Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ #31 - ...Πισωγύρισμα!


Τελικά πρέπει να είμαι ένας πολύ τυχερός άνθρωπος. Όσες καταστάσεις βιώνω στην καθημερινότητά μου και κυρίως μιλάω για τις αρνητικές καταστάσεις, μου επιβεβαιώνει καθημερινά πως τα παθήματα, είναι τεράστια μαθήματα που αυτό αυτομάτως σημαίνει, εγώ η Μαρία γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. 

Είναι ναι μεν δύσκολο αλλά τόσο γαλήνιο να νιώθεις αλλά και να γίνεσαι κάθε μέρα όλο και καλύτερος, ανώτερος, με αξιοπρέπεια, με τιμιότητα, με αλήθεια άνθρωπος… και κυρίως να είσαι Άνθρωπος και όχι ανθρωπάκι. Και μόνο για όλα αυτά, νιώθω γαλήνια και ελεύθερη τη ψυχή μου.


Ας πάμε ένα μήνα πίσω, ΕΔΩ και ΕΔΩ

Πίστευα πως ένας κύκλος έκλεισε, οι τίτλοι τέλους έπεσαν… όποιο κι αν ήταν το φινάλε. Είπα “Άντε βρε ζωή, πάω για άλλα, για τα καλύτερα…”. Στενοχωρήθηκα, έκλαψα.. όχι γιατί συνέβη αλλά για την αδικία που πήρα. Αλλά όλο αυτό κράτησε για 2-3 ημέρες το πολύ. Στάθηκα ξανά στα πόδια μου, βρήκα ξανά το χαμόγελό μου, πήρα τα πάνω μου και είπα συνεχίζω να παλεύω μόνη μου, όπως μια Ζωή κάνω και τα καλύτερα θα έρθουν, γιατί ο Θεός ποτέ δεν με εγκατέλειψε. 


Ως εδώ όλα καλά! 
Και ξάφνου, πρέπει/έχω την επιλογή να κάνω πισωγύρισμα. Πισωγύρισμα από κάπου που έφυγα παίρνοντας κουβέντες/προσβολές βαριές και αδικία full. Και η αδικία στο να τα ρίχνει ΟΛΑ μα ΟΛΑ ο άλλος πάνω σου για να καλύψει τα δικά του σφάλματα και αδικαιολόγητες συμπεριφορές, είναι ίσως η χειρότερη αδικία. Αντέχεται; Μπορεί όχι, μπορεί και ναι! Εγώ σαν Μαρία, λυπάμαι αλλά δεν την αντέχω! 


Και βρίσκομαι ‘γύρω από ένα τραπέζι’ να συζητάω για “παλιά ξινά σταφύλια”. Ok! σκέφτηκα ας καθίσω να ακούσω τι έχει ο άλλος να μου πει, αφού καλέστηκα. Φυσικά και εξ’ αρχής ήξερα ακριβώς τι θα ειπωθεί. Αυτό που δεν φαντάστηκα, δεν μου πέρασε καν απ’ το μυαλό είναι ότι θα ζήσω μια υπερβολική, ακραία έως μελό κατάσταση, λες και παίζω σε κάποια ελληνική ταινία με πρωταγωνιστή τον Νίκο Ξανθόπουλο και την Άντζελα Ζήλεια (μα πόσο μου έχουν λείψει αυτές οι ταινίες!) με διαλόγους πονεμένους και με δάκρυα. Εγώ που σκέφτομαι και γενικά οι σκέψεις μου τρέχουν με “ταχύτητα φωτός”, δεν φαντάστηκα πως θα το ζήσω αυτό και το χειρότερο θα έρθω ας πούμε σε μια δύσκολη θέση.  


Οκ! μπορώ να κατανοήσω πολλά προβλήματα, τον πόνο, το ότι κάποιος έχει οικογένεια, τα χρέη, τα νεύρα, τις κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές, τα κάποια βαριά (άντε και λάθος) λόγια (μόνο προσβολές να μην είναι, γιατί στην προσβολή είμαι απόλυτη), μπορώ να δεχτώ ότι ο άλλος είναι περίεργος, εγωιστής, χαζός, το ότι δεν σκέφτεται, ότι δεν βλέπει και δεν ακούει τίποτα άλλο πέρα από τον εαυτό του……………. Ναι, μπορώ να κατανοήσω πάρα πολλά πράγματα. Και ξέρετε γιατί; Γιατί ένας άνθρωπος που έχει περάσει δυσκολίες, γολγοθάδες, πόνο και ίσως παρόμοιες καταστάσεις, μόνο αυτός μπορεί να νιώσει και να κατανοήσει ακριβώς έναν άλλον τέτοιον άνθρωπο.


Τι γίνεται όμως όταν σου ζητάει ο άλλος να κατανοήσεις την κατάστασή του αλλά αυτός “ο άλλος”, δεν σου δίνει κάποιο δείγμα ότι μπορεί να κατανοήσει (έστω μια σταγόνα κατανόηση) κι εκείνος τη δική σου κατάσταση; Τι γίνεται όταν εσύ παραδέχεσαι τα λάθη σου, ζητάς συγνώμη αν κάπου έχεις κάνει λάθος αλλά δεν λαμβάνεις κι εσύ καμιά συγνώμη, έστω ένας έχεις πολλά δίκια; Τι γίνεται όταν ξεφεύγει η ειλικρινείς συζήτηση και καταλήγει να νιώθεις ότι ο άλλος θέλει να σε γεμίσει, με τύψεις; Ως ένα σημείο, κατανοείς την πρόσκληση για συζήτηση, αλλά από ένα σημείο και μετά, όταν η συζήτηση καταλήγει να είναι πέρα από αυτά που σε αφορούν, τότε νιώθεις πως κάπου το παιχνίδι χάνεται.  


