρθει σ’ αυτόν τον κόσμο.

Μακριά κι αγαπημένοι, ξεστομίζεις” με ευκολία  με ή χωρίς θυμό και με ευκολία σκέφτεσαι: “Κάποτε θα δικαιωθώ! Κάποτε θα πάρω όσα αξίζω! Κάποτε… αρκεί να μην είναι αργά! Κάποτε θα σταθώ στα δικά μου πόδια… αλλά μέχρι τότε: Ευχαριστώ Θεέ μου που μου δίνεις τόση δύναμη, υπομονή και κουράγιο… και αντέχω και συνεχίζω να παλεύω… έχοντας το μυαλό μέσα στο κεφάλι μου και λίγη αισιοδοξία και μια ελπίδα για ένα …καλύτερο Αύριο κι ένα καλύτερο Μέλλον!!!”   


Σημ.: Επειδή εγώ γράφω ότι μου κατεβαίνει απ’ το μυαλό, ΔΕΝ σημαίνει ότι πρέπει και επιβάλλετε ο άλλος που με διαβάζει να συμφωνεί με όσα γράφω. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει την άποψή του, όπως το έχω κι εγώ!
(αυτά προς αποφυγή παρεξηγήσεων!)




*Η παρούσα ανάρτηση είναι μέρος του Diary of Bliss 2013 από το Positive Thinking Greece
Ιστολόγια που συμμετέχουν:

Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις προηγούμενες αναρτήσεις του Diary of Bliss”!

&

ΕΔΩ διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “Συλλέγω Στιγμές#




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Τέχνη: Νεκρή φύση και Αποφθέγματα!

Αριστουργήματα ζωγραφικής με θέμα τη “νεκρή φύση”.

Ως νεκρή φύση εννοείται η θεματολογία των εικαστικών τεχνών, που συνίσταται στην απεικόνιση άψυχων πραγμάτων (άνθη, καρποί, φαγητά, εργαλεία, αντικείμενα κ.α.)


Our life is what our thoughts make it. -Marcus Aurelius-



Nothing in life is to be feared. It is only to be understood. -Marie Curie-



Where there is love there is life. -Mohandas K. Gandhi-



Live your life and forget your age. -Norman Vincent Peale-


To live is the rarest thing in the world.
Most people exist, that is all. -Oscar Wilde-


The truth is always exciting.
Speak it, then.
Life is dull without it. -Pearl S. Buck-



 
A useless life is an early death. -Goethe-


Love doesn’t make the world go ‘round?
Love is what makes the ride worthwhile. -Franklin P. Jones-


In three words I can sum up everything I’ve learned about life: it goes on. -Robert Frost-



We make a living by what we get, but we make a life by what we give.  -Winston Churchill-


Life is the flower for which love is the honey. -Victor Hugo-


Love – is anterior to Life,
Posterior – to Death,
Initial of Creation, and
The Exponent of Earth. -Emily Dickinson-


Be not afraid of life.
Believe that life is worth
living, and your belief will
Help create the fact. -Henry James-


The goal of life is living in agreement with nature. -Zeno-


Love brings ecstasy and relieves loneliness. -Bertrand Russell-


Our lives are like a candle in the wind. -Carl Sandburg-


The great art of life is sensation,
To feel that we exist, even in pain. -Lord Byron-


Life is a succession of moments.
To live each one is to succeed. -Corita Kent-


Life is short, but there is always time enough for courtesy. -Ralph Waldo Emerson-


 


Πηγή: Από φιλικό e-mail!





__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

24 Days Challenge, Day #12: Μ… όπως λέμε... Μουσική!







Μ… όπως λέμε... Μουσική!


Είναι η μουσική που υπάρχει στη Ζωή μας!
Είναι κάποια τραγούδια που ανακαλύπτεις…
Ελληνικά ή Ξένα (Γαλλικά, Ιταλικά ή Αγγλικά...), Λαϊκά, Έντεχνα, Pop, Rock, Dance…
για εμένα προσωπικά σαν Μαρία δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΛΥΤΩΣ σημασία!
Δεν έχω κανένα “Κόμπλεξ" για το τι μουσική/τραγούδια ακούω ή αν αρέσει στον άλλον!
(για την ακρίβεια, δεν δίνω δεκάρα αν είναι στα γούστα του άλλον ή όχι)
Αρκεί να αρέσει σε μένα, στα αυτιά μου, στην καρδιά μου, στην ψυχή μου!
Ακούω τα πάντα… οποιαδήποτε στιγμή και ΟΧΙ ανάλογα με τη διάθεσή μου!
Και ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν κρίνω την μουσική που ακούει ο καθένας…
και –εκτός από κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις- σχεδόν ΠΟΤΕ δεν βάζω “ταμπέλες” του τύπου “σκυλάδικα”κλπ…
αυτοί οι χαρακτηρισμοί με κάνουν απλά “έξω φρενών”.
Δεν γίνεται κάποιος/κάποια να φωνάζει πως “Αγαπάει/λατρεύει τη Μουσική” και να βάζει “ταμπέλες”,
να μειώνει μουσικά είδη… και να κατακρίνει τον άλλον που ακούει ό,τι ακούει.
Αν ΔΕΝ σου αρέσει… απλά άλλαξε σταθμό, κάνε στην μπάντα, σήκω και φύγε ή περίμενε να έρθει η δική σου σειρά για τις δικές σου μουσικές επιλογές!
Όπως δεν σου αρέσει να “βρίζουν-κατακρίνουν” τη δική σου –μουσική-, έτσι μην το κάνεις κι εσύ!
Με βρίσκεις αυστηρή; Ναι, είμαι –και- σ’ αυτό το θέμα!
Σέβομαι απόλυτα τις μουσικές επιλογές κάποιου, όπως φυσικά και το να έχει τη δική του άποψη!
Αλλά, όχι όταν μου πετάς “ό,τι ακούς, αυτό είναι και η ποιότητα του γούστου σου!”
 
