Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

✍ My thoughts #5 – Την παλεύω...

Όπως έχω ήδη αναφέρει για μένα ο Σεπτέμβρης ήταν ένας μήνας δύσκολος, στενάχωρος… με ένα προσωπικό “Τέλος”αναμενόμενο μεν αλλά να! θα ήθελα να ερχότανε λίγο πιο …ανθρώπινα, τίμια να το πω; Τέλος πάντων, σημασία έχει ότι ήρθε. Όχι απλά το αποδέχτηκα αλλά σεβάστηκα την επιλογή, ακόμα και την σιωπή. Μια σιωπή ή τη σιωπή γενικώς που τη θεωρώ απαράδεχτη -και κάποιες φορές ίσως ασυγχώρητη-, σε όλους τους τομείς. Δεν είμαστε μικρά παιδιά για να σιωπάμε… Αν και γνωρίζω ότι κάποιες φορές πρέπει να μένεις στη σιωπή, μόνο και μόνο γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή…

Είμαι -καλώς ή κακώς- ένας χαρακτήρας που σε καμιά περίπτωση δεν μου αρέσει να είμαι βάρος και να ενοχλώ με την παρουσία μου, ειδικά όταν είμαι ανεπιθύμητη. Προτιμώ να φεύγω-να εξαφανίζομαι-να μένω στην ακρούλα μου και …και να την παλεύω την κατάσταση ή τις καταστάσεις μόνη μου, ολομόναχή.

Όμως, πρώτη φορά στη Ζωή μου, πραγματικά πρώτη φορά στη Ζωή μου σε μια δύσκολη προσωπική στιγμή/κατάσταση δεν αισθάνομαι ότι είμαι τελείως μόνη μου. Είδα προς μεγάλη μου έκπληξη ότι γνωστοί, Φίλοι, Φίλες, Πρώην σύντροφοι, άνθρωποι που με γνωρίζουν από το σχολείο, από τις δουλειές μου, εσείς εδώ από την blogόσαφαιρα, ακόμα και άγνωστοι… βρέθηκαν δίπλα μου, κοντά μου, μου τηλεφώνησαν, μου έστειλαν μηνύματα και μου είπαν ένα σωρό παρήγορες κουβέντες, μου δώσανε κουράγιο, δύναμη, μου χάιδεψαν το χέρι, μου “χτύπησαν” την πλάτη, μου κάνανε μια αγκαλιά, μου είπαν την άποψή τους, με συμβούλεψαν, μου χαμογέλασαν… και είναι δίπλα μου και νοιάζονται να είμαι καλά.

Μου είπαν τόσες παρήγορες κουβέντες αλλά κυρίως κρατάω το εξής: “Πάρε τον χρόνο σου! Ασχολήσου με πράγματα που αγαπάς για να ξεφεύγει λίγο το μυαλό από τις αναμνήσεις, διασκέδασε, χαμογέλασε όσο πιο πολύ μπορείς… Θα δεις, όλα θα πάνε καλά! Έχεις περάσει πολύ πιο δυσκολότερες καταστάσεις και έχεις επιβιώσει, τώρα δεν θα αντέξεις;”   

Και πιστέψτε με όλα αυτά τα κάνω! Ξεχνιέμαι για λίγες ώρες της ημέρας… μέχρι που με επισκέπτονται οι αναμνήσεις και η λύπη μαζί… και μετά κάποια στιγμή ξεχνιέμαι πάλι. Ξέρω πως είναι φυσιολογικό! Έτσι μου λένε! (Τελικά είμαι φυσιολογικός άνθρωπος, όσο κι αν κάποιες φορές χάνομαι στον κόσμο μου!)

Το έχω ρίξει στην -τύπου- εργασιοθεραπεία! Ξεκίνησα να γράφω ένα νέο βιβλίο… αρχειοθετώ τους στίχους μου + ότι έγραψα κι άλλους… διαβάζω… ακούω πολύ μουσική (αν δείτε στον δρόμο μια που κυκλοφορεί με ακουστικά στα αυτιά και σιγοτραγουδάει, να ξέρετε αυτή είμαι ΕΓΩ)… πετάω πράγματα που δε χρειάζομαι… αλλάζω το δωμάτιο μου… στέλνω Βιογραφικά (βέβαια απάντηση δε παίρνω αλλά αυτό δεν είναι στο χέρι μου)… πηγαίνω καμιά βόλτα… περπατάω πολύ… βλέπω ταινίες στο dvd… (θα ετοιμάσω posts με όλες τις ταινίες που έχω δει)… κάνω όνειρα για όταν θα έρθει η ώρα της “Φυγής” μου… σχεδιάζω/καταστρώνω σχέδια για όσα θέλω να κάνω… κλαίω λιγότερο από όσο περίμενα… συνεχίζω να είμαι με ένα τεράστιο χαμόγελο (μου λένε ότι με θαυμάζουν που παρά τη θλίψη μου, χαμογελάω. Καλά ούτε κι εγώ ξέρω πως τα καταφέρνω!)… προσπαθώ να κοιμηθώ λίγο παραπάνω, γιατί δεν κοιμάμαι καλά… βλέπω εφιάλτες αλλά και -περιέργως- όμορφα όνειρα… και γενικά κρατιέμαι δυνατή και στο ύψος μου, όπως κάνω μια Ζωή! Ναι, μεν κρατάω το στενάχωρο μακρινό ή κοντινό παρελθόν/αναμνήσεις στην άκρη και τα σκέφτομαι αλλά δεν με κρατάνε στάσιμη. Αντιθέτως παίρνω δύναμη για να συνεχίσω να κοιτάζω μπροστά. Αυτό οφείλω να κάνω… για τη Ζωή που μου χαρίστηκε ως δώρο………….   

