Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

⌛ Keep a 5 Year Journal: Days 7 - 13 (Μάρτιος 2016) #2



Δευτέρα 7/03/2016: Τι με χαλάρωσε σήμερα;
  Καλά μόνο χαλαρή δεν ήμουν σήμερα. Δεν ξεκίνησε η εβδομάδα καλά, πολλά στραβά, πολλές αναποδιές, πολλά νεύρα, πολύ άδικο τρέξιμο για σπασμένα άλλων, στην τσίτα ήμουν. Αλλά αργά το βράδυ που ήταν να επιστρέψω σπίτι, ήθελα πρώτα να πάω να καθήσω κάπου, να πιω ένα καφεδάκι (κι ας ήταν μετά τις 8) με την ησυχία μου, να χαλαρώσω κι ύστερα να γυρίσω σπίτι. Και ναι, το έκανα! Από 'κει και πέρα, ήμουν χαλαρή!

Τρίτη 8/03/2016: Μια φωτογραφία που τράβηξα σήμερα.
  Αυτή... εμένα... μιας και ήταν και η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Α! ήταν και η φωτογραφική πρόκληση της ημέρας! Α! και με σύνθημα #‎ζήσε_αγάπα_γέλα!‬ Αμέ!
 
Τετάρτη 9/03/2016: Είμαι χαρούμενη;
  Καταρχάς, είμαι από χθες (πάλι) άρρωστη με λίγο πυρετό, ο γνωστός έντονος βήχας και τα συναφή αλλά κατά άλλα είμαι χαρούμενη με την έννοια ότι ενώ όλα πάνε σκ@τ@ (εμ, δεν πάνε βρε παιδιά ή μόνο Εγώ τα βλέπω και τα νιώθω;) βρίσκω λόγους και δύναμη να χαμογελάω και να χαίρομαι όπως και με ό,τι έχω τις ημέρες. Αυτές οι μέρες που ρε παιδί μου περνάνε σαν νεράκι, τόσο γρήγορα, λες και το 24ώρο δεν μου/μας φτάνει. Την έχετε κι εσείς αυτή την αίσθηση ή Εγώ είμαι πάλι υπερβολική; Με απλά λόγια, είμαι χαρούμενη γιατί μπορώ και χαμογελάω. Πιστέψτε με, αυτό δεν είναι ούτε λίγο, ούτε ασήμαντο. Πολύς κόσμος δεν μπορεί να κάνει ούτε και αυτό, δηλαδή να σκάσει ένα χαμόγελο ή και να γελάσει με κάτι, το οτιδήποτε.

Πέμπτη 10/03/2016: Κάτι που με απασχόλησε σήμερα πολύ έντονα.
  Ειλικρινά, αυτό που με απασχόλησε και το συζητούσα με την μάνα μου είναι η αυτοκτονία της 15χρονης στο Παλαιό Φάληρο. Δεν ξέρω τι γίνεται με τις πολλές -καθημερινά- αυτοκτονίες αλλά το κακό έχει παραγίνει και με πιάνει τρόμος. Δεν μπορώ να καταλάβω, στην περίπτωση της 15χρονης, τι έκανε αυτό το μικρό παιδί να φτάσει να δώσει τέρμα στη ζωή τους με αυτό τον τρόπο. Δεν ξέρω αν ήταν για τα κιλά της όπως γράφτηκε ή κάτι άλλο, αλλά κλαίω, θυμώνω, ανησυχώ που νέοι άνθρωποι βρίσκουν τη δύναμη να δώσουν τέρμα στη ζωή τους και δεν βρίσκουν δύναμη να παλέψουν γι' αυτήν. Σκέφτομαι τα δικά μου, σε αυτή την ηλικία, που ελάχιστα θυμάμαι αλλά τα θυμάμαι πολύ έντονα. Όπως έχω ξανά γράψει στο Δημοτικό, ύστερα στο Γυμνάσιο δεχόμουν καθημερινά bullying από τους συμμαθητές μου, από τις Φίλες μου, από άλλα παιδιά του σχολείου που ήταν από άλλες τάξεις και ήταν απαίσια έως μαρτύριο κι όμως δεν έφτασα να δώσω τέλος στη ζωή μου, αν και το σκέφτηκα και ίσως και να το τόλμησα... αλλά μια δύναμη εσωτερική με κράταγε να μην λυγίσω... μέχρι και σήμερα. Δεν θα πω περισσότερα σε αυτή την ανάρτηση, ίσως πρέπει να γράψω ξεχωριστή με τα δικά μου βιώματα, μπας και με τον δικό μου τρόπο βοηθήσω (αν μπορώ να βοηθήσω) έστω έναν άνθρωπο που έχει τέτοιες σκέψεις στο μυαλό του. Πάντως, λυπάμαι που εμείς οι άνθρωποι δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε πραγματικά, αυτό το δώρο που μας δόθηκε και λέγεται "ζωή".

