Σκέψεις... και ό,τι άλλο κατεβαίνει αυθόρμητα απ' το ανήσυχο μυαλό μου!!!

Translate this page!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2016

My favorite places #8 – Αυθημερόν απόδραση στην Χαλκίδα vol. 1...



  Το περασμένο Σάββατο 9 Ιανουαρίου, έτσι σχεδόν ξαφνικά, αποφάσισα να πάω στην Χαλκίδα. Η αλήθεια είναι ότι από πέρσι αρχές του χρόνου ήθελα ή μάλλον έπρεπε να κάνω αυτό το ταξιδάκι για να κλείσω κάποιες μικρές - "επαγγελματικές" - εκκρεμότητες. Για κάποιους όμως συγκεκριμένους -προσωπικούς- λόγους όλο και το ανέβαλα. Ήρθαν όμως έτσι -ειδικώς και γενικώς- τα πράγματα που το πήρα απόφαση να το κάνω τώρα να τελειώνουμε, που λένε! Έκανα πρόταση σε μια καλή μου Φίλη, που όλο λέμε θα κάνουμε τέτοιες αποδράσεις μαζί και όλο δεν τα καταφέρνουμε, όμως δεν μπορούσε, λόγω της δουλειάς της, οπότε κανένα πρόβλημα, πήρα τον εαυτό μου (α! και την μουσική παρέα) και έφυγα μόνη μου. Χαχαχα!!!  Εξάλλου, όπως ήδη θα ξέρετε και θα το έχετε καταλάβει, είμαι από τους ανθρώπους που και με τον εαυτό μου (αν δεν προκύψει παρέα) μια χαρά περνάω και διασκεδάζω και χαίρομαι τις στιγμές.

  Με το ΚΤΕΛ λοιπόν, έφτασα γύρω στις μια το μεσημέρι στα πρακτορεία. Εξάλλου, ακριβώς μια ώρα ταξίδι είναι, οπότε μια χαρά είναι με το ΚΤΕΛ, που προσωπικά αγαπώ/λατρεύω/γουστάρω τα ταξίδια με το ΚΤΕΛ! Μόλις έφτασα, ρώτησα εκεί τους αρμόδιους για το πως θα πάω στο κέντρο, στην παραλία της Χαλκίδας και μου είπαν ή με ταξί ή με το αστικό λεωφορείο. Να πω εδώ πως μόνη μου πρώτη φορά βρέθηκα στην Χαλκίδα. Όσες φορές την επισκέφτηκα ήμουν με παρέα και με αμάξι, οπότε καταλαβαίνετε ότι δεν ήξερα σχεδόν καθόλου πως θα πάω, κλπ. 

 Έβγαλα εισιτήρια, μπήκα στο αστικό λεωφορείο και να 'ναι καλά ο οδηγός πρόθυμος και ευγενέστατος με κατέβασε στην παραλία. Με το που βρέθηκα στην παραλία, κάθισα για λίγο σε ένα παγκάκι, κοίταζα παθιασμένα και με χαρά μικρού παιδιού γύρω-γύρω, απέναντι, δεξιά, αριστερά, τον κόσμο γύρω μου και φυσικά έβγαλα μερικές φωτογραφίες. Μετά σηκώθηκα και ακολουθώντας τις οδηγίες του χάρτη στο κινητό μου, έφτασα στο προορισμό μου και τελείωσα τη δουλειά που είχα να κάνω. 

  Πολύ ενδιαφέρουσα μπορώ να πω  συνάντηση αλλά δεν με άφησε και απόλυτα ικανοποιημένη η όλη συζήτηση, διότι στο τομέα της συγγραφής και πόσο μάλλον για το βιβλίο μου, Εγώ τα πράγματα αλλιώς τα έχω -σε πρώτη φάση- στο μυαλό μου. Βέβαια, πήρα αρκετό υλικό για να το 'επεξεργαστώ' και χαίρομαι που από όλη την συνάντηση πήρα πράγματα που θα με ωφελήσουν σίγουρα στο -κοντινό- μέλλον.  

