Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!! Όλα και όλες οι Συλλεκτικές Στιγμές μου!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

Νεόπτωχοι: «Μια νέα κοινωνική τάξη που ολοένα αυξάνει»

Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

    Οι νεόπτωχοι είναι μια νέα κοινωνική τάξη, στην οποία ανήκουν οι νέοι άνεργοι πτυχιούχοι, οι χαμηλόμισθοι που δύσκολα τα φέρνουν βόλτα, οι απολυμένοι, τα μέλη μονογονεϊκών ή πολύτεχνων οικογενειών, κ.λπ. Αυτή η νέα κατηγορία ανθρώπων πορεύεται σε μια κοινωνία ενός οικονομικού και ανταγωνιστικού «πολέμου», που προσπαθεί να επιβιώσει όλο και πιο δύσκολα σ’ έναν κόσμο που οι έχοντες πλουτίζουν όλο και περισσότερο και οι μη έχοντες θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους… των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.

    Στη χώρα μας η ανεργία εκτιμάται ότι έχει φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα, που αυτό σημαίνει ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζουν με το φόβο και το άγχος ότι οι μεν… απ’ τη μία στιγμή στην άλλη θα βρεθούν χωρίς δουλειά, και οι δεν… δεν θα μπορέσουν να εργαστούν έστω και για ένα κομμάτι ψωμί. Μάλιστα μεγάλη μερίδα πολιτών πιστεύει ότι η οικονομική κρίση που περνάει η χώρα μας και με τα επώδυνα, σκληρά και συνάμα άδικα οικονομικά μέτρα που ετοιμάζει η κυβέρνηση, προς όφελος της διάσωσης και προστασίας της χώρας(όπως δήλωσε ό ίδιος   Πρωθυπουργός της χώρας μας Γιώργος Παπανδρέου), θα φέρει μεγάλες αλλαγές τόσο στη διαμόρφωση του τόπου, όσο και στην Ζωή των ίδιων των πολιτών, λέγοντας επίσης ότι θα περάσουμε χειρότερες μέρες απ’ αυτές που πέρασαν οι προηγούμενες γενιές.

    Πάντως, όπως και να έχουν τα πράγματα, το γεγονός είναι ένα˙ οι νεόπτωχοι βιώνουν την χειρότερη τάξη πραγμάτων και θα κλιθούν να αντιμετωπίσουν (και όλοι μας) καταστάσεις και δυσκολίες άθλιες και απάνθρωπες.

Το απόλυτο συναίσθημα του καθενός;
…ένα αβέβαιο – "σκοτεινό" - μέλλον!


Μαρία Παρασκευοπούλου


**Το παραπάνω κείμενο το είχα γράψει, όπως βλέπεται κι απ’ την ημερομηνία, πριν 1 χρόνο, για το μάθημα της ‘Κοινωνιολογίας’. Τότε απλά ο χρόνος μετρούσε αντίστροφα… μέχρι να έρθει η ώρα της εξόντωσης… της κατηφόρας της χώρας μας… και της δικιάς μας! Εν έτη 2011… απλά προσπαθούμε να επιβιώσουμε!!! 



 __________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Movie in Cinema Κριτική! - Super 8 (Η πραγματικότητα μπορεί να φτάσει τον κινηματογράφο;)






Η αφορμή γι’ αυτό το κείμενο είναι η χθεσινή μου βόλτα στο cinema. Εδώ και καιρό προσπαθούσα να πάω να δω την ταινία “Super 8” αλλά πάντα κάτι προέκυπτε και πήγαινε από αναβολή σε αναβολή. 

Είναι γνωστό ότι είμαι fan των ταινιών καταστροφής (εξωγήινοι, παλιρροιακά κύματα (τσουνάμια), μετεωρίτες, φωτιές, σεισμοί, ηφαίστεια, ανεμοστρόβιλοι, επιδημίες κ.ά.) Δηλαδή όσο μου αρέσουν οι κωμωδίες ή αισθηματικές άλλο τόσο (ίσως και πιο πολύ) μου αρέσουν οι ταινίες καταστροφής. Άλλωστε σε όλους αρέσουν οι ταινίες καταστροφής όσο κι αν τις θεωρούμε ακραίες.  Ό,τι ταινία βγαίνει με καταστροφές φυσικές ή μη, τρέχω να τη δω. Μάλιστα πολλές φορές μου έχουν πει το εξής: “Καλά σου αρέσει να βλέπεις τον κόσμο να καταστρέφεται και ο κόσμος να πεθαίνει;”
 
