Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

⌛ Keep a 5 Year Journal: Days 11 - 17 (Ιανουάριος 2016) #2



  Συνεχίζω με τις επόμενες 7 + 7 ερωτήσεις (της Μάρθας και της Κατερίνας όπως σας είχα πει ΕΔΩ) για το project "Keep a 5 Year Journal: 366 days 2016"


Δευτέρα 11/01/2016:

Ερώτηση Μάρθας: Ποιό είναι το αγαπημένο μου «αξεσουάρ»;
  Αξεσουάρ; Νομίζω το ασημένιο δακτυλίδι "το δακτυλίδι του Άρχοντα του Δακρτυλιδιού" (σας το είχα δείξει ΕΔΩ) που φοράω στο δεξί μου χέρι (παλάμη) και δεν μπορώ με τίποτα να μη το φοράω ή να το βάλω στην άκρη και να φορέσω κάποιο άλλο. Είμαι "δεμένη" με αυτό εδώ και χρόνια! 
 

Ερώτηση Κατερίνας: Γέλασα πολλές φορές σήμερα;
  Εεεεε, ΝΑΙΙΙΙΙΙ! Πάντα γελάω-χαμογελάω πολλές φορές μέσα στην ημέρα! Δεν αφήνω καμιά μα καμία μέρα χωρίς να έχω σκάσει ένα -αληθινό- χαμόγελο που βγαίνει από τη ψυχή μου. Εξάλλου, τι είχε πει ο τεράστιος Charlie Chaplin;: "Μια μέρα χωρίς γέλιο είναι μια μέρα χαμένη." Αυτό το θυμάμαι κάθε μέρα κι έτσι η καθημερινότητα γίνεται λίγο πιο υποφερτή. 
 

Τρίτη 12/01/2016:
Μ: Τί με κάνει έξαλλο/έξαλλη;
  Η αναισθησία που νιώθω γύρω μου. Αναισθησία παντού... από το σπίτι μου μέχρι και έξω. Στο να μην σε νοιάζει αρκεί να γεμίσεις τη δική σου κοιλιά μέχρι και δεν με νοιάζει ας πετάξω το χαρτί ή να αφήσω το άδειο χάρτινο ποτήρι κάτω στο δρόμο, γιατί βαριέμαι να κάνω 2-3 βήματα και να τα πετάξω δίπλα στον κάδο. Σε αυτά νευριάζω και μπορεί να σε κοιτάξω με ένα βλέμμα τόσο άγριο που αν δεν κρατηθώ θα σου "την πω" και με αυστηρό ύφος. Ειδικά όταν γίνεται στο cinema ή ακόμα χειρότερα όταν υπάρχει καθαρίστρια εκεί γύρω. Νομίζω πως κάποιοι το κάνουν επίτιδες για να ικανοποιηθούν.


Κ: Είπα ευχαριστώ;
  Ναι! ήμουν στο super-market με δυο μόνο πραγματάκια και ο μπροστινός μου που ήταν στο ταμείο πριν από μένα μου είπε: "Δεσποινίς μου, μόνο αυτά τα δυο έχετε; Περάστε να μην περιμένετε πολύ!" 

Εγώ: "Όχι εντάξει, δεν πειράζει, θα περιμένω στην σειρά μου..." (δυστυχώς ντρέπομαι πολλές φορές να ζητήσω ή και να αποδεχτώ να περάσω μια θέση πιο μπροστά από τον άλλον, άσχετα που Εγώ πολλές φορές τη δίνω τη θέση μου!) 

Αλλά επέμενε κι έτσι πέρασα! Τον ευχαρίστησα στην αρχή και μετά που έφευγα! "Κορίτσι μου μην μ' ευχαριστείς! Δεν έκανα τίποτα! Θα ήταν κρίμα να περιμένεις για δυο πραγματάκια."

  Ε, μου έφτιαξε την ημέρα, γιατί πια στην εποχή μας δεν συναντάς τέτοιες "ευγενικές" χειρονομίες. 
  

Τετάρτη 13/01/2016:
Μ: Τί έφαγα/θα φάω για βραδινό σήμερα και με ποιόν;
  Έφαγα γεμιστά -που ως γνωστό είναι το αγαπημένο μου φαγητό  και είναι  και το μόνο που με παρασέρνει να τρώω και δυο πιάτα- (μεσημέρι & βράδυ!) και τα έφαγα παρέα με τον... εαυτό μου! Αχαχαχα!!!