  Επόμενη στάση το Βιβλιοπωλείο Παπαποστόλου, στο οποίο βρέθηκα για να προμηθευτώ το βιβλίο της Κικής μας "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου". Και εδώ να πω ότι οι άνθρωποι εκεί ήταν τόσο ευγενικοί και πρόθυμοι να απαντήσουν σε ότι τους ρώτησα. Δυστυχώς, την Κική δεν κατάφερα να την συναντήσω, αν και επικοινώνησα μαζί της. Όχι για κανέναν άλλον λόγο αλλά ήταν έτσι οι ώρες μας και οι συνθήκες... Αλλά, είμαι σίγουρη σε κάποια άλλη στιγμή που θα τύχει να βρεθώ ξανά  Χαλκίδα να τα πούμε και να πιούμε καφεδάκι από κοντά. 

  Μετά από εκεί, περπάτησα για να δω τι παίζει εκεί γύρω. Να γεμίσω εικόνες, ήχους, μυρωδιές και να δω τις βιτρίνες, τα πάρκα, τον κόσμο στους δρόμους. Ήταν όλα τόσο ωραία και ακόμα περισσότερο η μέρα ήταν υπέροχη. Τόσο ηλιόλουστη, τόσο χαρούμενη, τόσο... ότι πρέπει για απόδραση βρε παιδί μου.  Σκέφτηκα, αφού τέλειωσα με τις 'δουλειές' μου,  να μην φύγω αμέσως να πάω στα πρακτορεία για να γυρίσω Αθήνα. Σάββατο είναι, καμιά άλλη δουλειά-υποχρέωση δεν έχω, ας διασκεδάσω εδώ που είμαι, σκέφτηκα και έτσι έμεινα λίγες ώρες παραπάνω. Η αλήθεια είναι ότι όταν πηγαίνω κάπου σε ένα νέο μέρος είτε για πολλές μέρες είτε για λίγες ώρες, είτε για δουλειά είτε έτσι για διασκέδαση, α! όλα κι όλα! θα την χαρώ την 'βόλτα' μου και με το παραπάνω. Οπωσδήποτε περπάτημα και φωτογραφίες και πόσο μάλλον καφεδάκι και διάβασμα ή γράψιμο και ενίοτε φαγητό. Και μετά το δρόμο της επιστροφής! 

  Στην συνέχεια, επειδή η ώρα είχε πάει ήδη τρεις, η αλήθεια είναι ότι είχα αρχίσει να πεινάω. Μου είχε κάτσει να πάω οπωσδήποτε στο "Γύρος Grill" (δεν θυμόμουν πως λέγεται το μαγαζί αλλά θυμόμουν αρκετά καλά που περίπου βρίσκεται) που είχα καθίσει τον Σεπτέμβριο του 2014 και να ξανά φάω εκείνο το  σουβλάκι αλλά όχι σε πίτα αλλά σκεπαστή σε ένα τεράστιο ολοστρόγγυλο γευστικότατο ψωμί που μέσα επέλεξα να έχει γύρο, πατάτες, μαρούλι, τυρί, ντομάτα, σως. Κάθισα λοιπόν και απόλαυσα την παραγγελία μου, όπως θα δείτε στην παρακάτω φωτογραφία.  

  Μετά, με την ησυχία μου πήγα και βόλταρα, περπάτησα πολύ και είδα εκτός την ομορφιά του μέρους, είδα τις γεμάτες καφετέριες και τον πολύς ομολογουμένως κόσμο που για να είμαι ειλικρινείς δεν μπορώ να πω πως ξετρελάθηκα από τον στρίγμωμα σε όλες τις καφετέρειες. Για φασαρία, δεν πολύ με νοιάζει, διότι αν είμαι μόνη μου, πάντα έχω τα ακουστικά στα αυτιά μου... Δεν ξέρω, αλλά Εγώ προσωπικά μου αρέσουν τα μαγαζιά που δεν είναι τόσο "κλειστά" από παντού ούτε μέσα στην υπερβολική κάπνα ούτε φυσικά όλοι στριμωγμένοι. Θέλω να έχω την άνεση μου και πόσο μάλλον να μην πνίγομαι. Οπότε, επειδή το καφεδάκι μου, δεν υπήρχε περίπτωση θα τον έπινα (ε! και μετά από τόσο περπάτημα, επιβάλλεται πιστεύω!) προσπαθούσα να επιλέξω μια καφετέρια που να είναι ακριβώς δίπλα στην παραλία, άνετη, όχι πολύ κόσμο και να με 'εμπνέει'. Έτσι επέλεξα να καθίσω στο "Aurora". Χαλαρή, διάβασα λίγο από το βιβλίο της Κικής, έγραψα 6-7 σελίδες στο laptάκι μου και απόλαυσα την όμορφη θέα.    