Και αρχίζει λοιπόν, “ο άλλος” να σου περιγράφει, να σου αναλύει, να σου λέει για τη Ζωή του, τι έχει τραβήξει, τι περνάει… και κάθε τρεις και λίγο να σου τονίζει “Πρόσεξε, δεν σου τα λέω όλα αυτά για να δικαιολογήσω “τον άλλον!”. Ακούς με προσοχή, δεν διακόπτεις, όταν σε ρωτάει κάτι, απαντάς με ειλικρίνεια, όπως εξαρχής σου ζήτησε ο άλλος. Όμως, κάποια στιγμή, έρχεσαι σε δύσκολη θέση, δεν αντέχεις να ακούσεις κι άλλα πράγματα που στο φινάλε δεν σε αφορούν, δεν θέλεις να γνωρίζεις γιατί πολύ απλά δεν τους ξέρεις αυτούς τους ανθρώπους, ούτε θα έχεις να μοιράσεις ή να χωρίσεις μαζί τους και κυρίως όταν εσύ καθόλα τη διάρκεια της συνεργασίας, φέρθηκες εντάξει και τίμια αλλά δυστυχώς δεν εκτιμήθηκες στα πλαίσια της λογικής;


Αν ήταν άνθρωποι που θέλησαν να μάθουν εξαρχής για το “Ποια είναι η Μαρία”, τι έχει περάσει και τι περνάει κι εκείνη (εντάξει δεν θα ζυγίσουμε και τον πόνο μας και όποιος έχει πονέσει πιο πολύ αυτός και κερδίζει και βραβεύεται!) ή πολύ απλά να μην δεχόμουν  στο τέλος πολλές –αδικαιολόγητες- συμπεριφορές και λόγια άκυρα/προσβολές, τότε ναι, θα μπορούσα να είμαι πολύ καλύτερος άνθρωπος και να ξεχνούσα, που λέει ο λόγος. Αλλά δεν είμαι Θεός, είμαι ένας απλός Άνθρωπος. Τα λόγια, (και ειδικά όταν λέγονται πάνω στα νεύρα, τότε ακούγονται οι μεγαλύτερες αλήθειες, νόμος είναι αυτός!), δεν παίρνονται πίσω και είμαι απόλυτη σε αυτό. Και το είπα, γιατί είπαμε θα μιλήσουμε με απόλυτη ειλικρίνεια. Δόξα τω Θεό, με την ειλικρίνεια έχω τέλεια σχέση, κι ας μου λένε οι γύρω μου, ότι μόνο κακό μου κάνει! Εξάλλου, ανοίγω την καρδιά μου, μόνο σε όσους έχουν κερδίσουν λίγη από την εμπιστοσύνη μου και φυσικά τον σεβασμό μου. Όταν ο άλλος τα έχει χάσει αυτά τα δυο, συγνώμη τι περιμένει από εμένα; Να πω “Περασμένα-ξεχασμένα”; Θα σε εμπιστευτώ ξανά; Αν το κάνω αυτό, τότε είμαι άξια της μοίρας μου!   


Από όλη αυτή την “ειλικρινή” συζήτηση λοιπόν, κατάλαβα πολλά! 

Τελικά όσο και να λέω κι εγώ αλλά και όσοι με γνωρίζουν ότι είμαι “υπερβολική” και κάπως “μελό”, μια “drama queen” (συγνώμη αλλά παθιασμένος άνθρωπος είμαι και όλα τα συναισθήματα τα βιώνω έντονα, τι να κάνω; Έχω μια καρδιά και μια ψυχή που σίγουρα δεν είναι …νεκρά!) επιβεβαιώθηκα ότι υπάρχουν και χειρότεροι από εμένα. Όσο και να μου αρέσουν οι ελληνικές ταινίες, τύπου Ξανθόπουλου, ή ταινίες μελόδραμα ή ακόμα κι αν κλαίω σε κάποια τραγούδια ή ακόμα κι αν πέφτω στα πατώματα μετά από έναν χωρισμό (όλα αυτά τα περνάω μόνη μου, χωρίς να με βλέπει κανείς, οπότε και δεν ενοχλώ κανέναν!) τελικά στην πραγματικότητα, στην πραγματική Ζωή, δεν το αντέχω αυτό το μελόδραμα και δε από ανθρώπους που …ε! δεν μπορώ να πω ότι μου φέρθηκαν και εντάξει! 

Λυπάμαι! Αλλά όσο μεγαλώνω και ωριμάζω και τα παθήματα γίνονται μαθήματα και εγώ –δόξα τω Θεό- κάθε μέρα γίνομαι καλύτερος Άνθρωπος (δεν το λέω εγώ αλλά μιλάνε οι ίδιες οι πράξεις μου!) και προσπαθώ να επιβιώσω αλλά χωρίς να πατάω επί πτωμάτων (γιατί όπως λέει κι ένας αγαπημένος μου Φίλος: “Πλέον, είναι θέμα επιβίωσης και ειδικά στο θέμα δουλειά”) λυπάμαι, δεν έχω πλέον το σθένος ούτε την ανεξάντλητη υπομονή να κατανοήσω 100% κάποιον και να ανεχτώ τα όποια πυρά για μερικά ψίχουλα € και χάνοντας την αξιοπρέπεια μου και την ψυχική μου γαλήνη.

Μόνο για όσους το αξίζουν και αγαπώ και έχουν αποδείξει ότι νοιάζονται “για εμένα και όχι για το συμφέρον” μπορώ να αντέξω τα πάντα. Οι υπόλοιποι, λαμόγια, υποκριτές, ανθρωπάκια… ο Θεός μαζί τους!