Κ: Έδειξα κατανόηση; Αν ναι σε ποιόν και γιατί;
  Κάθε μέρα δείχνω κατανόηση πρώτα σε μένα για ό,τι βλακείες, λαθάκια ή και μ@λ@κίες κάνω, μετά στους γύρω μου και ύστερα γενικώς στη ζωή. Σοβαρά μιλάω τώρα δεν κάνω πλάκα. Κάθε μέρα προσπαθώ να δείξω (αν και δεν είναι πάντοτε εύκολο) κατανόηση στα πάντα μπας και την βγάλω πιο καθαρή από την τρέλα της καθημερινότητας και πόσο μάλλον των ανθρώπων. Σκέφτομαι: "Μαρία, προσπάθησε να καταλάβεις γιατί συμβαίνει αυτό, γιατί συμπεριφέρεται έτσι ο τάδε..." βέβαια η απάντηση είναι πολύ απλή και στις δύο περιπτώσεις: Στην πρώτη "γιατί έτσι συμβαίνει..." και στη δεύτερη "γιατί έτσι έμαθε, γιατί απλά μπορεί"!


Πέμπτη 14/01/2016:
Μ: Τί έκανα σήμερα;
  Σήμερα έφτιαξα μια συνταγή του Άκη Πετρετζίκη "Τυρόπιτα της τεμπέλας" (θα σας τη δείξω μέσα στην εβδομάδα!), που ήθελα να τη φτιάξω από τον Νοέμβριο;! και επιτέλους σήμερα κάθισα και την έφτιαξα. Όπως καταλαβαίνετε είχα μαγειρικές ανησυχίες.


Κ: Αν μπορούσα ν’ αλλάξω κάποια κατάσταση, ποια θα ήταν;
 Πρώτα απ' όλα, σε προσωπικό επίπεδο (γιατί μην ξεχνάμε πως πρώτα απ' όλα από εμάς ξεκινάνε) θα άλλαζα τη δική μου κατάσταση. Αυτή που θέλω ν' αλλάξω από τα 13 μου χρόνια αλλά μέχρι στιγμής δεν τα έχω καταφέρει να την αλλάξω και να την φέρω εκεί που θέλω, εκεί που επιθυμώ, εκεί που μου αξίζει. Βέβαια, το καλό είναι ότι σήμερα τα πράγματα είναι αρκετά καλύτερα από τότε, οπότε είμαι ακόμα αισιόδοξη ότι κάποια στιγμή θα αλλάξω αυτή την κατασταση. Σε γενικό-κοινωνικό επίπεδο, αν μπορούσα να αλλάξω μια κατάσταση θα ήταν σίγουρα πρώτα απ' όλα η αβέβαιη εργασιακή κατάσταση. Θα άνοιγα πραγματικές θέσεις εργασίας να εργαστεί αξιοπρεπώς όλος ο κόσμος για να μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς και άνετα πληρώνοτας τους με χρήματα που τους αναλογεί και όχι ψίχουλα. 

Παρασκευή 15/01/2016:
Μ: Ποιός ήταν ο τελευταίος άνθρωπος με τον οποίον μίλησα σήμερα;
  Με τη μαμά/μάνα/μανούλα μου νομίζω!


Κ: Μια ταινία που είδα πρόσφατα και τι μου άφησε.
  Δυστυχώς δεν βλέπω τόσες ταινίες όσο θα ήθελα. Και στην τηλεόραση (που δεν βλέπω πια και τόσο πολύ) βλέπω μόνο καμιά ξένη ταινία που παίζεται το βράδυ, αν και ποια, δεν μπορώ να τις χαρώ, διότι οι διαφημίσεις έχουν γίνει πιο συχνές και από τα ίδια τα προγράμματα. Αλλά η πιο πρόσφατη ταινία που είδα ήταν "Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η επιστροφή του Βασιλιά" (αν δεν κάνω λάθος ήταν το 3ο μέρος!) που είχε απόψε το βράδυ ο Alpha. Αγαπημένη μου τριλογία φαντασίας που δε βαριέμαι ποτέ να τη βλέπω ξανά και ξανά. Και κάθε φορά κάνω τις ίδιες σκέψεις. Δεν είναι μόνο η άψογα γυρισμένη ταινία που αξιοπρεπώς ο Peter Jackson μετέφερε στον κινηματογράφο και έχει μείνει στην ιστορία αλλά είναι και όλο το στόρι που επινόησε ο Άγγλος συγγραφέας  Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, στο οποίο και η ταινία βασίζεται στα ομώνυμα βιβλία του. Δεν είναι ένα απλό στόρι, δεν είναι μια απλή ιστορία μεταξύ καλού και κακού, είναι ένα απλό αριστούργημα από όλες τις απόψεις και σίγουρα τα μηνύματα αρκετά που μας δίνει διαβάζοντας τα βιβλία και βλέποντας τις ταινίες. Θα μου πείτε κάποιοι πως υπάρχουν άλλα "αριστουργήματα" και θα συμφωνήσω αλλά για 'φαντασίας' θεωρώ πως ξεχωρίζει για πολλούς λόγους. 