Και η απάντησή μου πάντα είναι η εξής: “Δεν είναι ότι μου αρέσει να βλέπω τον κόσμο ή τον πλανήτη να καταστρέφεται και τον κόσμο να πεθαίνει, είναι ότι μου αρέσει να βλέπω τα πιο ακραία σενάρια που έχουν να κάνουν με τον πλανήτη και τον άνθρωπο να αποτυπώνονται σε ένα φιλμ, είναι ότι μου αρέσει να βλέπω ο άνθρωπος να προσπαθεί να επιβιώσει ενωμένος από τις πιο ακραίες φυσικές και μη καταστάσεις… και κυρίως σ’ αυτού τους είδους τις ταινίες μου αρέσει το φινάλε που πάντα μα πάντα κλείνει με τα πιο αισιόδοξα μηνύματα/νοήματα, του τύπου ‘η ελπίδα δεν έχει χαθεί, όσο υπάρχει η ανθρωπότητα υπάρχει και Ζωή, ο άνθρωπος έμαθε απ’ τα λάθη του και δεν πρόκειται να τα επαναλάβει, πρέπει να σεβόμαστε τη φύση για να μας σέβεται κι εκείνη, θα ξαναγεννηθούμε απ’ τις στάχτες μας κτλ.’ Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, μου αρέσουν οι χολιγουντιανές ταινίες καταστροφής (που ως γνωστόν είναι οι καλύτεροι στο είδος) με την αμερικανιά, με την μπόλικη δόση υπερβολής, τις ακραίες σκηνές, τα εξωπραγματικά σενάρια……. και ότι έχει να κάνει με την καταστροφολογία.

Χθες λοιπόν, πήγα και είδα την εν λόγω ταινία! Εντάξει ήταν αρκετά καλή… Βέβαια το θέμα μου δεν είναι η κριτική μου για την ταινία αλλά η ερώτηση που κάνω πάντοτε όταν βλέπω μια τέτοια ταινία. “Αν ερχόταν το τέλος του κόσμου ή τέλος πάντων γινόταν μια τρομακτική καταστροφή εμείς οι άνθρωποι πως θα αντιδρούσαμε;”  Ωραία μα συνάμα και τρομακτική ερώτηση κι ακόμα πιο τρομακτική η απάντηση ή σκέψεις που θα κάνεις μέχρι να δώσεις την απάντηση.

Η δική μου απάντηση είναι: “Δεν ξέρω! Πάντως αν ήξερα ότι έρχεται ‘το τέλος του κόσμου’ και ήταν η τελευταίες μου ώρες, το σίγουρο είναι ότι δεν θα ήθελα να κάνω με τίποτα ότι έφτιαχνα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Θα ήθελα να κάνω ό,τι δεν μπορούσα να κάνω ή δεν έκανα πριν………….

Εντάξει μην μου πείτε ότι κι εσείς που έχει τύχει να δείτε μια τέτοια ταινία δεν έχετε αναρωτηθεί “αν έφτανε το τέλος του κόσμου, τι θα κάνατε”.  Δόξα τω Θεό, το Χόλυγουντ έχει πάντοτε έμπνευση και γυρίζει ταινίες καταστροφής η μία ταινία μετά την άλλη και μας κάνει να αναρωτιόμαστε ούτως ή άλλος. Υπάρχουν αμέτρητες… κάποιες είναι κακόγουστες, άλλες πάλι αγγίζουν την ‘ύψιστη’ υπερβολή, κι άλλες πάλι προανήγγειλαν ή  προαναγγέλλουν υποτίθεται αυτά που ακούγονται και γράφονται πως θα συμβούν. Για παράδειγμα την σχετικά πρόσφατη ταινία “2012” –και ομολογώ η πιο αγαπημένη μου ταινία καταστροφής που την έχω δει ουκ ολίγες φορές, πραγματικά έχω χάσει το μέτρημα- που περιέχει όλα τα κακά του κόσμου. Αναφέρεται στο ημερολόγιο των Μάγια που πριν από αιώνες, ανέφεραν στα ημερολόγιά τους το έτος 2012, ως καταληκτικό για το τέλος του κόσμου. Πολλοί την χαρακτήρισαν ως την πιο ακραία ταινία. Βέβαια ακραίες είναι όλες αυτές του είδους ταινίες, βλέπε:
  • Independence Day (Ημέρα ανεξαρτησίας)
  • War Of The Worlds (Ο πόλεμος των κόσμων)
  • Deep Impact
  • Volcano (Ηφαίστειο)
  • The Day After Tomorrow (Μετά την επόμενη ημέρα)
  • Armageddon (με το φοβερό soundtrack “I Don’t Want To Miss A Thing” των Aerosmith.
  • Godzilla
…και τόσες άλλες που τώρα δεν μου έρχονται στο μυαλό, που περιέχει την καταστροφή στο πιο ακραίο επίπεδο… 