Παρασκευή 11/03/2016: Πόσο χρόνο πέρασα σήμερα με τον εαυτό μου;
  Αρκετά, όπως κάθε μέρα! Είτε έχω είτε δεν έχω ιδιαίτερες υποχρεώσεις, πάντα βρίσκω λίγο έως πολύ χρόνο να κάνω καλύτερη παρέα, να περιποιηθώ, να φροντίσω, να 'μιλήσω' και να μαλώσω, αν χρειαστεί, τον εαυτό μου. Εξάλλου, είτε είμαστε μόνοι είτε όχι, ο εαυτός μας πρέπει ή θα έπρεπε να είναι πρώτα και πάνω απ' όλα (και δεν είναι καθόλου εγωιστικό αυτό!) γιατί πολύ απλά, όταν είμαστε εμείς οι ίδιοι καλά με τον εαυτό μας, τότε μπορούμε να είμαστε και με τους γύρω μας, με τους δικούς μας αλλά και με τους ξένους εκεί έξω. Και αυτό, όσο και αν πολλοί δεν το πιστεύουν, είναι καρατσεκαρισμένο από όποιες πλευρές κι αν το δεις.

Σάββατο 12/03/2016: Κάπου που πήγα σήμερα.
  Όπως, σχεδόν, κάθε Σάββατο, πήγα στο σπίτι της Φίλης μου, βγήκαμε για καφέ με δυο άλλες Φίλες της, μετά πήγαμε λαϊκή κι ύστερα πίσω στο σπίτι της για φαγητό, καφεδάκι (το κερασάκι ήταν όταν γύρισε η κόρη της και μαζί της έφερε κάτι σιροπιαστά που τα τσακίσαμε) και μετά χαλάρωση βλέποντας ελληνική ταινία στην τηλεόραση. Έχω να ομολογήσω ότι τέτοιες στιγμές μαζί τους, τις απολαμβάνω και τις εκτιμώ ιδιαίτερα.

Κυριακή 13/03/2016: Σήμερα η ημέρα ήταν…
  Ημέρα με τάσεις φυγής, εκτός από βροχερή. Ναι, παραδέχομαι πως τις τελευταίες ημέρες έχω (πάλι) τάσεις φυγής, που τις πολεμάω. Το κλίμα στο σπίτι ήταν κάπως εκνευριστικό, Εγώ πνιγόμουν κι έτσι απλά, βγήκα έξω και πήγα και περπάτησα για κανά τρίωρο, με ένα καφέ στο χέρι στο Ζάππειο. Κάποια στιγμή έπιασε βροχή, άνοιξα την ομπρέλα μου και συνέχισα τον περίπατο μου. Τέλεια αίσθηση! Μετά στην επιστροφή, ένιωθα πολύ καλύτερα.



Αυτές ήταν οι ερωτοαπαντήσεις μου για την δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου, για το project "Keep a 5 Year Journal: 366 days 2016".



Υ.Γ.: Μην ξεχνάτε την βοήθεια για τον 17χρονοΠαύλο. Ήδη  προσπάθεια όλων έπιασε τόπο. Συνεχίζουμε όμως για να ολοκληρωθεί...