Σάββατο 16/01/2016:
Μ: Ποιόν άνθρωπο δεν αλλάζω με τίποτα;
  Πρώτη σκέψη δεν θ' άλλαζα με τίποτα τον "Å" μου. Πάντα παρών στη ζωή μου με τον τρόπο του...! Ύστερα δεν θ' άλλαζα τον σκύλο μου τον Rex (δεν είναι άνθρωπος το ξέρω αλλά συμπεριφέρεται καλύτερα και από άνθρωπο) που δίνει ζωή, τρυφερότητα και αγάπη στο σπίτι, στην καθημερινότητά μου και στη ζωή μου. Μπορεί κάποιες φορές να μου την σπάει με τα τερτίπια του να περάσει το δικό του αλλά δεν θα τον άλλαζα καθόλου, γιατί πολύ απλά είναι ένα υπέροχο, καλόκαρδο, φιλικό και αγαπησιάρικο σκυλί.


Κ: Τα σχέδιά μου για τον επόμενο μήνα…
 Α, δεν έχω κάνει σχέδια και δεν θα κάνω, γιατί όποτε κάνω, 9στα10 αλλιώς τα σχεδιάζω και αλλιώς μου έρχονται τα πράγματα. Και τις περισσότερες φορές, μου έρχονται καλύτερα από όσα είχα σχεδιάσει ή φανταστεί. Οπότε, ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει.

Κυριακή 17/01/2016:
Μ: Η καλύτερη στιγμή της ημέρας σήμερα.
 Λείπανε όλοι (εκτός από τον Rex) για το Σαββατοκύριακο, οπότε επέλεξα να μείνω σπίτι, γιατί το να λείπουν όλοι για 2 μέρες δε συμβαίνει συχνά, οπότε απολαμβάνω την ηρεμία, την ησυχία μου και κάνω πιο άνετα και εύκολα τα πράγματα που θέλω να κάνω. Ας πούμε από το ν' ακούσω μουσική, να χορέψω, να γράψω μέχρι να κοιμηθώ ή να χαλαρώσω χωρίς φασαρίες και φωνές. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε όλη η μέρα ήταν καλή. Α! κατά τις 9 το βράδυ που επέστρεψαν τα αδέλφια μου, ήρθαν με 'γλυκά' καλούδια και γλυκάθηκα ακόμα περισσότερο. Ε, και αυτή ήταν μια καλή στιγμή της ημέρας. Όχι βέβαια μόνο για τα "γλυκά καλούδια" αλλά το ότι ήταν καλοσυνάτοι και θέλανε να τα μοιρστούνε μαζί μου. Εμ, δεν συμβαίνει συχνά αυτό! 



Κ: Κάτι που δεν ξεχνάω με τίποτα;
  Να κάνω το σταυρό μου όταν τρώω το μεσημέρι και όταν περνάω από εκκλησία. Χρόνια συνήθεια που δεν κόβεται και δε θέλω να την κόψω, ακόμα κι αν "οι μεγάλοι" μας απαγορέψουν να κάνουμε το σταυρό μας.  




 ⌛ Keep a 5 Year Journal: Days 1 - 10 (Ιανουάριος 2016) #1



*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

Τόπος: Αθήνα, Ελλάδα

10 σχόλια:

  1. χαχα ωραίες απαντήσεις ευχαριστες ... καλημέρα και καλή εβδομάδα εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νικόλα μου, "ευχάριστες" όσο γίνεται! Είμαι σε τέτοια φάση μωρέ, γι' αυτό!
      Καλή εβδομάδα Φίλε μου!