  Η ώρα είχε πάει περίπου 6 και είχε βραδιάσει. Οπότε σηκώθηκα, έκανα μια τελευταία σπεραντζάδα, συνάντησα και έναν πολύ καλό και αγαπημένο Φίλο, τα είπαμε... και πήρα το δρόμο για τα πρακτορεία για να φύγω με το λεωφορείο των εννιά για Αθήνα.

  Έχω να πω πως όχι μόνο απόλαυσα το ταξίδι μου αλλά απόλαυσα κι εμένα, διότι ενώ έχω την κακή συνήθεια να μην ρωτάω για να πάω εκεί που θέλω να πάω, αυτή τη φορά ρώτησα "αγνώστους" και πήγα μια χαρά όπου ήθελα να πάω. Η προθυμία και η ευγένεια τους, πραγματικά από όλους όσους ρώτησα να με βοηθήσουν στο πως να πάω εκεί και εκεί, τι να πω; Μπράβο τους και πάλι μπράβο τους. Θα μου πείτε τώρα "Εντάξει Μαρία, τόσο εντύπωση σου έκανε η ευγένεια;" και θα σας απαντήσω πως "Ναι, διότι έχω συναντήσει πολλούς αγενέστατους (για να μην πω κάτι χειρότερο) εκεί έξω!" 

  Τέλος, για να μην σας κουράσω άλλο με λόγια, να πω το εξής: τα ταξίδια, οι μικρές αποδράσεις είτε με παρέα είτε ακόμα τα κάνουμε -μια στο τόσο- μόνοι μας, μόνο καλό μπορούν να μας κάνουν. Εκτός το ότι αλλάζουμε παραστάσεις, ξεφεύγουμε από την δύσκολη και μια από τα ίδια καθημερινότητα, γνωρίζουμε άλλους ανθρώπους, άλλες κουλτούρες, άλλα καινούργια πράγματα,  γεμίζουμε και φυσικά συλλέγουμε εικόνες, ήχους, μυρωδιές, γεύσεις,  συναισθήματα, Είναι σίγουρα μια πρόκληση με τον εαυτό μας με το να τσεκάρουμε αν μπορούμε να τα καταφέρουμε και μόνοι μας, εκτός, αν θέλετε να το πω κάπως, να βγεις από μια σίγουρη ασφάλεια και κυρίως να ζήσεις δικές σου στιγμές ελεύθερα, χωρίς πίεση και πρέπει. Και κάπως έτσι γίνεσαι όλο και καλύτερος, πιο ανοιχτός σε πράγματα και μυαλό, κατανοείς καταστάσεις, συμπεριφορές, ανθρώπους, πράγματα... Κάπως έτσι, τέλος πάντων.

   Κλείνοντας αυτό το post, παρακάτω θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες (αρετουσάριστες παρακαλώ) που τράβηξα με το κινητό μου. Η αλήθεια είναι ότι τράβηξα ελάχιστες, Εγώ που πάντα βγάζω ένα σωρό, τράβηξα λίγες, γιατί και όρεξη δεν είχα και είχα και το μυαλό μου αλλού. Αλλά, τουλάχιστον, αυτές οι λίγες που έβγαλα, μου αρέσουν. Λίγες και καλές για να μου θυμίζουν την απόδραση μου στην Χαλκίδα. Αναμνηστικές φωτογραφίες μιας όμορφης απόδρασης. Τώρα, αναμένω για την επόμενη απόδραση, που δεν ξέρω πότε αλλά σίγουρα ξέρω που θα ήθελα να βρεθώ. Ελπίζω και εύχομαι, φέτος να είμαι τυχερή να κάνω τέτοιες αποδράσεις. Γιατί η αλήθεια είναι ότι φέτος ένα από τα πράγματα που θέλω πολύ μα πάρα πολύ είναι τέτοιες αποδράσεις, με παρέα ή μόνη. Έτσι απλά, τόσο απλά... τουλάχιστον έτσι θέλω να το βλέπω!!! 