☞Διαβάστε επίσης:
_________________
►Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις του "Keep a 5 Year Journal: 366 Days 2015".
Μάρτιος 2016: 1/03 έως 6/03




*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

10 σχόλια:

  1. Kαλημέρα Μαρία μου.
    Καλή Σαρακοστή εύχομαι, με υγεία.
    Να περνάς πάντα όμορφα εύχομαι και να μη σε πτοεί ποτέ ο καιρός, αντίθετα μάλιστα να σου δίνει εμπνευση και διάθεση.
    φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώς Κική μου, από ατ πάντα παίρνω έμπνευση κι έτσι βρίσκω και τη διάθση! Σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου!
      Να είσαι καλά!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  2. Μαρία μου, μην ξεχνάμε ότι η εφηβεία είναι η πιο ζόρικη περίοδος στη ζωή ενός ανθρώπου, επίσης δεν ξέρουμε τι κατάσταση επικρατεί μέσα σε κάθε σπίτι, και τέλος, τώρα με την κρίση, είναι ακόμα πιο δύσκολα, γιατί μπορεί πχ να είναι δυο γονείς άνεργοι κλπ κι όλα αυτά φέρνουν ένα αδύναμο παιδί (στην εφηβεία) πολύ πιο κοντά παύλα εύκολα, στο απονενοημένο.. Τα φιλιά μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ βρε Πέτρα μου, σε μένα τα λες; Εγώ δεν τα ξεχνάω. Όλα αυτά που περιγράφεις τα ξέρω και από πρώτο χέρι. Καλά όσο για την εφηβεία... ποια; την ανύπαρκτη; όπςω έχω ξαναπεί δεν την έχω ζήσει... άσε ξέρω από όλα αυτά και μπορώ να κατανοήσω και λίγο παραπάνω τέτοια (αδύναμα) παιδιά! Κι Εγώ τέτοιο παιδί ήμουν... αλλά σε άλλη εποχή!
      Πάντως, έτσι έχουν -δυστυχώς- τα πράγματα.
      Σε φιλώ γλυκά!

      Διαγραφή
  3. Νομίζω πως το σχόλιό μου θα εμπεριέχει ουσιαστικά όλες τις απαντήσεις σου...
    Επειδή, δεν ξέρουμε τί συμβαίνει στην ψυχούλα καθενός, επειδή δεν ξέρουμε πως αντιδρά ο κάθε άνθρωπος, τί σταυρό κουβαλά, ας θεωρούμε τους εαυτούς μας ευλογημένους που μπορούμε να χαμογελάμε... Κι ας πληρώνουμε σπασμένα άλλων, κι ας βρίσκουμε συνεχώς εμπόδια...
    Εσένα, δεν σε φοβάμαι, κορίτσι μου! Έχεις πολλή δύναμη μέσα σου!
    Να γελάς! Πολύ! Και δυνατά!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά και ολύγλυκα, Μαράκι μου! Καλό βραδάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ βρε Γιάννα μου, είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που έστω και ελάχιτσα μπορώ να κατανοήσω το σταυρό που κουβαλάω κάποιος και δε ένα μικρό παιδί στην εφηβεία. (τα έγραψα και πιο πάνω στο σχόλιο της Πέτρας)Αυτή τη δύναμη που έχω μέσα μου (και είναι πολλή) φοβάμαι πως δεν είναι ανεξάντλητη. Αλλά τέλος πάντως, μέχρι στιγμής... μια χαρά τα καταφέρνω.
      Γελάω... πολύ... και δτυνατά... και αληθινά!
      Τα φιλιά μου, γλυκά και αληθινά, αγαπημένη μου!

      Διαγραφή
  4. ✔️ Δευτέρα 07.03: Πόσο μου έχουν λείψει αυτά τα καφεδάκια. Και πόσο χαλαρωτικά πραγματικά είναι!

    ✔️ Τρίτη 8/03: Το ξέρεις ότι λατρεύω τις φωτογραφίες σου! Και ακόμα περισσότερο λάτρεψα το μότο!