Που θέλω να καταλήξω; 

Στο πισωγύρισμα που ίσως πρώτη φορά κάνω στη Ζωή μου και δε σε θέμα δουλειά. Και εξηγήθηκα με απόλυτη ειλικρίνεια. Για να μην έρθουν “αύριο” και με προσάπτουν –πάλι- κατηγορίες ότι εγώ είμαι η άδικη και αυτοί οι σωστοί. Που είμαι σίγουρη θα συμβεί! Έχω επίγνωση των πραγμάτων, του χώρου, των ανθρώπων που καλώς ή κακώς θα συναναστρέφομαι και της απόφασής μου να ξαναγυρίσω σε μια δουλειά που πλέον, ΔΕΝ αγαπώ, ΔΕΝ γουστάρω, πέρα από ένα μικρό μεροκάματο που θα μου προσφέρει ΔΕΝ έχει να μου προσφέρει ΤΙΠΟΤΑ καλό και τίποτα παραπάνω. Ούτε προοπτική, ούτε πραγματική καλή κουβέντα και δε ένα “Μπράβο, Ευχαριστώ”, ούτε φυσικά και θα προκόψω. Για το μόνο σίγουρο που θα μου προσφέρει, εκτός από μερικά ψίχουλα € (ας όψεται η οικονομική ανάγκη αλλά και του να μην είμαι βάρος) είναι ότι θα με κάνει σίγουρα καλύτερο Άνθρωπο και θα μαζέψω κι άλλες εμπειρίες και θα εμπλουτιστεί και το βιογραφικό μου! Είδατε, πόσα θετικά; 


Όταν μέσα στην “λαμογιά” ξεχωρίζεις, βλέπεις, ακούς, μαθαίνεις… τότε προστατεύεις τον εαυτό σου και στο να μην γίνεις ένα “φθηνό ανθρωπάκι”. Γιατί, πολλά θα ακούσεις, σχεδόν ή και όλα δεν θα έχουν βάση αλήθειας, πολλά θα δεις που δεν θα είναι της ποιότητάς σου και του επιπέδου σου και κυρίως πολλά θα νιώσεις που όμως θα σωθείς και θα τη βγάλεις καθαρή αν απλώς “Δεν ασχοληθείς!”  


Ακριβώς αυτό! “Δεν θα ασχοληθώ” όπως ποτέ δεν ασχολήθηκα! Άλλοι τρωγόντουσαν με τα ρούχα τους. Εξάλλου, εγώ ξέρω πολύ καλά ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ! Αν ο άλλος δεν μπορεί να με φτάσει, δικό του πρόβλημα, δικό του θέμα! Η σιωπή μου προς απάντησή τους! Τα μηδενικά δεν θα τα κάνω νούμερα!

Το ότι δικαιώθηκα στα μάτια μου -αλλά και στα μάτια κάποιων άλλων- για εμένα είναι η καλύτερη ανταμοιβή.


Ναι, λοιπόν, πισωγύρισμα! Πισωγύρισμα χωρίς να ξανά μπω στο τρυπάκι-παγίδα που θα επιδιώξεις ο οποιοσδήποτε να με ρίξει! Και το υποσχέθηκα στον εαυτό μου!  Εγώ προσωπικά παίρνω το 50% της ευθύνης της επιλογής μου και το άλλο 50% ας το πάρουν “οι άλλοι” που θέλανε διακαώς να ξανά συνεργαστούμε. Το σίγουρο είναι, για το συμφέρον τους. Κι εγώ πλέον μόνο για το συμφέρον μου, για τα λεφτά και μόνο! Εξάλλου, το γυαλί είναι ραγισμένο, μην νομίζουμε πως θα το φτιάξουμε όπως ήταν στην αρχή. Από τα τόσα υπερβολικά καλά λόγια (Θεά με έκαναν, χαχα!!!) που άκουσα (που μπορεί και να τα εννοούν), κρατάω… σχεδόν τίποτα! Από λόγια μπούχτισα, οι πράξεις ας μιλήσουν.. πάλι! 


Εξάλλου, δεν επαναπαύομαι! Ειδικά η δουλειά, σήμερα είσαι σ’ αυτή, αύριο σε μια άλλη! Τίποτα δεν είναι δεδομένο και σίγουρο! Βρίσκοντας το χίλιες φορές καλύτερο… η πόρτα είναι ανοιχτή! Το συμφωνήσαμε και αυτό! Εξηγήθηκα και …έχω καθαρή την συνείδησή μου! Και γι’ αυτό τα γράφω όλα αυτά! Για να μην ξεχνάω ποια είμαι! Για να έχω “αποδείξεις”, αφού τα λόγια παίρνονται πίσω αλλά τα γραπτά μένουν! 


Υ.Γ. Να μην ξεχνάω: "Να χαμογελάω & να είμαι ΠΑΝΤΑ & ΠΑΝΤΟΥ ο εαυτός μου!"




Διαβάστε ΕΔΩ όλα τα post της στήλης “Συλλέγω Στιγμές#”!



________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

ακουω, βλεπω, συλλογιζομαι #8 (ΙΟΥΝΙΟΣ 2014)


Την στήλη αυτή, την εμπνεύστηκε η Ελευθερία από το beauty blog  Diary Of A Beauty Addict.

Με λίγα λόγια…
ακούω, βλέπω , συλλογίζομαι...
Αναλυτικά ο τίτλος:
"ακούω": μουσική δηλαδή ένα τραγούδι που μου άρεσε πολύ τον μήνα που μας πέρασε και το άκουσα ουκ ολίγες φορές. 
"βλέπω": μια φωτογραφία  με κάτι που μου άρεσε με οποιοδήποτε θέμα, τοπίο, αντικείμενο, προϊόντα ομορφιάς κτλ, ή μια φωτογραφία που βρήκα στο διαδίκτυο ή ακόμα κάτι που φωτογράφησα, άρα πρόκειται για μια δική μου φωτογραφία.
"συλλογίζομαι": αποσπάσματα βιβλίων δηλαδή κάποιο γνωμικό που μου άρεσε ή μερικές γραμμές από κάποιο βιβλίο που τις βρήκα ενδιαφέρουσες, καθώς και δικές μου “Προσωπικές Φιλοσοφίες”.





⌛ακούω:
Γιώργος Παπαδόπουλος και “Για σένα”. Σε στίχους και μουσική του ίδιου. Έχω πάθει τρελό κόλλημα με αυτό το τραγούδι! Το ακούω κάθε μέρα στο mp3 μου, χτυπάει το κινητό με αυτό… Καλά, δεν έχω πάθει κόλλημα μόνο με αυτό το τραγούδι, αλλά με όλο το καινούργιο album του Γιώργου Παπαδόπουλου. Αλλά το “Για σένα” με κάνει να “πετάω” απ’ την χαρά μου γιατί είναι ένα δυναμικό κομμάτι, το ακούω και σκάω ένα τεράστιο χαμόγελο, νιώθω… Sing it and Feel Free! ακριβώς αυτό ένιωσα όταν το πρώτο άκουσα και κάθε φορά που το ακούω! Ένα εξαιρετικό video-clip (σε σκηνοθεσία Γιώργου Γκάβαλου, που τόσο καιρό είχα να δω δουλειά του!) που πρωταγωνιστεί η παρτενέρ του στο  «Just the two of us» η όμορφη Μυριέλλα Κουρεντή. Αν και δεν έβλεπα καθόλου το συγκεκριμένο show, από ό,τι όμως είδα μερικά αποσπάσματα… άξιζαν την νίκη. Επίσης, πόσο μα πόσο μου αρέσει το rock ντύσιμό του Γιώργου σ’ αυτό το video-clip.  