 ____________________________

 
Φωτο τραβηγμένη μέσα από το λεωφορείο μόλις φτάσαμε στην "καλωδιωτή" γέφυρα...




 Μόλις έφτασα στην παραλία, ενθουσιάστηκα με αυτή την εικόνα...








 Πόσα λεπτά έμεινα να κοιτάζω αυτή την πανέμορφη εικόνα με τα 3 σκυλάκια να κοιμούνται μέσα σε κούτες και πάνω σε κουβέρτες. Δεν έχω ξαναδεί, η αλήθεια είναι, μια τέτοια "ανθρώπινη" εικόνα. Όποιος νοιάστηκε γι' αυτά τα ζωάκια με αυτό τον τρόπο, από μένα έχει τα συγχαρητήρια μου. Ένιωσα και νιώθω συγκίνηση!

 
Εδώ το βιβλίο της Κικής μας που μέχρι να έρθει η παραγγελία μου, διάβασα 3-4 σελίδες...

 Και εδώ το τεράστιο σκεπαστό σουβλάκι μου που πραγματικά είναι υπερ-αρκετό για μένα μια τέτοια ποσότητα. Και πραγματικά όσο λέει σε εμφάνιση, τόσο λέει και σε γεύση...







Και αυτή είναι η τελευταία φωτο που τράβηξα πριν αποχαιρετήσω την Χαλκίδα και επιστρέψω Αθήνα.


Εύχομαι και ελπίζω, αν έχω έναν καλό λόγο και παρέα, να ξανά επισκεφτώ την Χαλκίδα, που την αγαπώ για δικούς μου λόγους.




 Διαβάστε επίσης:
_________________________






*Η ανάρτηση αυτή είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫
Απαγορεύεται η ανα-δημοσίευση, η αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή και μεταβίβαση των φωτογραφιών καθώς και των κειμένων από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής και χωρίς πρώτα την έγκρισή της αρθρογράφου.
Όλα είναι επίσημα κατοχυρωμένα!
Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

ΟΧΙ στην λογοκλοπή!
©Copyright 2010-2016 *ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)*

22 σχόλια:

  1. Αχ βρε Μαρία μου καλή, τι να πρωτοσχολιάσω δε ξέρω!
    Αχ!

    Καταρχάς σε ευχαριστώ πάρα πολύ που προμηθεύτικες το βιβλίο μου.
    Εύχομαι μέσα απο τη καρδιά μου να το αγαπήσεις, να σου χαρίσει όμορφα ταξίδια, να δεις δικά σου λάφυρα μέσα ώστε να σου ανήκει πλεον και ουσιαστικά ο τίτλος του.
    Εύχομαι μέσα απο τη καρδιά μου σύντομα να κρατάς και εσύ το δικό σου βιβλίο στα χέρια σου και να έχεις την πορεία που επιθυμείς.
    Όταν μας μιλάς ή μαλλον γράφεις με τόσον ωραίο τρόπο τη μικρή σου εξόρμηση, φαντάσου πόσο ωραία μπορείς να πλάσεις και να μας παρουσιάσεις μια ιστορία.
    Εχω διαβάσει άλλωστε αρκετά κείμενά σου εδώ και χρόνια και πραγματικά μου αρεσουν πολύ και θα σε στηρίξω με όποιο τρόπο μπορώ. Θα είμαι δίπλα σου.

    Και πάμε τώρα στη Χαλκίδα μας.
    Η αλήθεια ειναι πως οι φωτογραφίες σου τη κάνουν να μοιάζει ακόμη πιο όμορφη και στα δικά μου μάτια.
    Ειναι σα να με εκανες να θυμηθώ της ομορφιές της πολης που κατοικώ τα τελευταία χρονια μιας και η καταγωγή μου ειναι απο ενα υπέροχο μικρό χωριο της Βόρειας Εύβοιας, την αγαπημένη Στροφυλιά.