    ✔️ Τετάρτη 9/03: Ένα θα σου πώ. Παρέλειψα το "ενώ" στην φράση σου και διάβασα "κατά άλλα είμαι χαρούμενη με την έννοια ότι όλα πάνε σκ@τ@"! Και χαμογέλασα! χαχαχαχαχα!

    ✔️ Πέμπτη 10/03: Πάρα πολύ μεγάλο θέμα ανοίγεις. Και με απασχολεί πολύ τα βράδια και ειδικά όταν σκέφτομαι τα παιδάκια μου! Κάτι αντίστοιχο είχα αφήσει να εννοηθεί με την ανάρτηση μου "Την είναι ομορφιά" http://marthablogging.com/2015/03/14/what_is_beauty/ (δεν μου αρέσει να αφήνω link με τo blog μου αλλά αυτή την φορά νομίζω επιβάλλεται. Και να γράψεις. Θα βοηθήσεις σίγουρα!

    ✔️ Παρασκευή 11/03: Ξέρεις βγάζεις μια απίστευτη δύναμη και δείχνεις ότι δουλεύεις πολύ με τον εαυτό σου! Μπορεί κάποιοι να το παρεξηγήσουν σίγουρα, αλλά εμένα μου αρέσει πολύ που γουστάρεις ττον εαυτό σου! Και σε αγαπώ και σε θαυμάζω γι'αυτό!

    ✔️ Σάββατο 12/03: Σιροπιαστά;;; Σιροπιαστά;;;;; 🍴 🍴 🍴 🍴 🍴

    ✔️ Κυριακή 13/03: Σου έχω πρόταση. Την επόμενη φορά να πάρεις δύο καφέδες, να με πάρεις τηλέφωνο και θα βολτάρουμε μαζί! Το αγαπώ το Ζάππειο! Επίσης, η βόλτα στην βροχή είναι μια βόλτα που θέλω οπωσδήποτε να κάνω με την Δώρα! Θα το απολαύσουμε και πίστεψε με, η Δώρα δεν θα σου αφήσει πολλά περιθώρια για σκέψεις! :)

    Πολλά έγραψα πάλι ε;
    Τι να σε κάνω που με εμπνέεις ρε Μαράκι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, αχ βρε Μάρθα μου, ειδικά τα δικά σου "σεντόνια" (με την καλή έννοια! Εγώ τα γουστάρω τα 'εσεντόνια' σχόλια, αναρτήσεις κλπ.) σχόλια τα αγαπώ, με κάνουν να χαμογελάω, μου φτιάχνουν την διάθσεη!
      Τι να σου πρωτοσχολιάσω! Οι αναρτήσεις σου μου έρχονται στο e-mail και τις διαβάζω με την πρώτη ευκαιρία. Τέτοια σχετικά links τα δέχομαι βρε συ, τα άσχετα μου την δίνουν στα νεύρα! Χεχεχε!
      Από τη πολύ "δουλεια" που κάνω καθημερινά με τον ευατό μου, δεν ξέρω φοβάμαι ότι θα με απομακρύνουν οι πάντες ή τουλάχιστον αυτοί που δεν... χαχαχα! (αυτοσαρκάζομαι μωρέ, τι αν κάνω;!) Σιροπιατσά! άσε γιατί τα τσακίσαμε! Στην πρώτη μας συνάντηση μην ξεχάσω λοιπόν, να πάρω μαζί μου κανένα σιροπιαστό! Να γλυκαθο΄θυεμ μαζι μωρέ! Η Δώρα, δικιά μου θα γίνει! Δυο παιδιά (το ένα μεγάλο) θα παίζουμε και θα κάνουμε τις σκέψεις πέρα, έστω για λίγο!
      Τέτοια πολλά να γράφεις, για να απολαμβάνουεμ την "συζήτηση" μας... προς το πα΄ριον διαδικυακά! Να εμπνέομαι για να σας εμπνέω!
      Φιλιά γλυκά αγαπημένη μου Μάρθα!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
#μόνο_αγάπη #αγάπη_μόνο
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ/FOLLOWERS

Google+ Followers

Follow my blog on fb!


ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com