Για σένα τοίχους μπορώ να γκρεμίσω
και σε ένα λεπτό να τους χτίσω ξανά
τον κόσμο ανάποδα μπορώ να γυρίσω,

να πάρεις τα χέρια σου τα αστέρια αγκαλιά..

Για 'σένα καρδιά μου μπορώ να τολμήσω,
στο αντίθετο ρεύμα με χίλια να μπω..
Για 'σένα καρδιά μου μπορώ και να ζήσω,
μαζί σου ακόμα ζωές εκατό...
Για 'σένα καρδιά μου μπορώ να τολμήσω,
στο αντίθετο ρεύμα με χίλια να μπω..
Για 'σένα καρδιά μου μπορώ και να ζήσω,
μαζί σου ακόμα ζωές εκατό...♬
Για σένα χιλιόμετρα μπορώ να διανύω,
στην άκρη του κόσμου να φτάσω μπορώ...
με χέρια γυμνά τον ήλιο να αγγίξω,
και ότι ζητήσεις εγώ το μπορώ...

Για σένα καρδιά μου μπορώ να τολμήσω,
στο αντίθετο ρεύμα με χίλια να μπω..
Για σένα καρδιά μου μπορώ και να ζήσω,
μαζί σου ακόμα ζωές εκατό...
Για σένα καρδιά μου μπορώ να τολμήσω,
στο αντίθετο ρεύμα με χίλια να μπω..
Για σένα καρδιά μου μπορώ και να ζήσω,
μαζί σου ακόμα ζωές εκατό...♬


⌛βλέπω:

Μηνύματα Αγάπης στους τοίχους… σε μια γειτονιά στο Πασαλιμάνι (ή Λιμάνι της Ζέας). Ποιός είναι αυτός, που είναι ερωτευμένος και την κοπέλα του την αποκαλεί, “Νεράιδα & Βασίλισσα”… Σ’ αγαπώ; Και “Νεράιδα & Βασίλισσα”… στα μάτια του! Μια χαρά!



⌛συλλογίζομαι:
“Καλέ μου, Καλή μου, η Χαρά, μας λείπει απ' τη Ζωή και όχι η Λύπη! Όταν λοιπόν αποφασίζει η Χαρά να σε επισκεφτεί, μην ρωτάς ειρωνικά "Πως μας θυμήθηκες;" Καλωσόρισέ την με ανοιχτές τις αγκάλες κι άσε την να κάνει τα δικά της. Ξέρει, Εκείνη, πως ο σκοπός της είναι να διώξει -έστω και για λίγο- τη λύπη από τη Ζωή σου.” Λέω εγώ τώρα! Παρατηρώ & Φιλοσοφώ.
 

Δευτέρα 16/6/2014
-ΜΑΡΙΑ Π.-

 

♥•▬▬▬▬▬▬▬ ღೋƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒღೋ▬▬▬▬▬▬▬♥•


Ιστολόγια που συμμετέχουν:









________________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved



Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

✎ My Favorite Quotes #5 – Όταν αγαπάς… θέλεις την Ευτυχία του άλλου! (Å)

“Πέρασε  σχεδόν ένας ολόκληρος χρόνος από τότε που έχω να μιλήσω με τον Αντώνη. Η σχέση μου με τον Παύλο έχει τελειώσει. Τελικά, πάλι έκανα λάθος επιλογή, ο Παύλος δεν ήταν το δικό μου πορτοκάλι, ήταν πολύ σάπιο. Ήταν από τις πιο περίεργες σχέσεις μου πρώτη φορά ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα. Και απέδειξα και πάλι στον εαυτό μου ότι ο έρωτας είναι τυφλός γιατί δεν έβλεπα πόσο λάθος για μένα ήταν αυτός ο άνθρωπος… Αλλά ας αφήσουμε τον Παύλο. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο μπήκε σήμερα στο μυαλό μου ανεπιθύμητα ο Αντώνης… Με πλήγωσε πολύ… κι ας έφταιγα εγώ για όλη αυτή την ιστορία!

Ο Αντώνης είναι πια ευτυχισμένος και σε άλλη αγκαλιά. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με έχει πειράξει τόσο πολύ; Την ευτυχία του δεν ήθελα, αυτό δεν του ευχήθηκα από τα βάθη της καρδιάς μου στο τελευταίο μας τηλεφώνημα;” […]


Μια πολύ σοφή κουβέντα λέει:
“Οι ανεκπλήρωτοι έρωτες είναι οι πιο δυνατοί.”
Όμως οι λαϊκές παροιμίες είναι πιο δυνατές απ’ όλες:
“Μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται.”
Εκεί καταλήξαμε κι εμείς. […]


«Αντώνη και Μαρία […] Μαρία, το τραγούδι είναι αφιερωμένο σε σένα»: 
 

"Κατάφερα να τελειώσω το τραγούδι, αν και τα μάτια μου έτρεχαν ασταμάτητα. Ζήτησα συγνώμη… και το έβαλα στα πόδια, όπως πάντα. Δεν ξέρω αν ο Αντώνης προσπάθησε να τρέξει πίσω μου για να με σταματήσει, όπως γίνεται σε κάθε ελληνική ρομαντική ταινία. Το μόνο που ξέρω είναι ότι δε με έφτασε ποτέ. Μάλλον έτρεχα πολύ γρήγορα. Πάντα ένα τέλος σημαίνει και μια καινούργια αρχή… Και για όλα υπάρχει ένα τέλος… […] για να επιβεβαιώσει πως σιγά μην τα βάψω μαύρα!”