    Θέλω να σου πω τα εξής:
    Αυτο το ψωμάκι στο γιουρο γκριλ το έχω τιμήσει πολλές φορες με τη παρέα μου μετά απο ξενυχτι. Αν εχεις προσεξει στο φεισμπουκ κανω παρεα με μια συγκεκριμενα ατομα που υπαρχουν σε παρα πολλες φωτογραφιες, ε με ολα αυτα τα ατομα παμε εκει και τρωμε, χαμος σου λεω γινεται. χαχαχα

    Τα αδεσποτα αυτα σκυλακια που ειδες ειναι κατι σαν τη μασκοτ μας εδω.
    Πολλες φορες μας συνοδευουν στον δρομο της επιστροφης απο νυχτερινη διασκεδαση
    Ειναι φυλακες μας οντως.

    Ευχομαι να ξαναρθεις συντομα και να εχω την ευκαιρια και τη χαρα να σε γνωρισω και απο κοντα, το θελω αλλωστε πολυ!

    Σε ευχαριστω για ολα και παντα να περνας ομορφα στη ζωη σου!
    Μη σταματήσεις να αιφνιδιάζεις ευχάριστα το εαυτό σου κορίτσι μου! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική μου, χαίρομαι με την χαρά σου, στο είπα ήδη στο fb.
      Στην Χαλκίδα θα ξανά έρθω, αφούε έτυχε να έχω 'ισχυρούς' δεσμούς πια με αυτή την πόλη. Οπότε, και το καφεδάκι μας θα το πιούμε και θα τα πούεμ καια πό κοντά, καλύτερα.
      Όσο για τα καλά σου λόγια για τη γραφή μου.... τόσα χρόνια γράφω αυθόρμητα, όπως νιώθω.
      Αν φαίνεται πως είμαι χαρούμενη, πάει να πει πως και στην πραγματικότητα είμαι. Αν φαίνομαι λυπημένη/στενοχωρημένη κλπ. τότε είμαι καισ την πραγματικότητα. Αν φάινεται πςω πέρασα καλά, τότε όντως πέρασα καλά! Δεν ξέρω αν μπορώ να πλάσω εύκολα και να παρουσιάσω μια ιστορία, αλλά επειδή περίπου το 85-90% είναι βιωματικά, τότε ναι, εύκολα μπορώ να παρουσιάσω μια ιστορία.
      Σ' ευχαριστώ πολύ για την στήριξη σου! Και μόνο που μου τα λες/γράφεις, είναι ήδη στηριχτικό από μέρους σου προς εμένα.
      Και μην ανησυχείς! Δεν θα σταματήσω να αιφνιδιάζω ευχάριστα τον εαυτό μου, μιας και έτσι μόνο μπορώ να ζω τις στιγμές αυτής της ζωής.
      Τα φιλιά μου και την ♥ ♥ μου!!!

      Διαγραφή
  2. Πες μου εμένα για Χαλκίδα και γενικά για Εύβοια, για διάφορους προσωπικούς λόγους την έχω γυρίσει και την λατρεύω!!! Βέβαια βλέποντας τις φωτογραφίες σου και διαβάζοντας την περιγραφή σου ζήλεψα το σουβλάκι γιατί δεν το έχω πετύχει. Και τώρα θέλω χαχαχα
    Μου αρέσει πολύ η θετικότητα σου και ακόμα περισσότερο ότι περνάς καλά είτε έχεις παρέα είτε όχι και σε χαίρομαι που απολαμβάνεις κάθε στιγμή. Εύχομαι μέσα στην χρονιά να έχεις και άλλες ευκαιρίες να αποδράσεις σε όμορφα μέρη.
    Σου στέλνω ένα μεγάλο φιλί!!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφού λοιπόν αγαπάς Χαλκίδα και γενικά Εύβοια (me too my Dear!) όταν βρεθείς Χαλκίδα, να πας να φας το σκεπαστό σουβλάκι, θα με θυμηθείς!
      Έχω περάσει πια σε άλλο στάδιο, αυτό της θετικότητας, όσο μπορώ να είμαι και φυσικά να απολαμβάνω τις στιγμές της ζωής με παρέα αλλιςω και μόνη μου. Είναι λύτρωση και απελευθέρωση και γερό μάθημα ζωης να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου. Παλέυεις έτσι και την μοναξιά και την κάνεις φίλη σου.
      Σ' ευχαριστώ γαι την ευχή σου για κι άλλες τέτοιες ευκαιρίες για αποδράσεις. Μακάρι!
      Τα φιλιά μου κορίτσι μου! ♥♥