Εγώ όμως αναρωτιέμαι! Είναι τόσο δύσκολο ή ακατόρθωτο να συμβούν -αν όχι όλα- κάποια απ’ αυτά; Όχι απαραίτητα να κατέβουν στην Γη εξωγήινοι ή οι άνθρωποι να είναι ζωντανοί-νεκροί (τα λεγόμενα ζόμπι) ή ρομπότ ή ακόμα και κάποια στιγμή να χτυπηθεί η Γη από έναν μετεωρίτη… όσο να έχουμε έναν θανατηφόρο σεισμό, ένα ηφαίστειο που θα κάψει τα πάντα στο πέρασμά του, ένα παλιρροϊκό κύμα που θα αφανίσει μια ολόκληρη πόλη, μια επιδημία που θα προκαλέσει πολλούς θανάτους κ.ά. Όλα αυτά είναι ακατόρθωτα να συμβούν; Νομίζω πως τα πρόσφατα γεγονότα (το τσουνάμι στην Ιαπωνία, η επιδημία με τα λαχανικά, η θανατηφόρα γρίπη στο πρόσφατο παρελθόν…) αποδεικνύουν ότι απ’ τη Ζωή και τη φύση να περιμένεις τα πάντα, τα πιο ακραία… αυτά που δεν μπορείς καν να φανταστείς.

Εντάξει μην τρομάζεις με όλα τα παραπάνω, εγώ απλά υποθέσεις κάνω. Ο κινηματογράφος από μόνος του είναι τρομακτικός με τις διάφορες “υπερπαραγωγές” που γυρίζει και σε βάζει στο τρυπάκι να σκεφτείς πως ετούτος κόσμος δεν είναι παντοτινός και δε η Ζωή του καθενός μας είναι μοναδική. 

Πολλά ακούγονται κι άλλα τόσα γράφονται περί συντέλεια του κόσμου. Καθοριστικές ημερομηνίες που ήρθαν πέρασαν και δεν έγινε τίποτα… ακόμα υπάρχουμε εμείς και ο πλανήτης… Επιστήμονες που έχουν δηλώσει ότι σε μερικά χρόνια (έχουν δώσει και συγκεκριμένη χρονολογία, το 2020)η γη θα χτυπηθεί από μετεωρίτη… υποτιθέμενοι προφήτες να αναγγέλλουν ότι φθάνει η Δευτέρα Παρουσία…………και τόσα άλλα που πραγματικά μεταξύ σοβαρού κι αστείου μπαίνω στον πειρασμό να συγκρίνω ποια είναι η χειρότερη κατάσταση. Η σημερινή οικονομική κρίση που βιώνουμε όλοι και θα βιώσουμε ακόμα πιο χειρότερες κρίσεις και θέλω να πιστεύω ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα επιβιώσουμε ή ότι υπάρχει το ενδεχόμενο ή έστω μια τρελή/παράλογη πιθανότητα κάποια στιγμή οι σκηνές που βλέπουμε στον κινηματογράφο να πάρουν σάρκα και οστά; Γιατί τελικά ο κινηματογράφος εμπνέεται από τη Ζωή ή η πραγματικότητα μπορεί να φτάσει τον κινηματογράφο; Ιδού η απορία!!!


Αυτές ήταν οι σκέψεις μου… και μόνο!