Πηγή: Απόσπασμα από το μυθιστόρημα της Ελίζα Σολέα “Σιγά μην τα βάψω μαύρα!”
©ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ (Μάιος 2007)



Υ.Γ. Η παρούσα ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε όλους εκείνους τους έρωτες/αγάπες, (ανεκπλήρωτους και μη)… που τόλμησαν, γιατί προτίμησαν το “Καλύτερα να μετανιώσω για κάτι που έκανα, παρά για κάτι που δεν έκανα.” Σ’ αυτούς που δεν είχαν τα κότσια να μηδενίσουν την -όποια- απόσταση. Σ’ αυτούς που το πάλεψαν αλλά η μοίρα είχε τον πρώτο λόγο. Σ’ αυτούς που φτάσανε στο “Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.”

 
 
*Σε επόμενο post περισσότερα για το εν λόγω βιβλίο.




ΕΔΩ διαβάστε τα προηγούμενα post της στήλης “My Favorite Quotes#




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Top 5 Favorites #8η εβδομΑδα – Αγαπημένες ξένες γυναίκες ηθοποιοΙ!


Top 5 Favorites# logo by ΜΑΡΙΑ Π.(mariaparask29)


Ε, όχι! Ε, ναι! Επιτέλους, μετά από πάρα μα πάρα πολύ καιρό (μήνες ντε! απαράδεχτη, το ξέρω!Ο Γελαστούλης κλείνει το μάτι) ανεβάζω ανάρτηση της αγαπημένης μου στήλης Top 5 Favorites#

Έτσι για να “δικαιολογηθώ”, χαχα!, να πω ότι η απουσία των εβδομαδιαίων αναρτήσεων αυτής της στήλης/παιχνιδιού δεν ήταν ότι το ξέχασα (σε μένα το “ξέχασα” δεν παίζει εύκολα!) απλώς επειδή γράφω για πολλά και διάφορα και τα γεγονότα, οι καταστάσεις, οι στιγμές –μου- τρέχουν (καλό είναι αυτό! σημαίνει ότι δεν υπάρχει στασιμότητα να το πω; τέλος πάντων, συμβαίνουν πράγματα, άσχετα αν δεν είναι πάντα ευχάριστα) και επειδή η συγκεκριμένη στήλη (αλλά γενικώς ό,τι post ανεβάζω) θέλει δουλίτσα (κείμενο, φωτο, πληροφορίες, κλπ.), άρα κάποιες ώρες από τον –ελεύθερο- χρόνο μου, δεν κατάφερνα να ανεβάζω και τις σχετικές αναρτήσεις. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά! Εξάλλου, ο σκοπός αυτού του παιχνιδιού είναι να μοιραστώ μαζί σας τα δικά μου αγαπημένα στις διάφορες κατηγορίες. Όπως κι εσείς να μοιραστείτε (όσοι/ες συμμετέχετε) τα δικά σας αγαπημένα. Και θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ που συνεχίζετε να “παίζεται”. Διαβάζω τις αναρτήσεις σας και πραγματικά χαίρομαι που έχετε αγαπήσει αυτή την στήλη!

Πιστεύω, από ‘δω και στο εξής, κάθε εβδομάδα να ανεβάζω κι ένα post, παρουσιάζοντας την κάθε κατηγορία. Απλά, λίγο να μπω σε μια σειρά, τώρα τελειώνοντας και το σχολείο…………


Λοιπόν, αρκετά πολυλόγησα. Ας μπω κατευθείαν στην παρουσίαση της κατηγορίας Αγαπημένες Ξένες Γυναίκες Ηθοποιοί. Οι παρακάτω Κυρίες, εγώ προσωπικά τις θεωρώ “ιδιαίτερα” όμορφες! Η κάθε μία, έχει ένα περίεργο είδος ομορφιάς, που κάποιοι/ες μπορεί να τις θεωρείται –αντικειμενικά- όμορφες και κάποιοι άλλοι, “ε, όχι και όμορφες!”. Εγώ όμως που λατρεύω στους ανθρώπους με μια “ιδιαίτερη-περίεργη” ομορφιά και γοητεία, ένας παραπάνω λόγος που οι εν λόγω Κυρίες είναι στις 5 αγαπημένες μου, εκτός από το εξαιρετικό υποκριτικό τους ταλέντο.  


♦ ♦ ♦


No.5  Jennifer Aniston
Jennifer Aniston: Εκτός το ότι έχει ελληνική καταγωγή, μου αρέσει το κωμικό της ταλέντο, οι γκριμάτσες της όταν “παίζει” την “θιγμένη”… ήταν η αγαπημένη μου στην σειρά “Τα Φιλαράκια” και επίσης την θεωρώ πολύ όμορφη και γλυκιά. Α, επίσης, την βρήκα τόσο υπέροχη στην περσινή ταινία “Οικογένεια Μίλερ” (για την οποία σας έχω μιλήσει ΕΔΩ!) και δε στην σκηνή με το περιβόητο στριπτίζ, που ήταν Θεά και τόσο απολαυστική! Με έκανε και γέλασα τόσο!




No.4 Sarah Jessica Parker
Sarah Jessica Parker: Εντάξει, της έχω μια μικρή αδυναμία. Στην αγαπημένη σειρά “Sex and the City” από τις τέσσερις Κυρίες, ήταν η αγαπημένη μου και μου “ταίριαζε” περισσότερο, ως Carrie Bradshaw. Μου αρέσουν τα χαρακτηριστικά της, το στυλ της, το οικογενειακό χαμηλό προφίλ της και τη θεωρώ όμορφη και όχι ασχημόπαπο, όπως την θεωρούν οι περισσότεροι. Ως ηθοποιός, ειδικά μετά το τέλος του “Sex and the City”, οι ταινίες που έκανε και τις οποίες έχω δει, είτε κωμικές είτε ακόμα και σε πιο δραματικές, απέδειξε ότι υποκριτικά “λέει” και με το παραπάνω.   