      Διαγραφή
  2. Και εγώ κάνω τον σταυρό μου!!!!! Και με λενέ και gps εκκλησίας γιατί σε όλες τις περιοχές που επισκέπτομαι ξέρω που είναι οι εκκλησίες χαχα
    Η ευγένεια στα σούπερ μάρκετ είναι όντως σπάνια. Γι αυτό πάντα την εκτιμάμε όταν την βρίσκουμε!
    Πολύ μου άρεσαν οι απαντήσεις σου κορίτσι γλυκό. Περιμένω εναγωνίως τις απαντήσεις της επόμενης εβδομάδας.
    Σε γλυκοφιλώ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα! Εγώ πάλι, όταν βρίσκομαι σε μια περιοχή και βλέπω μια εκκλησία και δεν ξέρω ποια είναι, ρωτάω να μάθω! Περίεργια πες το, έτσι να είμαιε νημερωμένη πες το...
      Χαίρομαι που σου άρεσαν οι απαντήσεις μου my Dear Μαρινάκι!
      Καλή εβδομάδα να έχουμε! ❤

      Διαγραφή
  3. Μου άρεσε που διευκρίνισες πως ο Rex δεν είχε φύγει για Σαββατοκύριακο! χαχα!
    Νομίζω πρέπει να ξαναδώ τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών... Έχουν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά...
    Λοιπόν, σε αφήνω με ανεβασμένη διάθεση (ή τουλάχιστον αυτό μου πέρασες!) και αναμένω την συνταγή που είπες τις επόμενες ημέρες!
    ΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά, Μαράκι μου! Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχαχαχα! Να τον ξανά δεις τον Άρχοντα! Έχω ανεβασμένη (ευτυχώς Θεέ μου!!!) διάθεση και χαίρομαι που σας την "περνάω" και σε σας!
      Η συνταγή σύντομα!
      Καλή εβδομάδα να έχουμε Γιάννα μου! ❤

      Διαγραφή
  4. Επειδή έχω πάντα καρότσι στο σούπερ μάρκετ, δίνω πάντα την σειρά μου σε όσους έχουν λίγα πράγματα. Δέχομαι συγχαρητήρια (χαχα) Εγώ όμως αλλού κόλλησα: έφαγες γεμιστά; Κι εγώ γιατί περιμένω το καλοκαίρι για να τα ξαναφάω; Δεν παίζω! Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα Μαράκι μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα συγχαρητήρια μου Κυρία μου! Σας βγάζω το καπέλο... που δεν φοράω! Χαχα! Αλλά ναι, τα συγχαρητήρια μου και πάλι! Φυσικά και έφαγα γεμιστά, μόνο που δεν τα έφτιαξα αυτή την φορά Εγώ αλλά η μαμά και παραλίγο να ξεχάσει να βάλει και πατάτες. Γιατί, μάνα μου Γεμιστά χωρίς πατάτες, δεν λένε! Έβαλε και γεμιστές κόκκινες πιπεριές και έγιναν πωπω, νόστιμα Παναγιά μου! (όόόχιιι δεν θέλω να σας κάνω να ζηλέψετε Κυρία μου! Χεχεχε!) Αααα, είναι το αγαπημένο μου φαγητό και θέλω να το τρώω Χειμώνα-Καλοκαίρι! (το έχω δηλώσει τόσες πολλές φορές!)
      Τι περιμένεις Πέτρα μου, το Καλοκαίρι; Καλά μέχρι τότε... απόλαυσες τα τώρα, τώρα πουε ίναι η ώρα!
      Καλή εβδομάδα να έχουμε! ❤

      Διαγραφή
  5. Ωραίο το άδειο σπίτι! Η ησυχία αυτή μ' αρέσει και μένα πάαρα πολύ! Και η αίσθηση ότι είσαι μόνη! χαίρομαι που δείχνεις κατανόηση και στον εαυτό σου, είναι απαραίτητη. Ωραία μπήκε, τελικά, ο κανούριος μήνας! Κι έτσι να συνεχίσει, εύχομαι! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ βρε Αλεξάνδρα μου, άρα με νιώθεις λιγάκι.
      Τα τελευταία 2- χρόνια άρχισα να δείχζνω κατανόηση στον εαυτό μου, πριν τον έστηνα συνέχεια στον τοίχο. Μια χαρά μπήκε ο μήνας μωρέ κι ας είχε μερικές σταβές.... σημασία έχει ότι την παλέυουμε!
      Τα φιλιά μου! ❤

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
#μόνο_αγάπη #αγάπη_μόνο
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!




Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com