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Το Facebook σκοτώνει την μοναξιά; (part1)

facebook
Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι είναι τόσες πολλές ώρες μπροστά από έναν υπολογιστή και συγκεκριμένα μέσα στην δικτυακή κοινότητα του ‘Facebook’.
Βεβαίως έχω αναρωτηθεί και για τον εαυτό μου! Εγώ για εμένα έχω πολλές απαντήσεις και δικαιολογίες αν θέλεις να σου πω και να σου δώσω αλλά δεν ξέρω κατά πόσο ταυτίζονται με τον υπόλοιπο κόσμο!  Ή ίσως και να ταυτίζονται;
Απ’ την άλλη άσε με εμένα, εγώ είμαι ιδιαίτερη ιδιάζουσα περίπτωση που δεν πρόκειται ποτέ να (με) καταλάβεις! Θα σου πω όμως κάποιες απ’ τις σκέψεις που έχουνε περάσει απ’ το μυαλό μου όσον αφορά την χρήση του Facebook.

1) Είναι ένα καλοφτιαγμένο και καλοστημένο τεχνολογικό προϊόν που σου προσφέρει μια δωρεάν και τεμπέλικη ικανοποίηση… (Άλλωστε, τη σήμερον ημέρα ποιος μπορεί να απαρνηθεί την τεχνολογία;)

2) Είσαι χρήστης και έχεις λογαριασμό στο Facebook είτε γιατί θέλεις να συμβαδίζεις με τα δεδομένα της εποχής είτε γιατί έχουν όλοι οι φίλοι σου και επιβάλλεται να έχεις κι εσύ είτε γιατί θέλεις να γνωρίσεις κόσμο είτε γιατί δεν ξέρεις κι εσύ πώς, πότε και για ποιον λόγο άνοιξες λογαριασμό...

3) Το Facebook (όπως και το Twitter) είναι δυο κυρίαρχα site κοινωνικής δικτύωσης με μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια μέλη. Πολλοί το αποδέχονται, πολλοί είναι μέρος της δουλειάς τους και πολλοί το μισούν, γιατί όπως λένε, εξαιτίας αυτών έχει χαθεί η ανθρώπινη επικοινωνία. Εγώ πάνω σ’ αυτό θα πω πως η ανθρώπινη επικοινωνία δεν έχει χαθεί – εξαφανιστεί εξαιτίας αυτών, αλλά αντιθέτως εξαιτίας των ανθρώπων και των καταστάσεων…

4) Έχεις εθιστεί στο Facebook λόγω των απεριόριστων (και πολλές φορές άχρηστων) εφαρμογών. Όπως το να παίζεις παιχνίδια (βλέπε FarmVille, FrontierVille κ.ά), μέχρι να ανεβάζεις τα αγαπημένα σου τραγούδια και βίντεο, να γράφεις ό,τι σου κατέβει στο κεφάλι, να κάνεις ‘Like’ σε Fan page, να αφήνεις ένα σχόλιο σε δημοσιεύσεις φίλων, να κάνεις ‘poke’ (το λεγόμενο ενοχλητικό σκούντημα) -που για μένα είναι πολύ ενοχλητικό όταν στο κάνει ένας που δεν είναι στην λίστα των φίλων σου-, να κάνεις αίτημα φιλίας, να αποδέχεσαι φίλους έτσι ώστε να αυξάνεται ο αριθμός των δικτυακών σου φίλων (έτσι ίσως δείχνει και το πόσο δημοφιλής είσαι;!), να γνωρίζεις κόσμο, να παίρνεις μέρος σε διάφορους διαγωνισμούς, ακόμα και να φλερτάρεις (ναι, ναι αυτό κι αν γίνεται!!!) να συνομιλείς όχι με το στόμα σου αλλά με τα χέρια σου, μιας και συνομιλείς πληκτρολογώντας… και γενικά να σκοτώνεις την ώρα σου… με τις ώρες!

5) Θες δεν θες σου είναι μια (κακήclip_image002[6])συνήθεια. Και ως γνωστόν οι κακές συνήθειες όχι απλά δεν κόβονται αλλά πολλαπλασιάζονται!!! Μια συνήθεια που μετατρέπεται σε κακή όταν οι ώρες που κάθεσαι μπροστά στον υπολογιστή σου και δε όταν είσαι συνδεδεμένος στο Facebook είναι περισσότερες από τις ώρες που κοιμάσαι ή τις ώρες που δουλεύεις.