Δεν θα αρνηθώ πως ακόμα είμαι λυπημένη! Είμαι λυπημένη, πικραμένη, στεναχωρημένη και γενικά περνάω μια δύσκολη συναισθηματική (και όχι μόνο) φάση αλλά σίγουρα δεν είμαι πια τόσο θυμωμένη ή οργισμένη για την συγκεκριμένη κατάσταση. Πώς θα μπορούσα άλλωστε; Η κάθε επιλογή ή απόφαση είναι σεβαστή και αποδεχτή! Θα πρέπει να είναι! Γιατί θα πρέπει με το ζόρι να νιώθουν οι άλλοι τα ίδια με μένα; Όπως αγαπάει ο καθένας! Καλή Καρδιά πάνω απ’ όλα! Εξάλλου, ο καθένας πρέπει να πηγαίνει εκεί που θέλει η Καρδιά, τα Θέλω μας, εκεί που μας θέλουνε, εκεί που ανήκουμε, εκεί που θα υπάρχουν οπωσδήποτε αμοιβαία συν-αισθήματα. Χωρίς αυτό το “αμοιβαία”, τίποτα δεν πάει καλά, όλα πάνε στραβά και η κατάληξη είναι “Αποτυχία” ή αλλιώς ένα ωραιότατο, αν και σκληρό Τέλος, είτε ειπωθεί δυνατά είτε σιωπηλά.


Για ένα πράγμα είμαι σίγουρη! ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ στο τέλος δεν είμαι εγώ η χαμένη. Και μόνο όσα ζω=παθαίνω=μαθαίνω εμένα με κάνουν σοφότερη, ωριμότερη, καλύτερη και πιο δυνατή, αποδεικνύοντας μου σε μένα, στον εαυτό μου και στους άλλους πόσο αξίζω σαν άνθρωπος, σαν χαρακτήρας. (έτσι λένε και όλοι αυτοί που με αγαπάνε, με εκτιμάνε χωρίς να περιμένουν να πάρουν κάτι από εμένα, που δεν έχουν ένα δόλιο σκοπό…) Οπότε, εγώ δεν είμαι η χαμένη αλλά η κερδισμένη της υπόθεσης… κι ας πονάω… διπλά!

Ξέρω πως με τον χρόνο θα έρθω στα ίσα μου! Όλα περνάνε κάποια στιγμή! Σίγουρα δεν ξεχνιούνται αλλά τα κλειδώνεις σε ένα κουτάκι του μυαλού σου και της καρδιάς σου και συνεχίζεις τη Ζωή σου… 


Όπως είχα γράψει παλιότερα:
Απλά:
κάνω ό,τι μπορώ να κάνω…
νιώθω ό,τι μπορώ να νιώσω…
ζω ό,τι και όσα μπορώ να ζήσω…
_______________________________

Το τραγούδι που ακούω τις τελευταίες ημέρες replay είναι το παρακάτω. Είναι τόσο χαρούμενο που μου φτιάχνει τη διάθεση, που τόσο έχω ανάγκη! (Άσχετο! Μα πόσο συμπαθώ τον Κωνσταντίνο Αργυρό!)

 
Πάρε με αγκαλιά - Κωνσταντίνος Αργυρός
Στίχοι: Ηλίας Φιλίππου
Μουσική: Κυριάκος Παπαδόπουλος
Δίσκος: Δεύτερη φορά (2014)

 
Φόρεσέ κόκκινα χρώματα
Τρελές κι αρώματα
Τις πόρτες κλείσε
Κάνε με φίλο στον άνεμο
Φιλί παράνομο
Φωτιά μου είσαι

Πάρε με αγκαλιά
Με τα χείλη σου ταξίδεψέ με
Με φιλία
Κέρνα με με φιλία
Πάρε με αγκαλιά
Κι ας τα μάτια όλα να τα λέμε
Τη βραδιά
Άναψε τη βραδιά

 
Φίλα με, σε πάω όπου θες
Χωρίς αποσκευές σε ταξιδεύω
Κι άσε με βραδιά αξημέρωτα
Για αυτό τον έρωτα να αλητεύω...