No.3 Sandra Bullock
Sandra Bullock: Αν και δεν συμφωνώ πάντα με τις ταινίες που επιλέγει και παίζει… ομολογώ πως είτε κωμική, είτε se δραματική ταινία η Sandra Bullock με αυτό το εκφραστικό πρόσωπο θα με κάνει είτε να γελάσω πολύ είτε θα “λυπηθώ” με τον εκάστοτε ρόλο/χαρακτήρα που υποδύεται. Πρέπει όμως να ομολογήσω πως στην κατ’ άλλα εξαιρετική ταινία δράσης “Speed” (1994) που πρωταγωνιστούσε δίπλα στον  –για πολλούς λόγους- αγαπημένο Keanu Reeves, την ίδια δεν την αντέχω κα-θό-λου. Την θεωρώ από όλες τις πλευρές (υποκριτικά, εμφανισιακά), κάκιστη και τόσο άκυρη στην ταινία. Δεν ξέρω αν φταίει ο ρόλος ή ίδια όπως τον ενσαρκώνει, πάντως, με εκνευρίζει τα μάλα. Sorry Sandra! 




No.2 Julia Roberts
Julia Roberts: Μια από τις πιο δυνατές ηθοποιούς της γενιάς της. Όπως είπα και για την Sandra Bullock, αν και διαφωνώ με κάποιες –μέτριες- ταινίες που έχει κάνει, όμως αυτό δεν αμφισβητεί το αυθεντικό υποκριτικό ταλέντο που διαθέτει. Το εκφραστικό της πρόσωπο, η γοητευτική της παρουσία, το μαγευτικό χαμόγελο και το ότι είναι αρκετά συμπαθής, + ότι είναι η μούσα του αγαπημένου μου –θεϊκού- αρώματος “La Vie est Belle(Η ζωή είναι ωραία) της Lancome (αν δεν το έχετε μυρίσει, να το κάνετε!) η Julia Roberts μπαίνει άνετα στην δική μου 5άδα με τις αγαπημένες ξένες γυναίκες ηθοποιοί.




No.1 Meryl Streep
Meryl Streep: Εντάξει, εδώ τα λόγια είναι περιττά. Τι να πούμε για την πολυβραβευμένη Meryl Streep με την τεράστια Φιλμογραφία; Από τις μεγαλύτερες, άξιες και ταλαντούχες ηθοποιούς. Ό,τι ρόλο/χαρακτήρα και να πάρει στα χέρια της, θα τον κάνει αυτομάτως δικό της, θα το “κολλήσει” στο μυαλό των σινεφίλ. Παίρνει ρίσκα με τις ταινίες και τους ρόλους που επιλέγει, τσαλακώνει την εικόνα της… και πάντα θα δώσει και το κάτι διαφορετικό, κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Και τώρα που θα υποδυθεί και την Μαρία Κάλλας… ένα στοίχημα δύσκολο θα έλεγα, που όμως σίγουρα θα κερδίσει. 



♦ ♦ ♦



Αυτό ήταν λοιπόν, το όγδοο Top 5 με τις δικές μου 5 Αγαπημένες  Ξένες Γυναίκες ηθοποιοί!
Ποιες είναι οι δικές σας 5 Αγαπημένες;
  
Θα επιστρέψω την επόμενη  φορά με το ένατο θέμα, που είναι  το Top 5 Favorites#9η εβδομάδα – Αγαπημένοι Έλληνες Τραγουδιστές!  
 
 
ΕΔΩ μπορείτε να δείτε την αρχική ανάρτηση & ΕΔΩ μπορείτε να δείτε και να διαβάσετε τα προηγούμενα post/κατηγορίες του Top 5 Favorites#.



Ιστολόγια που συμμετέχουν: 
*ΜΑΡΙΑ Π. (http://www.syllegw-stigmes.gr)





__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

ΣκΕφτομαι και ΓρΑφω#16 – “ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ "ΔΕΝ ΤΡΑΒΑΕΙ"…”



Είναι μέρες που τα δυσάρεστα σε επισκέπτονται όλα μαζί. Και να ήταν μόνο τα δυσάρεστα; Μαζί με “δαύτα” έρχονται και αλήθειες που τις γνωρίζεις, τις ξέρεις καλά. Αλήθειες που θα πρέπει να τις αντιμετωπίσεις με σθένος. Και το χειρότερο; Θα πρέπει γνωρίζοντας τες να βάλεις στην άκρη το συναίσθημα και να σκεφτείς λογικά, που αυτομάτως σημαίνει ότι πρέπει να πάρεις κάποιες σοβαρές αποφάσεις για τη Ζωή σου, για την ευτυχία σου, για την ψυχική σου γαλήνη… όχι μόνο για σένα αλλά και τον άνθρωπο που αφορούν, άρα που σίγουρα αγαπάς.

Αν πρέπει λοιπόν να πάρεις σημαντικές αποφάσεις που ΔΕΝ αφορούν μόνο τη δική σου Ζωή, τότε δεν χρειάζεται να καθίσεις να σκεφτείς για το τι πρέπει να κάνεις, γιατί απλά η λογική σου δίνει αυτομάτως τις απαντήσεις που μάλιστα είναι τόσες ξεκάθαρες. 

Από την μία δίνεις -στον εαυτό σου- μια παράταση συγκεκριμένου χρόνου, για να δεις μέχρι σε ποιο σημείο θα φτάσει η κατάσταση, τι κινήσεις θα κάνει ο άλλος για σένα, πότε θα στερέψει και η τελευταία σταγόνα υπομονής… μέχρι να έρθει η ώρα που θα πρέπει να καταλήξεις αν αξίζει ο κόπος τελικά να προσπαθήσεις κι άλλο ή τελικά να δώσεις ένα τέλος, ένα τέλος οριστικό.

Βέβαια, και τα δυο πονάνε! Να αφήσεις ό,τι αγαπάς δεν είναι καθόλου εύκολο. Όμως, το “μονόπλευρα” ποιός το αντέχει; Όταν τα ‘συναισθήματα’ δεν είναι πλέον αμοιβαία, τότε η Ζωή σου είναι χτισμένη στα ερείπια. Ποιός το θέλει αυτό; Ποιός προτιμάει τη δυστυχία; Δυο δρόμοι χωριστοί, ίσως το “μακριά κι αγαπημένοι” να είναι προτιμότερο, μπας και έτσι κρατηθεί τουλάχιστον η Αγάπη ζωντανή.