Για το τέλος άφησα αυτό που είναι από μόνο του νούμερο ένα. Πιστεύω πως υπάρχει τεράστια μοναξιά γύρω απ’ τους ανθρώπους. Μοναξιά σε όλα τα επίπεδα! Ενώ θα μπορούσες να βγεις έξω να διασκεδάσεις, να πας μια βόλτα, να περπατήσεις, να δεις φίλους και συγγενείς, να ‘δραπετεύσεις’ από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού σου που σε πνίγουν, εσύ είσαι μπροστά από έναν υπολογιστή και ασχολείσαι με τον ‘Κύριο Facebook’ κι όλα τα συναφή. Γιατί;;;
Μήπως σε τρώει η μοναξιά; Μήπως δεν έχεις κάποιον/α για να ασχοληθείς μαζί του/της; Μήπως δεν έχεις παρέα; Μήπως δεν είσαι καλεσμένος πουθενά; Μήπως δεν έχεις χρήματα για να πας για καφέ, για φαγητό, για cinema και προτιμάς να μείνεις μέσα που δεν σου κοστίζει και τίποτα; Μήπως οι καταστάσεις και η ίδια η Ζωή σε σπρώχνουν στο να ζεις μια εικονική Ζωή ή να στο πω πιο απλά… να ζεις στον δικό σου κόσμο; Ή μήπως πιστεύεις ότι το Facebook σκοτώνει την μοναξιά σου;

Εγώ ένας απλός άνθρωπος είμαι και απλά σου μεταφέρω τις τρελές μου σκέψεις -σαν σκεπτόμενος άνθρωπος που είμαι!- Μπορεί να είμαι λάθος σε όλα… εγώ  απλά καταθέτω τις σκέψεις μου!

Όμως για ένα είμαι σίγουρη! Όποια κι αν είναι τα αίτια – δικαιολογίες που ένας άνθρωπος ή εσύ ο ίδιος έχεις τόση στενή σχέση με διάφορες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, το σίγουρο είναι ότι, έτσι ή αλλιώς, για λίγο ξεχνάς τα προβλήματά σου και τις έγνοιες σου! Για λίγο ξεχνιέσαι… αρκεί όμως να μην ξεχαστείς πολύ!!! 

________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Ποίηση επίκαιρη...

Ανατριχιάζεις, ότι από το 100 ετών Ποίημα, δεν μπορείς ν’ αλλάξεις ούτε ένα στίχο ξεπερασμένο.
Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.
Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;


Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

 

_____________________________________
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved



Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Επειδή μ' αγάπησες! (Because You Loved Me)

Γιατί κάθε συναίσθημα μπορεί να εκφραστεί, έτσι απλά,

με τους στίχους ενός τραγουδιού!!!

Για σένα Α... 


(στίχοι μεταφρασμένοι στα Ελληνικά του τραγουδιού: Because You Loved Me - Celine Dion) 

Για όλες τις φορές που ήσουν δίπλα μου

Για όλη την αλήθεια που μ’ έκανες να δω

Για όλη τη χαρά που έφερες στη Ζωή μου

Για όλα τα λάθη που έκανες σωστά

 

Για κάθε όνειρο που έκανες πραγματικότητα

Για όλη την αγάπη που βρήκα σε σένα

Θα είμαι πάντα ευγνώμων μωρό μου

Είσαι ο ένας που με ανέβασε ψηλά

Ποτέ δεν με άφησες να πέσω

Είσαι ο ένας που με είδε από μέσα μου

 

*Ήσουν η δύναμη μου όταν ήμουν αδύναμη

Ήσουν η φωνή μου όταν δεν μπορούσα να μιλήσω

Ήσουν τα μάτια μου όταν δεν μπορούσα να δω

Είδες το καλύτερο που υπήρχε μέσα μου

Με σήκωσες ψηλά σε ότι δεν μπορούσα να φτάσω

Μου έδωσες πίστη επειδή πίστευες

Είμαι ό,τι είμαι

ΕΠΕΙΔΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΕΣ*

 

Μου έδωσες φτερά και μ’ έκανες να πετάξω

Άγγιξες το χέρι μου, μπορούσα ν’ αγγίξω τον ουρανό

Έχασα την πίστη μου, μου την έδωσες πίσω

Είπες ότι κανένα αστέρι δεν είναι άπιαστο

Έκατσες δίπλα μου και στάθηκα ψηλά

Είχα την αγάπη σου, τα είχα όλα

Είμαι ευγνώμων για κάθε μέρα που μου έδωσες

Ίσως να μην το ξέρω καλά

Αλλά ξέρω πως αυτό είναι αλήθεια

Ευλογήθηκα επειδή αγαπήθηκα από σένα

 