      Διαγραφή
  3. Δεν θα το πιστέψεις, αλλά παρόλο που μένω Αθήνα δεν έχω πάει ποτέ Χαλκίδα και είναι κρίμα γιατι οι φωτογραφίες σου είναι υπέροχες. Σε ζήλεψα για το ταξίδι σου γιατί εγώ δεν το έχω τολμήσει ποτέ μόνη μου. Θεωρώ ότι είσαι ένας άνθρωπος που τα έχει βρεί πολύ καλά με τον εαυτό του και είναι ένα στοιχείο που θαυμάζω σε έναν άνθρωπο!Ευχομαι να περνάς πάντα έτσι όμορφα με ή χωρίς παρέα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά μου, με την πρώτη ευκαιρία που θα σου παρουσιαστεί για Χαλκίδα, άρπαξε την και θα με θυμηθείς. Τα "μοναχικά" ταξίδια μας μαθαίνουν να εκτιμάμε λίγο περισσότερο τον εαυτό μα ςκαι στο τι μπορούεμ να κάνουμε και ότι τι πιστευουμε πως δεν μπροούμε να κάνουμε! Έστω μια φορά στη ζωή μας πρέπει να ταξιδέψουμε και να περάσουεμ καλά με τον εαυτό μας και εμ την πάρτη μας. Ναι, τα έχω βρει με τον εαυτό μου και τα βρίσκω κάθε μερα όλο και περισσότερο και εκτιμάω εκτός από εμενα και τη ζωή που μου δόθηκε, Αυτό το πράγμα το θαυμάζω κι Εγώ στους ανθρώπους. Η ευχή σου και δική μου!
      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  4. Είναι υπέροχες οι φωτογραφίες σου! Δεν έχω βρεθεί ποτέ εκεί, μα οι λήψεις σου είναι εξαιρετικές!
    Τα Λάφυρας της Κικής μας, θα τα λατρέψεις! Είναι κομμάτι από τη ψυχούλα της!
    (Σύντομα και με το δικό σου βιβλίο να εκδίδεται, κούκλα μου!)
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά και πεινασμένα με αυτά που είδα!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννα μου, τα λάφυρα της Κικ΄ςη μας, ήδη τα λάτρεψα και επειδή είναι κομμάτι από την ψυχούλα της, όπως σωστά λες κι εσύ αλλά και επειδή βρήκα και δικά μου κομμάτια.
      Μακάρι, αν όχι πολύ σύντομα, εύχομαι κάποια στιγμή και το δικό μου, έστω και εμ τον τρόπο μου!
      Τα φιλιά μου αγαπημένη μου! ♥♥

      Διαγραφή
  5. Μια χαρα πέρασες Κυρία μου και μπράβο σου!!!! Σουπερ!!!
    Για να μαζευομαστε σιγα σιγα! Αυριο τελειωνω, κυριακή πεφτω σε κώμα :P Και Απο Δευτερα τακτοποιουμε εκκρεμμότητες!! ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ λεμε :P secret project!!!shhhhhhhhhh :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωωωωω ναι μια χαρά πέρασα! Τέλεια! Σας ευχαριστώ Κυρία μου!
      Εγώ έχω μαζευτεί εδώ και μέρες, μετά τις γιορτές. Τι νομίζετε πως πήγα Χαλκίδα μόνο για "φρου φρου κι αρώματα" κάτι από secret project ασχολήθηκα! (λίγα πράγματα μη φανταστείς, είχα στο μυαλό μου το σουβλάκι και άλλα... που δεν λέγονται!) Χαχαχαχα!!!