Αν το πιστεύει κάποιος αυτό, να του πω “Ακούω τα πάντα με ευκολία, χωρίς κανένα κόμπλεξ και χωρίς να βάζω τοίχους σε κάποιο είδος μουσικής. Αυτό σημαίνει πως έχω “Γούστο”! Το ότι εσύ μπορεί να μένεις σε ένα είδος και θάβεις τα υπόλοιπα (αν δεν σου αρέσουν μην ασχολείσαι καν) αυτό αυτομάτως σημαίνει –για εμένα- πως δεν ξέρεις και δεν έχεις νιώσει το βάθος της ουσίας της μουσικής. Επομένως, άσε τις κριτικές και μάθε ν’ αγαπάς αυτή που λες πως αγαπάς και λατρεύεις (τη μουσική) έτσι όπως είναι, με τα πολλά πρόσωπα, τα διαφορετικά χαρακτηριστικά και είδη…………………………” 


Όπως έχω ξανά γράψει:
Η μουσική είναι μία!
Η μουσική Φίλε/Φίλη ενώνει και σε καμία περίπτωση δεν χωρίζει!
Δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε γλώσσες, ούτε εθνικότητες,
ούτε μέτρα ούτε σταθμά.
Είναι σαν τον έρωτα που δεν σταματάει ποτέ και πουθενά.
Δεν κοιτάει φύλο ούτε γλώσσα ούτε καταγωγή.
Η μουσική είναι συναίσθημα, καρδιά, μια φωνή μία ψυχή.
Εκφράζει την κάθε περίσταση της ζωής μας…
Σε συνεπαίρνει, σε παθιάζει, σε ταξιδεύει, σε εκστασιάζει…
Σου κρατά συντροφιά, σε παρηγορεί, σε λυτρώνει…
Μαζί της κλαις, γελάς, πονάς, ξεσπάς, χωρίζεις, ερωτεύεσαι…
Γυρίζει γύρω από σένα… και σε καλεί.
Viva la musica! (αυτό τα λέει όλα!!!!)
Προσωπικά σαν Μαρία, η μουσική (μαζί με το γράψιμο) με έχει σώσει!
Γιάτρεψε την κατάθλιψή μου, τις μαύρες στιγμές μου…
Δεν μπορώ να φανταστώ, να διανοηθώ τη Ζωή μου χωρίς μουσική!
Σημαίνει τα πάντα για εμένα… στην κυριολεξία!
(ιξού και το tattoo στο δεξί καρπό του χεριού μου, με το σύμβολο του “μουσικού κλειδιού”)

Δεν είναι απλά κάτι που υπάρχει απλά για διασκέδαση!
Είναι ο/η καλύτερος/η Φίλος/η!
ΕΚΕΙ! στα δύσκολα αυτή είναι ΕΚΕΙ!
Η μουσική είναι…
…σαν το νερό!
…σαν τη τροφή!
….σαν την Αγάπη!
…σαν τον αέρα!
…σαν τις πέντε αισθήσεις μας!
…μέσα από αυτήν εκφράζουμε κάθε στιγμή… ό,τι νιώθουμε τη δεδομένη στιγμή!


Γιατί, κάθε συναίσθημα μπορεί να εκφραστεί, έτσι απλά, με τους στίχους ενός τραγουδιού!!! 
Γιατί, μουσική είναι ό,τι αισθάνεσαι στην καρδιά και στη ψυχή!!!


▃ ▄ ▅ ▆ ▇ █ I ♥ MUSIC ♪ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃
Δέσποινα Ολυμπίου
“Βάλε μουσική”
Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη
Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης

Σε κάθε λύπη και χαρά
και σ’ ό,τι φέρνει ο χρόνος
η μουσική είναι συντροφιά
και λύτρωση και πόνος
σε κάθε ζήλια και θυμό
στο κλάμα στο σκοτάδι
και στο δικό μας το χαμό
στο τέλος και στο χάδι

Μόνο η μουσική μου κάνει αλήθεια
ό,τι ψέμα τώρα και να ζω
Βάλε μουσική χορεύοντας να φύγω
σε μια φιγούρα απλή και δυνατή
το θέλω μου να πνίγω
Ό,τι θες εσύ τα χέρια μου ανοίγω
να κάνω ένα βήμα και στροφή
χορεύοντας να φύγω

Βάλε μουσική...
Κι ό,τι θες εσύ...

Και το ρυθμό της έχω βρει
προτού ακόμα αρχίσει
και ξέρω πριν το θέμα μπει
αν μ’ έχεις αγαπήσει
κι όταν το όχι θα ακουστεί
φοβάμαι να `μαι μόνη
μα το σκεπάζει η μουσική
που αμέσως δυναμώνει

♫♫♫

Η παρούσα ανάρτηση είναι μέρος του παιχνιδιού 24 Days Challenge από την mystickland.
Ιστολόγια που συμμετέχουν:
Συλλέγω Στιγμές
ΕΔΩ διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις του “24 Days Challenge”!





__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!



Join on Facebook


Follow by Email

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ...

ΔΕΛΤΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

O καιρός σήμερα

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com