Ήσουν πάντα εκεί για μένα

Ο ήρεμος άνεμος που με μεταφέρει

Ένα φως στο σκοτάδι να λάμπει η αγάπη σου

Μέσα στη Ζωή μου

Υπήρξες η έμπνευσή μου

Μέσα από τα ψέματα ήσουν η αλήθεια

Ο κόσμος μου είναι ένας καλύτερος τόπος εξαιτίας σου.


barmusic3
For all those times you stood by me
For all the truth that you made me see
For all the joy you brought to my life
For all the wrong that you made right
For every dream you made come true
For all the love I found in you
I'll be forever thankful baby
You're the one who held me up
Never let me fall
You're the one who saw me through through it all

You were my strength when I was weak
You were my voice when I couldn't speak
You were my eyes when I couldn't see
You saw the best there was in me
Lifted me up when I couldn't reach
You gave me faith 'coz you believed
I'm everything I am
Because you loved me

You gave me wings and made me fly
You touched my hand I could touch the sky
I lost my faith, you gave it back to me
You said no star was out of reach
You stood by me and I stood tall
I had your love I had it all
I'm grateful for each day you gave me
Maybe I don't know that much
But I know this much is true
I was blessed because I was loved by you

You were always there for me
The tender wind that carried me
A light in the dark shining your love into my life
You've been my inspiration
Through the lies you were the truth
My world is a better place because of you 


 

__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved



Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Τύχη ή απλά συγκυρία;


Ποτέ δεν θα το μάθειςΤελικά για να σε 'πετύχει' η τύχη πρέπει να μπει στην μέση μια συγκυρία. Ειδάλλως μην περιμένεις η τύχη να είναι συνεχώς με το μέρος σου.λέω εγώ τώρα!
Ναι, σου μιλάω από εμπειρία… Από πρώτο χέρι που λένε βρε παιδί μου!

Έχω ιστορίες να σου πω… γι’ αυτό που λένε τύχη, μοίρα, ριζικό, συγκυρία… το λεγόμενο κισμέτ.
Είναι από εκείνες τις ιστορίες, που στο τέλος αναφωνείς: “Όχι αυτά συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια ή στον κινηματογράφο!” 

Κι όμως συμβαίνουν και στην πραγματική Ζωή! Κι έχω αποδείξεις γι’ αυτά που σου λέω……………………!!!!!!!!
Γι’ αυτό λοιπόν, εκεί που αρχίζει και τελειώνει η ‘τύχη’, εκεί αρχίζουν και τελειώνουν οι συγκυρίες. Από ‘κει και πέρα, βγάλτα πέρα μόνος σου… έχοντας για παρηγοριά… την τελευταία σου ελπίδα. Άντε και ο Θεός μαζί σου!!! 

 

__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *
*All rights reserved


Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

Stories:Μικρές_καθημερινές_ιστορίες: "24 ώρες" για χορό...

Σήμερα το πρωί είχα βγει έξω για να κάνω τα ψώνια μου, και στο φανάρι ήταν σταματημένο ένα αμάξι που έπαιζε στη διαπασών το "24 ώρες" του Γιάννη Πλούταρχου (που παρεμπιπτόντως λατρεύω!) εκείνη την στιγμή απέναντί μου ήταν μια νέα Κυρία με το παιδάκι της και ακούγοντας το τραγούδι άρχισε να τραγουδάει σηκώνοντας τα χέρια της, έτσι όπως κάνουμε όταν 'ξεσπάμε' ακούγοντας ένα τραγούδι, έτσι όπως κάνουμε όταν πάμε να διασκεδάσουμε. Δεν την ένοιαξε που βρίσκεται, ποιοί την βλέπουν, αν θα παρεξηγηθεί... τελείως αυθόρμητα & ελεύθερα,κάτι που μας λείπει! Εγώ από μακριά με το χέρι της έγνεψα χαμογελώντας!!!
 