Από την άλλη, λες “Θα περιμένω, να δω πως θα τα φέρει ο χρόνος! Να δω, όταν τελειώσουν οι συγκυρίες, αν θα τελειώσουν και οι επαφές. Αν θα μείνω κοντά ή αν θα απομακρυνθώ.” Ξέρεις πως δεν είναι μόνο στο χέρι σου να κρατήσεις τη φλόγα αναμμένη, γιατί απλά χρειάζονται “δυο” και αμοιβαία αισθήματα για να αντέξεις, να κρατηθείς, να προσπαθήσεις, να παλέψεις …και για τους δυο.

Όταν όλα μοιάζουν πως γκρεμίζονται, χρειάζεσαι κάποιον να σου κρατήσει το χέρι, να σου χαμογελάσει, να σε πάρει μια αγκαλιά και να σου πει πως “Όλα θα πάνε καλά!”. Δεν χρειάζεσαι έναν τοίχο μπροστά σου αλλά μια γέφυρα επικοινωνίας. Δεν χρειάζεσαι κάποιον απλά να υπάρχει σαν βιτρίνα αλλά χρειάζεσαι κάποιον που θα είναι εκεί, σώμα και ψυχή, με αγάπη και συναισθήματα για να συμπληρώνει ο ένας τα κομμάτια του άλλου.

Όταν όμως φτάνει εκείνη η μέρα που λες “Προσπάθησα αλλά οι προσπάθειες μου έπεσαν στο κενό. Καλύτερα να φύγω, να δώσω ένα τέλος οριστικό για το καλό μου, για το καλό του/της, για το καλό της αγάπης.” τότε φεύγεις με το κεφάλι ψηλά. Όχι σαν κλέφτης/α, ούτε σιωπηλά, ούτε χωρίς εξηγήσεις…. φεύγεις τίμια, όπως τίμια φέρθηκες σε όλη τη διαδρομή. 


Με τον καιρό θα συνηθίσεις την απουσία, την μοναξιά, το άδειο σπίτι, το τηλέφωνο που δεν θα χτυπάει πλέον, τα μηνύματα αγάπης που δεν θα λαμβάνεις, το “Σ’ αγαπάω”, το “Μου λείπεις”… που δεν θα τα ακούς από τα αγαπημένα χείλη που λάτρεψες. Με τον καιρό, ο πόνος, η θλίψη, το παράπονο, τα “γιατί”… θα σταματήσουν να σε βασανίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Όλα θα έχουν γίνει παρελθόν, όχι ξεχασμένο, απλώς κλειδωμένο και καλά κρυμμένο σε ένα συρτάρι του μυαλού σου, της καρδιάς σου, της ψυχής σου.

Θα βρεθείς πάλι στην αρχή αλλά αυτή η αρχή θα είναι το Α και το Ω για μια ευτυχία που σου αξίζει. Εσύ θα συνεχίσεις τη Ζωή σου περιμένοντας τα καινούργια, τα ωραιότερα, τα αληθινά, τα ολοκληρωμένα… όλα όσα σου αξίζουν, δηλαδή τα εντελώς αντίθετα από αυτά που είχες πριν και ένιωθες μισός άνθρωπος.  



Δημήτρης Μπάσης – Γεια σου λοιπόν
Στίχοι: Χάρης Ρώμας
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
(2005)


Μη με κοιτάζεις
πες μου μόνο ένα αντίο
κι ας κομματιάζεται απόψε η καρδιά μου
ποτέ ξανά δε θα βρεθούμε εμείς οι δύο
σε πέντε βήματα δε θα `σαι πια δικιά μου

Γεια σου λοιπόν
σαν κλείσει η πόρτα θα `χεις γίνει παρελθόν
τ’ όνομά σου δυνατά δε θα φωνάξω
θα πέσω μόνο στο κρεβάτι και θα κλάψω
Γεια σου λοιπόν
σαν κλείσει η πόρτα θα `χεις γίνει παρελθόν
θα μείνω αμίλητος μα ολόκληρος θα καίω
και τ’ άρωμά σου στον αέρα θ’ αναπνέω
Γεια σου λοιπόν


Μη με κοιτάζεις
πώς θα βρω εγώ τη λύση
ό,τι περάσαμε τα σβήνει αυτό το βράδυ
είναι πικρό να βλέπεις να ‘ρχεται η δύση
και να φοβάσαι πως θα ‘ρθει και το σκοτάδι

Γεια σου λοιπόν
σαν κλείσει η πόρτα θα `χεις γίνει παρελθόν
τ’ όνομά σου δυνατά δε θα φωνάξω
θα πέσω μόνο στο κρεβάτι και θα κλάψω
Γεια σου λοιπόν
σαν κλείσει η πόρτα θα `χεις γίνει παρελθόν
θα μείνω αμίλητος μα ολόκληρος θα καίω
και τ’ άρωμά σου στον αέρα θ’ αναπνέω
Γεια σου λοιπόν




Σημ.: Επειδή εγώ γράφω ό,τι μου κατεβαίνει στο κεφάλι, ΔΕΝ σημαίνει ότι πρέπει και επιβάλλετε ο άλλος που με διαβάζει να συμφωνεί με όσα γράφω. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει την άποψή του, όπως το έχω κι εγώ! (αυτά προς αποφυγή παρεξηγήσεων!)



 




__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

24 Days Challenge, Day #19: Τ … Οπως λέμε… ΤΗΛΕΦΩΝΟ!

Τ… όπως λέμε… “Τηλέφωνο”!


Ήταν Παρασκευή, η μέρα του αποχαιρετισμού.
Όλα είχαν αποφασιστεί. Οι υπογραφές “είχαν πέσει”.
Τα πράγματα, οι βαλίτσες… όλα είχαν πακεταριστεί.
Τα συναισθήματα τόσο έντονα…
Θλίψη γιατί κάτι τελείωνε εκεί που κάτι άλλο σιγά-σιγά γεννιότανε.
Χαρά γιατί η μέρα επιφύλασσε στιγμές που δεν έχεις καν φανταστεί.
Τόσο καιρό πήγαινε-έλα και μια ωραία καθημερινότητα λάβαινε τέλος.