      Διαγραφή
  6. Ως γνωστό λατρεύω μικρές και μεγάλες αποδράσεις. Χαλκίδα έχω πάει μια και μοναδική φορά και αυτή όταν ήμουνα πιτσιρίκι. Επειδή για πολλά χρόνια που εργαζόμουν ως εμπορικός αντιπρόσωπος περνούσα ατελείωτες ώρες μοναξιάς σε διάφορα μέρη της Ελλάδας σπάνια πια θα αναζητήσω μια μοναχική απόδραση. Χαίρομαι που πέρασες όμορφα και που έχεις στα χέρια σου τα λάφυρα της Κικής μας! Σύντομα να έχουμε την χαρά να διαβάσουμε και το δικό σου βιβλίο!
    Οι φωτογραφίες σου είναι υπέροχες και περιττό να σου πω ότι με ξεσηκώνεις να πάρω τους δρόμους. χαχαχα Που θα πάει! Θα περάσει η μπόρα!
    Ζήλεψα το λαπτοπάκι! Πόσο θα ήθελα να είχα ένα όλες αυτές τις μέρες της απομόνωσης! Έστω ένα smart phone βρε αδερφέ! :)
    Να περνάς πάντα όμορφα και καλό σαββατοκύριακο Μαρία μου! Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βιβή μου, πέρασα όμορφα και χαίρομαι που επιτέλους πήρα στα χέρια μου και το βιβλίο της Κικής μας!
      Άσε μωρέ, να παίρνω Εγώ τους δρόμοςυ για σας, Μην σας ξεσηκώνω.... είναι και νωρίς ακόμα, μέχρι την Άνοιξη ή και το Καλοκαίρι, έχουμε πολύ καιρό.... χαχαχα!
      Το λαπτοπάκι, το συγκεκριμένο 10" το χρησιμοποιώ και το παίρνω μόνο όταν είναι να γράψω έξω. Ευτυχ΄ςω και το καινούργιο μου smartphone το έχω ερωετυτεί, γιατί εκτός ότι κάνω αρκετές δουλειες σε αυτό (e-mail, αναρτήσεις κλπ.) εχει γίνει η φωτογραφική μου μηχανή.
      Κι εσύ αν περνάς όμορφα και ελπίζω να είσαι αρκετά καλύτερα!
      ♥♥

      Διαγραφή
  7. Τι ομορφα! μπραβο Μαρακι μου!! Με εκανες να θελω να παω!!
    φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να πάτε Κυρία μου! Να πάμε παρέα... να σαρώσουμε! Αχαχαχαχα!!!! :p :p
      Φιλιάάάά!!!

      Διαγραφή
  8. Ρε Μαρία, σε θαυμάζω, επειδή κάνεις πράγματα για/με τον εαυτό σου (το κάνω κι εγώ πολλές φορές) Η Χαλκίδα είναι η αγαπημένη μου (κοντινή) πόλη, έχω δεσμούς συγγένειας με κάποιους ανθρώπους εκεί και την ξέρω απέξω! Οι φωτό τέλειες, αλλά το σουβλάκι το άτιμο, έχει φωτογένεια, όπως και να το κάνουμε!! Πως φαίνεται ότι "έριξα λάδι" στο βαφτιστήρι πιο πάνω, ε; Αχαχα! Καλημερούδια και καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρε Πέτρα μου, κι Εγώ σε θαυμάζω για τον ίδιο λόγο και γενικά θαυμάζω τους ανθρώπους που κάνουν πράγματα για/με τον εαυτό τους! Δυστυχώς δεν είναι πολλοί... Αλλά αν δεν κάνουμε για τον εαυτό μας, ποιος θα τα κάνει για μας; Θα βρεθούν άνθρωποι δε λέω αλλά άλλη αίσθηση ελευθερίας είναι....
      Αγαπημένη και δική σου η Χαλκίδα; Με νιώθετε βρε... Από ότι φαίνεται ¨ρίξαμε λάδι" πρώτα Εγώ κι ύστερα εσύ στο Μαρινάκι! Συγγνώμη Μαρινάκι, δεν το κάναμε επίτιδες! αχαχαχα!
      Καλή εβδομάδα να έχουμε! Σε φιλώ! ♥♥