Είναι -ίσως- η δεύτερη ωραιότερη εικόνα που έχω αντικρίσει στη Ζωή μου...μέχρι στιγμής!!! Η πρώτη ωραιότερη εικόνα είναι όταν πριν 2 χρόνια στο δρόμο, μπροστά μου περπατούσε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι πιασμένο χέρι-χέρι, στάθηκαν μπροστά σε μια βιτρίνα με παπούτσια και ο ηλικιωμένος άντρας την αγκάλιασε λέγοντάς της ποια παπούτσια της αρέσουν.............
 
Ήταν μια πολύ τρυφερή εικόνα και συνάμα τόσο σπάνια. Ήθελα να τους φωτογραφίσω αλλά ντράπηκα να τους το ζητήσω! Ένα ζευγάρι ηλικιωμένο να είναι τόσο μα τόσο αγαπημένο και να ξεχειλίζουν από αγάπη, όχι απλά είναι σπάνιο αλλά είναι πραγματικά παράδειγμα προς μίμηση! Και μάλιστα ζηλευτό παράδειγμα!!! 
 
24 ώρες–Γιάννης Πλούταρχος
Με τα μάτια βουρκωμένα
με τα χείλη μαγκωμένα
ήρθα να σε βρω συγνώμη να σου πω
Ορκίστηκα στο δάκρυ μου
πως έμαθα απ΄τα λάθη μου
μα έφυγες αγάπη μου
και πώς να ζήσω εγώ

Δως μου 24 ώρες
πάρ΄ τη ζωή μου και δώσε μου ώρες
τώρα που γίνεσαι αέρας
βρες μου ένα λόγο να ζω
Απόψε που φεύγεις
τελειώνει η ζωή μου
απόψε σε χάνω
σε χάνω ψυχή μου

Με τα μάτια βουρκωμένα
με τα χείλη μαγκωμένα
κόπηκε η φωνή
το αντίο σου η σιωπή
Με κοίταξες κατάματα
και μάζεψες τα πράγματα
μαζί με τ΄αντικείμενα
μου πήρες τη ζωή

 
__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog syllegw-stigmes.blogspot.gr.

Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!

Copyright ©2010-2013 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ *

*All rights reserved

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Το Χαμόγελο του Παιδιού!

ti_na_kopsoume
Για να μην κόψουμε τίποτα, χρειαζόμαστε το ευρώ που δεν σας περισσεύει.
Γιατί χωρίς αυτό, τα 275 παιδιά - θύματα κακοποίησης - που φιλοξενούμε, θα βρεθούν χωρίς σπίτι.
Γιατί η Εθνική Γραμμή για Παιδιά και Εφήβους SOS1056 το 2010 δέχτηκε 270.000 κλήσεις για βοήθεια.
Γιατί οι κινητές ιατρικές μας μονάδες που μόνο πέρυσι μετέφεραν 2.360 νεογνά και παιδιά, σώσανε ζωές.
Γιατί 9.344 παιδιά που νοσηλεύονταν το 2010 χρειάστηκαν το στήριγμά μας.
Γιατί κάθε μήνα στηρίζουμε περισσότερα από 3.000 παιδιά και τις οικογένειές τους που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας.
Γιατί έχουμε ανάγκη τους εξειδικευμένους ανθρώπους που μέρα - νύχτα δουλεύουν για να εξασφαλίσουν καλύτερη ζωή για όλα τα παιδιά.
Γι' αυτό σήμερα, σας έχουμε ανάγκη.
Χωρίς εσάς έχουμε μόνο ενάμιση μήνα "ζωής".
Με την δική σας συνδρομή, όμως, θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε. Γιατί δεν εξαρτόμαστε από καμία κρατική χρηματοδότηση ή μεγάλους ευεργέτες.
Οι ευεργέτες μας είστε εσείς.
Βοηθήστε να κρατήσουμε το χαμόγελο ζωντανό. 
 
Τηλεφωνήστε ή στείλτε μήνυμα.
Τώρα.14545 για κλήσεις από σταθερό και κινητό
σταθερό χρέωση 2,27 / κλήση
κινητό χρέωση 2,46 / κλήση54020
για SMS από κινητό στείλτε
ΧΑΜΟΓΕΛΟ ή XAMOGELO
χρέωση 2,46 / sms

banner_ti_na_kopsoume



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!




ask2use.com: Υποχρεωτική η πλήρης αντιγραφή του κειμένου

ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η πληρωμή

ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση

ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής

ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Επικοινωνήστε με τον δημιουργό!

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

Save page as PDF





ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com