Μια τελευταία υπογραφή η αφορμή για τις τελευταίες κουβέντες, για μια τελευταία συζήτηση,
ίσως και η τελευταία συνάντηση.
Μικρές εξομολογήσεις αγάπης, θαυμασμού…
σχέδια για το μέλλον για μια Ζωή που αξίζει.


Ο χρόνος ελάχιστος για περισσότερα…
Έτσι η ανταλλαγή τηλεφώνων η μόνη λύση.
Δευτέρα το τηλεφωνικό ραντεβού είχε κανονιστεί.
Ήταν μια υπόσχεση όπως είχε εκφραστεί.

Να που έφτασε η μέρα κι ας έμοιαζε μακρινή αυτή η μέρα
Αγωνία για το αν τηλέφωνο τελικά χτυπήσει
Μα οι ώρες περνούσαν και η σιωπή το μόνο μήνυμα.
  
   
Να που ξημέρωσε, έφτασε η Τρίτη, η Τετάρτη…
αγκαλιά με το τηλέφωνο
         Σκέπτεσαι να δώσεις άλλη μια μέρα ακόμη
          Μα οι ώρες περνούσαν και η απαισιοδοξία πιο δυνατή απ’ την αγωνία.


          Θυμάσαι τα λόγια λίγο πριν τον αποχαιρετισμό
«Δεν έχουμε τελειώσει ακόμη, τη Δευτέρα θα τα πούμε, θα γνωριστούμε καλύτερα.»
 
Σκέφτεσαι πως,
«Ίσως το μετάνιωσε, το σκέφτηκε καλύτερα…»
     Όμως, προτιμάς να μην περιμένεις άλλο, να μην είσαι στην αναμονή.
Το τηλέφωνο δεν θα χτυπούσε, όχι απ’ αυτόν που περιμένεις.
Και έτσι συνεχίστηκε η Ζωή έχοντας ένα πείσμα για τα καλύτερα.
Όμως, βαθιά μέσα η ελπίδα αυτού του τηλεφωνήματος δεν είχε σβηστεί.


Και περνούσαν οι μέρες, οι μήνες και κυλούσε η Ζωή και το σώμα σαν μηχανή.
Η δουλειά, η μόνη εργασιο-θεραπεία για να μην σκέφτεται συνέχεια το μυαλό.
Και περνούσε ο καιρός αλλά κάποια σημάδια μιλούσαν δυνατά.
Λέγανε ότι κάτι ωραίο επρόκειτο να συμβεί.


Και τελικά συνέβη!
Τα σημάδια, το ένστικτο βγήκαν αληθινά.
Μια τυχαία(;) συνάντηση και το θολό τοπίο πλέον μια ξεκάθαρη ματιά.
Μηνύματα, τηλεφωνήματα πολλά, ατέλειωτα, καθημερινά με διάρκεια…
Συναντήσεις, στιγμές δυνατές όλα πλέον σπάσανε την σιωπή.

Τελικά,
όπως πάντα ο χρόνος, η μοίρα… ο Θεός, η ίδια η Ζωή παίζουν το δικό τους παιχνίδι.
Έχουν τα δικά τους σχέδια για σένα… την κατάλληλη στιγμή.
Εσύ απλώς πρέπει να έχεις υπομονή, να περιμένεις τα καλύτερα.
Να έχεις και Πίστη ότι αυτά που αξίζεις να ζήσεις θα τα γευτείς αργά ή γρήγορα.


Και να θυμάσαι:
Να μην αγνοείς τα σημάδια και να ακούς πάντοτε το ένστικτό σου.
Για τα υπόλοιπα άσε να αποφασίσει …το Κάρμα!
Å





Η παρούσα ανάρτηση είναι/ήταν μέρος του παιχνιδιού 24 Days Challenge από την mystickland.
*Αν και το συγκριμένο παιχνίδι έχει λήξει εδώ και 1 χρόνο(!), εγώ συνεχίζω τις αναρτήσεις, μέχρι να ολοκληρώσω και το τελευταίο γράμμα. 


 


24 Days Challenge, Day #1, 2 & 3: Α… όπως Αγαπώ, Β… όπως Βλέμμα & Γ… όπως Γιατί!
24 Days Challenge, Day #4: Δ… όπως λέμε... Δύναμη!
24 Days Challenge, Day #5: Ε… όπως λέμε... Έρωτας!
24 Days Challenge, Day #6: Ζ… όπως λέμε... Ζωή!
24 Days Challenge, Day #7: Η… όπως λέμε... Ήχος!
24 Days Challenge, Day #8: Θ… όπως λέμε... Θάρρος!
24 Days Challenge, Day #9: Ι… όπως λέμε... Internet!
24 Days Challenge, Day #10: Κ… όπως λέμε... Καλοκαίρι!
24 Days Challenge, Day #11: Λ… όπως λέμε... Λάθη!
24 Days Challenge, Day #12: Μ… όπως λέμε... Μουσική!
24 Days Challenge, Day #13: Ν… όπως λέμε... Νοσταλγία!
24 Days Challenge, Day #14: Ξ… όπως λέμε... Ξέρω!
24 Days Challenge, Day #15: Ο… όπως λέμε... Όνειρο!
24 Days Challenge, Day #16: Π… όπως λέμε… Πάθος!
24 Days Challenge, Day #17: Ρ… όπως λέμε… Ριζικό!
24 Days Challenge, Day #18: Σ … όπως λέμε… Σιωπή!



__________________________________________
*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog www.syllegw-stigmes.gr.
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και  χωρίς την έγκρισή της αρθρογράφου. Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Copyright ©2010-2014 * ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) - ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ *
*All rights reserved


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Google+ Followers

Follow my blog on fb!



Join on Facebook


Follow by Email

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ...

ΔΕΛΤΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

O καιρός σήμερα

ΦΙΛΙΚΑ BUNNER

Advertise Here

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com