      Διαγραφή
  9. Μαράκι μου, να σου πω κατ' αρχήν πως χαίρομαι πολύ για σένα και για το βιβλίο που ετοιμάζεις! Με το καλό κορίτσι μου, θα το περιμένουμε όλοι, ανυπόμονα!!!
    Για τη Χαλκίδα, μόνο καλά λόγια έχω να πω και πραγματικά οι φωτογραφίες σου με έκαναν να την αγαπήσω ακόμα πιο πολύ! Για μένα είναι μια υπέροχη πόλη, που μόνο όμορφες στιγμές και αποδράσεις μου έχει χαρίσει!
    Να είσαι καλά, καρδούλα μου
    Καλή σου εβδομάδα
    Σε φιλώ
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρίνα μου, χαίρομαι κι Εγώ που χαίρεσαι και που χαίρεστε όλοι σας με τη δική μου χαρά!
      Έχω ακόμα πολύ δρόμο για το βιβλίο αλλά εδώ θα είμαστε για να μοιραστούμε στιγμές και το βιβλίο με το καλό!
      Για την Χαλκίδα, συμφωνώ κι Εγώ μαζί σου! Μόνο καλά λόγια έχω να πω!
      Καλή εβδομάδα να έχουμε!
      Τα φιλιά μου!
      ♥♥

      Διαγραφή
  10. Μαρία μου κι εγώ έμεινα στην εικόνα με τα τρία σκυλάκια και σόρρυ ξέχασα όλα τα άλλα!
    Πολύ φιλόζωη δεν έγινα τελευταία;;;;

    φιλιά!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω Κυρία μου αν έγινες πολύ Φιλόζωη τελευταία, Εγώ αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι έχεις ένα Μαξ, ο ατρόμητος, οπότε πως να μην κολλήσεις στη φωτο με τα σκυλάκια;! Εεεεεεε; έχω άδικο;;;Χαχαχα! Κι εμένα αυτή η εικόνα θα μου μείνει αξέχαστη!
      Τα φιλιά μου Αριστέα μου!
      ♥♥

      Διαγραφή
  11. Την πρώτη φορά που πήγα στην Χαλκίδα, πήγα μόνη! Και ήταν ένα πολύ ωραίο ταξίδι!
    Με λαπτοπάκι κι ακουστικά κάνω συχνά κι εγώ εκδρομούλες! Κι αν βρω μέρος με λίγο κόσμο και θάλασσα, η καλύτερή μου!!!
    Αχ, το σουβλάκι αυτό είναι πραγματικά υπέροχο!!!! Όπως και φωτογραφίες!
    Καλά ταξίδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, πήες μόνη σου και το χάρηκες από οτι κατάλαβα! Χαίρομαι πολύ!
      Με λαπτοπάκι, ακουστικά, μέρη με λίγο κόσμο και θέα την θάλασσα, και δικές μου συνήθειες, ειδικά από την Άνοιξη και μετά. Αααα, Αλεξάνδρ αμου 'δικιά μου" είσαι εσύ!
      Να είσαι καλά και για την ευχή σου για "Καλά ταξίδια". μακάρι!
      Σε φιλώ! ❤

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας καλοδεχούμενα!!!
*Παράκληση! Αν γίνεται ΜΗΝ γράφετε με greeklish!
*ΌΧΙ Spam, ΟΧΙ υβριστικά σχόλια!
*Τα σχόλια σας θα δημοσιεύονται μετά τον απαραίτητο έλεγχο.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την επίσκεψή σας!
#μόνο_αγάπη #αγάπη_μόνο
❤☺



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ/FOLLOWERS

Google+ Followers

Follow my blog on fb!


ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ E-MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΡΘΡΑ!

Follow by Email - ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε στην λίστα αλληλογραφίας μου

* indicates required

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

Copyright © ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com