_________________________


________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

18 σχόλια:

  1. Αχ Μαρία, έχω διαβάσει όλες τις σχετικές αναρτήσεις, αλλά δε σου έγραψα γιατί δεν ήξερα τι να γράψω, γιατί περίμενα μια θετική εξέλιξη, γιατί θύμωσα κι εγώ.
    Λένε ό,τι γίνεται είναι για καλό και όταν μια πόρτα κλείνει μια άλλη ανοίγει. Εύχομαι λοιπόν να ανοίξει η πόρτα που σου αξίζει.
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Demi μου, κι εγώ πιστεύω πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο, για καλό και ότι τα καλύτερα θα έρθουν... κάποια στιγμή!
      Άντε να ανοίξει και η πόρτα που περιμένω.... Ίδωμεν!
      Σ' ευχαριστώ πολύ!
      Την ΚΑΛΗΜΕΡΑ μου!

      Διαγραφή
  2. Σε καλό δρόμο σε βλέπω πάντως...Συνέχισε έτσι δυνατά και αισιόδοξα γιατί τελικά, ναι! Μόνο κερδισμένοι βγαίνουμε μέσα απ τις δυσκολίες :-)
    Καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου, κι αν ακόμα δεν είμαι θα τον βρω τον δρόμο μου. Συνηθισμένα τα Βουνά απ' τα χιόνια!
      ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ να έχεις κι εσύ!

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Μαρία Έλενα, ήρεμη είμαι!
      Το ξέρω πως όλα θα πάνε καλά!
      Σ' ευχαριστώ πόλύ!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Φαίνεσαι πολύ δυνατός άνθρωπος....καλή δύναμη σε όσα περνάς :)
    Καλό σου απόγευμα Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραιοζήλη μου, είμαι πολύ δυνατός άνθρωπος!
      Πρέπει όλοι να είμαστε, γιατί η Ζωή και οι καταστάσεις δεν είναι ποτέ εύκολες!
      Να είσαι καλά!
      Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις!

      Διαγραφή
  5. Μαρία μου όσα έγραψες είναι αυτά που με τόση αλήθεια ψυχής μεταφέρεις γιατί η δική σου ειλικρίνεια σε κάνει ξεχωριστή για μένα !! Κρατώ δίπλα στη λέξη τέλος τη λέξη τίμια !! Ενα τέλος τίμιο και έχεις το μεγάλο σου δίκιο και γι αυτό και για τις σιωπές. . ''Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος ΄΄ δανείζομαι τον τίτλο ενός βιβλίου του Σκοτ Πέκ είναι μπροστά σου !!!
    Σε φιλώ και από σένα περιμένω να έρθουν τα καλά και τα ακόμα καλύτερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. nikol μου, πάντα εκτός του ότι συγκινούμε από τα σχόλια σου, πάιρνω και δύναμη! Με έχεις καταλάβεις εσύ κι ας μην με έχουμε γνωριστεί από κοντά!
      "Ο δρόμος ο λιγότερος ταξιδεμένος" αυτόν θέλω να βρεθεί σύντομα μπροστά μου!
      Ζητάω πολλά, έ;
      Σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ-πολύ....... Είμαι σίγουρη ότι τα καλύτερα θα έρθουν... κάποια στιγμή για εμένα!
      Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις!

      Διαγραφή
  6. Μαρία μου πέρασα να σου πω ένα καλησπέρα μετά από αρκετές μέρες απουσίας.

    Μη μασάς, το καλύτερο παιδί είσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιώργο μου και καλά έκανες που πέρασες να μου πεις μια "Καλησπέρα".
      Δεν μασάει... το Καλύτερο Παιδί!
      Πέφτω και ξανά σηκώνομαι στα πόδια μου!
      Τα Φιλιά μου!

      Διαγραφή
  7. Καλησπέρα Μαράκι μου αγαπημένο!!εγώ στέκομαι σε κάτι που γράφεις στην ανάρτηση-κάθε καινούρια που κάνεις είναι κατάθεση ψυχής-λες λοιπόν ότι είχες συμπαράσταση απο φίλους κ.λ.π..αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό γιατί οι φίλοι είναι που σε σηκώνουν όταν ''πέφτεις''σίγουρα είσαι δυνατή κοπέλα που δεν το βάζει εύκολα κάτω-ο δυναμισμός σου κυριαρχεί κι ας υπάρχει και παράλληλα η ευαισθησία..στους φίλους-στους λίγους που σε αγαπάνε εννοώ-οφείλουμε και τη διάθεσή μας και την γαλήνη της ψυχής..γιατί η συμπαράσταση και μόνο αρκεί..τουλάχιστον σε μένα έτσι μου έχει δείξει η ζωή..φιλία =ευλογία για μένα!εύχομαι να είναι όλα για σένα καλύτερα και ο δρόμος σου ανοιχτός..ασυννέφιαστος!την αγάπη μου και πάρα πολλά φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την Καίτη μου!
      Παραδέχομαι για πρώτη φορά και λέω για πρώτη φορά γιατί τώρα το συνηδητοποίησα, μέσα από την δύσκολη κατάσταση που βιώσα και ακόμα βιώνω, πως η Φιλία=Ευλογία!
      Είδα την στήριξη, την Αγάπη, το ενδιαφέρον... τους για μένα χωρίς πολλά πολλά, παρά μονάχα να είναι ΕΚΕΙ, κοντά ή μακριά αλλά ΕΚΕΙ!
      Και συνεχίζουν νε είναιδ ίπλα μου, όπως φυσικά κι εγώ, όπςω πάντα, στα εύκολα αλλά κυρίως στα δύσκολα!
      Τελικά, γαι μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο και για κάποιο καλό λόγο.

      Σ' ευχαριστώ Καίτη μου για τις παρήγορες και καλές σου κουβέντες.
      Ξέρω πως όλα θα πάνε καλά!
      Τα Φιλιά μου και την ♥ μου!

      Διαγραφή
  8. Μέσα από τις δυσκολίες,τις αδικίες, τις ατυχίες μαθαίνεις τον εαυτό σου, τα όριά σου και το πιο σημαντικό ποιος αξίζει από αυτούς που είναι δίπλα σου.
    Από το πόσοι άνθρωποι στέκονται δίπλα σου σε αυτόν τον "αγώνα"φαίνεται και τι άνθρωπος είσαι εσύ Μαρία μου. Ενα πλάσμα που αξίζει να αγαπηθεί και το αγαπάνε πολλοί. Μπορεί κάποιοι στη ζωή σου να μην το εκτίμησαν την στιγμή που έπρεπε, να είσαι σίγουρη όμως πως θα το εκτιμήσουν κάποτε και ας είναι αργά για εκείνους, Γιατι για εσένα θα έλεγε ότι είναι ευλογία να φεύγει γρήγορα ότι δεν σου αξίζει για να μην σου τρώει χρόνο από τη ζωή σου, να μην φθείρει τα συναισθήματά σου και την καθημερινότητα σου.
    Δεν έχω να σου πω πολλά, φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχεις τον τρόπο σου να πολεμάς... εγώ΄αρκούμαι στο να σε διαβάζω (αυτή την υπέροχη γραφή) και να προσεύχομαι-εύχομαι για σένα!
    Φιλάκια πολλά :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νίκη μου,
      έτσι όπως τα λες είναι! Εγώ έχω μάθει ειδικά στα δύσκολα να μην την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια αλλά να μένω εκεί και να το παλεύω και όσο αντέξω!
      Αν δεν αντέξω, τότε φεύγω!
      Μωρέ, θα με εκτιμήσουν όταν θα είναι αργά, αυτό είναι το μόνο σίγουρο και βάζω και το χέρι μου στη φωτιά, που λένε!
      Ευτυχώς, έχω μάθει πλεόν πως να παλεύω την κάθε κατάσταση-δυσκολία. Απλά, είναι μέχρι να το πάρω απόφαση....
      Σ' ευχαριστώ αγαπημένη μου Φίλη για όλα!
      Τα φιλιά μου και την ♥ μου!

      Διαγραφή
  9. Μπράβο Μαρία μου!
    Παράδειγμα γίνεσαι!
    Συνέχισε έτσι κούκλα μου και θα τη βρεις την άκρη σου! Όποια κι αν είναι αυτή!
    Τα φιλιά μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παράδειγμα;
      Αν σκεφτώ πως τέτοιες συμπεριφορές τραβάνε και άλλες Φίλες και γνωστές, ναι... μάλλον πρέπει να καταλάβουν τα δικά μου! Χαχα!
      Μωρέ, την άκρη μου την έχω βρει και θα τη βρω καλύτερα. Δεν με φοβάμαι! Συνηθισμένα τα βουνά απ' τα χιόνια άλλωστε!
      Τα φιλιά μου και από εμένα Αριστέα μου! ♥

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
#μόνο_αγάπη #αγάπη_μόνο
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!




ask2use.com: Υποχρεωτική η πλήρης αντιγραφή του κειμένου

ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή

ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Save page as PDF





ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com